Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сандридж және Иде Хилл – Англияның Кент графтығындағы Севеноакс ауданындағы азаматтық приход. Ол Дарент аңғарында орналасқан және Севеноакс пен Вестерхам қалаларының арасында жатыр. Приход құрамына Сандридж және Иде Хилл ауылдары, сондай-ақ Гоатхерст Комон шағын ауылы кіреді. Ол Кент Даунс табиғи сұлулығы ерекше аймағында және Лондонның жасыл белдеуінің метрополитендік аймағында орналасқан. Лондоннан оңтүстікке қарай шамамен 21 миль қашықтықта жатыр. Приход 1973 жылы Сандридж және Иде Хилл елді мекендері біріктірілген кезде құрылды. Екі ауылдың арасында Ұлттық трастқа тиесілі Эмметс бағы орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша, приходтың жалпы халқы 1 877 адамды құрады. Оның ішінде 917 ер адам және 960 әйел адам тұрды.
Sundridge and Ide Hill is a civil parish in the Sevenoaks District of Kent, England. It is located in the Darenth valley and lies between Sevenoaks and Westerham. The parish contains the villages of Sundridge and Ide Hill and the hamlet of Goathurst Common. It lies within the Kent Downs Area of Outstanding Natural Beauty and within London's Metropolitan Green Belt. It is approximately 21 miles south of London. The parish was created in 1973, when the settlements of Sundridge and Ide Hill were merged into a parish. Between the two villages is Emmetts Garden, a National Trust property. According to the 2011 census, the total population of the parish was 1,877. Of that total, there were 917 males and 960 females living in the parish.
Тарих
Қауымның тарихы 1000 жылдан астам уақытқа, Ұлыбританиядағы ең ерте жазба дәуірлеріне дейін жетеді. Сандридж шіркеуі 862 жылы болған, "вероятно, ағаштан салынған құрылым ретінде, ал кейіннен "Домсдей кітабында" тіркелген". 1086 жылғы "Домсдей кітабында" "27 шаруа, 9 шағын шаруа және 8 құл" болғаны айтылған. Осы кезеңде Кентте орналасқандықтан, Кентербери архиепископының қарауында да болды. Қауымдағы көптеген тарихи ғимараттардың ішінде Main Road көшесіндегі Old Hall ғимараты бар, ол 1458 жылға дейін созылады және қауымдағы ең көне түпнұсқа ғимарат деп есептеледі. 19 ғасырда Джон Мариус Уилсонның Англия мен Уэльстің Императорлық анықтамалығында Сандридж былай сипатталған: "Сандридж – Севеноакс округіндегі ауыл және қауым. Ауыл Севеноакс теміржол стансасынан батыс-оңтүстік-батысқа қарай 3¼ миль қашықтықта орналасқан; Севеноакс қаласының пошта бөлімшесі бар; және Аргайл герцогіне барондық атақ береді". Иде Хилл атауы алғаш рет 1250 жылы Эдитехель деп жазылған. Бұл есімдік, "Эдиттің төбесі" дегенді білдіреді, ол ежелгі ағылшын тіліндегі "hyll" – "төбе" сөзінен шыққан.
The history of the parish dates back over 1000 years to some of the earliest recorded times in the UK. Sundridge Church was known to have existed in 862, "probably as a wooden structure, and later was recorded in the Domesday Book". The parish is quoted in the Domesday Book (1086) as having "27 villagers with 9 smallholders and 8 slaves". It was also under the lordship of the Archbishop of Canterbury during this time period, due to its location in Kent. Among the many historic buildings located in the parish lies Old Hall on Main Road, which dates all the way back to “1458, is thought to be the oldest original building” in the parish. In the 19th century, John Marius Wilson's Imperial Gazetteer of England and Wales described the parish as:Sundridge, "a village and a parish in Sevenoaks district, Kent. The village stands 3¼ miles WSW of Sevenoaks r. station; has a post office under Sevenoaks; and gives the title of Baron to the Duke of Argyle". The name Ide Hill first appears on record in 1250 as Edythehelle. It is an eponymic denoting 'Edith's hill', from the Old English hyll 'hill'.
Халық саны
1801 жылы халықты есепке алу басталғаннан бері, приходтың халқы үлкен өзгерістерге ұшырады. 1801 жылы приходта 373 ер адам және 342 әйел тұрды. 19 және 20 ғасырларда халық саны тұрақты түрде өсті, 1960 жылы ең жоғары деңгейге жетіп, приходта барлығы 2248 адам тұрды, оның ішінде 1035 ер адам және 1213 әйел болды. 1960 жылдан бері халық саны біртіндеп азая бастады, ал 2011 жылғы халық санауының соңғы деректері приходта 1877 адам тұратынын көрсетіп, 1960 жылғы ең жоғары көрсеткіштен 16%-ға төмендегенін байқатты.
The population of the parish has seen large changes since monitoring of the population began back in 1801. In 1801, they were 373 males and 342 females living in the parish. The population steadily grew over the 19th and 20th century, peaking in 1960 with a total population of 2,248 living in the parish, split between 1,035 males and 1,213 females. Since the 1960s, the total population has begun to gradually decline and the latest population figures from the 2011 census show that the parish has a population of 1,877, a 16% decrease from the peak population in 1960.
Кәсіптері
1881 жылы ауылдық округтегі еркектердің кәсіби құрамында ауыл шаруашылығы саласы басым болды, бұл сол кезде елдегі көптеген округтерге тән еді. Округтегі 441 жұмыс істейтін ердің шамамен жартысы ауыл шаруашылығы секторында жұмыс істеді, оның ішінде 183 адам осы кездегі басты индустрияны құрады. Ерлер арасында екінші орында жалпы немесе белгіленбеген тауарлармен айналысатындар тұрды, олар ауыл шаруашылығы секторымен тығыз байланысты болды, бұл 1881 жылы ауыл шаруашылығы индустриясы ерлердің жұмыстарының жартысынан астамымен тікелей немесе жанама байланыста болғанын көрсетеді. Әйелдердің кәсіби құрамы 1881 жылы еркектерден мүлдем өзгеше болды. 19 ғасырда Ұлыбританиядағы әйелдерге ауыл шаруашылығы, кен өндіру және қызмет көрсету сияқты кейбір салаларда жұмыс істеуге тыйым салынды немесе оған қарсылық болды. Бұл 19 ғасырдағы қоғамдық көзқарасқа байланысты болды, онда "әйелдің орны үйінде" деп есептелді және олардың міндеті балаларын күту және күйеулеріне қамқорлық жасау болды. Жұмыс істейтін 403 әйелдің 226-сының кәсібі белгісіз деп тіркелді, бұл олардың жұмыссыз немесе тек шағын, тізімделмеген жұмыстармен айналысқанын көрсетеді. Үй шаруашылығы және кеңсе қызметкерлері округтегі ең ірі әйелдер индустриясы болды, онда 103 әйел жұмыс істеді. 2011 жылы әйелдер мен ерлер арасындағы округтегі кәсіби құрылым 1881 жылғы құрылымға қарағанда әлдеқайда ұқсас. Округте жұмыс істейтін ерлердің саны 1881 жылы 441-ден 528-ге дейін өсті, бұл соңғы екі ғасырдағы халық санының өсуіне байланысты. Басым болған ауыл шаруашылығы индустриясы толығымен жойылды және округтегі ешкім, ер немесе әйел, осы салада жұмыс істемейді. Округтегі еркектер үшін басым индустрия білікті мамандықтар саласында жұмыс істейтіндер болды, онда 112 ер адам жұмыс істеді. Одан кейін кәсіби мамандықтарда жұмыс істейтіндер 101 адаммен, ал менеджерлер, директорлар және жоғары лауазымды қызметкерлер 97 адаммен еді. 1881 жылдан 2011 жылға дейін округтегі әйелдердің саны да 403-тен 459-ға дейін өсті. 1881 жылғы құрылымнан бастап әйелдердің жұмыс құрылымы күрт өзгерді. Әйелдер енді ерлермен бірдей мансаптарға қол жеткізе алады, сондықтан кәсіби құрылым ерлердікіне өте ұқсас. Әйелдер арасында ең көп жұмыс істейтіндер кәсіби мамандықтарда жұмыс істейді, 94 әйел осы салада жұмыс істейді, бұл ерлермен салыстырғанда көп. Екінші орында әкімшілік және хатшылық қызметтерде жұмыс істейтін 90 әйел тұрды. Лондонға жақын орналасқандықтан округте орташадан жоғары менеджерлер мен директорлардың саны бар.
In 1881, the occupational structure for males in the parish was dominated by the Agricultural sector which was similar to many parishes across the country during this time period. Just under half of the 441 working men in the parish worked in the agriculture sector with a total of 183 in the sector which was no doubt the dominant industry at the time. The 2nd largest male occupation was those that worked in the General or Unspecified Commodities industry which was also closely linked to the Agriculture sector which suggests that the Agriculture industry was indirectly linked to over half of Male Occupations in 1881. The female occupational structure was of a stark contrast to the males in 1881. Women in the UK in the 19th century were prevented and/or looked down upon from working in certain occupations such as agriculture, mining and substance services. This was because the societal view in the 19th century was that a "woman's place was in the home" and it was their duty to look after their children and care for their husband. Of the entire 403 working women, 226 women were listed as having unknown occupations which suggests they were either unemployed or only undertook smaller, unlisted jobs. Domestic Services or Offices was the largest listed female industry in the parish and 103 women worked in this industry. The 2011 occupational structure in the parish between women and men is much more similar than that of the 1881 occupational structure. The total working men in the parish increased to 528 from the 441 in 1881, a slight increase obviously due to the population rise over the past two centuries. The agriculture industry which dominated the male occupational structure has completely diminished and no one in the parish, male or female works in the industry. The dominant industry for the males in the parish was those working in the skilled trades industry with 112 men working in the sector. Closely followed was those working in professional occupations with 101 men and those serving as managers, directors and senior officials in which 97 men were involved in this type of work. The total number of female workers in the parish also increased from 403 to 459 from 1881 to 2011. The occupational structure for females in the parish saw drastic change from that of the 1881 structure. Women are now able to pursue the same careers as men so the occupational structure is very much similar to the male one. The top female occupation was those in professional occupations, 94 women worked in this industry which is similar to their male counterparts. The 2nd most employed industry was the 90 women working in the administrative and secretarial positions. The proximity to London suggests why the parish has a significantly higher than average percentage of managers and directors living in the parish.
Қасиетті Мария шіркеуі
Чирк Роуд бойындағы ауылда 1865 жылы Кук деген сәулетші салған Сент-Мэри шіркеуі орналасқан. Ұлыбританиядағы христиан шіркеулеріне тән болғандай, бұл шіркеудің атауы Әзіре Марияға арналған. Шіркеуте 160 орынға дейін адам сыйып отыра алады. Ол "тамаша кеш ортағасырлық шатырлары; өте жақсы ортағасырлық lychgate" болғандықтан I санаттағы ескерткіш ретінде тізімделген. Бұл тізімге енуі арқасында, ауылдағы I санаттағы үш ғимараттың бірі болып табылады.
In the parish along Church Road lies the Church of St Mary’s which was constructed in 1865 by an architect whose listed name is Cooke. The name of the church, as common for Christian churches in the United Kingdom, is dedicated to Saint Mary the Virgin. The church has a total seating capacity of 160. It is a Grade I listed building due to its "excellent late medieval roofs; very good medieval lychgate". This listing makes it only one of the three Grade I listed buildings in the parish.
Көлік
M25, сонымен қатар Лондон айналма автожолы деп белгілі, еншілік аумағынан өтеді, бұл тұрғындарға автомобильмен Орталық және Үлкен Лондонға тікелей қол жеткізуге мүмкіндік береді. Еншілікке ең жақын теміржол станциясы – Севеноакс теміржол станциясы, ол Севеноакс қаласының шығысында шамамен 4,7 миль қашықтықта орналасқан. Бұл станция Оңтүстік-Шығыс басты теміржол желісінде орналасқан, сонымен қатар Лондонға оңай баруға жағдай жасайды.
The M25 otherwise known as the London Orbital Motorway passes through the parish which gives residents direct access into Central and Greater London by car. The nearest train station to the parish is Sevenoaks railway station which is around 4.7 miles east in the town of Sevenoaks. The station runs on the South Eastern Main Line, which also provides easy access to London.
Эметс бақшасы
Эметс-Гарден – еншіде орналасқан Эдвард дәуіріне тән мүлік. Мүліктің аумағы шамамен 4 акрды құрайды және ол Кенттің ең биік нүктесінде, 600 фут биіктіктегі құмтас қыратында орналасқан. Мүлікте экзотикалық бұталардың жинағы, раушан гүлбағы, тасты бақша және дендрарий бар. Ол Ұлттық сенім қорына тиесілі және басқарылады, себебі ол тарихи маңызы бар немесе табиғи сұлулығымен ерекшеленетін орын саналады. Мүлік 1890-1927 жылдар аралығында Фредерик Любок есімді Эдвард дәуірінің азаматы өз отбасының демалыс күндерін өткізуі үшін құрылған. 1965 жылға дейін жеке меншікте болған мүлік сол жылы жұртшылыққа ашылып, Ұлттық сенім қорының басқаруына өтті. 1987 жылы мүлік және оның төңірегіндегі аумақ, әсіресе дендрарий, 1987 жылғы қақпақты дауылдан қатты зардап шекті. Дауылдың салдарынан мүліктің 95% ересек ағаштары жойылды деп есептеліп отыр.
Emmetts Garden is an Edwardian estate located in the parish. The estate "covers an area of about 4 acres at the highest point in Kent on the 600 foot sandstone ridge". On the estate there is a collection of exotic shrubs, a rose garden, a rock garden and an arboretum. It is owned and run by the National Trust because it is considered a place of Historic Interest or Natural Beauty. “The estate was created between 1890 1927 by an Edwardian gentleman named Frederick Lubbock as a weekend retreat for his family”. The estate was privately owned until 1965 when it opened to the public and came under control of the National Trust. In 1987, the estate and the surrounding area was badly damaged by the Great Storm of 1987 in particular the Arboretum. It was estimated that the Estate lost “95% of its mature trees” because of the storm.