Шотландиядағы Stobcross темір жолы, тарихы, құрылысы, өнеркәсіптік дамуы және қазіргі қолданылуы туралы ақпарат. Glasgow, Clyde және Loch Lomond аймақтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиядағы темір жол
Railway in Scotland
Стобкросс темір жолы – Шотландияның Глазго қаласында Солтүстік Британ темір жолының Мэрихиллден Стобкроста салынып жатқан жаңа докқа қосылу үшін салынған темір жол желісі. Док 1877 жылы ашылған Королева догына айналды. Желі алғаш рет 1874 жылы ашылды және Солтүстік Британ компаниясына Клайд өзенінің солтүстік жағалауына қол жеткізу мүмкіндігін берді; Партикте тауарлық депо болды. Өнеркәсіп және тұрғын үйлер батысқа қарай дамыған сайын, желі одан әрі тармақтардың бастапқы бөлігіне айналды, ал 1886 жылы жер астындағы Глазго қалалық және аудандық темір жолы Квин-стрит Төменгі деңгейі арқылы Стобкросқа қосылды. Queen's Dock 1969 жылы жабылды және желідегі жүк тасымалы минималды болды, бірақ желінің бір бөлігі электрлендірілді және 2015 жылы оның көп бөлігі жолаушылар пойыздары үшін қолданылады.
The Stobcross Railway was a railway line in Glasgow, Scotland, built by the North British Railway to connect from Maryhill to the new dock being built at Stobcross; the dock became the Queen's Dock, opened in 1877. The line was opened first, in 1874, and gave the North British company access to the north bank of the River Clyde; there was a goods depot at Partick. As industry and housing developed further west the line became the stem of further branches, and in 1886 the sub surface Glasgow City and District Railway connected through Queen Street Low Level to Stobcross. Queen's Dock closed in 1969 and freight use of the line was minimal, but part of the line has been electrified and most of it is in use in 2015 for passenger trains.
Глазго, Думбартон және Хеленсбург темір жолы
Глазго, Думбартон және Хеленсбург темір жолы (GD&HR) 1858 жылы ашылды, Коулердегі Эдинбург және Глазго темір жолынан (E&GR) Думбартонға дейін салынды, онда ол бұрыннан бар темір жолға қосылды; олар бірлесіп Баллох пен Лох-Ломонд, сондай-ақ Хеленсбургке қызмет көрсетті. Жаңа желі Глазгоның солтүстігін кең ілмек тәрізді айналып өтіп, содан кейін Клайд өзенінің солтүстігінен батысқа қарай ұзаққа созылды. Ол кезде Глазгоның өнеркәсібі қаланың орталық және шығыс бөліктерінде шоғырланған, ал қалаға келген кемелер Брумилоуда тоқтаған. Клайдсайдтың батыс жағында өнеркәсіптік және теңіз қызметі аз болғандықтан, GD&HR сол аймақтарға қызмет көрсетпеді. GD&HR 1862 жылы E&GR-ге қосылды, ал E&GR 1865 жылы ірі Солтүстік Британ темір жолына (NBR) енді.
The Glasgow, Dumbarton and Helensburgh Railway (GD&HR) was opened in 1858, running from the Edinburgh and Glasgow Railway (E&GR) at Cowlairs to Dumbarton where it joined an existing railway; together they served Balloch and Loch Lomond, and Helensburgh. The new line ran in a broad loop round the north of Glasgow and then westwards some distance north of the River Clyde. At the time the industry of Glasgow was concentrated in the central and eastern areas, and the shipping that came to the city berthed at Broomielaw; there was relatively little industrial and marine activity on Clydeside west of the city, and the GD&HR did not serve those areas. The GD&HR was absorbed by the E&GR in 1862 and the E&GR was itself absorbed by the larger North British Railway (NBR) in 1865.
Корольдік кемежай
Кеме тасымалының белсенділігі арта түскенде, Глазгоға іріктемелі және көптеген кемелер тоқтауға қажеттілік туды, ал олардың қаланың орталық аймағында орналаса алмайтыны анық болды. 1872 жылы Клайд комиссарлары Клайдтың солтүстік жағалауындағы Стобкросс ауданында жаңа док құрылысын бастады. Жаңа док 18 қыркүйек 1877 жылы Глазгоның лорд-провосты тарапынан ресми түрде ашылды. Ол, королева Викторияның рұқсатымен, жаңа док "Королеваның догы" деп аталатынын жариялады. Жаңа нысан Глазгодағы тауар ағынына елеулі өзгерістер әкелетіні анық болды, сондықтан Солтүстік британдық темір жолы докқа қызмет көрсету үшін тармақ желісін салуға кірісті. NBR 1869 жылы құрылысқа рұқсат беру туралы заң қабылдады; ол 1870 және 1871 жылдары қаржылық себептермен өзгертілді. Желі Maryhill-ден GD&HR бағытында оңтүстікке қарай созылып, шығысқа бұрылып Royal Lunatic Asylum-нан (кейіннен қайта жаңартылып, қазір Gartnavel ауруханасы) өтеді, содан кейін Partickhill арқылы оңтүстік-шығысқа қарай докқа дейін жалғасады. Бағыт қаланың негізгі аумағынан тысқары өтуіне қарамастан, қажетті жерді сатып алу кезінде көптеген қиындықтар мен шығындар туындады. Форт және Клайд каналы 586 ярдқа (535 метрге) ауыстырылды және бұл бағыт жаңа темір жол желісі үшін пайдаланылды. Желінің бастапқы құны 84 400 фунт стерлинг болған, бірақ жерді сатып алуға және заңдық қызметтерге 140 000 фунт стерлинг жұмсалды. 1868 жылы NBR Стобкросс құрылысының басталғанына ешқандай белгі байқамады және желіден бас тарту туралы парламенттік заң жобасын ұсынды. Алайда, олар оны іс жүзінде жүзеге асырды.
As shipping activity increased, larger and more numerous vessels required to berth in Glasgow and it was obvious that they could not be accommodated in the central area. In 1872 the Clyde Commissioners started work on a new dock at Stobcross, on the north shore of the Clyde to the west of the city. The new dock was formally opened on 18 September 1877 by the Lord Provost of Glasgow, and he announced that by permission of Queen Victoria the new dock was to be known as The Queen's Dock. The new facility was obviously going to make considerable changes to commodity flows in Glasgow, and the North British Railway set about constructing a branch line to serve the dock. The NBR obtained an authorising Act in 1869; it was amended in 1870 and 1871 for financial reasons. The line was to run from Maryhill on the GD&HR southwards, turning east past the Royal Lunatic Asylum (later converted and now Gartnavel Hospital), then running south east through Partickhill to the dock. Even though the route avoided the main city area, considerable difficulty and expense arose from the necessary land acquisition. The Forth and Clyde Canal was diverted over a length of 586 yards (535 m) and the route used for the new railway line. The original estimate for the line had been £84,400 but £140,000 was spent on land acquisition and legal fees alone. In 1868 the NBR observed that there was little sign of the Stobcross being started, and introduced a Parliamentary Bill to abandon the line. However, in fact they did proceed with it.
Жол ашылады
Стобкросс желісі 1874 жылдың 20 қазанында, тек тауарлар мен кендер тасымалы үшін ашылды. Квин-стриттен шығатын NBR желісінен басталатын бағыт өте қиын болды, бірақ сол кезде тікелей бағытты қарастыру мүмкін емес еді. NBR Каледония темір жолының жүріс құқықтарын қолдануды мүмкіндігінше қиындатуға көп күш жұмсады; бұл операциялық себептермен түрлі кешіктірулерді және Каледония локомотивтерін Стобкросс станциясында тоқтатуға рұқсат бермеуді қамтыды, нәтижесінде бос жүріске көп шығын кетті. Дегенмен, NBR мен Каледонияның Партикте әрқайсысының өз жүк аулалары болды. Глазго-Думбартон және Хеленсбург темір жолының Коулерден Мэрихиллге дейінгі бөлігі 1961 жылдан бері жергілікті жолаушылар пойыздары үшін жабық болды, және көп жылдар бойы оны тек Батыс Хайленд желісінің транзиттік пойыздары мен жүк тасымалы пайдаланды. Алайда, 1993 жылдан бастап Глазго Куин-стриттен Мэрихиллге дейін жаңа жергілікті жолаушылар қызметі қайта жаңғыртылды, ал 2005 жылдан бастап ол бұрынғы Стобкросс темір жолындағы Аннислендке дейін ұзартылды. Мэрихилл Парк қиылысындағы физикалық торап Кельвин өзенінің виадугінен батысқа қарай жылжытылды. Әдетте 30 минут сайын жолаушылар пойыздары қатынайды.
The Stobcross line opened on 20 October 1874, for goods and mineral traffic only. The route from the NBR line out of Queen Street was extremely circuitous, but for the time being any more direct routing was unthinkable. The NBR went to considerable lengths to make the exercise of the Caledonian Railway's running powers as inconvenient as possible; this included various forms of delay for supposed operational reasons, and the refusal to allow stabling of Caledonian locomotives at Stobcross, resulting in much wasteful light running. However the NBR and the Caledonian each had their own goods yard at Partick. The section of the Glasgow Dumbarton and Helensburgh Railway from Cowlairs to Maryhill had also been closed to local passenger trains since 1961, and only the through West Highland Line trains and goods traffic used it for many years. However, from 1993 a new local passenger service has been resumed, from Glasgow Queen Street to Maryhill, and since 2005 it has been extended to Anniesland on the former Stobcross Railway. The physical junction at Maryhill Park Junction has been moved to the west of the River Kelvin viaduct. A typically 30 minute interval passenger service operates.
Бүгінгі кезек
2015 жылдың қыркүйегіне қарай, маршруттың көбісі әлі де ашық: оның көп бөлігі Солтүстік Клайд желісінің электрлі қалалық пойыздар желісінің құрамына кіреді, ал солтүстік бөлігіндегі қалған бөлігі Мэрихилл желісінің дизель-электр пойыздары (DMU) қызметтері үшін пайдаланылады. Network Rail 2015 жылдың жазында Эннислендке жақын орналасқан бұрынғы Knightswood South Junction қосылысын қайта жаңғырту жұмыстарын бастады, бұл Хайндленд пен Партик арасындағы және Келвиндейл арқылы Мэрихиллге тікелей қатынас жасауға мүмкіндік береді. Маршруттың енді қолданылмайтын бөліктері – Партикхиллдегі және Королева догындағы жүк аймақтары, сондай-ақ Хайндлендтегі ескі терминалды станция.
Almost all of the route is still open as of September 2015: most of it forms part of the North Clyde Line electric commuter network and the remainder at the northern end is used by Maryhill Line DMU services between and Network Rail began work in the summer of 2015 to reinstate the former Knightswood South Junction connection near Anniesland to allow through running once more between Hyndland & Partick and Maryhill via Kelvindale. The only parts of the route that are no longer in use are the goods yards at Partickhill and the Queen's Dock and the old terminus station at Hyndland.