Кіріспе
Джеймс Стюарт Росситер (1983 жылғы 25 тамызда туған) – британдық бұрынғы кәсіби жарыс жүргізушісі, британдық автоспорт басшысы және Формула Е-де Maserati MSG Racing командасының бұрынғы жетекшісі. Ол Формула 1-де BAR, Honda, Super Aguri және Force India командаларының тестілеуші жүргізушісі болды және 2010 жылғы маусымда құрылатын US F1 Team үшін жүргізуге тиіс болған. Maserati-ге келмес бұрын Росситер DS Techeetah командасының спорт директоры және резервтік жүргізушісі болды, сондай-ақ FIA World Endurance Championship-де Peugeot Sport үшін жарысты.
James Stuart Rossiter (born 25 August 1983) is a British former professional racing driver, British motorsport executive and former team principal of Maserati MSG Racing in Formula E.
He was a test driver for BAR, Honda, Super Aguri and Force India in Formula One and was due to drive for the proposed US F1 Team in the 2010 season. Before joining Maserati, Rossiter was the sporting director and reserve driver for DS Techeetah and raced for Peugeot Sport in the FIA World Endurance Championship.
Картинг
Англияның Оксфорд қаласында дүниеге келген Росситер 14 жасында картаингпен айналыса бастады. TKM және Rotax Max карталарында бәсекелесіп, үш жылдан кейін бір орындық жарыс машиналарына көшті, 2001 жылы Бедфорд автодромында Формула Палмер Аудиді сынап көрді.
Формула Рено және Формула 3
Росситер 2002 жылы кәсіби мансабындағы алғашқы қадамдарын жасап, Формула Рено Ұлыбритания чемпионатында өнер көрсету үшін Falcon Motorsport құрамына қосылды. Thruxton трассасында ең жақсы нәтижесі төртінші орын болса, жүргізушілер рейтингінде 103 ұпаймен 13-орынды иеленді, бірақ 2003 жылғы маусымда Fortec Motorsport командасына ауысты. Маусымның ашылу кезеңінде Снеттертонда Майк Конвей мен Льюис Хэмилтоннан кейін үшінші орынға ие болып, өзінің жарыс өнерін көрсетті және маусым қалған бөлігінде тоғыз подиумға, соның ішінде бір жеңіске қол жеткізді. Ол Хэмилтон мен Алекс Ллойдтан кейін жалпы есепте үшінші орынды алды және белгілі журналист оны "Льюис Хэмилтонға қарсы күреске шыққан жалғыз жүргізуші" деп атады. 2004 жылы Росситер Fortec Motorsport командасымен ынтымақтастығын жалғастырды, бірақ Британдық Формула 3 чемпионатында өнер көрсетуге көшті. Маусым ішінде үш жеңіске және 12 подиумға қол жеткізіп, жүргізушілер чемпионатында Нельсон Пике және Адам Кэрроллдан кейін үшінші орынды иеленді, сонымен қатар "Жыл жаңашылы" сыйлығына ие болды. 2004 жылы Макао Гран-при және Формула 3 Мастерс жарыстарындағы өнері үшін Росситер BRDC Джон Купер сыйлығын алды және болашақ жарыс жүргізушілердің ішінде BAR командасының жас F1 жүргізушілерін іздеу барысында жеңімпаз атанды. 2005 жылы Росситер халықаралық жарыстарға қатысып, Signature Plus командасы үшін Formula 3 Euro Series жарыстарында өнер көрсетті. Бір жеңіс және үш подиуммен жүргізушілер чемпионатында жетінші орынды иеленді, ал 2006 жылы Формула Рено 3.5 класына ауысты, онда 14-орынды алды.
Формула бірінші
2004 жылы BAR жас F1 жүргізушілерін іздеуде жеңімпаз атанғаннан кейін Росситер 2005 жылғы маусым бойы команданың даму жұмыстарын жалғастырды. Honda команданы сатып алғаннан кейін ол 2006 жылы да сақталды, ал 2007 жылы Агури Сузуки мен Марк Престон басқарған Super Aguri F1 командасында негізгі жұмысын істеді. 2008 жылы Росситер Honda командасымен қайтадан келісімшарт жасасты, ол Формула 1 бағдарламасының негізгі сынақ және даму жүргізушісі болды. Жапонияда жұмыс істей отырып, ол 2009 жылы Дженсон Баттонның әлем чемпионы атанған Brawn BGP 001 машинасына айналған Honda RA109 машинасының дамуында маңызды рөл атқарды. Honda Формула 1-ден шыққаннан кейін Росситер 2010 жылғы маусымда жаңадан құрылған төрт команданың бірімен келісімшартқа отыруға тырысты. Ол US F1 Team командасымен Хосе Мария Лопеспен бірге жүргізуге келісім жасасты, бірақ команда тарағаннан кейін бұл ресми расталмады. Оның орнына Росситер IndyCar Series сериясына қосылуға дайын болды, Барбер Моторспортс Парк трассасында команда үшін сынақтан өткеннен кейін KV Racing Technology үшін жүргізуге мүмкіндік алды, бірақ команда Марио Мораеспен қайтадан келісімшарт жасасқандықтан, ол жүргізушісіз қалды. Кейін ол Sky Sports телеарнасында IndyCar жарыстарын комментатор ретінде талқылай бастады. Формула 1-ден үш жыл үзіліс жасағаннан кейін Росситер 2012 жылы Force India командасына тест және симулятор жүргізушісі ретінде оралды. Ол команданың 2013 жылғы VJM06 машинасымен Жерез трассасындағы маусымға дейінгі алғашқы сынақта қатысты және Британ Гран-присінде Адриан Сутильдің орнына жаттығу жүргізуге дайын болды, бірақ жаңбыр салдарынан бұл жоспар орындалмады.
Супер GT және Супер Формула
2013 жылы Росситер TOM’S командасына қосылып, Супер GT чемпионатында толық уақыт жарысты. Бұрынғы F1 жүргізушісі Кадзуки Накаджимамен бірге ол Фудзиде өткен маусымның екінші жарысында және Автополисте өткен соңғы жарыста жеңіске жетті. Ол чемпиондар Кохей Хиратэ мен Юдзи Тачикавадан тоғыз ұпайға қалып, үшінші орынды иеленді. Сондай-ақ, ол Супер Формулада жартылай уақытпен жарысып, ең жақсы нәтижесі алтыншы орын болды. Росситер 2014 жылы TOM’S және Kondō Racing командаларымен Super GT және Super Formula жарыстарында толық уақыт жарысты. Сузука мен Буриамда жеңіс алып, Супер GT-де үшінші орынды иеленді, Супер Формуланың маусым ашылу кезеңінде екінші орынды алды және турнир кестесінде алтыншы болды. Ол 2015 және 2016 жылдары екі жақты жарыс бағдарламасын жалғастырды және 2017 жылы Kondō Racing командасынан кеткеннен кейін Super GT-де TOM’S командасымен бір жеңіске және төрт мәрте жүлделі орынға ие болды. Ол сериядағы соңғы жеңісін Автополисте алып, чемпионатта бесінші орынды жеңіп алды. 2018 жылы Росситер TOM’S командасымен Супер Формулада толық уақыт жарысты, ал Супер GT-де жартылай уақытпен қатысты. 2019 жылы ол тек Super GT-де жарысу үшін Team Impul командасына ауысты және Окаямада үшінші орын алып, соңғы жүлделі орынын жеңіп алды.
Дүниежүзілік төзімділік чемпионаты
FIA World Endurance Championship-ге қосылғанға дейін Росситер 2008 жылы спорттық автомобильдер жарыстарындағы алғашқы қадамдарын жасады, American Le Mans Series сериясында Andretti Green Racing командасымен жартылай уақыт қатысып. Ол командаласы Франк Монтаньимен бірге Белль-Айлда жеңіске жетті, ал кейіннен 2011 жылы Jetalliance Racing командасымен Lotus Evora көлігінде Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысты. 2012 жылы ол Lotus командасына қосылды. Бахрейнде ол ең жақсы 9-орынды иеленді және Шанхайда pole position-нан старт алды. 2013 және 2014 жылдары ол командада жартылай уақыт жүргізуді жалғастырды. Росситер 2016 жылы ByKolles командасына қайта қосылды және келесі үш маусымда жартылай уақыт жұмыс істеді, LMP1 класында алты рет және 2017 жылы G Drive Racing үшін бір LMP2 старт алды. 2021 жылдың 8 ақпанында Росситер Peugeot Sport командасының Hypercar класындағы Дүниежүзілік төзімділік чемпионатына оралуында симулятор және резервтік жүргізуші болып тағайындалды. Кейіннен, 2022 жылы Кевин Магнуссеннің Haas командасымен Формула 1-ге оралуынан кейін, ол толық уақытты жарыс жүргізушісі болды. Росситер Peugeot 9X8 көлігінің Монцадағы тұңғыш жарысында төртінші орынды, ал Фудзиде бесінші орынды иеленді. 2022 жылдың 7 қазанында Росситер Peugeot командасынан кетуін растады және кәсіби жарыстан зейнеткерлікке шығып, Formula E сериясындағы Maserati MSG Racing командасының бас директоры болып тағайындалғанын жариялады.
Е формуласы
2017 жылы Росситер Испанияның Валенсия қаласындағы Рикардо Тормо трассасында өткен Формула E маусымы алдындағы сынақтарда Вентури Racing командасынан, Эдоардо Мортара, Маро Энгель және Майкл Беняхиямен бірге өнер көрсетті.
ДС Течита
2017-18 маусымда жүргізуге мүмкіндік алмай қалғаннан кейін Росситер бұрынғы Super Aguri техникалық директоры Марк Престонмен қайта бірігіп, Formula E-нің алғашқы жаңадан бастаушылар сынағында DS Techeetah үшін жүргізді, онда ол ең жылдам уақыттың бесіншісін көрсетті. Росситер 2018-19 маусымында Techeetah-ның дамыту жүргізушісі болып тағайындалды және DS Automobiles-пен жұмыс істеп, команданың чемпиондық жеңіске жеткен DS E TENSE FE19 пакетін әзірлеуде маңызды рөл атқарды. Ол 2019 жылғы Formula E жаңадан бастаушылар сынағына оралып, Нико Мюллерден кейін екінші ең жылдам уақытты көрсетті. Formula E-нің бесінші маусымынан кейін Росситер Techeetah-ның резервтік жүргізушісі болды және бұрынғы спорт директоры Педро де ла Роза кеткеннен кейін спорт директоры лауазымына тағайындалды. 2020 жылғы Маракеш ePrix-те Росситер FP1 кезінде толық уақытты жүргізуші Жан Эрик Верньеді ауыстырды, себебі чемпион нашар сезінді. Команда 2019-20 маусымында жүргізушілер мен командалар чемпионатында жеңіске жетті. Росситер команданы тастағанға дейін 2020/21 және 2021/22 маусымдары бойы резервтік жүргізуші және спорт директоры қызметін атқарды.
Maserati MSG Racing - жарыстар
2022 жылдың 7 қазанында Росситер бұрынғы команда бастығы Жером д’Амброзио кеткеннен кейін Maserati MSG Racing командасының бас директоры болып қосылды және кәсіби автокөлік жүргізуден зейнетке шыққандығын мәлімдеді. Росситердің басшылығымен Maserati бренді 1957 жылы Формула-1 жарысына қатысқаннан бері алғаш рет әлем чемпионатында бір орындық машинамен поул-позицияны, марапаттау тұғырына көтеріліп, жеңіске жетті. Росситердің Maserati командасының бас директоры лауазымы 2023 жылдың қазанында аяқталды.
Еңбек жолы
Маусым Серия Команда Жарыстар Жеңістер Поулдар Жеңілген Лаптар Мастерлер Подиум Ұпайлар Орын 2002 Formula Renault UK Falcon Motorsport 11 0 0 0 0 103 13-шы 2003 Formula Renault UK Fortec Motorsport 16 1 1 0 10 347 3-ші 2004 British Formula 3 International Series Fortec Motorsport 24 3 4 3 12 228 3-ші Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 N/A 4-ші FIA European Formula Three Cup 1 0 0 1 0 N/A 13-шы Macau Grand Prix Signature Team 1 0 0 0 0 N/A DNF Bahrain Superprix 1 0 0 0 0 N/A 4-ші Formula One Lucky Strike BAR Honda Тест драйвері 2005 Formula 3 Euro Series Signature Plus 20 1 0 0 3 51 7-ші Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 N/A DNF Formula One Lucky Strike BAR Honda Тест драйвері 2006 Formula Renault 3.5 Series Pons Racing 17 0 0 0 1 33 14-ші Formula One Lucky Strike Honda Racing F1 Team Тест драйвері 2007 Formula One Super Aguri F1 Тест драйвері 2008 American Le Mans Series LMP2 Andretti Green Racing 3 1 0 0 1 39 22-ші Formula One Honda Racing F1 Team Тест драйвері 2011 Le Mans Series GTE Pro Lotus Jetalliance 3 0 0 0 0 0 51-ші 24 Hours of Le Mans GTE Pro 1 0 0 0 0 N/A 7-ші American Le Mans Series GT 1 0 0 0 0 0 NC 2012 FIA World Endurance Championship Lotus 6 0 0 0 0 4.5 44-ші Formula One Sahara Force India F1 Team Тест драйвері 2013 Super GT Petronas Team TOM'S 8 2 1 0 3 60 3-ші Super Formula 3 0 0 0 0 0 2.5 16-шы FIA World Endurance Championship LMP2 Lotus 3 0 0 0 0 8 25-ші 24 Hours of Le Mans LMP2 1 0 0 0 0 N/A DNF Formula One Sahara Force India F1 Team Тест драйвері 2014 Super GT Lexus Team Petronas TOM'S 8 2 2 0 2 68 3-ші Super Formula Kondō Racing 9 0 0 0 1 22 9-шы FIA World Endurance Championship Lotus 2 0 0 0 0 0.5 25-ші 2015 Super GT Lexus Team Petronas TOM'S 8 1 0 0 2 49 7-ші Super Formula Kondō Racing 8 0 0 0 0 5 12-ші 2016 Super GT Lexus Team KeePer TOM'S 8 0 1 0 2 38 9-шы Super Formula Kondō Racing 9 0 0 0 0 12 10-шы FIA World Endurance Championship ByKolles Racing Team 2 0 0 0 0 8.5 24-ші 2017 Super GT Lexus Team au TOM'S 8 1 0 1 1 53 5-ші FIA World Endurance Championship ByKolles Racing Team 2 0 0 0 0 9 29-шы FIA World Endurance Championship LMP2 G Drive Racing 1 0 0 0 0 8 26-шы 2017–18 Formula E Venturi Formula E Team Тест драйвері Techeetah 2018 Super Formula Vantelin Team TOM'S 6 0 0 1 0 0 17-ші Super GT Lexus Team au TOM'S 1 0 0 0 0 8 18-ші Lexus Team LeMans Wako's 1 0 0 0 0 2018–19 FIA World Endurance Championship ByKolles Racing Team 2 0 0 0 0 10 26-шы Formula E DS Techeetah Дамыту драйвері 2019 Super GT Team Impul 7 0 0 0 1 17.5 13-ші 2019–20 Formula E DS Techeetah Резерв драйвері 2020–21 Formula E DS Techeetah Резерв драйвері 2021–22 Formula E DS Techeetah Резерв драйвері 2022 FIA World Endurance Championship Hypercar Peugeot TotalEnergies 2 0 0 0 0 22 8-ші