Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық боксшы
American boxer
Роланд Ла Старза (12 мамыр 1927 – 30 қыркүйек 2009) – американдық боксшы және актер. Ла Старза 1950-жылдардың басында ауыр салмақтағы жетекші үміткерлердің бірі болды және ауыр салмақтағы чемпион Рокки Марчаномен өткен екі айқасымен ең көп танылды.
Roland La Starza (May 12, 1927 – September 30, 2009) was an American boxer and actor. La Starza was a top rated heavyweight contender in the early 1950’s and is best known for his two fights with heavyweight champion Rocky Marciano.
Ерте өмір және мансап
1927 жылы туған Ла Старза Бронкстің Ван Нест ауданында өсті. Ла Старзаның бокс шеберлігі ерте жастан көрінді, ол өте тапқыр боксшы және қарсы шабуылға шебер болды. Ол әуесқой карьерасында үлкен жетістіктерге қол жеткізіп, 1944 және 1945 жылдары Нью-Йоркте бес рет «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды. 1947 жылдың 7 шілдесінде кәсіби карьерасын бастады және үш жылдың ішінде 37 жеңіске қол жеткізіп, жеңіліссіз тізім жасады. Бұл оған басқа бір жеңіліссіз, қарқынды өсіп келе жатқан ауыр салмақ шебермен кездесуге мүмкіндік берді.
Born in 1927, La Starza grew up in the Van Nest section of the Bronx. La Starza’s skills for boxing showed early, and he would become a very crafty out boxer and counterpuncher. He had a very successful amateur career, winning five Golden Gloves titles in New York in 1944 and 1945. He began his professional career on July 7, 1947, and in less than three years, put together an undefeated record of 37 straight victories. This would line him up for a fight with another undefeated, rising heavyweight.
Марчаномен жекпе-жек
Ла Старза мен Рокки Марчиано алғаш рет 1950 жылғы 24 наурызда Мэдисон Сквер Гарденде кездесті. Ла Старза жақсы өтісті, және жекпе-жек оған қарсы дауыс беру арқылы шешілгеніне қарамастан, Ла Старза Марчианоны жеңуге басқа ешбір боксшыдан жақын болған болуы мүмкін. Жекпе-жектің нәтижесі 5–4, 4–5 және 5–5 болды, бірақ Ла Старза сол кезде Нью-Йорк және Массачусетс штаттары қолданған қосымша ұпай санау жүйесі бойынша ұтылып қалды (Марчиано жекпе-жектің жалғыз нокаутын жасағандықтан оған ұпай берілді). Ла Старза жеңіске жеткенін айырылды деп ойлады, тіпті 1950 жылғы 25 наурыздағы «New York Herald Tribune» газетінде: «Шындығында [Роккидің] менеджері Аль Вейл Гарден үшін жұптастырушы болды. Шешімге оның үлкен әсері болды деп ойлаймын» деді. Ол бұл сенімін жекпе-жек өткеннен кейін 50 жылдан астам уақыт бойы сақтап келді. Келесі үш жылда Ла Старза тағы 18 рет рингке шықты (Дэн Буккерони мен Рокки Джонсқа ұпаймен жеңіліп, 1952 жылы екеуінен де кек алды), содан кейін 1953 жылдың басында Рекс Лэйнге қарсы ауыр салмақтағы титул үшін іріктеу жекпе-жегінде жеңіске жетті. Бұл оны мансабындағы ең маңызды жекпе-жекке – 1953 жылғы 24 қыркүйекте Марчианоға қарсы ауыр салмақтағы әлем чемпионатының реванш жекпе-жегіне дайындады. Жекпе-жек Нью-Йорктегі Поло Граундс ашық алаңында өтті. Ла Старза алғашқы алты раундта Марчианомен жақсы күресті, бірақ көп жарақат алған сайын шаршап қалды. Төреші Руби Голдштейн 11-раундта жекпе-жекті тоқтатты. Жекпе-жек тоқтатылар алдында Марчиано Ла Старзаны рингтен сыртқа шығарып жіберді. Ла Старза Голдштейннің санауына үлкерді, бірақ көп ұзамай Марчиано қарсыласын аяусыз ұрып-соққандықтан ТКО арқылы жекпе-жек тоқтатылды. Ла Старзаның мансабындағы тоқтатылған жекпе-жектердің біріншісі осы болды.
La Starza and Rocky Marciano met for the first time in Madison Square Garden on March 24, 1950. La Straza fought well, and although the fight went against him on a split decision, La Starza may have come closer than any other boxer to defeating Marciano. The scoring for the bout was 5–4, 4–5, and 5–5, but La Starza lost on a supplemental point system used by New York and Massachusetts at that time (which was awarded to Marciano on account of him scoring the fight’s only knockdown). La Starza felt he was robbed of victory, and even went on record in the New York Herald Tribune, March 25, 1950, as saying, "The fact is [Rocky’s] manager Al Weill was matchmaker for the Garden. I would say that had a lot to do with the decision." He maintained that belief for over 50 years after the bout. Over the next three years, La Starza fought 18 more times, (lossing on points to Dan Bucceroni and Rocky Jones, before avenging both losses in 1952), and eventually won a heavyweight title eliminator against Rex Layne in early 1953. This set himself up for what would be the most important fight of his career: a world heavyweight championship bout which was also a rematch against Marciano on September 24, 1953. The fight took place in an outdoor venue—the Polo Grounds in New York City. La Starza fought Marciano quite well for the first six rounds, but began to wear down as he took more punishment. Referee Ruby Goldstein stopped the fight in an eleventh round. Shortly before the fight was stopped, Marciano had knocked La Starza through the ropes. La Starza beat Goldstein's count, but the bout was stopped shortly thereafter on a TKO as Marciano battered the challenger relentlessly. This was the first of only two times La Starza was stopped during his career.
Кейінгі мансап
Атақ шайқасынан кейін Ла Старза жекпе-жегінде алған жарақаттары үшін ауруханаға түсіп, қолдарына келтірілген зақымды емдеу үшін операция жасау қажет болды. Ол боксшылық карьерасын жалғастырды, бірақ бұрынғыдай болған жоқ. 1954 жылғы наурыз айында британдық чемпион Дон Кокеллге қарсы өткен келесі жекпе-жегінен жеңіліп, одан кейінгі сегіз жекпе-жегінің жартысында ұтылды. Ла Старза 1961 жылғы 8 мамырдағы соңғы жекпе-жегінен кейін карьерасын аяқтады. 14 жылдан астам уақыт бойында ол 66 кәсіби жекпе-жекте 446 раунд өткізіп, оның 57-сінде жеңіске жетті, ал 27-сі нокаутпен аяқталды. Бокспен қоштасқаннан кейін Ла Старза телеарналарда көптеген стереотиптік қатал жігіттердің рөлінде пайда болды. Оның ең үлкен жетістігі – "Құрметті ерлер" атты Екінші дүниежүзілік соғыс туралы сериалдағы аға сержант Эрни Лукавич рөлі болды. Ол сондай-ақ "77 Sunset Strip", "The Wild Wild West" және "Perry Mason" сияқты әртүрлі телешоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады. 1960 жылдардағы "Бэтмен" сериалының 13 және 14-ші эпизодтарында, сондай-ақ "Point Blank" (1967) және "The Outfit" (1973) фильмдерінде де көрінді. 1972 жылы ол әйелі (Джейн) және екі баласы (Эми мен Марк) Флорида штатының Нью-Смирна-Бич қаласының жанындағы отбасылық мал фермасына зейнеткерлікке кетті. Ла Старза 2009 жылғы 30 қыркүйекте Флорида штатының Порт-Оранж қаласында 82 жасында дүние салды.
Following the title bout, La Starza was hospitalized for injuries sustained during the fight, and required surgery to treat the damage done to his arms. He continued his boxing career but was never the same again. He lost his next match in March 1954 to British champion Don Cockell, and went on to lose half of his subsequent eight fights. La Starza finally retired after his final fight on May 8, 1961. During his over 14 year long career, he fought a total of 446 rounds in 66 professional fights, and won 57 of them with 27 by knockout. After his boxing career La Starza appeared on television in a number of stereotypical tough guy roles. His biggest break was a regular role as Pvt. Ernie Lucavich on the short lived World War II series The Gallant Men. He also did guest appearances on various shows including 77 Sunset Strip, The Wild Wild West and Perry Mason. He appeared in two episodes (13 and 14) of the Batman series of the 1960s, and appeared in movies including Point Blank (1967) and The Outfit (1973). He, his wife (Jane) and two children (Amy and Mark) left California to retire at their family's cattle ranch outside of New Smyrna Beach, Florida, in 1972. La Starza died on September 30, 2009, in Port Orange, Florida, at the age of 82.