Никарагуадағы Ислам: 1200-1500 мұсылман, көбінесе палестиналық, ливиялық және ирандықтар. Манагуадағы Ислам орталығы – негізгі намаз орны. Шиалық ықпал күшейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2007 жылы АҚШ Мемлекеттік департаменті Никарагуадағы ислам діні бойынша жариялаған статистикаға сәйкес, шамамен 1200-1500 мұсылман бар, олардың көпшілігі – сүнниттер. Олар Палестина, Ливия және Ираннан келген, тұрақты түрде тұратын немесе Никарагуа азаматтығын алған адамдар, сондай-ақ екі топтың бірінен туған Никарагуаның туған жергілікті азаматтары. Манагуадағы Ислам мәдени орталығы қаладағы мұсылмандар үшін негізгі намаз оқитын орын болып табылады, және оған тұрақты түрде шамамен 320 ер адам келеді. Гранада, Масая, Леон және Чинандега қалаларынан келген мұсылмандар да жұма намазына Манагуа орталығына барады. Гранада, Масая және Леон қалаларындағы жергілікті белгілі мұсылмандардың үйлерінде кішкентай намаз оқитын жерлер бар. 2007 жылдың мамыр айында Манагуадағы намаз оқитын орынның сүннит басшысы, мұсылман қауымында Иранның ықпалының күшеюіне байланысты қызметтен алынды, және оның орнына шиит діни басшысы тағайындалуға тиіс болды. Есеп беру кезеңінің соңына дейін (2007 жылдың мамыр айы) шиит басшысы анықталған жоқ.
According to 2007 statistics released by the United States Department of State concerning Islam in Nicaragua, there are approximately 1,200 to 1,500 Muslims, mostly Sunnis who are resident aliens or naturalized citizens from Palestine, Libya, and Iran or natural born Nicaraguan citizens born to both of the two groups. The Islamic Cultural Center in Managua serves as the primary salaat (prayer) center for Muslims in the city, with approximately 320 men attending on a regular basis. Muslims from Granada, Masaya, Leon, and Chinandega also travel to the Managua center for Friday prayers. Granada, Masaya, and Leon have smaller prayer centers in the homes of prominent local Muslims. In May 2007 the Sunni leader of the Managua prayer center was dismissed, due to the increase in Iranian influence in the Muslim community and was to be replaced by a Shi'a religious leader. By the end of the reporting period (May 2007) the Shi'a leader had not been identified.
Ертедегі иммиграция
Никарагуаға мұсылман иммиграциясы 19 ғасырдың соңында шамалы көлемде жүрді. Олардың көп бөлігі палестиналық араб мұсылмандары болды; бұл иммиграция Орталық Америкаға келген ең ірі иммигранттар толқындарының бірі болды. Палестиналықтардың нақты саны белгілі болмаса да, Гузман "Осман империясы соңғы құлдырау кезеңіне енген 1917 жылға дейін, яғни Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Никарагуаға 40 палестиналық отбасы келген болуы мүмкін" деп жазады. Осы алғашқы иммигранттар толқыны ислами дінінен тез айырылып, жергілікті халыққа сіңіп кетті, көбінесе аралас некелер мен үкімет тарапынан көрсетілген қысым нәтижесінде христиан дінін қабылдады. 1890-1940 жылдар аралығында Никарагуа және Латын Америкасының көптеген елдері арабтардың елге кіруін шектейтін заңдар қабылдады немесе бұйрықтар шығарды, елдегі арабтардың болуын тоқтатып, олардың коммерциялық қызметін ұлғайтуға тыйым салды.
Muslim immigration occurred in moderate numbers in Nicaragua in the late 19th century. The majority were Palestinian Arab Muslims; the immigration constituted one of the largest waves of immigration to Central America. Although the exact number of Palestinians is not available, Guzmán writes "it is possible that from the end of the nineteenth century until 1917, when the Ottoman Empire entered its final decline, during World War I, 40 Palestinian families arrived in Nicaragua". This early wave of immigrants quickly lost their Islamic roots and blended into the local population, often by adopting a Christian heritage due to intermarrying and government pressure. At different points during the 1890s to the 1940s Nicaragua, and many other Latin American countries, established laws or issued ordinances that restricted the entry of Arabs, forbade the stay of Arabs already present in the country and curtailed the expansion of their commercial activities.
Иммиграция: 1960 жылдан 2000 жылға дейін
1960 жылдары иммигранттардың екінші тобы жақсы білім алған, бірақ бірінші топқа қарағанда исламға бағдарланған жоқ. Бұл топ Никарагуадағы екі маңызды оқиғаға тап болды: 1972 жылғы Никарагуа жер сілкінісі және 1979 жылғы Никарагуа революциясы. Сол кезде бұрынғы палестиналықтардың көпшілігі Солтүстік Америкаға көшіп кетті немесе Палестинаға қайтып оралды. Қалғандары ауыр қиындықтарға ұшырады, ал олардың отбасылары христиан дініне бейімделді. Ең соңғы және ең аз санды эмигранттар тобы 1990 жылдардың басында келді. Олардың көпшілігі – Никарагуаға оралған иммигранттар еді, олар Солтүстік Америкада немесе Палестинада болған кезде мұсылмандық тамырларын жақсырақ сезінді. Бұл иммигранттар бұрынғы топтарға қарағанда күшті ислами сәйкестікке ие болды, бұл қоғамда ислами оянуға ықпал етті. 2000 жылға қарай Никарагуада Палестина арабтары мен палестиналықтардың ұрпақтарынан құралған 500 отбасы бар екені есептелді. Никарагуаға келген палестиналықтардың көпшілігі христиан болды, ал мұсылмандар аз болды. Олардың көп бөлігі Рамалла, Иерусалим, Бейт-Джала және Бейт-Лехем маңындағы ауылдардан келді. Никарагуадағы палестиналықтардың жалпы саны Орталық Америкадағы ең ірі араб қауымы болып табылады.
The second group of immigrants in the 1960s was better educated, but not any more oriented towards Islam than the first. This group was affected by two major events in Nicaragua: the 1972 Nicaragua earthquake, and the Nicaraguan Revolution in 1979. At that time, many of the former Palestinians immigrated to North America or returned to Palestine. Those that stayed suffered greatly and their families were further assimilated into Christianity. The latest and smallest group of émigrés was in the early 1990s. Many of these were immigrants returning to Nicaragua who had since become more aware of their Muslim heritage from exposure in North America or Palestine. These immigrants also possessed a stronger Islamic identity than previous groups, enabling an Islamic reawakening by the community. By 2000 it was estimated that there were 500 families of Palestine Arabs and Palestinian descendants in Nicaragua. The Palestinians that arrived in Nicaragua were mostly Christians and a small number of Muslims, the majority of which came from rural villages near Ramallah, Jerusalem, Beit Jala and Bethlehem. The total population of Palestinians in Nicaragua ranks as the largest Arab community in Central America.
Соңғы өзгерістер
Фахми Хассанның айтуынша, «Никарагуа ислам мәдени қауымдастығының» президенті, мұсылман халқы негізінен Палестина аумақтары мен Ливандан көшіп келген арабтардан тұрады, сонымен қатар бірқатар жергілікті мұсылмандар да бар. 1999 жылы Сан-Хуан ауданында (Сиудад-Жардин) үш мың шаршы метр жерге елдегі алғашқы мешіт салынды, ол шамамен мың адамға арналған. Мешіт ислам дінінің негіздері бойынша бастауыш курстарды ұсынады, сондай-ақ үлкен жиынға арналған жұма намазын (Салат әл-Жұма) және Рамазан айына арналған шараларды өткізеді. Мұсылман қауымы бастапқыда қаржылық қиындықтарға тап болғанмен, Панамалық мұсылмандар делегациясының көмегімен қолдау алды. Мешіт ерекше минарынан басқа кітапхана, дұға залы, әкімшілік кеңсе, балалар алаңы және мектепке ие. Ерлер мен әйелдер үшін діни семинарлар ұйымдастырылады, испан тіліндегі буклеттер де таратылады. Сонымен қатар, жақында тағы бір жаңа ислам орталығы ашылды, ол «Centro Cultural Islámico Nicaragüense» деп аталады. Оны шиит мұсылмандары тобы басқарады және олардың басты мақсаты – ислам ілімін тарату. Никарагуада шиит мұсылмандары 1979 жылғы Иран революциясынан қашып келген және 1980-ші жылдардағы Иран-Ирак соғысының салдарынан келген ирандық босқындардың көшіп келуінен пайда болды. Иран-Никарагуа қарым-қатынасы шиит исламның ықпалын арттырды. Никарагуадағы шиит мұсылмандарының көпшілігі ирандық текті, олар араб және испан тілдерінен басқа парсы және/немесе басқа иран тілдерінде сөйлей алады. 2018 жылы Манагуадағы наразылықтарға мұсылман қауымының қатысыу деңгейі төмен болды.
According to Fahmi Hassan, President of the 'Asociación Cultural Nicaragüense Islámica, the Muslim population consists primarily of Arabs who immigrated from Palestinian territories and Lebanon, in addition to a number of indigenous converts. In 1999, the first masjid (mosque) was constructed in the country on a parcel of land measuring three thousand meters in the San Juan district (Ciudad Jardin) with a capacity for nearly one thousand people. The masjid provides introductory courses on Islamic doctrine, as well as a place for performance of the congregational Friday prayer (Salaat al Jummah) and Ramadan activities. Although the small Muslim community initially lacked finances, they were assisted by contributions from a delegation of Panamanian Muslims. Besides its characteristic minar, the liturgical office has a library, prayer room, administrative office, children's area, and a school. Religious seminars are offered for both men and women; Spanish language pamphlets are also distributed. Additionally, another new Islamic Center was recently inaugurated, called the Centro Cultural Islámico Nicaragüense. It is operated by a group of Shiite Muslims and their main goal is the propagation of Islamic teachings. Population of Shiite Muslims existed in Nicaragua from migration of Iranian refugees escaping Iranian Revolution of 1979 and escaping turmoil of Iran–Iraq War of the 1980s, the Iran–Nicaragua ties strengthened the influence of Shia Islam. Most Shi'ite Muslim Nicaraguans are of Iranian blood, they may still speak Persian and/or other Iranian language, aside from Arabic and Spanish. in the 2018 protests in Managua there was little identified participation by the Muslim community