Үндістан армиясының ең көне бөлімшесі – 300 жылдан астам тарихы бар Мадрас полкінің 9-шы батальоны. Тарихи Траванкор әскерінің мұрагері, голландтықтарды жеңген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді армиясының бірлігі. Мадрас полкінің (Траванкор) 9-шы батальоны – Үнді армиясындағы ең көне, әлі де бар бірлік. Ол 300 жылдан астам уақыттан бері қызметте.
Indian army unit
The 9th battalion of the Madras Regiment (Travancore) is the oldest extant unit in the Indian Army. It has been in service for over 300 years.
Тарих
Батальон 1704 жылы Траванкор патшалығының астанасы Падманабхапурамда құрылған. Траванкор махараджасының жеке қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін құрылған бұл бөлім, ғасырлар бойы түрленгенімен, өзінің ерекшелігін сақтап, таратылған немесе қайта құрылған емес. Наир бригадасы деп белгілі болған Траванкор армиясы 1741 жылы Анижам Тирунал Вир Бала Мартханд Варма билік еткен кезде Колачалға шабуыл жасаған, жақсы жабдықталған және сандық артық голланд әскерлерін толығымен талқандады. Траванкор-Голландия соғысы кезінде болған Колачель шайқасында голланд флотының командирі капитан Евстахий Де Ланной тұтқынға алынып, кейін Траванкор армиясын оқытуға шақырылды. 1741 жылдан 1758 жылға дейін капитан Де Ланной Траванкор күштеріне басшылық етті және шағын княздықтарды аннексиялауға қатысты. 1935 жылы Траванкор штаты Үндістан мемлекеттік күштерінің жүйесіне қосылды және батальон Траванкор мемлекеттік күштерінің 1-ші Траванкор Наир жаяу әскері деп аталды. Бөлімді Траванкор күштерінің командирі болып тағайындалған лейтенант-полковник Х.С. Стюард Үндістан мемлекеттік жаяу әскер батальоны ретінде қайта ұйымдастырды. Сол жылы бөлімге Оңтүстік-Шығыс Азия командованиесіне ауысу бұйрығы берілді. Таймаға жеткеннен кейін, бөлім Гонконгке аттанды. Коулун портына түскеннен кейін, 150-ші Үнді жаяу әскер бригадасының құрамына қосылды. Коулунда болған кезде, бөлімге жапондық әскери тұтқындарды, әуежайларды және доктарды күзету міндеті жүктелді. Сондай-ақ, ол соғыстан оралған тұтқындарды Жапонияға қайтарумен айналысты. Бөлім Гонконгтан шығып, Мадрасқа қонды және 1947 жылдың 31 қаңтарында Тривендрумға жетті.
The battalion was raised in 1704 at Padmanabhapuram, the capital of the erstwhile kingdom of Travancore. Raised as personal bodyguards to the Maharaja of Travancore, the unit, though redesigned through the ages, continues to retain its individual identity with no history of disbandment or re raising. The Travancore Army, known as the Nair Brigade, completely exterminated the superior and better equipped Dutch Forces which landed at Colachal in July 1741 during the reign of Anizham Thirunal Veer Bala Marthand Varma. In the Battle of Colachel, during the Travancore–Dutch War, Capt Eustachius De Lannoy, a Commander of the Dutch fleet, was captured and was asked later to train the Travancore Army. From 1741 to 1758, Capt De Lannoy remained in command of the Travancore Forces and was involved in annexation of small principalities. In 1935, the Travancore State joined the Indian State Forces Scheme and the battalion was named 1st Travancore Nair Infantry, Travancore State Forces. The unit was reorganised as an Indian State Infantry Battalion by Lieutenant Colonel H S Steward who was appointed Commandant of the Travancore State Forces. In the same year, the unit was asked to move to South East Asia Command. Embarked on at Taima, the unit sailed to Hong Kong. Disembarked at Kowloon Harbour, it was placed under the command of the 150th Indian Infantry Brigade. While at Kowloon, the unit was assigned the task of guarding Japanese prisoners of war, airfields and docks. It also looked after the repatriation of POWs to Japan. The unit left Hong Kong, disembarked at Madras and arrived at Trivandrum on 31 January 1947.
Үндістан әскері
1951 жылғы сәуірде батальон Үндістан армиясына енгізілді, ал 1954 жылғы 1 мамырда Мадрас полкімен біріктіріліп, Мадрас полкінің (Траванкор) 9-шы батальоны деп қайта аталды. Траванкор мемлекеттік күштері Үндістан армиясымен біріктірілгеннен кейін, 1956 жылы Дехрадун қаласындағы Үндістан әскери академиясының Четвуд залында мемлекеттік күштердің тулары салтанатты түрде сақталды. Сол кездегі Үндістан Президенті В.В.Гири 1970 жылғы 23 мамырда Веллингтондағы Барак алаңында батальонға туды табыс етті. Олардың батылдығын құрметтеп, халық оларды "қорқыныш" деп атады. Нагалендте батальон Нага жауынгерлеріне қарсы операциялар жүргізді. Бөлім өте жақсы көрсетіп, бір "Сена" медалімен және екі "COAS" мақтау қағазымен марапатталды. 9-шы батальон 1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы кезінде "Кактус Лили" операциясына қатысты. 330-шы жаяу әскер бригадасының құрамында орналасқан батальон Гадра қаласының Умракот бағытында Махендро Ро Пар және Фате Ро Парды басып алды. 1971 жылғы 17 желтоқсанда атысты тоқтату туралы жарияланғанға дейін Ная Чорда орналасты. Бұл операция кезінде он адам қаза тапты. 1971 жылғы соғыста капитан Гопал Кумар Раман Пиллай "Вир Чакра" орденімен марапатталды. Батальон 1990-1994 жылдары Андаман және Никобар аралдарында қызмет етті, онда Үндістан Әскери-теңіз күштері және Үндістан Әскери-әуе күштерімен бірлесіп браконьерлікке қарсы операциялар жүргізуге мүмкіндік алды. Бұл операциялар кезінде бөлім бір "Vishisht Seva" медалімен және төрт "GOC-in-C Southern Command" мақтау қағазымен марапатталды. "(Operation Rakshak)" операциясы кезінде батальон Бадарвах және Раджури секторларында контр-партизандық операциялар жүргізді. Ол 35-тен астам экстремисті залалсыздандырып, SAM зымырандары, UMG және снайперлік мылтықтарды қоса алғанда, көптеген қару-жарақ, оқ-дәрі және жарылғыш заттарды қолға түсірді. Бұл операциялар кезінде майор Саджан Сингх Галават және үш қатарлы әскер (Other Ranks) қаһармандық түрде қаза тапты. Бөлімге екі "Shaurya Chakra", үш "Sena" медалі, екі "COAS" мақтау қағазы және екі "GOC-in-C" мақтау қағазы табыс етілді. "Мегдут" операциясына қатысқан кезде, бөлім 2000 жылдан 2001 жылға дейін әлемдегі ең биік шайқас алаңында қызмет етті. Ол Сиачендегі нақты жердегі жағдай сызығын (AGPL) басып алды. Бұл операция кезінде батальонның екі адамы қолайсыз ауа райы салдарынан қаза тапты. "Паракрам" операциясы кезінде бөлім Түртөк, Барамулла, Ханданброг, Драс және Каргилде операциялық түрде орналастырылды.
In April 1951, the battalion was integrated with Indian Army and on 1 May 1954, it was merged with the Madras Regiment and was re designated 9th Battalion of the Madras Regiment (Travancore). After the integration of Travancore State Force with the Indian Army, the State Forces Colours were ceremonially laid up at Chetwode Hall, Indian Military Academy, Dehradun in 1956. The then incumbent President of India, V. V. Giri, presented Colours to the battalion on 23 May 1970 at Barrack Square, Wellington at a solemn ceremony. In fond recognition of their bravery, people started calling them terrors. In Nagaland, the battalion conducted operations against Naga hostiles. The unit performed extremely well and was awarded one Sena Medal and two COAS commendation cards. The 9th battalion took part in Operation Cactus Lilly during the Indo Pakistani War of 1971. The battalion, deployed under the 330rd Infantry Brigade at Barmer, captured Mahendro Ro Par and Fateh Ro Par on Gadra City Umraokot axis. It remained deployed at Naya Chor till the announcement of ceasefire on 17 December 1971. During this operation, it suffered ten casualties. In another operation, during the 1971 War, Captain Gopal Kumar Raman Pillai was awarded the Vir Chakra. The battalion served in the Andaman and Nicobar Islands from 1990 to 1994 where it had the opportunity to undertake anti poaching operations in conjunction with Indian Navy and the Indian Air Force. The unit was awarded one Vishisht Seva Medal and four GOC in C Southern Command commendation cards during these operations. During the (Operation Rakshak), the battalion conducted counter insurgency operations in the Bhadarwah and Rajouri Sectors. It neutralised more than 35 militants and captured a large quantity of weapons, ammunition and explosives including SAM missiles, UMGs and a sniper rifle. Major Sajjan Singh Gahalawat and three ORs (Other Ranks) made supreme sacrifice during these operations. The unit was awarded two Shaurya Chakra, three Sena Medals, two COAS commendation cards and two GOC in C commendation cards. While participating in Operation Meghdoot, the unit served at the world's highest battlefield from 2000 to 2001. It occupied the Actual Ground Position Line (AGPL) in Siachen. During this operation, the battalion suffered two casualties due to adverse weather conditions. During Operation Parakram, the unit was operationally deployed at Turtuk, Baramulla, Handanbrog, Dras and Kargil.