Кіріспе

"Мажоретке" (Ұлыбританияда "Бір-бірлеп" деп шығарылған) – 1986 жылы түсірілген американдық қорқыныш фильмі, режиссері – С. Уильям Хинцман, сценарийін жазып, өндіргені – Джон А. Руссо, ол бұл сценарийді өзінің романынан бейімдеген. Фильмнің сюжеті шағын қаладағы орта мектептің майореттер тобына қатысты сериялы кісі өлтірулер тізбегін баяндайды.

Сюжет

Камуфляж киген серийлі кісі өлтіруші мектептің майореттер тобының мүшелерін ересек болғанға дейін "жандарын сақтап қалу" сылтауымен жасырын түрде өлтіре бастайды. Жергілікті шериф пен федералды агент кісі өлтіруді тергеп-тексеруге кіріседі. Жүкті жасөспірім Николь Хендрикс алғашқы құрбандардың бірі болады, оған шабуыл жасалып, Томи Харвакпен бірге өлтіріледі. Оның денесі өзен жағасында табылған. Сол кезде детектив Роланд Мартелл Никольдің досы Мари Морганмен жасырын қарым-қатынаста болады. Ал, Вики МакАллистер бай, бірақ ауруға шалдыққан әжесімен және әжесінің үй шаруасын жүргізетін Хельга Шулермен бірге тұрады. Викидің білмейтіні, Хельга мен оның ұлы Гарри (Вики мен оның майорет достары душ қабылдағанда тыңдап, олардың жалаңаш суреттерін түсіретін ізгіліксіз адам) әжесін улап, оны сал болып, сөйлей алмайтын және мүлдем әлсіз қалдырған, сондай-ақ бірнеше жыл бұрын Викидің ата-анасын өлтірген. Хельга әжесінің өсиетін қайта жазып, егер Вики мен оның әжесі қайтыс болса, бар мүлкін өзіне беруді жоспарлайды, бірақ жалғыз тұзақ бар: түпнұсқа өсиеттегі өзгертілген нұсқада сақталған қайтарымсыз бапқа сәйкес, егер Вики 18 жасқа толмас бұрын қайтыс болса, әжесінің барлық байлығы мемлекетке өтеді, мұрагер болмайды. Тағы бір майорет Барбараның бассейнінде өлтірілгені табылғаннан кейін Роланд құрбандардың судың ішінде табылғанының маңызы бар деп күдіктенеді, ол бұл оқиғаның тазару ритуалына ұқсас символдық мағынасы бар деп санайды. Хельга соңында өлтірушінің, жергілікті шерифтің кім екенін біледі, Гарри шерифтің душ ішінде тағы бір құрбанды өлтіргенін көреді, ал құрбан өлімі алдында шерифтің беткапын шешіп тастауға үлгереді. Үй шаруасындағы әйел мен оның ұлы шерифке оның үйінде шабуыл жасайды, ол 18 жасқа толғанға дейін майореттер тобын өлтіретін діншіл фанат екенін біледі, осылайша олар таза болып қалады және некеге дейін жыныстық қатынасқа түсу немесе есірткіге тәуелді болу сияқты күнәлі ересектерге айналмайды. Олар шерифке Виккиді олар үшін өлтіруді бұйырады, бірақ ол 18 жасқа толғаннан кейін ғана, осылайша олар барлық отбасылық байлықты ұрлай алады. Кейіннен Виккиді жергілікті мотоциклшілер тобы зорлап, өлтіруге әрекеттеніп ұрлайды, бұл полиция мен тергеушілер арасында жаңсаққа әкеледі. Оның жігіті Джефф көптеген қару-жарақ жинап, Виккиді құтқару үшін мотоциклшілердің штаб-пәтерін қоршауға алады. Виккиді ұрлаудың шатастығынан шериф шантаж жасаушыларға қарсы келеді: ол Хельганы өлтіреді және оны өлтіруші деп дәлелдейтін фотосуреттерді жояды. Шериф кейіннен мотоциклшілер тобы бұрын өлтірген Гарриді кісі өлтіруге кінәлі деп табады, өйткені ол бұрынғыдан шымшы болған. Бір кезде шериф қашықтан жаттықтырушының бастауыш сынып оқушыларынан майореттерді дайындауын бақылайды.

Өндіріс

The Majorettes 1985 жылдың қазан және қараша айлары аралығында түсірілді, негізгі түсірілім Питтсбург қаласының Кораполис ауданындағы Корнелл орта мектебінде өтті, ал қосымша түсірілімдер Фокс Чапел Яхт клубында жүзеге асырылды. Фильмнің өндіріс бюджеті 85 000 АҚШ доллары деп есептелді. Футбол жаттықтырушысы рөлін Корнелл Рейдерс командасының сол кездегі бас жаттықтырушысы Уилберт Ронконе ("Уилбур Ронконе" атымен көрсетілген) ойнады.

Шығару

Фильм 1987 жылғы наурыз айында Еуропада кинотеатрларда "One by One" деген атаумен көрсетілді, бірақ 1987 жылдың ақпанына дейін АҚШ-та кинотеатрлық дистрибьюторы болмады; сол кезде Руссо мен Хинцман Vestron Video компаниясымен үй бейнежазбаларын тарату туралы келісімге келіссөздер жүргізіп жатты. Vestron 1988 жылғы 17 тамызда VHS форматында фильмді шығарды.

Сыни жауап

Фильм туралы сыншы Джим Харпер былай деп жазды: "Фильмнің шамамен ортасында ол қорқыныш фильмі болмай, қудалау сахналары, жарылыстар мен атыс-шабыстарға толы әрекетті триллерге айналады. Бірақ бұл фильмді қызықтырақ етпейді. Көптеген өлтірулер қанды емес, ал кернеу жоққа шығады. Билл Хинцман (Түнгі тірі өлілердегі алғашқы зомби) режиссураны жақсы жасайды, бірақ сценарий өте ойсыз."