Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
DeSoto Airflow – 1934, 1935 және 1936 жылдарда DeSoto компаниясы шығарған толық өлшемді автомобиль. DeSoto осы кездегі революциялық Airflow моделін бағалық саясаты үлкен әрі қымбат Chrysler маркалы автомобильдерімен байланысты болғандықтан алды. Оның дөңгелек базасы бар. Desoto Airflow – Chrysler Corporation компаниясының белгілік инженерия саясатының нәтижесі, механикалық тұрғыдан ұзын дөңгелек базасы және ұзын корпусы бар Chrysler Airflow-ға көп жағынан ұқсас.
The DeSoto Airflow is a full sized automobile built by DeSoto during model years 1934, 1935 and 1936. DeSoto received the then revolutionary Airflow model due to its price structure relationship to larger and more expensive Chrysler brand cars. It has a wheelbase. The Desoto Airflow was a result of Chrysler Corporation policy of badge engineering, being mechanically substantially similar to the longer wheelbase, longer bodied Chrysler Airflow.
Ауа ағынын тиімді ету
Бұл аэродинамикалық, радикалды дизайндағы автомобиль, өзінің сәнді серігі Chrysler Airflow-пен бірге үлкен қызығушылықпен таныстырылды. Алдыңғы бамперден артқа қарай, Airflow дизайны сол дәуірдегі автомобильдердегі желге қарсы кедергі жасайтын элементтер мен арналарды тегістеуге жасалған алғашқы маңызды әрекет болды. Фаралар дәстүрлі орналасқан жерінен – радиатордың алдынан, кеңдеу «сағала» стиліндегі тордың екі жағындағы ойыстарға жылжытылды, онда әдеттегі тік радиатор мойны мен сәндік қақпақ болмады. Көптеген автомобильдерде болған, атмосферада қозғалғанда желдің күшіне толыққанды тап болатын жалпақ лобовой шынының орнына, Airflow лобовой шыныны екі бөлікке бөлді, әр бөлігі ауаны жақсырақ бағыттау үшін бұрышпен орналастырылды. Ал Imperial лимузині 1934 жылдан бастап бір бөліктен жасалған иілген лобовой шынымен жабдықталды. Алдыңғы және артқы крылолар (жарғақтар) тегіс, формаға сай келетін қисықтарға ие болды. Airflow артқы жағында артқы дөңгелектерді крылоның «юбкасымен» жапты. Бұрынғы DeSoto модельдерімен салыстырғанда, жаңа сыртқы дизайн жолаушылар салонында шудың азаюын қамтамасыз етті, сонымен қатар алдыңғы орындықтар кеңейтілді, артқы орындықтар тереңдетілді және аяқтарға арналған кеңістік артты. Автомобильдің кузовы бір бөліктен жасалғандықтан, жолаушылар автомобильдің рамасының ішінде отырды, көптеген американдық автомобильдердегідей раманың үстінде емес. Сонымен қатар, автомобильдің кузовы мықтырақ болды және қозғалтқыштың салмағын алдыңғы дөңгелектерге жақын орналастыру арқылы салмақ тепе-теңдігі жақсартылды, бұл әдетте қозғалтқыштың салмақ орталығын алдыңғы дөңгелектен сәл артық орналастырумен салыстырылды. Автомобиль туралы жазбалар автомобильдердің басқаруы мен үдеуіне оң баға берді.
This aerodynamic, radically designed car debuted to much fanfare alongside its more luxurious stablemate, the Chrysler Airflow. From the front bumper back, the Airflow's design represented the first major attempt to smooth away the wind catching objects and channels found on cars of the era. Headlights were moved from their traditional pods forward of the radiator, and housed in flush mountings on either side of the broad waterfall styled grille, which lacked the traditional upright radiator throat and decorative cap ornament. In place of the flat windshield that most cars had (and which caught the brunt of on coming winds as cars moved through the atmosphere), the Airflow split the windshield into two panes of glass, each angled to better redirect the air around them, while the upscale Imperial offered a one piece curved glass windshield on the limousine starting 1934. Front and rear fenders received smoother, more form fitting curves. In the rear, Airflows encased the rear wheels through the use of fender skirts. In addition to the benefits of its smoother exterior design, which translated into a quieter passenger compartment than on previous DeSoto models, the car featured wider front seats and deeper back seats with more leg room. Because of the car's unibody construction, passengers rode within the frame of the car, not on top of the frame as they did with most other American makes. It also boasted a stiffer body and better weight distribution through the engine placement over the front wheels, in contrast to the common practice of placing the center of the engine's gravity just behind the front wheels. The automotive press gave the cars positive reviews for their handling and acceleration.
Саудадағы сәтсіздік
ДеСото (және Крайслер) өзінің Airflow кузовтарының барлығын «болашақты көре білуші» деп жариялады, бірақ экономикалық белгісіздік тұсында халық бұл машиналардың тым ерекше екенін ойлады. Крайслер машиналары Airflow кузовтары ұзынша дөңгелек базасымен жақсырақ көрінгенмен, ДеСотоның қысқа 115 дюймдік дөңгелек базасы машиналарды ауырлау қылып көрсетті. Airflow жобасын ынталы түрде қолдаған Уолтер П. Крайслер, американдық автомобильдердің болашағына бағыт көрсететініне сенген машинаға қызығушылықтың нашарлығына таң қалды. 1936 жылдың мамырында ДеСото Airflow АҚШ-тағы 435 газетте жарнамалана бастады. Өте ағымдас машина жалпы журналдарда дәстүрлі Airstream машиналарымен бірге, ал сыныптық журналдарда жеке жарнамаланды. ДеСото жарнамалық шоттарын J. Стерлинг Гетчелл басқарды. Airflow кузовының қауіпсіз емес екені туралы әңгімелер тарады. Тестілеулер көрсеткендей, оның толық металлдан жасалған кузов құрылымы сол кездегі басқа машиналарға қарағанда қауіпсіз болды (көбінесе автомобиль өндірушілер әлі де рамалы конструкцияны қолданды, мықты металл шасси және ағаштан жасалған жартылай каркас, олардың үстіне автомобиль кузовтары үшін металл панельдер орнатылды). Кинотеатрларда көрсетілген кең таралған жарнамалық фильмде бос Airflow Пенсильвания штатындағы жартастан құлап, 34 метрден астам биіктіктен төмен түсті; түзетілгеннен кейін, машина зақымдалған, бірақ танылатын күйде айдалып кетті. Дегенмен, Airflow машиналары қауіпсіз емес деген миф сақталды. 1934 жылы Крайслер таныс көрінетін машинаны жасағанмен, ДеСото тек Airflow ұсынды. ДеСото Крайслерге қарағанда көбірек Airflow сатса да, Крайслер жалпы көбірек машина сатты, олардың көп бөлігі 1933 жылғы «қалыпты» Крайслердің жаңа дизайны болды. 1935 және 1936 жылдары Крайслер Крайслермен бірге таратқан дәстүрлі ДеСото Airstream-ді қосты, соның арқасында ДеСото жоғалтқан нарық үлесінің бір бөлігін қайтарып алды. Airflow әлі де ұсынылып тұрғанмен, ДеСото сатудың басым бөлігі Airstream болды, ал Airflow ДеСото каталогының соңына ысырылды. Airflow таңдаған сатып алушылар олардың үлгілерінде көбірек көзге түсетін пиктелген радиатор торы бар екенін байқады. Косметикалық өзгерістерден (капоттың желдеткіштері және т.б.) басқа машиналар өзгеріссіз қалды. Крайслер 1937 жылға дейін Airflow кузовын пайдалануды жалғастырғанмен, 1936 жылы ДеСото Airflow өндірісін тоқтатты және дәстүрлі дизайнды ұсыну үшін және олар әкелген жоғары сату көлемі үшін ДеСото Airstream-ге назар аударды.
DeSoto (and Chrysler) touted all of its Airflow bodies as "futuristic" in an age of streamlining, but the public found the cars to be too different in a time of economic uncertainty. While Chrysler's cars looked better, with the Airflow bodies stretched over their longer wheelbases, the shorter 115" wheelbase of the DeSoto made the cars seem bulky. Walter P. Chrysler, who had been a strong proponent of the Airflow project, was stunned by the lack of interest in the car, which he believed pointed the way for the future of American cars. In May 1936 the DeSoto Airflow began to be promoted in some 435 newspapers in the United States. The highly streamlined car was advertised together with more traditional Airstream cars in general magazines and by itself in class magazines. The DeSoto advertising account was managed by J. Sterling Getchell. Rumors persisted that the Airflow's body was unsafe. Tests showed its all steel uni body construction safer than those of other cars made at the time (most automotive manufacturers still used body on frame construction, with a stout metal chassis and partial wooden sub framing over which steel skins were applied for their car bodies). In one widely distributed advertising film shown in movie theatres, an empty Airflow was pushed off a Pennsylvania cliff, falling over 110 feet (34 m); once righted, the car was driven off, battered, but recognizable. Still, the myth persisted that Airflows were unsafe. While Chrysler still built a more familiar looking car in 1934, DeSoto only offered the Airflow. Despite DeSoto selling more Airflows than Chrysler, Chrysler sold more cars overall with the majority being the redesign of the 1933 "regular" Chrysler. For 1935 and 1936, Chrysler added the more traditional DeSoto Airstream, which it shared with Chrysler, and DeSoto regained a portion of its lost market share. While the Airflow was still offered, the bulk of DeSoto's sales were Airstreams and the Airflow was relegated to the back of the DeSoto catalog. Those buyers who did choose the Airflow found that their models carried a more prominent peaked grille design. Other than cosmetic changes (hood louvers, etc.) the cars remained unchanged. While Chrysler continued to use the Airflow body through 1937, Chrysler discontinued the DeSoto Airflow in 1936 and focused on the DeSoto Airstream so as to offer more traditional designs and the higher sales volume that they brought the division.