Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лофорофонт (Lophorhothon) – Алабама және Солтүстік Каролинаның соңғы креда кезеңінен табылған хадрозауроид динозаврлар туысы. Бұл АҚШ-тың Алабама штатында ашылған алғашқы динозавр туысы.
Genus of dinosaur
Lophorhothon is a genus of hadrosauroid dinosaur from the Late Cretaceous of Alabama and North Carolina. It was the first genus of dinosaur discovered in Alabama, in the United States.
Ашылуы және атауы
Шағын, аз танымал сауролофин динозаврдың қалдықтары алғаш рет 1940 жылдары Алабама штатының Сельма қаласынан батысқа қарай Далас округіне жататын Мурвилл шаға формациясының (Селма тобы; төменгі және орта Кампань) төменгі атаусыз мүшесінің кең эрозиялық жартастардан табылды. Таксон содан бері Солтүстік Каролинаның Блэк Крик формациясынан (Кампань) да кездестірілген. Чикагодағы Филд мұражайының коллекциясында сақталатын голотип, бөлшектенген және бөлінген бас сүйегінен және толық емес дене қаңқасынан тұрады. Голотиптік үлгінің ұзындығы бағаланды. Туыс 1960 жылы Ван Лэнгстон атайды. Бұл формациядан табылған гадрозаврдың жалғыз түрі деп есептелді, 2016 жылға дейін, примитивті гадрозавр, Eotrachodon orientalis табылуымен. Lophorhothon атауы "жақсы жаратылған мұрын" дегенді білдіреді (грек тілінде lophos – "жақсы жаратылған", rhothon – "мұрын"). Типтік түрі – Lophorhothon atopus. Көрсетілген атау грекше atopos, "сирек" немесе "ерекше" деген мағынадан алынған. Лэнгстонның голотип ретінде белгілеген үлгіні 1946 жылы Филд мұражайының экспедициясында Рейнир Зангерл, Билл Тернбулл және Чарльз Барбер тапты және оған каталог нөмірі FMNH P 27383 берілді. Ол бас сүйегінің жартысынан кем бөлігін, бірнеше омыртқаны және алдыңғы және артқы аяқтардың маңызды бөліктерін құрайды. Сақталған бас сүйегінің материалдарына жартылай төртбұрыш, сол жақ үстіңгі жақ, тістер, жаңқа сүйегі, көз жасы сүйегі, мұрын сүйегі (атымен жартаспен), пост-орбиталь, фронталь, префронталь, париеталь, сквамозаль және парокципиталь процесі, сондай-ақ преденталь сүйектің бір бөлігі кіреді. Бұл үлгі, әдетте, өзен арқылы теңізге шайылып кеткен болуы керек, онда ол ақырында батып, Миссисипи шығанағының карбонатты шөгінділеріне көмілген. 2021 жылы Алабама штатында одан да толық үлгі табылды.
Remains of a small, poorly known perhaps saurolophine dinosaur were first discovered during the 1940s, from extensive erosional outcrops of the lower unnamed member of the Mooreville Chalk Formation (Selma Group; lower and middle Campanian) in Dallas County, west of the town of Selma, Alabama. The taxon has since also been reported from Black Creek Formation (Campanian) of North Carolina. The holotype, which is housed in the collections of the Field Museum in Chicago, consists of a fragmentary and disarticulated skull and incomplete postcranial skeleton. The length on the holotype specimen has been estimated as The genus was named by Wann Langston in 1960. It was thought to be the only species of hadrosaur from that fossil formation, until 2016 with the discovery of the primitive hadrosaur, Eotrachodon orientalis. The name Lophorhothon means "crested nose" (Greek lophos meaning 'crested' and rhothon meaning 'nose'). The type species is Lophorhothon atopus. The specific name is derived from Greek atopos, "uncommon" or "strange". The specimen which Langston designated as the holotype was discovered by Rainier Zangerl, Bill Turnbull and Charles Barber on a Field Museum expedition in 1946 and was given catalogue number FMNH P 27383. It consists of less than one half of the skull, a number of vertebrae, and significant portions of the fore and hindlimbs. Preserved cranial material includes a partial quadrate, left maxilla, teeth, jugal, lacrimal, nasal (with the namesake crest), postorbital, frontal, prefrontal, parietal, squamosal, and paroccipital process and a portion of the predentary bone. The specimen was likely washed out to sea by a river, where it eventually sank and was buried in the silty carbonate sediments of the Mississippi embayment. In 2021, a more complete specimen was unearthed in Alabama.
Жіктеу
Лэнгстонның Лофоротонды сипаттағаннан бері көптеген зерттеушілер осы туыстың жарамдылығына күмән келтірді. Мысалы, бұл материал жасөспірім Prosaurolophus болуы мүмкін деген пікір айтылды. 1998 жылы Джеймс Лэмб бұл туыстың негізгі игуанодонт болуы мүмкін екенін ұсынды, бірақ бұл идея кең қолдау таппады. Жақындағы зерттеушілер (Horner, Weishampel және Forster, 2004) Лофоротонды базальды адрозаурин ретінде, ал барлық басқа адрозауриндермен туыс таксон ретінде жіктеді. 2010 жылы жарияланған талдау оның Hadrosauroidea тобының базалық мүшесі екенін көрсетті. 2021 жылы Алабама штатында, түпнұсқа холотип табылған жерге жақын маңда жаңа материал қазылып алынды. Бұл жаңа орталық оның хадрозавроморфтардың жарамды туысы екенін бекітті.
Since the publication of Langston's description of Lophorhothon a number of workers have questioned the validity of this genus. It has been suggested, for example, that the material may actually represent a juvenile Prosaurolophus. James Lamb in 1998 has suggested the genus may actually represent a basal iguanodont, an idea that has failed to find widespread acceptance. More recent workers (Horner, Weishampel, and Forster, 2004) have classified Lophorhothon as a basal hadrosaurine and a sister taxon to all other hadrosaurines. An analysis published in 2010 indicated it was a basal member of the Hadrosauroidea. In 2021, new material from Alabama was unearthed not too far from where the original holotype was unearthed. This find cemented its status as a valid genus of hadrosauromorph.