Кіріспе

Флорида тобы (исп. Grupo Florida) – 1920 жылдары Буэнос-Айресте құрылған авангардты әдеби-көркемдік топ. Олардың қабылдаған ұраны – «өнер өнер үшін». Топ атауы Флорида көшесінен шыққан, онда олар жиі кездесетін Ричмонд шайханасы орналасқан. Бұл топ Proa және Martín Fierro журналдарымен байланыстырылды, соңғысы Аргентинаның 19 ғасырындағы ең ұлы туындысы саналатын Martín Fierro поэмасының атымен аталады. Топты көбінесе Мартин Фиерро тобы (исп. "grupo Martín Fierro") деп те атайды.

Мүшелер

Флорида тобының ең белгілі мүшелері Оливьерио Жирондо, Нора Ланге, Рикардо Гуиральдес, Нора Борхес, Пеле Пасторино, Франсиско Луис Бернардес, Леопольдо Марешаль, Конрадо Нале Роксло және Рауль Гонсалес Туньон болды. Гуиральдес Флорида мүшелерінің көптегені үшін әкелік фигура болды; ол бұрыннан-ақ танымал болғандықтан, 1920 жылдары өзінің шедеврi «Дон Сегундо Сомбраны» жазып, индуист философиясын зерттеді. Ол 1927 жылы Үндістанға сапар жоспарлап жатқанда қайтыс болды. Саяси бағытталған «Боэдо» тобын құруға бірге қатысқан Николас Оливари кейін Флорида тобының мүшесі болды. Өте тәуелсіз Роберто Арльт екі топпен де мерзімі бойынша кездесіп тұрды, бірақ ешқайсысына толыққанды қосылмады.

Үдемелілік

Ақырында, топ екі тармаққа бөлінді: Флоридалықтар Буэнос-Айрес қаласының орталығындағы Галерия Пасификода феминистік көзқарас негізінде көркемдік және әдеби мәселелерді талқылады, ал Боэдолықтар қаланың шетінде, "Сан-Лоренцо" клубының футбол стадионында, көбінесе ерлерден құралған топпен авангардтық еңбек идеологиясына сүйене отырып, әлеуметтік-саяси мәселелерді көтерді. Хорхе Луис Борхес Флоридалық жиналыстарға тұрақты қатыспағанмен, "Proa" және "Martín Fierro" журналдарына жиі материалдар жариялаған. Шындығында, Борхес Флорида-Боэдо арасындағы бәсекелестікті еуропалық әдет-ғұрыптардың мағынасыз еліктеуі деп санайды және географиялық жағдайға байланысты Боэдоға жататынын айтты (сол кезде ол Бульнес көшесінде тұрған, ал Боэдо көшесі Ривадавия даңғылын кесіп өткеннен кейін осылай аталған). Артуро Кансела "Martín Fierro" журналына жолдаған хатында екі тараптың да "Флоредо көшесінің мектептері" деген ортақ атаумен бірігуін және Мануэль Гальвесті президенттікке ұсынуды ұсынды, себебі ол екі топтан да бірдей қашықтықтағы Пуэрредон көшесінде тұрды. 1930 жылға қарай, барлық қатысушылар бәсекелестік енді маңызды емес деген шешімге келді. Осы мақсатта Гирондо (Флоридадан) және Кастельнуово (Боэдодан) газетке мақалалар жазды.

Мүшелерді қудалау: әскери төңкеріс және Перон партиясы

1930 жылы «Атақты онжылдық» бастаған әскери төңкерістен кейін Флорида сайлау округінің көп бөлігі Виктория Окампоның «Sur» журналына қызығушылық танытты, ол Аргентина саясатының нашарлауына қарамастан, 1945 жылы Перонизмнің пайда болуына дейін дамыды. 1960 және 1970 жылдары солшыл және перонист Аргентиналық сыншылар «Флорида тобын» либералдық, Еуропаға бағытталған қозғалыс деп сипаттады, ол негізінен британдық және француздық авангардты ұстанды. Олар оны Аргентина қоғамының көптеген кемшіліктерімен байланыстырды, мысалы, төменгі таптардың мұңдарын және мәдениетін назарға алмау (Перонизм осы мәселені айқын жеткізді), Еуропадан шабыт алу және еңбекпен байланыссыз болу. Гонсалес Туньонның поэзиясының әлеуметтік тақырыптарының арқасында ол осы сыннан тыс қалды.