Кіріспе

Long Island Rail Road тармағы, Long Island Rail Road желісі.

Фар Роккавей тармағы – АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы Long Island Rail Road компаниясына тиесілі және басқарылатын электрленген теміржол желісі және қызметі. Бұл тармақ Валли-Стрим станциясының шығысында орналасқан Valley Interlocking-тен басталады. Валли-Стримнен бастап, желі оңтүстікке және оңтүстік-батысқа қарай Нассау округінің оңтүстік-батысы арқылы өтеді және Куинс қаласындағы Фар Роккавейде аяқталып, Нью-Йорк қаласына қайта кіреді. LIRR карталары мен кестелері Фар Роккавей тармағының қызметі Атлантика тармағы бойымен батысқа қарай Ямайкаға дейін жалғасатынын көрсетеді. Бұл екі жолды тармақ күні бойы екі бағытта Манхэттеннің орталық бөлігіндегі Гранд-Сентрал және Пенн станцияларына қызмет көрсетеді.

Ашылу

Саут-Сайд темір жолы (SSRLI) 1869 жылы Фар Рокавей филиалы темір жолы деп аталған еншілес компания арқылы бұл филиалды салды. 1869 жылғы жазда компания Лоренс маңындағы Уильям Б. Макманның егістігіне шамамен 200 метр рельс төседі. Бірақ, келісім аяқталмағандықтан, Макман мен оның достары келесі түнде рельстің бір бөлігін бұзып тастады; содан кейін соттасқаннан кейін компания Макманға өтемақы төледі. Сол жылы Оңтүстік жағы Хемпстед және Роккауэй темір жолы (H&R) деп аталған еншілес компанияны құрды, оның мақсаты желіні дамып келе жатқан Оңтүстік Хемпстед тармағымен байланыстыру болды. H&R 1871 жылы таратылды.

Кеңейту

Филиалдың табыстылығына байланысты Оңтүстік жағы 60 метрлік Оңтүстік жақтағы павильонды, қазіргі 30-шы көшедегі жағажайдағы мейрамхананы салды. "Рокавей темір жолы" (1871–1872; "Рокавей ауылы темір жолымен" шатастырмау керек) деген қосымша еншілес компания құрылып, 1872 жылы желі батысқа қарай "Seaside House" (Beach 103rd Street) дейін, ал 1875 жылы "Neptune House" (Beach 116th Street) дейін ұзартылды. 1908 жылы Седархерст пен Фар Роккавей арасындағы жол үш рельстік болып жаңартылды. 1940 жылдардың басында жолдың бойы жер бетінен бетонды эстакадаға көшірілді. Бұл жол Фар Роккавейдегі Мотт даңғылын кесіп өтіп, Намеоке көшесіне жетіп, Гибсон станциясына дейін созылып, Вэлли-стримге қайта эстакадамен көтерілді.

Ямайка шығанағы қызметінің аяқталуы

1950 жылға дейін Пенн стансасынан шыққан пойыздар Мейн Лайннан Уайтпот тоғысында бұрылып, Атлантик тармағының жалғасы арқылы оңтүстікке қарай Вудхейвен тоғысынан Хаммельс Уайеге дейін жүретін. Одан Роккауэй паркіне оңға немесе Вэлли-стрим мен Ямайкаға, тіпті Пенн стансасына солға бұрылатын. Жиі өрттер мен техникалық қызмет көрсетудегі мәселелер, әсіресе 1950 жылдың 23 мамырындағы Брод Ченнел мен Раунт арасындағы өрт, LIRR-ді 1955 жылдың 3 қазанында маршруттың Куинс бөлігін жабуға мәжбүр етті. Бұл бөлік қалаға беріліп, IND Rockaway Line болып өзгертілді, және A пойзымен қызмет көрсетілді. Бұрынғы Фар Рокауэй және Рокауэй Бич тармақтарындағы Куинс станцияларының көпшілігі 1956 жылдың 28 маусымында метро станциялары ретінде қайта ашылды, бірақ Фар Рокауэй – Мотт Авеню станциясы 1958 жылдың 16 қаңтарында NYCTA мен LIRR арасында бөлінді.

Соңғы өзгерістер

1960 жылдардың соңы мен 1990 жылдар аралығында, алыс Роккавей тармағындағы бірнеше станцияларға M1, M3 және M7 заманауи пойыз вагондарына сай келу үшін жоғары платформалар салынды. Far Rockaway Branch Лонг-Айлендтегі ең көне сақталған теміржол стансасына және LIRR-дің алдыңғы компаниясы, атап айтқанда Хьюлетт құрылысын салған жалғыз ғимаратқа ие. 2003 жылы LIRR бұл стансаны жапты және оны Франклин авенюі бойындағы теміржол өткелінен диагональды түрде орналасқан жаңа стансамен алмастырды; бірақ бастапқы SSRLI депосы толыққандай сақталды.