Жүннен тұрғызылған шіркеулер: Орта ғасырлық Англияның гүлденуінің куәсі
Wool church
Шер шеркеулер – Англиядағы ортағасырлық жүн саудасынан пайда тапқан бай саудагерлердің құлшынысымен салынған ғибадатханалар. Котсуолдс аймағында көптеп кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүн шіркеуі – ортағасырлық жүн саудасынан пайда тапқан бай саудагерлер мен шаруалардың қайырымдылықтары есебінен қаржыландырылған ағылшын шіркеуі. Олар осы арқылы жұмақта орналасуды үміттенеді. Мұндай шіркеулер Котсуолд аймағында және Шығыс Англияның жоталы аймақтарындағы "жүн қалаларында" көптеп кездеседі, онда жүн бизнесінен алынған үлкен пайда ғимараттардың одан әрі сәнді болуына түрткі болды. Жүн шіркеуі көбінесе кішірек немесе қарапайым ғибадат орнын ауыстыру үшін салынды, бұл сол жердегі қауымның өсіп келе жатқан әл-ауқатын көрсету мақсатында жасалды. Мұндай құрылыс жобаларының көп бөлігін әрбір ауылдың немесе қаланың бірнеше отбасы жүзеге асырды, олар жаңа шіркеу ғимаратын өздерінің байлығын, мәртебесін және діни сенімдерін көрсету үшін пайдаланды. Жүн шіркеулерін салу ағылшын реформациясымен және 1525-1600 жылдар аралығында жүн саудасының бірдей кезеңде құлдырауымен тоқтатылды.
A wool church is an English church financed primarily by donations from rich merchants and farmers who had benefitted from the medieval wool trade, hoping to ensure a place in heaven due to their largesse. Wool churches are common in the Cotswolds and in the "wool towns" of upland East Anglia, where enormous profits from the wool business spurred construction of ever grander edifices. A wool church was often built to replace a smaller or less imposing place of worship, in order to reflect the growing prosperity of the community in which it was situated. Many such building projects were undertaken by a small number of families in each village or town, who used the new church building to display their own wealth, status and faith. The building of wool churches largely ended with the English Reformation and the simultaneous decline of the wool trade between 1525 and 1600.
Ұзақ Мелфорд
Саффолк графтығындағы Лонг-Мелфордтағы Киелі Үштік шіркеуі Шығыс Англиядағы ең әсем жүн шіркеулерінің бірі деп есептеледі. 1467–1497 жылдар аралығында, негізінен Джон Клоптон бастаған жергілікті мата саудагерлерінің қаржысымен салынған бұл құрылыста 15 ғасырға тән тамаша боялған әйнектер, Клоптон отбасының қасиетті капелласы және Киелі Үштіктің шығыс жағында орналасқан Леди капелласы бар. Киелі Үштік шіркеуін салғандар қолданған флюш-жұмыс Англиядағы ең жақсы үлгілердің бірі болып табылады. Бұл шіркеу орта ғасырларда жүн бизнесінің керемет табысына куәлік етеді.
The Holy Trinity Church, Long Melford, Suffolk, is widely regarded as one of the finest wool churches in East Anglia. Built largely from 1467–1497 with funding from local cloth merchants, primarily John Clopton, the structure contains magnificent stained glass from the fifteenth century, the Clopton family chantry chapel and the soaring Lady Chapel, which extends at Holy Trinity's east end. The Flushwork employed by the builders of Holy Trinity is some of the finest in England. The church stands as testimony to the wool business and its dizzying success in medieval times.
Сиренсестер
Сиренчестердегі Жақсы Дәуіт шіркеуі – Глостерширдегі Сиренчестердің қалалық шіркеуі. "Котсуолд соборы" деп аталған бұл шіркеу Котсуолд тасынан салынған және "Англиядағы ең ірі қалалық шіркеулердің" бірі. Онда ортағасырлық әйнек суреттерінің және қабырға суреттерінің фрагменттері сақталған түрлі мазарлар мен ескерткіштер бар. 1508 жылы жүн саудасының есебінен ірі қайта құру жұмыстары жүргізілді, бұл оны жүн шіркеуінің көрнекті мысалына айналдырды.
The Church of St. John the Baptist, Cirencester is the parish church for Cirencester, Gloucestershire. Dubbed 'The Cathedral of the Cotswolds', it is built of Cotswold stone and is one of the "largest parish churches in England". It contains various tombs and monuments with some fragments of medieval stained glass and wall paintings. In 1508, major reconstruction took place funded by the wool trade making it an excellent example of a Wool church.
Саутвольд
Саффолк графтығындағы тағы бір әсем шіркеу – Саутволдтегі Сент-Эдмундс, ол орта ғасырлық ғибадатхана қоршауларын сақтап тұр.
Another grand Suffolk church is St. Edmunds in Southwold which retains medieval chancel screens.
Каустон
Каустондағы (Норфолк) Сент-Агнес шіркеуі "жүн шіркеуі" деп те белгілі. Оның XV ғасырдағы кемесі мен батыс мұнарасын жүн бизнесінен байыған Саффолк графы Майкл де ла Поле қаржыландырған. "Жүн шіркеулеріне" тәндей, Сент-Агнес шіркеуінің көлемі ортағасырлық шағын ауылға қажетті өлшемнен әлдеқайда зор. Саффолк графы интерьерді безендіруге аяқталмайтын қаражат жұмсады: де ла Поле елтаңбасы кіреберіс үстінде қашалған, мұнара мен кемеге француз тасы қолданылған. Шатыры, Шығыс Англияға тән әдеттегі ағаш стилінде жасалғанмен, өте күрделі балғалы конструкция, балға бастарынан иілген әсем періштелермен және әр клерстери терезесінің үстінде қанаттарын жайып ұшқан үш періштеден тұрады. Шығыс Англияның орта ғасырында қой шаруашылығы архитектуралық өтеудің валютасын құрады.
St. Agnes' Church at Cawston, Norfolk is also well known as a "wool church." Its fifteenth century nave and western tower were financed by Michael de la Pole, Earl of Suffolk, who had grown rich from the wool business. As is typical of a 'wool church,' St. Agnes's scale is far grander than was required by a modest medieval village. And the Earl of Suffolk spared no expense in embellishing the interior: the de la Pole crest is carved above the entrance; French stone was used for the tower and nave; the roof, although the typical wooden East Anglian style, is an elaborate hammerbeam confection with elaborate angels curving off the beam ends, and a trio of angels on outstretched wings hovering over each clerestory window. Clearly in East Anglian medieval times, sheep furnished the currency for architectural atonement.
Уорстед
Уорстедтегі (Норфолк) Сент-Мария шіркеуінде, осы матаға атын берген ауылда, жергілікті тоқымашылардың XIV ғасырда салған ауылдық шіркеуі кішкентай қауымның үстінен биік тұрады, оның мұнарасы ландшафттан жарқын көрінеді. Шығыс Англияның басқа да елді мекендеріне жүннен түскен байлық құйылып келді: Уаймондхэм, Дисс, Солтүстік Уолшем, Шығыс Харлинг, Атлборо, Айлшам. Шіркеулер жүннен түскен байлықтың шағылысқан сәнімен нұрланды. Тіпті, Еуропадағы ең көп ортағасырлық шіркеулерге ие Норвичте де, тас қаланып, әйнектер боялып, панельдерге ою-өрнек салынғанда, бәрі жүн ақшасының есебінен жасалды. Норфолк жүні ауыр матаға жақсырақ келгендіктен, Норвич пен Норфолк ақырында құртқа толық монополияға ие болды. Осы пайда шіркеулер салудағы ерекше өркендеуге себеп болды.
At St. Mary's Church at Worstead, Norfolk, the village which gave its name to the cloth, the village church built by local weavers in the fourteenth century towers over the small community, its tower jutting strikingly above the landscape. In other East Anglian communities, the wealth from wool poured in: Wymondham, Diss, North Walsham, East Harling, Attleborough, Aylsham. The churches basked in the refracted glory of wool wealth. Even in Norwich, which boasts more medieval churches than anywhere in Europe, it was wool money that got the stone lifted, the glass stained and the panels carved. Norfolk wool was best suited to heavier cloth, and so Norwich and Norfolk eventually gained almost a complete monopoly on worstead. Those profits fueled an extraordinary ecclesiastical building boom.
Лавенхем
Лавенхэмде (Суффолк графтығында) орналасқан әсерлі Perpendicular стиліндегі шіркеу Англияның ең ірі приход шіркеулерінің бірі. Өте зәулім кремне және әктас мұнарасы бар, Әулие Петр және Әулие Павел шіркеуі, көбінесе XV ғасырда сол кездегі басым стильде қайта салынды және кішкентай тоқымашылар ауылына үстемдік етеді. Оның құрылысы негізінен Спрингс және де Верлер отбасыларының қайырымдылықтары есебінен қаржыландырылды.
At Lavenham, Suffolk, the striking Perpendicular church is one of England's largest parish churches. With its monumental flint and limestone tower, the Church of Saint Peter and Saint Paul, largely rebuilt in the fifteenth century in the prevailing style, dominates the small weaving village. It was financed largely by donations from two families; the Springs and the de Veres.
Винчкомб
Винчкомбтегі Санкт-Петр шіркеуі – Котсвольд жүн шіркеулерінің тағы бір көрнекті мысалы. Бұрынғы Винчкомб аббаттығының орнына жақын салынған бұл шіркеу, дәстүрлі жүн шіркеу стилінде Cotswold тасынан тұрғызылған.
St Peter's Church, Winchcombe is another fine example of a Cotswold Wool Church. Situated close to the site of the former Winchcombe Abbey, the church is built in Cotswold stone in the traditional Wool Church style.
Сент-Клемент, Ипсвич
Ипсвичтегі Сент-Клемент шіркеуінің құрылысы көбінесе порт арқылы өткен жүн саудасы есебінен қаржыландырылды. Мұнарасы бай жүн саудагерлерінен алынған қайырымдылықтармен салынған.
St Clement's Church, Ipswich was largely funded by the wool trade passing through the port. The tower was built by donations from wealthy wool merchants.