Кіріспе

Остингхаузен – Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жеріндегі Липпетал муниципалитетіне қарасты ауыл. 2012 жылдың 30 маусымына қарай халық саны 1 944 адамды құрайды. Остингхаузенде St. Stephanus Schule бастауыш мектебі мен балабақша бар. Schwarz Gelb Oestinghausen спорт клубы, Карнавал клубы және Sankt Hubertus "Schuetzenverein" клубы тұрақты түрде қоғамдық үйді және спорт алаңын пайдаланады. Басқа жергілікті ұйымдарға Остингхаузен марш-оркестрі, скауттар және ерікті өрт сөндіру бөлімі жатады.

География

Остингхаузен 475 Bundesstraße (Федералды тас жол) бойында, Сост қаласынан солтүстікке қарай шамамен жеті километр жерде, Ахсе және Розенауэ өзендерінің қосылатын жерінде орналасқан, бұл қосылыс ауылдың оңтүстігінде болады.

Экономика

Экономикалық орталық ескі теміржол станциясының маңында. Мұнда супермаркет, шаштараз, банк, дәріхана, кеңселік тауарлар және фотодүкені бар, сондай-ақ пошта бөлімшесі де бар. Бірнеше компания өнеркәсіптік аймақта орналасқан. Сәрсенбі және жексенбі күндері жергілікті өнімдер жәрмеңкесі өтеді.

Тарих

Остингхаузен ежелгі саксондық елді мекен болған деп есептеледі; ол алғаш рет 1189 жылы құжатта тілге алынған. 1449 жылы Сост дауыннан кейін, Состтың Кельн архиепископтарынан бөлінуімен аяқталған жергілікті жанжалдан соң, Остингхаузен Кельннің бақылауында қалды. "Амт Остингхаузеннің" өздігінен шешім қабылдау құқығы болған. 1802 жылы Кельн архиепископтарының жерлері қайта ұйымдастырылып, Остингхаузен Гессеннің құрамына кірді. 1808 жылы Остингхаузенде 552 адам тұрды, ал 1816 жылы Остингхаузен Пруссияның құрамына енді. Осылайша Остингхаузен өздігінен шешім қабылдау құқығынан айырылып, Сост ауданының құрамына қосылды. "Амт Остингхаузен" Беттингаузен, Эйкельборн, Хайнтроп Бюннингхаузен, Ховештадт, Хультроп, Крейвинкель Вилтроп, Лохе, Нидербауэр, Нордвальд, Остингхаузен, Остингхаузен және Шонеберг ауылдарынан тұрды. 1898 жылы ауылдық аймақтарға қызмет ету үшін тар рельстік (1 метрлік) теміржол салынды, кейін ол Pengel Anton (Вестфалиялық бу теміржолы деген сөз) деп аталды. Остингхаузенде төрт жолды ауыстыру және станция салынды, себебі Хаммнан Состқа дейінгі басты теміржол желісі осы жерде Ховештадт ауылына дейінгі тармақ желісімен қосылады. Соңғы пойыз 1952 жылдың 5 қазанында жүрді. 1969 жылғы жергілікті басқаруды қайта ұйымдастыру барысында Остингхаузен ауылы Липпеталь муниципалитетіне қосылды. Оның 19-шы және 20-шы ғасырлардағы халқы айтарлықтай өспеді; бүгінде халық саны 2000-нан асып, соғысқа дейінгі (1939 жылғы) 602 адаммен салыстырғанда көп.

Ғимараттар

Остингхаузендегі ең маңызды ғимарат – ескі ауыл орталығында орналасқан роман стиліндегі Санкт-Стефан шіркеуі. Бұл шіркеу Остингхаузен, Крейвинкель, Вилтроп және Нидербауэр ауылдарының қауымдық шіркеуі болған. Шіркеу шамамен 1000 жылы жергілікті шаруашылық (erzbischöflichen Oberhof) үшін қауымдық шіркеу ретінде салынған. 1186 жылы Кельн епискобы Филипп фон Хайнцберг оны «Оберхоф» деп атады. Трanseпт және күмбезді төбе XIII ғасырда қосылды, ал мұнараның жоғарғы бөлігі 1715 жылы салынды. Алтарь шамамен 1685 жылы барокко стилінде, ал бүйірлік алтарлар шамамен 1775 жылы рококо стилінде салынды. Шіркеу 1975-1980 жылдар аралығында қайта жаңартылды. Шіркеудің айналасында бірнеше жартылай ағаштан жасалған үйлер орналасқан. Сот кеңсесінің қызметкері «Chur Cöllnisches Amtshaus» деп аталатын Ренессанс стиліндегі жартылай ағаштан жасалған үйде жұмыс істеп, тұрған. Остингхаузендегі маңызды шара – жыл сайынғы Schützenfest мерекесі.