Кіріспе
Француз доминикандық діни қызметкер және археолог Жан Винсент Шеил (10 маусым 1858 жылы туған, Кёнигсмакер – 21 қыркүйек 1940 жылы қайтыс болған, Париж) – француз доминикандық ғалымы және ассириолог. Ол Парсыдағы Хаммурапи кодексін тапқан адам ретінде танылады. 1911 жылы ол Шейль әулетінің тақтасын алды және оны алғаш рет аударды. 1887 жылы дін қызметкері болып тағайындалғаннан кейін, ол École des Hautes Études-те египтология және ассириология курстарын оқыды, ал Collège de France-та ассириолог Джулиус Опперттің шәкірті болды. 1890/91 жылдары Каирдегі француз археологиялық миссиясының құрамында Фивадағы қазба жұмыстарына қатысты. 1892 жылы ол Бағдад маңында Османдық Императорлық мұражайы үшін қазба жұмыстарын жүргізді, содан кейін Константинопольде жұмыс істеді, онда оған мұражайдың ассириялық, халдейлік және египеттік ескі жәдігерлерін жіктеу және каталог жасау тапсырылды. 1895 жылы ол École Pratique des Hautes Études-те лекция оқыды, ал 1908 жылы оның директоры болып тағайындалды. 1908 жылы ол Académie des Inscriptions et Belles Lettres мүшесі болды. 1923 жылы ол Легион д'Онер орденінің офицері атанды. Хаммурапи заңдары (б.з.д. 2000 шамасында) (1904).
Father Jean Vincent Scheil (born 10 June 1858, Kœnigsmacker – died 21 September 1940, Paris) was a French Dominican scholar and Assyriologist. He is credited as the discoverer of the Code of Hammurabi in Persia. In 1911 he came into possession of the Scheil dynastic tablet and first translated it. After being ordained in 1887, he took courses in Egyptology and Assyriology at the École des Hautes Études, and was a student at the Collège de France, where he was a pupil of Assyriologist Julius Oppert. In 1890/91 as a member of the French Archaeological Mission of Cairo, he took part in excavations at Thebes. In 1892 he conducted excavations near Baghdad for the Ottoman Imperial Museum, followed by work in Constantinople, where he was tasked with classifying and drafting a catalog of Assyrian, Chaldean and Egyptian antiquities of the museum. In 1895 he became a lecturer at the École Pratique des Hautes Études, where in 1908 he was named its director. In 1908 he also became a member of the Académie des Inscriptions et Belles Lettres. In 1923 he became an officer of the Légion d'honneur. La loi de Hammourabi (vers 2000 av. J. C.), (1904).
Таңдалған шығармалар
II Салманасардың жазулары: Ассирия патшасы (860–824 жж.), 1890 (Артур Амиомен бірге) – Ассирия патшасы Салманасардың жазулары. Сиппардағы қазбалар маусымы, 1902 ж. – Сиппардағы қазбалар маусымы. Хаммурапи заңдары (б.з.д. 2000 шамасында), 1904 ж. – Хаммурапи заңы, шамамен б.з.д. 2000 ж. Тукульти-Нинип II, Ассирия патшасы 889–884 жж., 1909 ж. (Жозеф Этьен Готьемен бірге) – Тукульти-Нинип II жылнамасы. Ассархаддонның S призмасы, Ассирия патшасы 681–668 жж., 1914 ж. – Есархаддонның призмасы. Ассирия заңдарының жинағы: Ассирия мәтіні транскрипцияда, француз тіліне аудармасымен және көрсеткіштерімен, 1921 ж. – Ассирия заңдарының жинағы. Ахеменидтердің Сузадағы жазулары, 1929 ж. – Ахеменидтердің Сузадағы жазулары. OCLC Жарияланған еңбектерді жіктеу.