Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кана аралы маяғы – АҚШ-тың Висконсин штатындағы Door округіне қарасты Бейлиз гаванінің солтүстігінде орналасқан маяқ. Бейлиз Харбор маяқтарымен бірге, бұл маяқ 1869 жылы Бейлиз Харбор маяғының орнына салынды және 1870 жылы алғаш рет жарық берді. Ол әлі де АҚШ Жағалау күзетінің басқаруымен қолданылатын белсенді навигациялық құрал болып табылады және 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1970 жылдардан бері маяқ пен оның күзетшісінің үйі Door округінің теңіз мұражайы арқылы келушілерге ашық.
The Cana Island lighthouse is a lighthouse located just north of Baileys Harbor in Door County, Wisconsin, United States. Along with the Baileys Harbor Range Lights, the lighthouse was built to replace the Baileys Harbor Lighthouse in 1869 and was first lit in 1870. It is still used as an active navigational aid under the jurisdiction of the United States Coast Guard, and was added to the National Register of Historic Places in 1976. Since the 1970s, both the lighthouse and its keeper's quarters are open for visitors to tour by means of the Door County Maritime Museum.
Тарих
Күзетшінің бөлмесі, дәретханасы және мұнара алғашқы салынған ғимараттар еді және ақ түсті қала кірпішінен жасалған. Бірақ мұнараның кірпіші дауылдар мен суық қыстардың салдарынан тез бүліне бастады. 1902 жылы мұнараны одан әрі зақымданудан қорғау үшін болаттан қаптама орнатылды. Бөлме, мұнара және қаптаманың құны 12 793 долларды құрады. Жарық үшін үшінші реттік Френель линзасы қолданылды. Алғашында оны шошқа майымен, кейін керосинмен, содан соң ацетиленмен, қазір электрмен жағатты. Жоғарыдағы дөңгелек шар – майлы шамнан шыққан түтін мен қара күлді сыртқа шығаратын тежегіш. Күзетші немесе оның көмекшісі әр түн сайын шамды жаққанда майды мұнараның үстіне көтеріп алып жүруге тиіс болды. 1945 жылы шам электрге ауысқанда, оны қозғалтқышпен жұмыс істейтін 2 кВт генератор және 100 ваттты, 32 вольтты шамды қуаттандыратын аккумуляторлар қамтамасыз етті. 1960 жылдары электр желісі тартылып, шам 110 вольтты, 200 ваттты шамға ауыстырылды. Төрт шам тізбектей орнатылған, егер біреуі жанып кетсе, келесісі автоматты түрде жанып, жарық беруді жалғастырады. Осы жерде май сақтау үйі, қойма және дәретхана да орналасқан. Май резервуары ғимараттың оңтүстігіндегі орман ішінде орналасқан, ал құбыр арқылы май ғимаратқа жеткізілді. Маяк Кана аралында орналасқан, ол тасты арна арқылы материкке қосылған. Көлдің су деңгейіне байланысты, арна 1–3 фут тереңдіктегі сумен жабылуы мүмкін. Бастапқыда ғимараттардың айналасында тастардың үстіне салынған ағаш жолдар мен аздаған топырақ болған. Бірақ 1900 жылдан бастап, сегіз жұптама ат пен арбамен топырақ әкелінді. Алты аптадан кейін олар аймақты шөппен жабуға дайын болды. Аралдың шығыс жағында тас қабырға бар. 1889 жылға дейін алғашқы көмекшілер әйелдері немесе туыстары болған. Патрик Чемберс – отбасы мүшесі емес алғашқы көмекші. Электр қуаты келгеннен кейін көмекшінің қажеті болмады. Мұнараның жалпы биіктігі 89 фут (27 метр). Жерден жарықтың фокустық жазықтығына дейінгі қашықтық 79 фут (24 метр). Жарық су деңгейінен шамамен 85 фут (26 метр) биіктікте орналасқан және оның көру қашықтығы бар. Тас іргетасы жер астына 4 фут (1 метр) тереңірек бойлап түседі және тасқа орнатылған. Мұнараның іргетасы 4 фут (1 метр) қалың, сыртқы қабаты қалың, оның арасында ауа кеңістігі және іргетастың кірпіштен жасалған ішкі қабаты бар. Жоғарыдан 10 фут қашықтықта қалыңдығы азайып, ауа кеңістігі мен ішкі қабаты бар қалыңдыққа ие. Сақшы бөлмесіне апаратын дөңгелек баспалдақта 102 құйма темір баспалдақ бар. 1880 жылдың 15 қазанында «1880 жылғы үлкен дауыл» деп аталған қорқынышты дауыл осы маякқа жақын жерде жеті кемені қиратты, ал 1928 жылдың 12 қазанында «М.Ж. Бартельме» жүк тасушы кемесі кемеге көмектесу әрекеттері сәтсіз аяқталып, тұманға ұшырап, осы жерде жерге батты.
The keeper's quarters, privy, and tower were the first buildings and were made of cream city brick, but the brick of the tower deteriorated quickly because of storms and icy winters. In 1902, a steel cladding was added to the tower to protect it from further deterioration. The cost of the quarters, tower and cladding was $12,793. The light itself is a third order Fresnel lens. It used to be fueled by lard, later it was fueled by kerosene, then by acetylene, and now by electricity. The round ball at the top is the vent that removed the smoke and soot from the oil lamp. Each night oil had to be carried to the top of the tower by the keeper or his assistant to keep the light fueled. When the light first became electric in 1945, it was by an engine driven, 2 kW generator, and batteries that powered the 100 watt, 32 volt bulb. A powerline was finally installed in the 1960s, and the bulb was switched to a 110 volt, 200 watt bulb. Four bulbs are mounted in a rack that allows for the next bulb to light if the one before it burns out. An hexagon shaped oil house, storage building and privy are also located at the site. An oil tank had been in the woods to the south of the building and a pipe underground moved the oil to the building. The lighthouse is located on the Cana Island connected to the mainland via a rocky channel. Depending on the lake level the channel can be covered with 1–3 feet of cold Lake Michigan water. Originally, only wood walkways on top of rocks and a little dirt covered the area around the buildings. But starting in 1900, top soil was hauled in by a crew of men with eight teams of horses and wagons. Six weeks later they were ready to begin covering the area with grass. There is a stone sea wall on the east end of the island. Before 1889, the first assistants were spouses or family members. Patrick Chambers was the first non family member assistant. When electricity came to the island an assistant was no longer needed. The tower is 89 feet (27 m) tall in all. 79 feet (24 m) from ground level to focal plane of the light. The light is approximately 85 feet (26 m) above water level, and has a visual range of The stone foundation goes below ground 4 feet (1 m) and is set on bedrock. The tower is 4 feet (1 m) thick at the base with the outer layer thick with a air space between it and the inner layer of brick at the base. Ten feet from the top it narrows to a thickness with a airspace and inner layer. There are 102 cast iron steps in the circular staircase leading to the watch room. On October 15, 1880 a terrible storm called the Big Blow of 1880 destroyed seven ships near this lighthouse, and on October 12, 1928, the freighter M. J. Bartelme went aground in the fog at this location after attempts to free the ship failed.