Кіріспе

Анхелес Мастретта (9 қазан 1949 жылы Пуэбла қаласында туған) – мексикалық постбумдық жазушы, журналист, актриса және кинопродюсер. Ол өмірінде Мексиканың әлеуметтік және саяси шындықтарын көрсететін, шабыттандыратын әйел кейіпкерлер мен көркем туындылар жасауымен белгілі. Ол Ромуло Гальегос сыйлығының және «Жылдың үздік кітабы» номинациясы бойынша Масатлан әдебиет сыйлығының иегері. Оның «Arráncame la vida» («Осы жүректі жыртып ал») кітабы Мексикада Ариэль сыйлығын жеңіп алған фильмге бейімделді.

Өмірбаян

Мастретта мексикалық Siete журналында және Ovaciones газетінде журналист ретінде жазумен айналыса бастады. Ол өзінің әкесі – жастық шағында журналист болған адамның – оны жазушы болуға шабыттандырғанын айтады. Әкесі жазушы өте жас кезінде қайтыс болды, бірақ бұл оның оның жолын жалғастыруына бөгет болмады. Кейін ол жазушы Гектор Агилар Каминге үйленді.

Жүректі жұлып ал

Мексикалық Болеро деген нашар аудармадан кейін бұл романды Маргарет Сайерс Педен «Осы жүректі жыртып ал» деп аударды. Бұл Мастреттаның ағылшын тіліне аударылған тұңғыш туындысы болды, осылайша ол ағылшын әдебиетіне енді. Роман Каталина Гусманның өмірін зерттейді және Мастреттаның туған қаласы – Мексиканың Пуэбла қаласында өтеді. Мастретта Пуэбладағы балалық шағындағы тәжірибесін романның атмосферасын құру үшін пайдаланады. Кітап Мексика революциясы кезінде және одан кейін өтеді, Каталинаның саяси тұлғаға үйленген және жауларын өлтіретін адалсыз күйеуімен қиын өміріне назар аударады. Мастретта революциядан кейінгі кезеңдегі саяси тартыстарды және Мексикадағы патриархалдық жүйені көрсетеді. Каталинаның кейіпкері мачизмге қарсы күрестің символына айналады және Мастреттаның болашақ туындыларының, соның ішінде күшті әйел басты кейіпкерлерінің стиліне бағыт береді. Оның келесі романы, Mal de amores (1996), «Lovesick» деген аудармада, 1910 жылғы маңызды революция кезінде және одан кейін болған қоғамдық қатысуды кеңінен көрсетеді. Оның басты кейіпкері, көптеген әйелдер сияқты, көтерілісшілермен бірге пойызбен саяхаттайды, олардың жараларын емдейді (шағын қауымдастықтарда маңызды рөл атқаратын емші ретінде), соғыстан кейін АҚШ-та медициналық білім алып, өскен қаласына оралады. Бұл роман беделді Ромуло Галлегос сыйлығын (Пулицзер сыйлығымен салыстырылатын) жеңіп алды, осылайша Латын Америкасында бұл сыйлықты алған тұңғыш әйел атанды.

Сүйіспеншілікпен ауыру

1996 жылы, дебюттік романынан кейін алты жыл өткен соң, Мастретта «Осы жүректі жыртып таста» романындағы сияқты көзқарас ұстанады. Ол романның оқиғасын тағы да Мексиканың Пуэбла қаласында өткізеді және Мексика революциясын уақыттық кеңістік ретінде пайдаланады. Оның басты кейіпкері Эмилия Суари, Мастреттаның жақсы таныс болған, күшті және тәуелсіз әйел рөлін сомдайды. Бұрынғы туындыларындағы дәстүрді жалғастыра отырып, Мастретта сол кездегі Мексика үшін маңызды әлеуметтік және саяси мәселелерге назар аударады.

Қимер

"Пуэрто-либре" кітабының бұл тарауы көркем әдебиетті кім және қалай жазады, оны қалай көрсетеді деген мәселелерді қарастырады. Ол көркем әдебиет жазу үшін адамда болуы тиіс қажетті қасиеттерді ерекше атап көрсетеді. Бұл тараудың басты ойы – көркем әдебиет жанры, шындық және ақиқат арасындағы байланыс. Ол осы ұғымдардың барлығын, кімнің әрекет етіп жатқанына байланысты оңай өзгертіліп, құрастырылатын нәрселер ретінде көрсетеді.

Феминисттік күй

Puerto libre кітабының бұл тарауы Мастреттаның феминист әйел жазушы ретіндегі позициясын нақты көрсетеді. Ол әйелдердің қоғамдық нормаларға байланысты бастан кешетін шектеулерін бейнелеу үшін кеңістіктерді, әсіресе ас үйді және кеңсе жайды пайдаланады. Мастретта Маричу мен Пепон есімді екі кейіпкер арқылы әйелдердің дәстүрлі және үй шаруашылық рөлдерді міндетті түрде атқару кезінде, көбінесе күйеулері мен отбасын асырауға мәжбүр болғанда күресетін қысымды көрсетеді. Мастретта жазудың әйелдерге қамтамасыз ететін бостандығын және феминизмнің тек белгілі бір ортада, қоғамдық қысымнан тыс қана дами алатынын атап көрсетеді. Ол феминизмнің әйелдер үшін туа біткен қасиет екенін, ал қоғамның оны одан әрі дамытуды қиындататынын баса айтады.