Кіріспе

Маркос Агуинис (13 қаңтар 1935 жылы туған) – аргентиналық жазушы. Медицина, музыка және психоанализ саласында білім алған ол тәуелсіздік, демократия және авторитарлыққа қарсылық идеяларына ден қояды. Ол саяси либерализмді қолдайды және Марио Варгас Льоса ұйымдастырған Freedom Foundation аясындағы семинарлар мен конференцияларға қатысады. Ол бизнес профессоры, зерттеуші және жазушы Герман Агуинистің әкесі.

Өмірбаян

Агуинис 1935 жылдың 13 қаңтарында Аргентинаның Кордоба қаласында дүниеге келді. Ол әдебиет, нейрохирургия, психоанализ, өнер және тарих салаларында халықаралық тәжірибе алған жазушы. "Мен әлемді араладым, бірақ сонымен қатар түрлі мамандықтарды да меңгердім". Еврей иммигранттарының ұлы, жеті жасында нацистердің Еуропада қалған отбасы мүшелерін, соның ішінде әкесін өлтіргенін естіді. Ол бұл оқиғаны өмірінің түйінді сәті деп есептейді, осы оқиға оны жараны жабылуына, "адамзаттың бұзылған механизмін" жөндеуге тырысу үшін жазуға итермеледі. Алғашқы кітабын 1963 жылы жариялады, содан бері он төрт роман, он жеті эссе жинағы, төрт әңгіме жинағы және екі өмірбаян жазды. Олардың көпшілігі бестселлерге айналып, қызығушылық пен дау тудырды. Агуинис Испаниядан тыс елдерде "La Cruz Invertida" кітабы үшін беделді "Планета" сыйлығын алған тұңғыш автор болды. Оның "Инквизицияға қарсы (Мараноның жолы)" романы бірнеше тілге аударылып, Нобель сыйлығының лауреаты Марио Варгас Льоса бұл туындыны "еркіндіктің құлпыратын әні" деп атады. Латын Америкасы, АҚШ және Еуропа елдерінің газеттері мен журналдарына түрлі тақырыптарда мақалалар жазды. Маркос Агуинис Германия, Испания, АҚШ, Израиль, Ресей, Италия және Латын Америкасының көптеген елдеріндегі білім беру, өнер, ғылыми және саяси ұйымдарда жүздеген лекциялар мен семинарлар өткізді. 1983 жылдың желтоқсанында Аргентинада демократия қайта орнатылған кезде Маркос Агуинис вице-министр, кейін Мәдениет министрі болып тағайындалды. Осы қызметте ол елді шабыттандырған "мәдени жаңаруға" демеушілік жасады. ЮНЕСКО мен Біріккен Ұлттар Ұйымының қолдауымен Мәдениетті демократияландыру жөніндегі ұлттық бағдарламаны (PRONDEC) құрды. Агуинис нағыз демократияның құқықтары мен міндеттерін түсінуге бағытталған, жеке адамдардың санасын арттыруға көмектесетін қатысу шараларын ынталандырды. Оның еңбегі ЮНЕСКО-ның "Бейбітшілік үшін білім беру" сыйлығына екі рет ұсынылды. Адам құқықтары саласында ол өмірін қауіпке тігіп, даулы мәселелерді батыл түрде көтерді. Соңғы диктатура кезінде оның кітаптарының таралуына шектеу қойылды, бірақ олардың кейбіреулерін жасыру арқылы таратқандар болды. Көптеген оқырмандары оның араб-израиль қақтығысы, католик шіркеуіндегі ішкі күрестер, авторитарлық саяси тенденциялар және этникалық және діни фундаментализмнің қайта жандануы туралы болжамдық көрінісіне таңғалады. Маркос Агуинис, басқалармен қатар, "Планета" сыйлығын (Испания), Фернандо Жено сыйлығын (Мексика), Өнер және коммуникация ғылымдары академиясының мәдениет саласындағы еңбегі үшін марапатты сыйлығын, Калифорнияның испаниялық әдебиет және мәдениет институтының сыйлығын (АҚШ), Ұлттық кітап сыйлығын, Аргентина жазушылар қоғамының құрметті сыйлығын, Пранавананда Свами сыйлығын, Латын Америкасы мәдениетін және тілін дамытуға қосқан үлесі үшін EFE агенттігінің жылдық күміс тақтасын, Эстебан Эчеверрия сыйлығын (еркін адамдар), Дж. Б. Альберди сыйлығын (Испаниялық-американдық экономикалық зерттеулер орталығы) алды және Францияның өнер және әдебиет шевальесі болып тағайындалды. Ол Тель-Авив университетінің (2002) құрметті докторы, Иерусалим еврей университетінің (2010) құрметті докторы атағын алды және Вашингтондағы Америка университетінде "Көрнекті жазушы" және Уилсон орталығында (Вашингтон, АҚШ) "Қоғамдық саясат зерттеушісі" болып тағайындалды. 1995 жылы Аргентина жазушылар қоғамы оған өмірінің жұмысы үшін Құрмет сыйлығын табыс етті.

Маркос Агунис туралы кітаптар

Лопес Кальво, Игнасио. Маркос Агуинистің еңбегіндегі дін және милитаризм 1963–2000. Нью-Йорк: Эдвин Меллен Пресс, 2002.
Маркос Агуинистің әдеби сагасы. Сыни мақалалар. Ред. Хуана Альсира Арансибия. Коста-Рика: Перро Азуль, 1998.