Ұлыбритания түрме қызметкерлерінің кәсіби шебер одағы
POA (trade union)
Ұлыбританияның ірі кәсіби одағы – POA (Prison Officers' Association). 30 мыңнан астам мүшесі бар, түзету мекемелері қызметкерлерін қорғайды. Тарихы 1910 жылға дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиялық кәсіподақ
UK trade union
POA: Түрме, түзету және қауіпсіз психиатриялық мекемелердегі қызметкерлердің кәсіби кәсіподағы, сондай-ақ Түрме қызметкерлер қауымдастығы (POA) ретінде танылған, Ұлыбританиядағы кәсіподақ болып табылады. Қазіргі таңдағы мүше саны 30 000-нан асады.
The POA: The Professional Trades Union for Prison, Correctional and Secure Psychiatric Workers, also known as the Prison Officers' Association (POA), is a trade union in the United Kingdom. It currently has a membership over 30,000.
Өмірбаян
POA-ның тамыры 1910 жылы Фред Ладлоу редакторлығымен шыға бастаған "Prison Officers' Magazine" атты жасырын журналға дейін жетеді. Журнал мұқабасының түсіне байланысты "Қызыл Un" деп аталған. 1915 жылы редакторлықты Э. Р. Рэмзи (Хуберт Витчард) қабылдап, радикалды бағыт ұстанғаннан кейін, 1916 жылы сол жылы Еңбек партиясына қосылған Түрме қызметкерлері федерациясы құрылды. 1915 жылдың шілдесіне қарай, барлығы 4000 қызметкердің шамамен 500-і одаққа мүше болды, бірақ POF түрме қызметкерлеріне соғыс уақытында қосымша төлем беру туралы петицияны ұта алмағандықтан көптеген адамдар көңілі толып, одақтан шығып кетті. 1918 жылы POF өзінің қарсыласы – 1913 жылы құрылған Ұлттық полиция және түрме қызметкерлері одағымен (NUPPO) бірікті.
The roots of the POA can be traced back to the launch in 1910 of the underground magazine, Prison Officers' Magazine, under the editorship of Fred Ludlow, the magazine was otherwise known as the 'Red Un' after the colour of its cover. After the editorship was taken over by E. R. Ramsey (Hubert Witchard) in 1915 and a more radical tone was adopted, this led in 1916 to the formation of the Prison Officers' Federation, which affiliated to the Labour Party in the same year. By July 1915, around 500 out of a total of 4000 staff had joined the union, but many became disillusioned and left after the POF failed to win a petition for a war time bonus for prison officers. The POF amalgamated in 1918 with its rival union the National Union of Police and Prison Officers (NUPPO) which had been formed in 1913.
1918-1919 жылдардағы полиция ереуілі
Алайда, 1918 және 1919 жылдардағы полиция ереуілінен кейін, ХМ Wormwood Scrubs түрмесіндегі 70 түрме қызметкері және Бірмингемнен бірнеше адам ереуілге қатысты, олардың барлығы жұмыстан босатылды. Соның салдарынан полиция және түрме қызметкерлерінің кәсіподақтарына тыйым салынды. Оның орнына түрме қызметкерлерінің өкілдігі құрылды, бірақ бұл түрме қызметкерлерінің мүдделерін қорғау үшін жеткіліксіз шара деп есептелді. Ол Ішкі істер министрлігі тағайындап, оған есеп беретін, ереуіл ұйымдастыра алмайтын және Кәсіподақтар конгресі немесе Шотландия Кәсіподақтар конгресі арқылы басқа еңбек ұйымдарымен ресми байланыс құруға құқығы жоқ болды. Өкілдік кеңес түрме қызметкерлерінің жағдайын жақсарту бойынша көптеген талаптарын іске асыра алмаса да, «қамаушы» терминін «қызметкер» терминімен алмастыруға қол жеткізді.
However, following police strikes in 1918 & 1919, where 70 prison officers at HM Prison Wormwood Scrubs and a few from Birmingham joined the strike, all of whom were dismissed, trade unions of police and prison workers were made illegal. Instead, a representative body, the Prison Officer's Representation Board was created, but this was seen as an inadequate measure to defend prison officers' interests. This was appointed by and responsible to the Home Office, could not call a strike and were not permitted to have formal links with other labour organisations through the Trades Union Congress or Scottish Trades Union Congress. Whilst the Representation Board failed to secure most of improvements in prison officers conditions it argued for, it did secure the replacement of the term 'warder' by 'officer'.
Қор
Жоғарыда аталған жағдай 1936 жылы өзгерді, ол кезде Харли Кронинді қоса алған, өкілдік кеңестердің жеңілдіктерді жеңіп алудағы сәтсіздігіне көңілі толмаған түрме қызметкерлерінің тобы Орталық кеңес мүшелігіне сайланды. Бұл топтың алғашқы қадамдарының бірі – мемлекеттік қызметкерлердің кеңсе ұйымынан Уильям Браун мен Лен Уайттың қызметін пайдалану болды, олар түрмелер қызметімен құпия келісімдер арқылы келіссөздер жүргізуге көмектесті. Орталық кеңес мүшелері Ішкі істер министрі Сэр Самуэль Хоарға түрме қызметкерлерінің жұмыс берушілердің шешімдеріне қарсы тәуелсіз арбитраж алқасына шағымдануға және осы мәселеде сыртқы көмек алуға құқығы болуы керек деген ресми талап қойды. Бұл талаптар қабылданды және Браун мен Уайт мемлекеттік қызмет арбитраждық сотын пайдалану құқығы үшін ресми түрде күресті, ол да мақұлданды. Осы талаптарды жеңіп алғандығына қуанып, түрме қызметкерлері 1938 жылдың 5 сәуірінде Актондағы Blue Gliss залында жиналыс өткізді. 1938 жылдың мамыр айында осы механизм арқылы түрме қызметкерлерінің жалақысын арттыру туралы өтініш берілді және 1938 жылдың 1 маусымында жалақы 10 пайызға өсірілді. Орталық кеңес мүшелері содан кейін мемлекеттік қызметкерлер ретінде танылуын және осы саладағы Уитли кеңестері жүйесін түрмелерге кеңейтуді талап етті. POA 1939 жылдың 25 қыркүйегінде Қаржы министрлігінен мақұлдау куәлігін алды және 3500 мүшесімен құрылды.
The above situation began to change in 1936, when a group of prison officers, including Harley Cronin, who had become weary of the failure of Representative Boards to win concessions were elected to the Central Board. One of the first moves of this group was to procure the services of William Brown and Len White of the Civil Service Clerical Association to help them negotiate with the Prisons Service through a series of secret meetings. The Central Board members made a formal demand to the Home Secretary, Sir Samuel Hoare, that Prison Officers should have the right to appeal to an Independent Arbitration Board against employers' decisions and to have access to outside assistance in doing so. These demands were recognised and Brown and White, began formally pushing for the right to use the Civil Service Arbitration Tribunal, which was also conceded. In celebration of winning these demands prison officers held a meeting on 5 April 1938 at the Blue Gliss Hall in Acton. A claim for improved pay for prison officers was presented in May 1938 through this mechanism, and on 1 June 1938 won a 10% pay increase. The central board members then pushed to be treated as civil servants and for an extension of the system of Whitley Councils in that sector to prisons. The POA was granted a certificate of approval by the Treasury on 25 September 1939 and came into being with 3,500 members.
Кәсіподақ мәртебесі
1990 жылдары POA мәртебесіне қатысты сұрақтар туындады. 1994 жылы сот шешімі түрме қызметкерлерін еңбекпен қамту шараларын жүргізуге итермелеуді заңсыз деп тапты – бұл заң 1919 жылдан бері полиция қызметкерлеріне қолданылып келді, яғни POA мүшелері ереуілге шығу құқығынан айырылды. 1992 жылы консервативтік үкімет енгізген жаңа еңбек заңнамасы POA-ны кәсіподақ ретінде танудан бас тартты. Бұл 1994 жылғы Қылмыстық сот және қоғамдық тәртіп туралы заңмен өзгертілді, бірақ түрме қызметкерлерінің ереуіл тастау құқығы қалпына келтірілген жоқ. Бұл құқық 2004 жылы Англия, Уэльс және Шотландиядағы мемлекеттік сектордағы түрме қызметкерлеріне қайта берілді, бірақ Солтүстік Ирландиядағы немесе жеке сектордағы түрме қызметкерлеріне таратылмады. 2007 жылдың 29 тамызында POA түрмелерде 24 сағаттық жұмыс тоқтату акциясын ұйымдастырды, түрме қызметкерлерін ауысымда жұмысқа бармауға шақырып, пикеттер өткізді. Бұл POA-ның ұлттық деңгейдегі алғашқы ереуілі болды. POA хабарлағандай, сол күні оның 90% мүшесі (27 000 адам) ереуілге қатысты. 2008 жылдың қаңтар айында Ішкі істер министрі Англия мен Уэльсте түрме қызметкерлерінің ереуілін тоқтатуға қатысты өкілеттіктерді қайта енгізуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Алайда, Шотландия үкіметі Шотландиядағы түрме қызметкерлеріне қатысты осындай шараларды қабылдаудан бас тартты. Ереуіл тастау мүмкіндігіне қойылған шектеуге қарамастан, 2012 жылдың 10 мамырында POA TUC-қа мүше басқа кәсіподақтарды қолдап, үкімет жүргізген мемлекеттік қызметкерлер зейнетақы схемасына енгізілген өзгерістерге наразылық білдіре отырып, 5 сағаттық ереуілге шақырды. Бұл ереуіл "68 – тым кеш" атты эмоционалды науқанды бастады, ол POA мүшелерінің қоғамдағы ең қауіпті жұмыстардың бірін атқаратынын жұртшылыққа жеткізу үшін күрестің бастамасы болды. Науқанның басты мақсаты – түрме қызметкерлерін қарулы күштер мен полиция сияқты "форма киетін жұмысшылар" ретінде танудан бас тартатын үкімет саясатын өзгерту және Ұлыбританияда түрме қызметкерінің зейнетке шығу жасын мемлекеттік зейнетке шығу жасымен – 68 жасқа байланыстыру болды. 2015 жылдың шілдесінде POA Лейбористік партия басшылығына сайлауда Джереми Корбиннің үгітін қолдады. Түрме қызметін реформалаудан кейін POA мүшелерінің саны айтарлықтай азайды және олардың мүшелерін тиісті деңгейде қорғамайды деген айыптаулар көбейді. POA бірқатар ішкі дау-дамаларға тап болды. Бұрынғы POA жетекшілері мен жергілікті филиалдардың бұрынғы лауазымды тұлғалары "Criminal Justice Workers Union" (CJWU) құрды. CJWU ұлттық атқару комитетінің құрамына толығымен POA-дан қуылған немесе қуылғандарды қолдап кеткен бұрынғы лауазымды тұлғалар кіреді.
Questions were raised about the POA's status in the 1990s. In 1994, a legal decision determined that it was illegal to induce prison officers to take industrial action – a law which had applied to police officers since 1919 – meaning that the POA could not call strike action amongst its members. New labour legislation introduced by the Conservative government in 1992 laid down that the POA could no longer be a trade union. This was reversed in the Criminal Justice and Public Order Act 1994, but prison officers were still denied the right to take industrial action. This right was restored in 2004 to prison officers in the public sector in England, Wales and Scotland, but not in Northern Ireland or to prison officers in the private sector. On 29 August 2007, the POA started a 24 hour walkout of prisons, picketing establishments asking Prison Officers not to attend work for their shift. This was the first ever national strike action taken by the POA. The POA reported that 90% of its members (27,000) went on strike that day. In January 2008, the Home Secretary announced that the government planned to reintroduce powers to ban strikes by Prison Officers in England and Wales. However, the Scottish Government has ruled out similar measures for Prison Officers in Scotland. Undeterred by the restriction upon the ability to take industrial action, on 10 May 2012 the POA called a 5 hour strike action in support of fellow TUC affiliated Trade Unions in protest against the Government imposed changes to the Civil Service Pension Scheme. This strike action launched the emotive campaign "68 is too late" which led the way in the POA's struggle towards raising public awareness that POA members do one of the most dangerous jobs in society. The primary intention of this campaign was to alter Government policy on refusing to recognise Prison Officers as "Uniformed workers" similar to the armed forces and Police, and instead, linking the retirement age of a Prison Officer in the UK to the state retirement age of 68 years. In July 2015, the POA endorsed Jeremy Corbyn's campaign in the Labour Party leadership election. Since Prison Service reform, the POA have witnessed a considerable drop in membership and accusations of failing to appropriately represent their membership. The POA have been marred by a number of internal scandals. Rivals Criminal Justice Workers Union were founded by former POA senior leaders and former local branch officials. The CJWU national executive committee membership is entirely formed by former POA officials who have either been expelled by the POA or have left in support of those expelled.