Жаңа Зеландиядағы бастауыш медицина ұйымдарының жүйесі
Primary health organisation
Жаңа Зеландиядағы бастауыш медицина ұйымдары (PHO) – халық денсаулығын жақсартуға бағытталған, үкіметтен қаржы алатын ұйымдар. Дәрігерлердің кооперациясы, қызмет ақысы орнына капитация жүйесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы бастауыш медицина ұйымдары (PHO) – Жаңа Зеландия Үкіметі аудандық денсаулық сақтау басқармалары арқылы жан басына шаққан төлем жүйесі бойынша қаржыландырылатын денсаулық сақтау қызметтерін ұсынатын ұйымдар. Олар көбінесе коммерциялық емес сенімдер ретінде құрылады және олардың мақсаты өз халқының денсаулығын жақсарту болып табылады.
Primary health organisations (PHOs) in New Zealand are health care providers that are funded on a capitation basis by the New Zealand Government via district health boards. They are usually set up as not for profit trusts, and have as their goal the improvement of their population's health.
Тарих
1990 жылдардың басында жалпы тәжірибелі дәрігерлер (ЖТД) тәуелсіз дәрігерлер қауымдастықтарын құру үшін бірікті. Олар бұл қадамды сол кездегі денсаулық сақтау қызметтерін сатып алушылармен келіссөздерді жақсарту үшін жасады. Денсаулық сақтау ұйымдары (ДСҰ) енгізілгенге дейін жалпы тәжірибелі дәрігерлерге көрсетілген қызметтер үшін төлем жасалатын. Әрбір пациентке дәрігер Жаңа Зеландия Үкіметінен белгілі бір сома ақша алатын. Бірнеше жыл бойы Үкімет халыққа қызмет көрсету көлеміне байланысты практикаларға белгілі бір сома ақша беруді көздеген, яғни капитациялық модельді енгізуге тырысып келді. Ерікті ТДҚ-ның құрылуы Үкіметке капитациялық қаржыландыруды енгізуге маңызды мүмкіндік берді. Денсаулық сақтау министрлігі 2001 жылы тәуелсіз дәрігерлер қауымдастығы жүйесін алмастыру мақсатында, алғашқы медициналық көмек стратегиясы аясында ДСҰ-ны енгізді, ал алғашқы ДСҰ 2002 жылдың шілдесінде құрылды. 2008 жылдың мамырына қарай 82 ДСҰ құрылып, бекітілді. Олардың жартысынан астамы басқа ДСҰ-мен біріктірілді немесе қызметін тоқтатты, ал 2021 жылдың шілдесіне дейін 30 ДСҰ жұмыс істеді, олардың кейбіреулері қаржыландыру мақсатында аймақтық бөлінген.
In the early 1990s, general practitioners (GPs) were joining together to form independent practitioner associations. They did this to better negotiate with the purchasers of healthcare at that time. Prior to the introduction of PHOs, general practitioners were paid using a fee for service model. For every person that went through their door, the GP received a set amount of money from the New Zealand Government. For some time, the Government had been trying to introduce a capitation model, that is, give practices a set amount of money depending on the population they served. The formation of the voluntary IPAs gave the Government an important stepping stone to introduce capitation based funding. The Ministry of Health introduced PHOs under the Primary Health Care Strategy to replace the independent practitioner association system in 2001, and the first PHOs formed in July 2002. By May 2008, 82 PHOs had been established and authorised. More than half have since merged with other PHOs or otherwise ceased operation, and 30 PHOs operated as of July 2021, some of which are divided regionally for funding purposes.
Құрылымы мен мақсаттары
Бастапқы медициналық ұйым коммерциялық емес ұйым ретінде құрылған, онда қоғамдық мүдделерді және қызметкерлерді білдіретін өкілдер бар. Олар өздеріне тіркелген халықтың тізімін ұстап тұрады және олар үшін қаржыландыру алады. Бастапқы медициналық ұйымдарға жалпы тәжірибелі дәрігерлер, медбикелер, сондай-ақ фармацевттер және физиотерапевтер сияқты басқа да денсаулық сақтау қызметкерлері кіреді.
A primary health organisation is structured as a not for profit organisation with both community and provider representation. They maintain a list of their enrolled populations for which they receive funding. PHOs include general practitioners, nurses, and other health providers such as pharmacists and physical therapists.
Қаржыландыру
Бастапқы медициналық ұйымдарға қаражат тіркелген халқының ерекшеліктеріне сәйкес бөлінеді (капитация нысаны). PHO әрбір мүшесі үшін, оның жасына, жынысына, ұлтына және әлеуметтік-экономикалық жағдайына байланысты аудандық денсаулық сақтау кеңесінен белгілі бір сомада қаржы алады. Сонымен қатар, оларға денсаулық сақтауды жандандыру, ерекше күтімді қажет ететін адамдарға, сондай-ақ ауылдық медициналық практикаға қаражат бөлінеді. PHO құрамына кіретін медициналық қызметкерлер де науқастардан әрбір қабылдау үшін ақы алуға құқылы. PHO-лар Денсаулық сақтау министрлігімен, аудандық денсаулық сақтау басқармаларымен немесе Авариядан зардап шеккендерге өтемақы төлеу корпорациясы (ACC) сияқты басқа ұйымдармен келісімшарт жасасу арқылы да қаржыландырылуы мүмкін. Мұндай келісімшарттар көбінесе нақты қызметтер көрсетуге немесе арнайы науқастар тобына қосымша субсидиялар беруге (қалыпты капитациялық субсидиялардан өзге) бағытталған. Бұл саясатты іске асыруға Үкіметке көбірек қаржы жұмсау қажет, және дәрігерге барған сайын Үкімет төлейтін шығындардың үлесі бұрынғыдан артады. Демек, Жаңа Зеландия азаматтары дәрігерге қаралу үшін бұрынғыдан аз төлей алады.
Primary health organisations are allocated funds depending on the characteristics of their enrolled population (a form of capitation). The PHO receives a set amount of money from the district health board for every member, depending on their age, sex, ethnicity and socioeconomic status. They are also allocated funds for health promotion, individuals with special care requirements, as well as for rural practice. Health care providers that are part of PHOs also have the right to charge fees to their patients for each visit. PHOs may also receive funding through contracting with the Ministry of Health, district health boards or other organisations such as Accident Compensation Corporation (ACC). Usually these contracts are to provide specific services or to pass on additional subsidies to target patient groups (over and above ordinary capitation subsidies). This policy costs the Government more money to implement, and the expected proportion of each GP visit paid by the Government is higher than it has been previously. This means that generally New Zealanders can expect to pay less for a visit to the doctor.