Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оштофен – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Алзей-Вормс ауданындағы Воннегаудың ортасында орналасқан қала. 2014 жылдың 1 шілдесінен бастап ол Воннегау Verbandsgemeinde (бірнеше муниципалитетті біріктіретін әкімшілік бірлестік) құрамына кіреді. Оштофен 1970 жылдың 24 қазанында қала мәртебесін алды.
Osthofen is a town in the middle of the Wonnegau in the Alzey Worms district in Rhineland Palatinate, Germany. Since 1 July 2014 it is part of the Verbandsgemeinde (a kind of collective municipality) Wonnegau. Osthofen was raised to town on 24 October 1970.
Орналасқан жері
Қала Рейн Гессенің ішінде жатыр, мұнда Себах өзені – өте қысқа, көршілес Вестхофенде басталып, бар болғаны 9 шақырымға ағатын өзен Рейнге құяды.
The town lies in Rhenish Hesse where the river Seebach, a very short river that rises in neighbouring Westhofen and flows for only 9 km, empties into the Rhine.
Тарих
Археологиялық қазбалар Оштофен муниципалитеті кем дегенде төрт мың жыл бұрын қоныстанған екенін көрсетті. Қала алғаш рет 784 жылғы Лорш кодексінде Остова деп тіңирилген. Оштофенді қазір біріктірілген Мюльхайм ауылының халқы немесе бір кезде Вормс-Нойхаузенде болған Меровингтер патша сарайының адамдары құрған деп саналады. Оштофеннің Голдберг тауында 6 ғасырда Әулие Ремигийге арналған шіркеу салынған болуы мүмкін. Осы жерде 1195 жылға қарай императорлық қамалға айналған алғашқы ірі меншік орналасқан. Мюльхаймда Темплер орденінің рыцарлары да 12/15 жылдары қамал салған. 1933-1934 жылдары қалада Анна Зегерстің "Жетінші крест" романында суреттелген концлагерь болды.
Archaeological finds have established that the Osthofen municipal area was already settled at least four thousand years ago. The town had its first documentary mention in the Lorsch codex as Ostowa in a document dated to 784. It is believed that Osthofen was founded by people from either the now amalgamated village of Mühlheim or the Merovingian royal palace that once stood in Worms Neuhausen. On Osthofen's Goldberg (mountain), a chapel to Saint Remigius might have been built as early as the 6th century. This is where the first major estate was, which by 1195 had grown into an Imperial castle. In Mühlheim, the Knights Templar likewise built a castle in 12/15. From 1933 to 1934, the city was home to a concentration camp which provides the subject for the novel The Seventh Cross by Anna Seghers.
Елтаңба
Қаланың елтаңбасын былай сипаттауға болады: Қара фонда алтын қарулы, тілді және тәжді қызыл түсті арыстан, оң жақтан күн шығып тұр, ал оң жақтан ортаға қарай үш жұлдыз (мулет), барлығы алтын түсті. Қаланың ең көне мөрлері 14 ғасырға дейін жетеді, бірақ оларда крест астындағы тұрушы құс бейнеленген, оның мағынасы белгісіз. Қазіргі елтаңба алғаш рет 16 ғасырға жатқан мөрлерде кездеседі және одан бері құрамы өзгерген жоқ. Елтаңба қалаға 1651 жылы, содан кейін 1959 жылы ресми түрде берілді. Күн мен жұлдыздар (немесе геральдикада мулеттер деп аталады) – қала атауының бірінші бөлігін білдіретін, «шығыс» деген мағынаны танытатын символдар, неміс тілінде Ost(en) деп аталады. Арыстан – Пфальц арыстаны, қаланың сайлау Пфальцының билігінде болған ұзақ тарихын еске түсіреді.
The town's arms might be described thus: Sable a lion rampant Or armed, langued and crowned gules, issuant from dexter chief the sun and in an arc from dexter to middle base three mullets, all of the second. The town's earliest seals come from the 14th century, but they show a crane under a cross, a composition of unknown meaning. The current arms are first found on seals from the 16th century, and the composition has not changed since. The arms were officially granted the town in 1651, and once again in 1959. The sun and stars (or heraldically, mullets) are canting charges, as they are meant to suggest the direction “east”, which is the first part of the town's name, the German word being Ost(en). The lion is the Palatine Lion, recalling the town's long history under Electoral Palatinate’s rule.
Ғимараттар
Евангелистік Бергкирхе («Тау шіркеуі») 6 ғасырда салынған Әулие Ремигийге арналған шағын ғибадатханадан пайда болған деп есептеледі, оның қасында ғасырлар бойы қамалмен бекітілген үй пайда болды. Қазіргі шіркеу қамал мен шағын ғибадатханадан өсті, ал шіркеу мұнарасының ескі қорғаныстың іргетасында тұрғанына сенімді. Қамал көп рет қайта жаңартылып, 19 ғасырдағы өрттен кейін қазіргі түрін алды. Әулие Иоанн шіркеуі (Johanniskirche) Иоанн орденінің ғибадатханасынан бастау алды, ал 1713 жылы ол католик приходына (орден протестант) берілді, ол 1792 жылы ғимаратты түбегейлі түрлендірді. Шіркеу алтарының бастапқы орны Вормс қаласындағы кармелиттер шіркеуі болды. Қалалық әкімдік (Rathaus) 1902 жылы қаржы кеңсесі ретінде салынды. Ескі қалалық әкімдік (Altes Rathaus) 1739 жылы қаладағы екінші әкімдік ретінде салынды. «Кішкентай шіркеу» (Kleine Kirche) деп аталатын және Ескі қалалық әкімдікке тікелей іргелес орналасқан ғимаратқа 1581 жылғы алғашқы әкімдіктің бөліктері қосылды. 1906 жылғы Су тарту станциясының (Wasserwerk) фасады модерн және барокко стилінің элементтерімен ерекшеленеді. Меттенхаймер шоссесіндегі еврей зираты 1832 жылы салынды және қаланың еврей қауымының ескерткіші болып табылады.
The Evangelical Bergkirche (“Mountain Church”) is believed to have stemmed from a chapel to Saint Remigius built in the 6th century beside which grew into an estate fortified with a castle over the course of the ages. Today's church grew out of the castle and the chapel, with the churchtower, it is further believed, standing on the old keep’s foundations. The castle was converted many times, acquiring its current shape after a fire in the 19th century. Saint John’s Catholic Church (Johanniskirche) had its beginnings in a temple of the Order of Saint John, and in 1713 it was transferred to the Catholic parish (the Order is Protestant), which radically converted the building in 1792. The church’s altar was originally to be found in the Carmelite church in Worms. The Town Hall (Rathaus) was built in 1902 as a financial office. The Old Town Hall (Altes Rathaus) was built in 1739 as the town’s second town hall. Into the so called “Little Church” (Kleine Kirche), which directly neighbours the Old Town Hall, parts of the first town hall from 1581 have been incorporated. The Waterworks (Wasserwerk) from 1906 has a striking façade with Art Nouveau and Baroque Revival elements. The Jewish graveyard on Mettenheimer Chaussee was laid out in 1832 and is a memorial to the town's Jewish community.
Тұрақты оқиғалар
1949 жылдан 2013 жылға дейін Оштофенде жыл сайын Воннегау Винзерфест («Воннегау шарапшылар фестивалі») өтті. Осы бірнеше күндік іс-шараның ең қызықты тұстары – әсем шеру, Воннегау шарап патшайымының тағына отырғызылуы және дәстүрлі дүйсенбі күнгі шарапты дәмдеу болды.
From 1949 to 2013, the Wonnegauer Winzerfest (“Wonnegau Winemakers’ Festival”) was held yearly in Osthofen. Among this days long event's highlights were a great parade, the crowning of the Wonnegau Wine Queen and the traditional Monday wine tasting.
Экономика және инфрақұрылым
Оштофен – мемлекеттік танылған туризм орталығы, сонымен қатар мемлекеттік жоспарлау бойынша маңыздылығы төмен орталық ретінде белгіленген.
Osthofen is a state recognized tourism centre, and under state planning also identified as a lower centre.
Көлік
Оштофенде Майнц-Лудвигшафен бағытына қосылатын теміржол станциясы бар. Рейн-Некар S Bahn жүйесінің S 6 желісі жарты сағат сайын қатынайды. Бұрын Оштофен-Райндуркхайм-Гунтерсблум (онымен Вормс-Райндуркхаймға дейін жүк тасымалы жалғастырылуда), Оштофен-Вестхофен (жергілікті тұрғындар "Гикельхе" деп атайды) және Оштофен-Гау Одернхайм желілеріне де байланыстар болған. Соңғы екеуі қазірде демонтаждалған. Жақын маңда А 61 автобанына қосылатын автобаналық түйіскен және Рейнге қарай Bundesstraße 9 магистралі орналасқан.
Osthofen has at its disposal a railway station with a connection to the Mainz–Ludwigshafen line. The line S 6 from the Rhine Neckar S Bahn operates in a half hourly interval. Formerly there were connections to the Osthofen–Rheindürkheim–Guntersblum line (on which there is still goods traffic as far as Worms Rheindürkheim), the Osthofen–Westhofen line (locally known as the Gickelche) and the Osthofen–Gau Odernheim line. The last two have since been torn up. Nearby is also an Autobahn interchange onto the A 61, and towards the Rhine lies Bundesstraße 9.
Жүзім өсіру
Оштофен Рейн Гессенің Воннегау шарап өсіру аймағына жатады. Қала ішінде 35 шарап шаруашылығы кәсіпорны қызмет етеді, ал отырғызылған жүзімдік алқаптарының ауданы 465 гектарды құрайды. Мұнда өндірілетін шараптың 68 пайызы ақ жүзім сорттарынан жасалады (2007 жылғы мәлімет бойынша). 1979 жылы 116 мұндай белсенді кәсіпорын болған, бірақ жүзімдіктердің ауданы 429 гектарды ғана құрады.
Osthofen belongs to the Wonnegau winegrowing zone in Rhenish Hesse. Within the town, 35 winegrowing businesses are active, and the planted vineyard area amounts to 465 ha. Some 68% of the wine made here is from white wine varieties (as at 2007). In 1979, there were still 116 such active businesses, but the planted vineyard area amounted to only 429 ha.
Кәсіпорындардың құрылуы
Оштофен – GlobalMalt компаниясының бас кеңсесі.
Osthofen is headquarters of the malting firm GlobalMalt.
Мемлекеттік мекемелер
Бұл қалада бұрынғы Оштофен концлагері болған, және қазір сол жерде ескерткіш орналасқан.
The town is the location of the former Osthofen concentration camp, and a memorial site is found there today.
Қаланың ұлдары мен қыздары
Иоганн Георг Леманн (туған. 1744 ж., 1817 ж. Франкенталда қайтыс болған)
Иоганн Вейсхаймер II (туған. 1797 ж., 1883 ж. Оштофенде қайтыс болған)
Бас құрылыс директоры Фридрих Август фон Паули (туған. 1802 ж., 1883 ж. Бад Киссингенде қайтыс болған)
Венделин Вейсхаймер (туған. 26 ақпан 1838 ж., 10 маусым 1910 ж. Нюрнбергте қайтыс болған)
Доктор Георг Вандер – Овалтиннің авторы (туған. 1841 ж., 1897 ж. Швейцарияның Берн қаласында қайтыс болған)
Дитрих Грун – сағат жасау саласындағы пионер және “Gruen Watch Company” компаниясының негізін қалаушы (туған. 1847 ж., 1910 ж. қайтыс болған)
Прелат Адам Шрайбер (туған. 1849 ж., 1929 ж. Вормсте қайтыс болған)
Карл Генрих Бергер (туған. 1861 ж., 1933 ж. Кандерн, Баденде қайтыс болған)
Дирижер Фридрих Бест (туған. 1876 ж., 1936 ж. Хайденауда, Саксонияда қайтыс болған)
Хайнрих Беккенбах (туған. 5 ақпан 1880 ж., 31 наурыз 1964 ж. қайтыс болған)
Кристиан Филипс (туған. 22 қараша 1981 ж.)
Johann Georg Lehmann (b. 1744, d. 1817 in Frankenthal)
Johann Weißheimer II. (b. 1797, d. 1883 in Osthofen)
Chief building director Friedrich August von Pauli (b. 1802, d. 1883 in Bad Kissingen)
Wendelin Weißheimer (b. 26 February 1838, d. 10 June 1910 in Nuremberg)
Dr. Georg Wander Creator of Ovaltine (b. 1841, d. 1897 in Bern, Switzerland)
Dietrich Grün Watch pioneer and founder of the “Gruen Watch Company” (b. 1847, d. 1910)
Prelate Adam Schreiber (b. 1849, d. 1929 in Worms)
Karl Heinrich Berger (b. 1861, d. 1933 in Kandern, Baden)
Conductor Friedrich Best (b. 1876, d. 1936 in Heidenau, Saxony)
Heinrich Beckenbach (b. 5 February 1880, d. 31 March 1964)
Christian Filips (b. 22 November 1981)