Афроамерикалық феминистік ұйым: Ұлттық қара феминистік ұйым тарихы
National Black Feminist Organization
Ұлттық Негр Әйелдер Ұйымы (1973) – АҚШ-тағы қара нәсілді әйелдердің құқықтары үшін күрескен феминистік ұйым. Негізгі мүшелері мен мақсаттары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саяси ұйым
American political organization
Ұлттық қара феминисттік ұйым (NBFO) 1973 жылы құрылды. Бұл ұйым Америкадағы қара нәсілді әйелдерді қамдаған ерекше мәселелерді шешу үшін жұмыс істеді. Ұйымды құрғандардың арасында Флоринс Кеннеди, Мишель Уоллес, Фейт Ринггольд, Дорис Райт және Маргарет Слоан Хантер болды. Олар Ұлттық әйелдер ұйымының Нью-Йорк бөлімшесінен кеңсе алған. Уоллес айтуынша, "Барлық әйелдер ақ, барлық қаралар ерлер, бірақ кейбіреулеріміз батыл: қара әйелдерді зерттеу" антологиясына үлес қосушы автор Райт, "қара нәсілді әйелдер мен олардың феминистік қозғалысқа қатысты байланысын талқылау үшін (алғашқы) жиын шақырды".
The National Black Feminist Organization (NBFO) was founded in 1973. The group worked to address the unique issues affecting black women in America. Founding members included Florynce Kennedy, Michele Wallace, Faith Ringgold, Doris Wright and Margaret Sloan Hunter. They borrowed the office of the New York City chapter of the National Organization for Women. According to Wallace, a contributing author to the anthology All the Women Are White, All the Blacks Are Men, But Some Of Us Are Brave: Black Women's Studies, Wright "called (the first) meeting to discuss Black women and their relationship to the Feminist Movement."
Тарих
Қара феминисттік қозғалыста құрылған екі ең алғашқы ұйымның бірі – Ұлттық қара феминисттік ұйым, сол кезде бірқатар әйелдер дамытып жатқан Комбахи өзенінің ұжымдық мәлімдемесінде баяндалған мақсаттарды нақты бейнеледі. Көптеген мүшелері азаматтық құқықтар/Қара күш қозғалысы мен феминисттік қозғалыстан келген, және олардың көптегені екі лагерьдің де толыққанды қабылдауына ие болмады. Олар феминисттік қозғалыста басымдық құрған ақ әйелдердің нәсілшіл, ақ үстемдік нанымдарын қабылдағандарын және олардың көптегені ашық нәсілдік дискриминацияға жол бергенін сезінді. Азаматтық құқық қозғалысында белсенді болған әйелдердің де жағдайы жақсы болмады; олардың көшбасшылығы жиі назардан тыс қалды, маңызсыздандырылды немесе күмәндандырылды. Олардан қозғалыстағы еркектерге бағыну күтілді және көбінесе ең төменгі жұмыстарға жіберілді. Лесбияндар екі қозғалыста да кең таралған гомофобиямен немесе лесбофобиямен күресуге мәжбүр болды. Чикаго бөлімінің негізін қалаушы мүшелерінің бірі Бренда Эйхелбергер күні белгісіз бір сұхбатында былай деді: "Мен феминизмге қатысты менің сезімімді бөлісетін басқа қара әйелді білмедім. Менің ақ әйел достарым болды, бірақ олар расалық қысымды бастан өткермеді. Көптеген қара топтар мачо еді. Мен өзімді толыққанды түрде ешбір топқа жатқыза алмадым. Қалай болғанда да, менің сезімімді бөлісетін бір әйелдің болғаны жеткілікті еді".
One of two earliest organizations formed in the Black feminist movement, the National Black Feminist Organization clearly reflected the goals put forth in the Combahee River Collective Statement, which was being developed at around the same time by some of the same women. and many others were culled from the civil rights/Black Power movement and the feminist movement. Many of the members did not feel completely accepted in either camp. They felt that the white women who dominated the feminist movement had internalized racist, white supremacist beliefs and that many were guilty of overt racial discrimination. The women active in the civil rights movement fared no better; their leadership was frequently ignored, downplayed, or challenged. They were also expected to subordinate themselves to the men in the movement and were frequently relegated to menial tasks. Lesbians had to deal with the homophobia or Lesbophobia prevalent in both movements. Brenda Eichelberger, one of the founding members of the Chicago chapter said this in an undated interview, " I didn't know any other black woman felt the way that I did about feminism. I knew white women who were my friends, but they didn't have the added oppression of race. A lot of black groups were macho. I couldn't completely identify with any group. Anyway, all I need to know was that one woman anywhere who felt like I did "
NBFO афроамерикалық әйелдерге қатысты көптеген кемсітушіліктердің – расизм, сексизм, кластық теңсіздік, гомофобия және лесбофобияның – өзара байланысына күшін жұмсады. Ұйым мүшелері Ms. Magazine журналының алғашқы редакторларының бірі және Глория Штайнемнің әріптесі Маргарет Слоан Хантерді төраға етіп сайлады. 1974 жылы топ Ms. Magazine телеарнасының Woman Alive! бағдарламасында олардың тарихи тұңғыш конгресі туралы сұхбат берді. Содан кейін олар Чикаго және Нью-Йорк сияқты АҚШ-тың бірнеше қаласында бөлімдер құрды.
The NBFO focused its energies on the interconnectedness of many prejudices that faced African American women: racism, sexism, classism, homophobia, and Lesbophobia. The women elected Margaret Sloan Hunter, one of the early editors of Ms. Magazine and an associate of Gloria Steinem, as their chair. In 1974, the group was interviewed on the Ms. Magazine television program, Woman Alive! about their historic first convention. They then established chapters in several U. S. cities including Chicago and New York.
30 қараша - 2 желтоқсан
Нью-Йорк қаласындағы Әулие Жоханның ғибадатханасында өткен NBFO-ның алғашқы аймақтық конференциясына 400 әйел қатысты. Бұл күн маңызды, себебі осы конференцияда он бөлім құрылды. Осы он бөлім АҚШ-тың басқа да аймақтарына таралып, NBFO ұйымын одан әрі дамытып, табыстырақ етті.
400 women attended the first regional conference of NBFO in NYC at the cathedral of St. John the divine. This date is important because it was at this conference where ten chapters were established. The ten chapters went on to spread over across other areas in the United States making the NBFO a more successful organization.
1974 - Бостон бөлім: Комбахи өзенінің ұжымы
NBFO-ның Бостон бөлімшесі бас ұйымнан бөлініп, жыныстық қатынас және экономикалық даму сияқты мәселелерді тиімді шешу үшін кішкентай топта жұмыс істеу мақсатында Combahee River Collective ұйымын құрды. C.R.C. 1977 жылғы мәлімдемесінде "NBFO-ның буржуалық феминистік көзқарасымен және олардың нақты саяси бағытының болмауымен күрт қарамағайлықтарымыз болды" деп жазды.
The Boston chapter of the NBFO breaks away from the main organization to form the Combahee River Collective to work in a smaller group to more successfully approach issues, such as sexuality and economic development. The C. R. C. wrote in their 1977 statement that they "had serious disagreements with NBFO's bourgeois feminist stance and their lack of a clear political focus."
Алдыңғы қозғалыстар
1975 жылы бұл топ тоқтатылып, ұлттық деңгейдегі қызметі аяқталды, ал соңғы жергілікті бөлімі 1980 жылы таратылды. 1975 жылы NBFO таратылғаннан кейін Бренда Эйхелбергер NBFO-ның Чикаго бөлімінде белсенді қызметін жалғастырып, 1976 жылы Ұлттық Қара Әйелдер Одағын құрды. Жаңа ұйым қара нәсілді әйелдердің толыққанды теңдігіне қол жеткізу мақсатын ілгерілетумен қатар, мүшелік құрамындағы әртүрлілікті қабылдады. Ол тез өсіп, күшті мүшелік базасын құрып, 1997 жылға дейін жұмыс істеді.
The group, now defunct, stopped operating on a national level in 1975 with the last local chapter ending in 1980. After the NBFO was dissolved in 1975, Brenda Eichelberger continued her activism with the Chicago chapter of the NBFO by starting the National Alliance of Black Feminists in 1976. The new organization worked to further the goal of achieving full equality for black women whilst accepting diversity in its membership. It quickly expanded with a strong membership base and operated through 1997