Америка Азамат Соғысы: 1864 ж. Форт МакАллистер шайқасы, Шерманның теңізге қарай жорығында маңызды стратегиялық нысан басып алынды. Жабдықтау үшін күрес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық Азамат соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Форт-МакАллистердің екінші шайқасы 1864 жылдың 13 желтоқсанында Американдық Азамат соғысы кезінде генерал-майор Уильям Т. Шерманның Теңізге жорығының соңғы сатыларында өтті. Одақ әскерлері Саванна, Джорджия маңындағы стратегиялық маңызды Форт-МакАллистерді қорғаған шағын Конфедерация күштерін жеңіп алды, бұл Федералдық күштердің маңызды мақсаты болды.
The Second Battle of Fort McAllister took place December 13, 1864, during the final stages of Maj. Gen. William T. Sherman's March to the Sea during the American Civil War. Union forces overwhelmed a small Confederate force defending the strategically important Fort McAllister near Savannah, Georgia, a major Federal objective.
Шайқас
Шерман әскерлері 10 желтоқсанда Атлантадан ұзақ жорықтан кейін Саваннаға жақындағанда, оларға жабдықтау қажет болды. Жағалауға жақын жерде адмирал Джон А. Дальгреннің флоты қажетті жабдықтармен, сондай-ақ Шерман әскерлеріне алты апта бойы жеткізілмеген хаттармен күтіп тұрды. Бірақ Саванна төңірегіндегі Конфедерацияның нығайтылған бекіністері Дальгреннің Шерманмен байланысуына кедергі келтірді. Шерман Саваннаны басып алу үшін күштерін жұмылдырғанда, оның кавалериясы Форт МакАллистерді және басқа да жақын маңдағы бекіністерді барлап, форттың нашар қорғалғанын және нық қадамды жаяу әскер шабуылымен алынатынын анықтады. Шерман егер Форт МакАллистер алынса, Одақ әскері Огечи өзенін бақылап, теңізге жол ашатынын түсінді. Шерман генерал-майор Оливер Отис Говардқа Теннесси армиясына фортты басып алуды бұйырды. Говард шабуылға генерал Уильям Б. Хейзен басшылық ететін бригаданы таңдады. 1864 жылдың 13 желтоқсанында Хейзеннің 4000 сарбазынан тұратын дивизиясы фортты шабуылға шықты. Шерман мен Говард тастап кетілген күріш диірменінің үстіне орнатылған бақылау тұғырына көтеріліп, оқиғаны қадағалады. Айналасындағы ормандарда Хейзен полковниктер Теодор Джонс, Уэллс Джонс және Джон М. Оливер басқаратын үш бригадасын құрды. Күн батқанда, USS Dandelion атты Одақ әскери-теңіз кемесі Оссабау шығанағынан пайда болды. Шерман форт әлі де жау қолында екенін, бірақ жақын арада олардың қолына көшетінін хабарлады. Содан кейін Хейзеннің әскері ормандан шығып, фортқа қарай кең аралықта жылжыды, артиллерияның тиімділігін азайту мақсатында. Форт МакАллистерде Конфедерация майоры Джордж Уэйн Андерсон 230-ға жуық тәжірибелі сарбазға қолбасшылық етті. Хейзеннің әскері абатис арқылы шабуылдап, жерленген торпедаларды асығыс басып өтіп, көп ұзамай қорғанға жетіп, қорғаушыларды жеңіп алды; форт 15 минут ішінде түсті. Шерман жеңіске қатты қуанды және Огечи өзенімен төмен қарай қайықпен фортты көруге барды. Сол күні кешке Ливан плантациясында, қазір генерал Хейзеннің штабында, подполковник Стронг, генерал Шерман және генерал Хейзен майор Джордж Уэйн Андерсонмен, енді жеңілген бекіністің қолбасшысымен, Ливанда, оның балалық шағындағы үйінде кешкі аспаздық тамақтанды. Осы кездесуде генерал Шерман майор Андерсонның фортқа қарай созылған жолға миналар қоюына қатты наразылық білдірді, бұл әдепсіздік деп санады. Генерал Шерман майор Андерсонға ұсталған конфедерациялық әскерлерге миналарды тазалауға көмектесуді бұйырды. Ұсталу алдында Андерсон Одақ әскерлерінің бір ротасы форттан шығып, оларды жерленген жарылғыш заттарға апаратын бағытпен жүріп жатқанын көрді. [20] Олардың қолын ұстап, Андерсон оларды қауіпті аймақтан алып шықты. Бұл оқиға жылдардан кейін 47-Огайо полкінің сол кездегі жас лейтенанты Джордж Сильвистің өзінің ескі қарсыласына жазған хатында жылы еске алынды. [21] Шайқастан кейін Шерман адмиралмен кездесу үшін Дальгреннің флагманына қайықпен барды. Шерман Форт МакАллистердегі жеңіске қатысқан әскерлерімен де мақтанды; олар Шиллода дивизия командирі және Виксбургте корпус командирі ретінде оның жетекшілігінде болған әскерлер еді. Жабдықтау желісі ашылғаннан кейін Шерман Саваннаны қоршауға және басып алуға дайындалды, ол Рождествоға дейін орындалды.
As Sherman's armies neared Savannah on December 10, following their lengthy march from Atlanta, his troops were in need of supplies. Just off the coast was Admiral John A. Dahlgren's fleet waiting with the needed supplies, as well as mail that had not been delivered to Sherman's men for six weeks during their march. However, Confederate fortifications around Savannah prevented Dahlgren from linking up with Sherman. As Sherman deployed his forces to invade Savannah, his cavalry reconnoitered Fort McAllister and other nearby fortifications, and determined that the lightly defended fort could be taken by a determined infantry attack. Sherman realized that if Fort McAllister was reduced, the Union Army would control the Ogeechee River, providing an avenue to the sea. Sherman ordered Maj. Gen. Oliver Otis Howard's Army of the Tennessee to reduce the fort. Howard chose the division commanded by Brig. Gen. William B. Hazen to lead the attack. On December 13, 1864, Hazen's 4,000 man division was deployed to storm the fort. Sherman and Howard climbed to an observation platform erected on top of an abandoned rice mill to observe the progress. In the surrounding woods Hazen formed his three brigades commanded respectively by Colonels Theodore Jones, Wells Jones and John M. Oliver. As the Sun was setting, a Union Navy ship, USS Dandelion, steamed into view from Ossabaw Sound. Sherman signaled that the fort was still in enemy hands but would be theirs in a minute. Just then Hazen's men emerged from the woods and advanced towards the fort widely spaced apart to limit effectiveness of artillery. Confederate Major George Wayne Anderson commanded about 230 veteran troops in Fort McAllister. Hazen's troops charged through the abatis and buried torpedoes and soon reached the parapet and overwhelmed the defenders; the fort fell in 15 minutes. Sherman was overjoyed with the victory and rowed down the Ogeechee to view the fort. That evening at Lebanon plantation, now serving as Gen. Hazen's Headquarters, Lt. Col Strong, General Sherman and Gen. Hazen had supper with Major George Wayne Anderson, Commander of the now defeated fortification who was confined there at Lebanon, in his childhood home. During this meeting, General Sherman expressed great frustration at Major Anderson having planting land mines along the land route into the fort, finding it a less than gentlemanly tactic. General Sherman personally ordered Major Anderson to join the details of captured Confederates tasked with clearing these mines following the battle. Before being confined, Anderson observed a company of Union soldiers marching out of the fort, on a course that would lead them into some buried ordinance that would have detonated under their feet. [20] Taking their hand, Anderson led them out of harms way. This story was fondly remembered years later in a letter from the once young lieutenant George W. Sylvis of the 47th Ohio, when he wrote to his old adversary. [21]
The day after the battle, Sherman rowed out to Dahlgren's flagship to greet the admiral. Sherman also had reason to be proud of the troops that had taken part in the victory at Fort McAllister; they were the same troops he had personally led as a division commander at Shiloh and a corps commander at Vicksburg. With his supply line now open, Sherman was able to prepare for the siege and capture of Savannah, a goal he achieved by Christmas.