🇬🇧Ағылшынның Густри деревни́ндегі Сент-Люк шіркеуі – II* санаттағы мұражай. Тарихы 1244 жылға дейін барып жетеді, қазірде Англикан шіркеуі ретінде қолданылады.⛪️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Люка шіркеуі Англияның Чешир графтығындағы Густрей ауылында орналасқан. Ол Англияның Ұлттық мұра тізіміне II* санатты ескерткіш ретінде тіркелген. Бұл Честер епархиясының, Макклсфилд архидиакондығының және Конглтон деканатының қолданыстағы ағылшын шіркеуі. Оның қамқорлығы Свэттенхэмдегі Сент-Петр шіркеуімен біріктірілген.
St Luke's Church is in the village of Goostrey, Cheshire, England. It is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade II* listed building. It is an active Anglican parish church in the diocese of Chester, the archdeaconry of Macclesfield and the deanery of Congleton. Its benefice is combined with that of St Peter, Swettenham.
Тарих
Густрейдің приходы алғаш рет Domesday Book-та айтылған және 1244 жылы шіркеу немесе часовня болған. 1617 жылы бұл жерде ағаштан жасалған шіркеу болды, ол Твемоудың кабиналарына тиесілі оңтүстік аралықтағы бас киелі үйден және бас киелі үйден тұратын. 1667 жылы Эдмунд Жодрелл үшін тағы бір оңтүстік аралық салынды және ол 1711 жылы кеңейтілді. 1792 жылы бұл шіркеу қиратылды және қазіргі шіркеу 1792 және 1796 жылдар аралығында салынған.
The parish of Goostrey is first mentioned in the Domesday Book and a church or chapel was present by 1244. By 1617 a timber framed chapel was present on the site which consisted of a nave and a chancel with a south aisle belonging to the Booths of Twemlow. In 1667 another south aisle was constructed for Edmund Jodrell and this was enlarged in 1711. In 1792 this chapel was demolished and the present church built between 1792 and 1796.
Густри епархиясы
Густрейдің шіркеулік приходы тек осы аттас азаматтық приходты ғана емес, сонымен қатар Твемоуді де қамтиды, ол Чеширдің осы бөлігінде табылған қабір төбелері немесе «төмендер» аталған жерлерге байланысты аталған, бұл адамдардың төрт мың жылдан астам бұрын осы жерде өмір сүргенін көрсетеді. Густрей туралы алғашқы жазбаша деректер 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында кездеседі, онда приходтың көп бөлігі Халтон бароны Уильям Фиц Найджел мен Честер графының басқа бір қолдаушысы Хью де Мараға тиесілі болған. Олар Густрейдегі көптеген жерді Честердегі Әйінше Сент-Вербург аббаттығын құруға, ал кейін Нортвичке жақын Вейл Роял аббаттығына көмектесу үшін берді. Приходтың ортағасырлық тарихы Честердегі аббаттық және олардың жергілікті тұрғындары арасындағы қарым-қатынасты реттеген келісімдер мен сыйлықтарда сақталған. Кейде бұл құжаттар сол дәуірдегі адамдардың жеке өміріне шолу ұсынады. Мысалы, 1286 жылы Гунде Мерлун Густрей шіркеуіне еніп, барлық әшекейлерін ұрлап кеткен; ал 1385 жылы Блэкдендік Уильям Итонның бес ұлы бірге қаза тауып, шіркеу ауласына жерленген.
The ecclesiastical parish of Goostrey includes not only the civil parish of that name, but also that of Twemlow, named after the burial mounds or 'lows' found in this part of Cheshire, indicating that people lived here over four thousand years ago. The first documented mention of Goostrey is in the Domesday Book (1086), when most of the parish was held by William Fitz Nigel, Baron of Halton, and by Hugh de Mara, another follower of the Earl of Chester. They gave much land in Goostrey to endow the new abbey of Saint Werburgh in Chester, and later land in the parish was given to help endow the Vale Royal Abbey, near Northwich. The medieval history of the parish is recorded in grants and agreements which regulated the relations between the abbey at Chester and their local tenants. Occasionally these documents give an insight into the personal lives of the period. For example, in 1286 Honde Merlun broke into the church at Goostrey and took away all the ornaments; or when five brothers of William Eaton of Blackden were slain together and buried in the chapelyard in 1385.
Қасиетті Лука шіркеуі
Қасиетті Лука шіркеуі, Англия шіркеуі, 1220 жылға дейін салынған, бірақ Сандбахтың бас шіркеуі мұнда жерлеуге 1350 жылға дейін рұқсат бермеді. Густрей қауымының тұрғындары су тасқынынан Сандбахқа жол табуды жиі қиындыққа тап болды және Дан және Кроко өзендері арқылы бес мильдік (8 км) сапардың қажеті болмағанда қуанған болар. Ескі шіркеу ағаштан жасалған, Мартон шіркеуі бүгінгі күнге дейін солай, бірақ орта ғасырлардан сақталған шіркеудің жалғыз нәрсесі – 15 ғасырлық шомылу тағы. Үш қоңырау ескі ғимаратта соғылған; ең ескісі 1606 жылы құйылған, келесісі 1705 жылы қайта құйылған, бұл жұмысқа 5 фунт стерлинг жұмсалған, ал үшіншісі кейінірек құйылған. Қалған үш қоңыраудың екеуі 1869 жылы Анна Мария Толер Томас Хилдичтің естелігіне сыйлаған, ал үшіншісі 1912 жылы жасалған. Қазіргі қоңыраулар жиынтығында алты қоңырау бар, олардың екеуі 1869 жылы Уайтчепель қоңырау құю зауытында Меарс және Стенбанк құйған, ал қалғандары Джеймс Барвелл жасаған, 1913 жылғы. Органды 1876 жылы Уодсворт жасаған. Коммуния табақтарының кейбіреуі 18 ғасырға жатады, ал 1719 жылы күміс патеньді Дороти Джодрелл сыйлаған. Ол 1715 жылы Лондонда Сэмюэл Уэстелл жасаған. Рэндл Армстронг 1759 жылы 20 фунт стерлинг берген тостаған мен құмыра сол жылы Лондондағы Фуллер Уайт жасаған. 1902 жылы Лондонда жасалған заманауи патень және Сара Элизабет Ноулзтің естелігіне сыйланған, 1931 жылы Шеффилдте жасалған заманауи тостаған бар. 1999 жылы жасалған гномон және шіркеудің шығыс жағындағы үстел қабірі де бар. Шіркеу қақпасының жанында соғыс ескерткіші орналасқан. Шіркеу ауласында Бірінші дүниежүзілік соғысында қаза тапқан канадалық сарбаздың әскери қабірі де бар.
St Luke's Church, a Church of England church, was built before 1220, but it was not until 1350 that the mother church of Sandbach allowed burials here. The parishioners of Goostrey frequently found the way to Sandbach impassable because of floods and must have rejoiced when the five mile (8 km) journey across the Rivers Dane and Croco was no longer necessary. The old church was timber framed, as Marton still is today, but all that remains from the Middle Ages of that church is the 15th century font. Three of the bells rang in the old building; the oldest was cast in 1606, the next recast in 1705, when the work cost £5, and the third a little later. Of the other three, two were given in 1869 by Anna Maria Toler in memory of Mrs Thomas Hilditch, and the third is modern, dated 1912. The present ring consists of six bells, two of which were cast in 1869 at the Whitechapel Bell Foundry by Mears & Stainbank, and the rest are by James Barwell, dated 1913. The organ was built in 1876 by Wadsworth. Some of the communion plates are 18th century, and in 1719 a silver paten was given by Miss Dorothy Jodrell. It was made in London in 1715 by Samuel Wastell. A chalice and flagon, towards which Randle Armstrong gave £20 in 1759, were made in that year by Fuller White of London. There is a modern paten, dated 1902, made in London, and there is a modern chalice given in memory of Sarah Elizabeth Knowles, made in Sheffield and dated 1931. with a gnomon dated 1999, and a table tomb near the east end of the church. There is also a war memorial near the churchyard gate. The churchyard also contains the war grave of a Canadian soldier of World War I.
Мектептер
Ғибадатхананың қарсы жағында Густри бастауыш мектебі орналасқан. Мектеп туралы ең алғашқы жазба 1640 жылға қатысты, ол күйрегеннен кейін жөнделген. Ол кезде мектеп шіркеудің солтүстік қабырғасына жақын, қазір ескі пасторлық үй тұрған жерде, сонымен қатар Густри елтасының соты ретінде де пайдаланылған үйдің ішінде болған. Бұл ғимарат 1703 жылы бұзылған сияқты. Осыдан кейін оқушылар ескі мектеп ғимаратына көшірілген болуы мүмкін. Ескі мектеп ғимараты ауылдағы ең көне ғимараттардың бірі болып саналады. 1856 жылы қазіргі ғимараттардың басты бөлігі салынды, сол кезде мектеп мұғалімі және шіркеудің кеңсе кезшісі болған дәстүр аяқталды. Осы мектеп мұғалімдерінің соңғысы Джонатан Хардинг (1781–1862) шіркеудің батыс жағына жерленген; ол өзінің лауазымын елу екі жыл бойы атқарған. 1977 жылы басты жолдың арғы бетінде жаңа кішкентай балалар бөлімі салына бастады. Осымен шіркеу мен мектеп арасындағы бұрынғы байланыс үзілді.
Across from the church is Goostrey Primary School. The earliest reference to a school is in 1640 when it was repaired. It was then next to the north wall of the churchyard where the old vicarage now stands, in a house which was also used as the court house for Goostrey Manor. This appears to have been pulled down in 1703. It may be then that the pupils moved across to the old school house, which is one of the oldest buildings in the village. In 1856 the main part of the present buildings were erected when the old days of a schoolmaster who was also the parish clerk came to an end. The last of these schoolmasters, Jonathan Harding (1781–1862), is buried by the west end of the church; he had held his office for fifty two years. In 1977 the building of a new infants' department across the main road was undertaken. With this the old connection of church and school has been severed.
Густрей тұрғындары
1735 жылдан 1754 жылға дейін ауылдың өкілі болған Джон Хулс Кембридж университетінде оның атымен әлі күнге дейін белгілі профессорлық кафедраны құру үшін қаржы қалдырды. Кейбір отбасылар шіркеудегі ескерткіштері арқылы жергілікті даңққа ие болды. 1814 жылы соңғы еркегі қайтыс болған Кинсейлер 1380 жылы соңғы Густридің мұрагерінің біріне үйленіп, осы жерде жерге ие болды. Густрейдің төрт викарийын қызмет еткен, олардың үшеуі 1859 жылдан 1923 жылға дейін тікелей тағайындалған Армитстедтер Рибблсдейлдегі Хортоннан келді. 18 ғасырдың ортасында Лоренс, оның ескерткіші солтүстік қабырғада орналасқан, Эрмитаж және Кранадж иеліктерін сатып алды. Ескерткіштері шіркеудің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан Баскервиллдер 1266 жылдан бастап 1954 жылға дейін, Джон Баскервилл Глегг ата-бабаларының қасында шіркеудің шығыс жағына жерленгенге дейін, жақын орналасқан Уитингтон-холлдың иелері болды. Оңтүстік қабырғада Твемоу-холлда тұрған Бут отбасы туралы мәліметтер бар. Буттар Манчестердің жанындағы Бартоннан шыққан және 15 ғасырға қарай Солтүстік-Батыста танымал отбасы болған. Венаблз мұрагеріне үйлену арқылы олар Дунхам Массиге ие болды, ал кейін Кнутсфорд мұрагеріне үйлену арқылы тармақ бөлігі Твемоудың бір бөлігіне ие болды, ал екінші Кнутсфорд мұрагері Еардслиден келген Джодреллге үйленді, ол қалған бөлігін алды. 1778 жылы Джодрелл мұрагері Вест-Холл, Хай-Легтің Эггертон Лиге үйленді, ал 1863 жылы олардың немересі полковник Эггертон Ли Буттардан Твемоу иелігінің екінші бөлігін сатып алды. Ли отбасы 1924 жылы Джодрелл және оның айналасындағы иеліктерінің көп бөлігін сатты. Бүгінде жердің көп бөлігі оны өңдейтін отбасыларға тиесілі, бірақ Густрейдің солтүстік-шығыс бұрышында Манчестер университетіне тиесілі жер бар, онда олардың радиотелескопы, Жодрелл Банкі, неолиттік обалар жиынтығына қарап тұрады.
John Hulse, incumbent in the village from 1735 to 1754, left money to Cambridge University to found a professorial chair, which is still known by his name. Some families have achieved parochial renown by their memorials in church. The Kinseys whose last male representative died in 1814, acquired land here about 1380 by marrying one of the heiresses of the last Goostrey. The Armitsteads, who provided four vicars of Goostrey, three successively from 1859 to 1923, came from Horton in Ribblesdale in the middle of the 18th century Lawrence, whose memorial is on the north wall, purchased the Hermitage and Cranage estates. The Baskervyles whose memorials are in the north east corner of the chancel were squires of nearby Withington Hall from 1266 until 1954 when John Baskerville Glegg was buried at the east end of the church with his ancestors. On the south wall we read of the Booth family who lived at Twemlow Hall. The Booths originated from Barton near Manchester and were a family of note in the North West by the 15th century. Through marriage with a Venables heiress they acquired Dunham Massey and later a cadet branch by marriage with a Knutsford heiress obtained part of Twemlow whilst the other Knutsford heiress married a Jodrell from Yeardsley who obtained the other part. A Jodrell heiress in 1778 married Egerton Leigh of West Hall, High Legh, and in 1863 their grandson Colonel Egerton Leigh bought the other of the Twemlow Manor estate from the Booths. Leigh family sold most of their Jodrell and surrounding estates in 1924. Today most of the land here is owned by the families who farm it, though at the north east corner of Goostrey, Manchester University owns land where their radio telescope, Jodrell Bank, overlooks a collection of Neolithic barrows.