Кіріспе

Манхэттендегі кеңсе ғимараты, Нью-Йорк. Уильям, Оңтүстік Уильям және Бивер көшелерінің бес қабатты қиылысының оңтүстік бұрышында орналасқан 11 қабатты құрылыс, болаттан жасалған қаңқасы бар және әктаспен қапталған. Ол төртбұрышты учаскеде орналасқан, батысында Оңтүстік Уильям көшесі мен шығысында Уильям көшесі арасында өткір бұрышпен. 1996 жылы ғимарат Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясымен маңызды ескерткіш ретінде танылды. 2007 жылы ғимарат Ұлттық тарихи орындар тізіліміндегі Уолл-стрит тарихи ауданының құрамына кірді.

Контекст және құрылымы

Баварияда туған ағайынды Джозеф пен Джеймс Селигман, басқа бірнеше ағайындыларымен бірлесіп, 1840 жылдары АҚШ-та құрғақ тауарлар бизнесін құрды. 1848 жылға қарай олар Нью-Йорк қаласындағы 5 Уильям көшесінде киім дүкенін ашты. Әлемдегі басқа филиалдарды құрудан түскен пайдамен отбасы Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының сарбаздарына арналған киім-кешек жасауға келісімшарт алды. Соғыс аяқталғаннан кейін отбасы J. & W. Seligman & Co. инвестициялық банкін құрды, кеңсесі 59 Exchange Place мекенжайында орналасқан. Компания әлемнің түкпір-түкпірінде филиалдар желісін дамытты, олардың әрқайсысын ағайындылардың біреуі басқарды, бірақ кейін бұл филиалдар тәуелсіз болды. Айзек сатып алған бес учаскеге Селигманның ескі дүкені де кірді, ол Уолл-стриттен екі блок қашықтықта орналасқан, онда Нью-Йорк қаласының көптеген ірі қаржы компаниялары мен тауар биржалары шоғырланған. Келесі жылы ғимараттың архитектуралық жобалары Нью-Йорк қаласының Құрылыс департаментіне ұсынылды. "New York Herald" газеті былай деп жазды: "Бұл итальяндық Ренессанс стиліндегі ғимарат, бірінші қабатында және жоғарыда әк таспен қапталған әшекейлі мұнарасы бар". Ғимарат 1907 жылдың шілдесіне қарай 1 миллион долларға аяқталды, содан кейін J. & W. Seligman & Co. осы ғимаратқа көшіп келді. Бастапқыда кіреберіс Оңтүстік Уильям көшесінде болды, ал Селигман отбасы жақын жердегі 54 Уолл-стритке көшіп барды. Сол жылы жасалған жөндеу жұмыстары екі қабатты банк залын екі стандартты қабатқа бөлді. 1928 жылы Lehman Brothers инвестициялық банкі 1 Уильям көшесін сатып алды. Олар Beaver, William және South William көшелерінің қиылысынан диагональ бойынша орналасқан. Фирма 20 Exchange Place құрылысына кедергі келтірмейтіндей көшіп кетуге мәжбүр болды және кеңірек орынға ие болу үшін 1 Уильям көшесін таңдады. Lehman Brothers бастапқыда 1 Уильям көшесіндегі еденнің жартысын алды, бірақ кейін мерзімі біткен жалға алушылар босатқан қосымша орынды иеленді. 1970 жылдарға қарай Lehman Brothers қаржылық шығынға ұшырады және төраға Питер Г. Петерсеннің басшылығымен 1977 жылы Kuhn, Loeb & Co. компаниясымен бірікті. Біріккен компания 1980 жылдың соңында ғимараттан көшіп шығып, құрылысты 10 миллион долларға сатуға шығарды және өз операцияларын 55 Water Street мекенжайындағы басқа нысанда біріктірді. Келесі жылы ғимаратты Banca Commerciale Italiana сатып алды, ол 1982 және 1986 жылдар аралығында оңтүстікке 11 қабатты қосымша салды. Қазіргі таңда ғимарат Италияның ең ірі банкі – Intesa Sanpaolo-ға тиесілі.

Сипаттама

Ғимарат Ренессанс қайта жандану стилінде салынған, сыртқы бөлігі қисық, мүсіндік безендірулермен және бұрыштарында мұнаралары бар, бұл элементтер Ұлыбританиядағы Барокко қайта жандану стиліне ұқсас.

Сыртқы

Жандық қасбеттер граниттен жасалған су тоқтату қабатынан тұрады. Бірінші қабаттағы терезелердің жақтауларында күрделі фриздер орналасқан, ал екінші қабаттағы терезелер тікбұрышты пішіндес және әсем металл торымен жабдықталған. Уильям және Оңтүстік Уильям көшелерінің қиылысындағы өткір бұрышты, ғимараттың басты кіреберісі орналасқан жерде, жұмсарту үшін архитекторлар төменгі қабаттарда қисық қасбет, сондай-ақ сегізінші қабаттан жоғары орналасқан дөңгелек бұрыш элементін пайдаланды. Бұл элемент бұрыштық мұнарамен аяқталған, ол дөңгелек пішіндес және "темпиеттоға" ұқсайды. Сол кезде басты асханашы Пьер Колин түскі асқа күніне 75 рет тамақ дайындаған. Колин кешкі астар "қала орталықтағы мейрамханада тамақтанудан әлдеқайда жоғары деңгейде" болды деді.