Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Вернон Тейлор (11 қыркүйек 1914 – 30 қаңтар 2001) – ағылшын епископы және дінтанушы, 1974 жылдан 1985 жылға дейін Винчестер епископы қызметін атқарды.
John Vernon Taylor (11 September 191430 January 2001) was an English bishop and theologian who was the Bishop of Winchester from 1974 to 1985.
Білім және отбасы
Тейлор Кембриджде дүниеге келді – әкесі (Джон) Ридли-Холлдың оқу ісі жөніндегі проректоры қызмет еткен кезде, ал Сент-Лоуренс колледжінде білім алды (әкесі мектеп директоры болған). Ол Кембридждегі Тринити колледжінде ағылшын тілін оқыды, содан кейін Оксфордтағы Сент-Кэтрин қоғамында және Уиклиф залында (әкесі директор болған) және Білім институтында теологияны оқып, дін қызметкері болуға дайындалды. Кейін оның әкесі Содор және Мэн епископы болды; анасы Маргарет Ирен Гаретт есімді болған. Тейлор 1940 жылғы 5 қазанда Маргарет (Пегги) Райтқа үйленді, және олардың үш баласы болды.
Taylor was born in Cambridge – while his father (John) was Vice Principal at Ridley Hall – and educated at St Lawrence College (where his father was headteacher). He read English at Trinity College, Cambridge, then read theology and trained for the ministry at St Catherine's Society and Wycliffe Hall (where his father was principal) at Oxford, and the Institute of Education. His father was later Bishop of Sodor and Man; his mother was Margaret Irene née Garrett. Taylor married Margaret (Peggy) Wright on 5 October 1940, and they had three children.
Діни қызмет
Ол Англия шіркеуінде дін қызметкері ретінде тағайындалды: 1938 жылдың 18 желтоқсанында Лондон епископы Артур Виннингтон Инграм оны Санкт-Пол соборында дьякон етіп тағайындады, ал келесі жылы 29 қыркүйекте Виллесден епискобы Гай Смит Санкт-Пол соборында священник ретінде тағайындады. Ол бес жыл бойы Англияда христиандық қызметпен айналысты (1938 жылдан 1940 жылға дейін Лангем-плейсдегі All Souls шіркеуінде, содан кейін 1940 жылдан 1943 жылға дейін Ливерпуль епархиясындағы Сент-Хелен шіркеуінде қызмет етті). Содан кейін ол шетелде миссионерлік қызметке бейімделді; соғыс кезіндегі саяхат шектеулеріне байланысты ол оны бірден бастай алмады, сондықтан Лондон университетінде оқытушылық біліктілігін алды. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол Уганданың Муконо қаласына көшіп, теологиялық білім беруде миссионер болып жұмыс істеді. 1954 жылы Англияға оралып, Халықаралық миссионерлік кеңесінде жұмыс істеді. 1959 жылы ол Шіркеу миссионерлік қоғамының Африка хатшысы болды, ал 1963 жылы Макс Уорреннің орнын басып, оның Бас хатшысы болды және 1974 жылға дейін осы лауазымда қалды.
He was ordained in the Church of England: made a deacon by Arthur Winnington Ingram, Bishop of London, at St Paul's Cathedral on 18 December 1938, and ordained priest by Guy Smith, Bishop of Willesden, at St Paul's on Michaelmas (29 September) the following year. He spent five years engaged in Christian ministry in England, (from 1938 to 1940 as a curate at All Souls, Langham Place, and then from 1940 to 1943 as curate in St Helen's the Diocese of Liverpool). He then felt drawn to overseas missionary work; unable to do so immediately because of wartime travel restrictions, he obtained a teaching qualification at London University. In 1945, with the ending of World War II, he moved to Mukono, Uganda, as a missionary working in theological education. He returned to England in 1954 and worked for the International Missionary Council. In 1959 he became Africa Secretary of the Church Missionary Society, and in 1963 he succeeded Max Warren as its General Secretary, remaining in post until 1974.
Епископтық қызмет
Оның Винчестер кафедрасына тағайындалуы 1974 жылғы 14 тамызда жарияланды, ол сол қыста сайланды және бекітілді, 31 қаңтарда Вестминстер аббаттығында Кентербери архиепискобы Дональд Когганмен епископқа назары тиді және 1975 жылғы 8 ақпанда Винчестер соборында қызметке орнатылды. Одан кейін ол 1985 жылғы 28 ақпанда зейнетке шыққанға дейін Винчестер епископы қызметін атқарды. Ол епархияның барлық топтарының құрметіне ие болған дәстүрлі евангелист Фолкнер Эллисонның орнын басты. Ол 1595 жылы Уильям Дэйден кейін Винчестер кафедрасына тікелей тағайындалған алғашқы дін қызметкері болды және епархияның барлық аймақтарында және одан тыс жерлерде, негізінен либералдар мен модернистер тарапынан құрметке бөленді, бірақ англо-католиктердің сенімін жеңе алмады. Уиклиф Холлдың түлегі, Лэнгем Плейстегі "Барлық жандар" қоғамымен байланысы бар болатын, дегенмен ол консервативті емес, либералды евангелист еді. Алғашқы назар тиген кезде, ол митра киюден бас тартып, оны процессияларда жастықшада алып жүруді бұйырды, бұл қылық қызығушылық тудырды. Бірақ ол бір рет содан кейін бұрынғы әдет-ғұрыпқа оралып, митраны киді.
His nomination to the See of Winchester was announced 14 August 1974, he was elected and confirmed that winter, consecrated a bishop by Donald Coggan, Archbishop of Canterbury, at Westminster Abbey on 31 January, and installed at Winchester Cathedral on 8 February 1975. He then served as Bishop of Winchester until his retirement on 28 February 1985, succeeding Falkner Allison, an old fashioned Evangelical much loved by all parties within the diocese. He was the first priest to be consecrated directly to the See of Winchester since William Day in 1595, and was respected throughout the diocese and beyond mainly by liberals and modernists, but failed to gain the trust of Anglo Catholics. A product of Wycliffe Hall, with connections with All Souls, Langham Place, he was nevertheless a liberal evangelical rather than a conservative one. When first consecrated, he initially caused some amusement by refusing to wear a mitre and ordering that it be carried in front of him on a cushion in processions. After that one occasion he reverted to custom and wore it.