Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оны топырақ және шіріген органикалық заттарда кездесетін Talaromyces marneffei саңырауқұлағы қоздырады.
It is caused by the fungus Talaromyces marneffei, which is found in soil and decomposing organic matter.
Белгілері мен симптомдары
Симптомдар болуы мүмкін емес, жағдайдың жартысында қанда саңырауқұлақтар табылады. Тері зақымдарының, лимфа түйіндерінің және сүйек миының биопсиясы гистопатологиялық зерттеуде организмдердің бар екенін көрсетеді. Ұяшық ішіндегі және ұяшық сыртындағы формалары сопақ пішіндес және ерекше көлденең бөлігі болады. Мәдени ортада колониялар ұнтақ жасыл түсті және қызыл пигмент өндіреді; алайда, көптеген жағдайларда мәдени орта нәтижесі теріс болады. Медициналық бейнелеу өкпедегі көлеңкелерді анықтауы мүмкін.
There may be no symptoms, Fungi in blood are found in half of case. Biopsies of skin lesions, lymph nodes, and bone marrow demonstrate the presence of organisms on histopathology. Intracellular and extracellular forms are oval and have a characteristic transverse septum. In culture, colonies are powdery green and produce red pigment; however, cultures are negative in a significant number of cases. Medical imaging may reveal shadows in the lungs.
Емдеу
Таларомикозды жоғары тәуекел топтарындағы адамдарда итраконазолға қарсы саңырауқұлақ препараттарын қолдану арқылы алдын алуға болады, ал емдеу амфотерицин B-мен басталып, содан кейін итраконазол немесе вориконазолмен жалғастырылады.
Talaromycosis may be prevented in people at high risk, using the antifungal medication itraconazole, and is treatable with amphotericin B followed by itraconazole or voriconazole.
Нәтижелері
Емделген жағдайда, зардап шеккендердің 25%-дан азы көз жұмады. Емделмеген жағдайда, 75%-тен астамы өледі.
With treatment, less than 25% of those affected die. Without treatment, more than 75% will die.
Эпидемиология
Дүние жүзінде осы аурудан зардап шеккен адамдардың нақты саны белгісіз. Бұрын сирек кездесетін ауру саналған, бірақ ВИЧ/ЖҚС-қа байланысты көбейіп, Оңтүстік-Шығыс Азияның эндемикалық аймағында ВИЧ-позитивті адамдар арасында ең көп кездесетін үшінші мүмкіндік инфекциясы (өкшеден тыс туберкулез және криптококкозден кейін) болды. ВИЧ жұқтырғандарда антиретровирустық емнің арқасында аурудың таралуы төмендесе, 1990 жылдардың ортасынан бері кейбір эндемикалық аймақтарда ВИЧ жұқтырмаған адамдар арасында аурудың саны арта бастады, бұл жақсарған диагностика мен иммунитетті төмендететін басқа жағдайлардың көбеюіне байланысты болуы мүмкін. Ауру жас фермерлерде жиірек кездесетіні анықталды. Әйелдерге қарағанда ерлер көбірек ауырады.
The exact number of people in the world affected is not known. Once considered rare, its occurrence increased due to HIV/AIDS to become the third most common opportunistic infection (after extrapulmonary tuberculosis and cryptococcosis) in HIV positive individuals within the endemic area of Southeast Asia. While incidence in those with HIV began to decrease due to antiretroviral treatment, the number of cases in those without HIV began to rise in some endemic areas since the mid 1990s, likely due to improved diagnosis and an increase in other conditions that reduce immunity. The disease has been found to be more common in young farmers. Men are affected more than women.
Тарих
Т. marneffei тұңғыш рет 1956 жылы Вьетнамда бамбук егесінен оқшауланды. Үш жыл өткен соң, Габриэль Сегретен оны ауру тудыру мүмкіндігі бар жаңа түр деп сипаттады. Таларомикоздың алғашқы табиғи адамға қатысты жағдайы 1973 жылы Оңтүстік-Шығыс Азияда тұратын және Ходжкин ауруымен ауырған американдық пасторде тіркелді.
T. marneffei was first isolated from a bamboo rat in Vietnam in 1956. Three years later, it was described by Gabriel Segretain as a new species with disease potential. The first natural human case of talaromycosis was reported in 1973 in an American minister with Hodgkin's disease who lived in Southeast Asia.
Зерттеу
Талармоиц marneffei-ге қатысты жоғары ерекшелікке ие екені дәлелденген, маңызды вируленттілік факторы Mp1p-ны анықтау үшін антигендік сынақ әзірленді.
An antigen assay has been developed to detect a key virulence factor Mp1p that has been shown to have a high specificity for Talaromyces marneffei.