Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Композиция зерттеулері (композиция және риторика, риторика және композиция, жазу зерттеулері немесе жай ғана композиция деп те аталады) – жазу, зерттеу және оқытудың кәсіби саласы, ерекше назар АҚШ-тағы жоғары оқу орындарындағы жазуға беріледі. АҚШ және кейбір Канада колледждері мен университеттерінде студенттер бірінші курс немесе одан жоғары деңгейдегі композиция курстарын оқиды. Осы курстарды тиімді басқару үшін жазу дағдыларын меңгеру жөніндегі негізгі және қолданбалы зерттеулер жүргізіледі, сондай-ақ жазу жүйелері мен жазу технологияларының пайдалану және эволюция тарихын түсіну (басқа көптеген зерттеу салаларымен қатар), 70-тен астам американдық университеті риторика және композиция бойынша доктанттура бағдарламаларын ұсынады. Бұл оқу бағдарламаларына әдетте композиция педагогикалық теориясы, лингвистика, кәсіби және техникалық коммуникация, сапалық және сандық зерттеу әдістері, риторика тарихы, сондай-ақ әртүрлі жазу нормалары мен жанрларының жазушылардың жазу процесіне тигізетін әсері кіреді. Композиция ғалымдары ағылшын тілін екінші немесе шетел тілі ретінде оқыту (TESOL) немесе екінші тілде жазу, жазу орталықтары және жаңа сауаттылық салаларында да жарияланым жасайды.
Composition studies (also referred to as composition and rhetoric, rhetoric and composition, writing studies, or simply composition) is the professional field of writing, research, and instruction, focusing especially on writing at the college level in the United States. In most US and some Canadian colleges and universities, undergraduates take freshman or higher level composition courses. To support the effective administration of these courses, there are developments of basic and applied research on the acquisition of writing skills, and an understanding of the history of the uses and transformation of writing systems and writing technologies (among many other subareas of research), over 70 American universities offer doctoral study in rhetoric and composition. These programs of study usually include composition pedagogical theory, linguistics, professional and technical communication, qualitative and quantitative research methods, the history of rhetoric, as well as the influence of different writing conventions and genres on writers' composing processes more generally. Composition scholars also publish in the fields of teaching English as a second or foreign language (TESOL) or second language writing, writing centers, and new literacies.
Негізгі жазу
Композиция зерттеулерінің көптеген тарихшылары кімді "негізгі жазушы" деп анықтау және қандай жазу "негізгі жазу" саналатыны мәселесі күрделі екенін айтады. "Негізгі" анықтамасы "стандартты ағылшын тілінде" жазу шеберлігі мәселесіне байланысты пікірталас тудырды, бұл екеуі де жоғары білімнен кейінгі жіктеу талаптарының нәтижесінде пайда болды. Мысалы, "негізгі жазу" термині Мина П. Шонесси Нью-Йорк қалалық университетінде бастаған SEEK бағдарламасына байланысты, ол бұрын колледжге қабылдану мүмкіндігі болмаған ашық қабылдаудан келген студенттерге көмектесу үшін жасалған. Сол кездегі білім беру теорияларымен сәйкес, осы курстардың көптегені орфография, қолдану және құрылым сияқты ресми ағылшын тілінің негізгі ұғымдары деп саналған нәрселерге бағытталды, бірақ сала дамыған сайын бұл курстар бірінші курс композициясындағы оқу бағдарламаларымен үйлесімді болды. Негізгі жазу курстары бастапқыдағы кредиттік емес "колледжге дейінгі" курстарда, соның ішінде кеңейтілген, студиялық және үдетілген бағдарламаларда айтарлықтай түрленді, бірақ олар әдетте бірінші курс композициясына дайындық немесе қосымша ретінде қарастырылады.
Many historians of Composition Studies argue that the matter of who exactly should be defined as a "basic writer" and what counts as "basic writing" is complex. The definition of "basic" has been disputed when framed around issues of writing proficiency in "Standard English," increasingly racially/ethnically diverse college demographics, which both resulted from post secondary desegregation mandates. For example, the term "basic writing" has been attributed to the SEEK program started by Mina P. Shaughnessy at the City University of New York, which she designed to help incoming college students from open admissions who had not historically been able to attend college. Consistent with then current educational theories, many of these courses focused on what were at that time believed to be core concepts of formal English, like spelling, usage, and organization, though as the field has advanced these courses are increasingly aligned with the curricula found in mainstream first year composition. Basic writing coursework has diversified considerably since its beginnings in non credit bearing 'pre' college courses, including stretch, studio, and accelerated offerings, although they remain typically understood as precursors to or supplements for mainstream first year composition.
Бірінші жылдық құрам
АҚШ-тың көптеген университеттерінде міндетті бірінші курс композициясы пәні болады, ол FYC деп те аталады. Екі пән де әдетте Ағылшыл тілі кафедраларында оқытылса да, бұл курстар әдебиет курстарымен бірдей емес, себебі әдебиет курстары әдеби талдау мен түсіндіруге бағытталған. Кейбір колледждер мен университеттер композициялық курстарына әдебиет пен басқа да гуманитарлық пәндерді қосса бірақ, көбінесе композициялық курстар академиялық стильдегі ойдан шығармаған, мәлімдемелік мәтіндерді жазу бойынша терең білім береді. Жазу оқу бағдарламалары әрбір оқу орнында әртүрлі болады, бірақ олар жазу процесінің көптеген кезеңдерін (ідея табу немесе ой қозғау, жоба жасау, түзету, редакциялау, қателерді жою), жазудың әртүрлі түрлерін (баяндау, мәлімдеме жасау, сипаттау, дәлелдеу, салыстыру және қарама-қарсы қою), жазба жұмысының әртүрлі бөлімдерін (кіріспе, қорытынды, тезис, дәлелдерді ұсыну және құжаттау, цитаталарды енгізу және т.б.) және «жазу» ұғымын кеңейту үшін жазудың әртүрлі жолдарын қарастыруы мүмкін. Жазуды оқыту әдістемелері мен тәсілдері әртүрлі дәстүрлер мен философияларға негізделген.
Most US universities have a required first year composition course, also referred to as FYC. Although both are typically housed in Departments of English, these courses are not the same as literature courses, which focus on literary analysis and interpretation. While some colleges and universities do incorporate literature and other humanities into their composition courses, it is much more often the case that composition coursework offers intensive instruction in writing non fiction, expository texts using academic discourse conventions. Writing curricula vary considerably from institution to institution, but it may emphasize many stages of different writing processes (invention or brainstorming, drafting, revision, editing, proofreading), different forms of writing (narration, exposition, description, argumentation, comparison, and contrast), different portions of the written product (introductions, conclusions, thesis statements, presentation and documentation of forms of evidence, inclusion of quotations, etc. ), along with different modalities of composing to expand the concept of 'writing'. Pedagogies or approaches to teaching writing are grounded in a range of different traditions and philosophies.
Қалыптасқан композиция
Кейбір университеттер жазу бойынша қосымша оқытуды талап етеді және бірінші курс композициясында дамыған дағдыларды кеңейтетін курстар ұсынады. Екінші деңгейдегі немесе кеңейтілген композиция аргументация және көндіру формаларына, цифрлық медиаға, зерттеулер мен дереккөздерді көрсету форматтарына және/немесе түрлі салалардағы және жанрлардағы жазу түрлеріне баса назар бөлуі мүмкін (төменде қараңыз). Мысалы, іскерлік хаттар немесе жылдық есептерді жазуға қажетті дағдылар тарихи немесе ғылыми зерттеулерді немесе жеке естеліктерді жазуға қажетті дағдылардан едәуір өзгеше болады.
Some universities require further instruction in writing and offer courses that expand upon the skills developed in first year composition. Second level or advanced composition may emphasize forms of argumentation and persuasion, digital media, research and source documentation formats, and/or genres of writing across a range of disciplines and genres (see below). For example, the skills required to write business letters or annual reports will differ significantly from those required to write historical or scientific research or personal memoirs.
Жоғары оқу орны
Композиция зерттеулеріндегі докторлық бағдарламалар 94 университетте, ал магистрлік бағдарламалар 170-тен астам университетте бар. Мұндай бағдарламалар көбінесе ағылшын тілі пәні немесе білім беру бағдарламаларының құрамында ұйымдастырылады. Дегенмен, соңғы кезде осы мамандыққа арналған жекелеген факультеттердің саны артып келеді (мысалы, Композиция зерттеулері, Жазу және Риторика, Композиция және Лингвистика сияқты).
Doctoral programs in Composition Studies are available at 94 universities, and Masters programs are available in over 170 universities. Such programs are commonly housed within English Studies or Education programs. However, recently there are an increasing number of departments specifically dedicated to this field of study (e. g. Composition Studies, Writing & Rhetoric, Composition & Linguistics, etc. ).
Екінші тіл жазуы
Екінші тілде жазу – ағылшын тілінде ана тілінен өзге тілде сөйлейтін және жазатын адамдарға ағылшын тілінде жазуды үйрету практикасы. ESL студенттеріне жазуды оқытуға көп көңіл бөлінбейді, себебі тіпті ESL сабақтарында да мұғалімдер жазуға ғана емес, сөйлеуге, тыңдауға және оқуға баса назар аударады. Пол Кей Мацуда «ESL жазуын салааралық контекстте орналастыру» атты мақаласында ESL студенттерінің жазуын жақсарту үшін олардың қажеттіліктерін түсіну арқылы жазуды оқытудың маңыздылығын айтады. АҚШ білім беру тарихында жазуды оқыту бірнеше кезеңнен өтті. ESL мұғалімдері ESL жазушыларының қажеттіліктерін қанағаттандыратын және олардың қиындықтарын жеңуге көмектесетін тәсілді жасау үшін танымдық, әлеуметтік және экспрессивтік теориялар сияқты әдеттегі әдістерді зерттеуі қажет. Осы тәсілдердің біріншісі – танымдық көзқарас, ол жазудың бір кезеңнен екіншісіне қадам-қадаммен дамитынын айтады. Яғни, «жақсы» жазу – жоспарлау, аударма және түзетуді қамтитын жоспарланған процесс. Сондра Перлдің «Композицияны түсіну» кітабында осы тәсіл егжей-тегжейлі түсіндірілген. Ол жазудың құрастырылуы рекурсивті процесс ретінде жүзеге асады деп санайды. Бұл ойды ол әртүрлі жазушыларды бақылаудан алған. Оның пікірінше, жазушылар жалпы құрастырманы «алға» жылжу үшін процестің бұрынғы бөліктеріне оралады. ESL мұғалімдері бұл тәсілді жаңа бастаған ESL студенттерін оқытуда пайдалы деп таба алады, себебі осы деңгейде студенттердің сөздік қоры, грамматикасы жеткіліксіз болады немесе ағылшын тілінде жазудың негізі – эссе стилі туралы білімдері аз болады. Ал Буайнайн Хайфа «EFL-де студенттік қателер» атты мақаласында зерттеуші ESL студенттерінен сауалнама арқылы жазу сабақтарында нені үйренгісі келетінін немесе жақсырақ үйренгісі келетінін сұрағанда, олардың көп бөлігі сөздік және грамматикалық қажеттіліктерін білдіргенін көрсетеді. Көптеген грамматикалық ережелер ESL студенттерін шатастырады, әсіресе көптеген ерекшеліктер болғандықтан. Жазу стилі әртүрлі тілдерде әртүрлі болғандықтан, ESL студенттеріне оларды меңгеру үшін уақыт керек. Сондықтан, ESL мұғалімдері ESL студенттеріне сөздік, грамматика және стильді үйретудің тиімді жолын табуы керек, өйткені ағылшын тілінде жазу үшін олар қажет. Танымдық тәсіл осы қажеттіліктерді қанағаттандыруға көмектеседі, себебі ол жазудың қадамдарын, ұйымдастырылуын және процесін баса назарға алады. Тағы бір тәсіл – әлеуметтік көзқарас, ол студенттерге әртүрлі дискурс қауымдастықтарының тілдерін үйрету арқылы жазуды оқытудың маңыздылығын көрсетеді. Бұл туралы Дэвид Бартоломей «Университетті ойлап табу» атты мақаласында айтады. Ол «Университетті ойлап табу» сөз тіркесін студент жазу мұғалімдері олардан жаңа дискурс қауымдастығына қатысты тақырып туралы жазуды сұрағанда болатын жазу процесін сипаттау үшін қолданады. Дискурс қауымдастығын академиялық пәннің мүшелері немесе белгілі бір аудитория деп қарастыруға болады. ESL студенттері грамматика мен стильді жақсы меңгергеннен кейін, олар таңдаған академиялық салаға кіргенде үлкен қиындыққа тап болады. Бартоломей осы мақалада әр академиялық қауымдастықтың өзіндік тілі немесе сөздік қоры бар екенін көрсетеді. Мәселе мынада, әр академиялық саланың өзіндік тілі, тіпті жаргоны бар, ол бір саладан екіншісіне өте әртүрлі. Бұл мәселе тек ESL студенттеріне ғана емес, барлық американдық студенттерге де олар академиялық өмірінің бірінші жылында осымен күреседі. Әлеуметтік тәсілді ESL мұғалімдері екінші қадам ретінде қолдана алады, бірақ олар өз оқушыларының грамматика мен стиль сияқты ағылшын жазуының негіздерін меңгергеніне көз жеткізуі керек. Сонымен қатар, Дональд Мюррейдің «Жазуды өнім емес, процесс ретінде үйрету» мақаласында көрсетілген экспрессивтік көзқарас, ақылға қонымды шығармашылыққа және еркін қозғалуға мүмкіндік береді. Ол «жақсы» жазудың үш элементін ұсынады: тұтастығы, түпнұсқалығы және спонтандылық. Алайда, оларды қағаз жүзінде бағалау қиын. Сондықтан бұл стандарттарға жазуды бағалау үшін сүйенуге болмайды. Сонымен қатар, бұл элементтер «жақсы» жазуды бағалауға көмектесетін маңызды элементтер емес. ESL мұғалімдері бұл тәсілді қолдана алады, бірақ оны тек жоғары деңгейдегі ESL студенттері үшін қолдануға болады. ESL студенттерінен сөздік қоры немесе грамматикасы шектеулі болса, еркін жазуды сұрау қиын. Оларға көмектесу үшін мысалдар қажет, оларды танымдық тәсілден табуға болады. ESL мұғалімдері жазуды оқытудың осы әдеттегі тәсілдерін қолдана алады, бірақ ең алдымен олар өз студенттерінің қиындықтарын түсінуі керек. Жазуды үйрену – ESL студенттері үшін ағылшын тілін оқығанда туындайтын маңызды қиындықтардың бірі, әсіресе жазу академиялық ортада маңызды болғандықтан. Кейбір ESL студенттерінің ағылшын тілінде сөйлейтін болмай, академиялық тілді қолдануға қабілетті студентке айналуы үшін қысқа мерзім ішінде үлкен күш жұмсауына тура келеді. Сондықтан, ESL студенттеріне жазуды оқыту ана тілінде жазатын адамдарға жазуды оқытудан өзгеше. ESL мұғалімдері ESL студенттерінің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін тиімді тәсілді таңдауы керек. ESL мұғалімдері осы жазуды оқытудың әртүрлі тәсілдерін қарастырса, олардың қайсысы ESL студенттерінің қиындықтарын ең жақсы шешеді немесе осы теориялардың комбинациясы жақсырақ болар еді, бұл оларға көмектесер еді.
Second language writing is the practice of teaching English composition to non native speakers and writers of English. Teaching writing to ESL students does not receive much attention because even in ESL classes teachers focus on speaking, listening, and reading, not just writing. Paul Kei Matsuda in his article "Situating ESL Writing in a Cross Disciplinary Context" stresses the importance of teaching writing specifically with understanding the needs of ESL students to help them improve their writing. Teaching writing has progressed through several approaches during the history of education in the United States. ESL teachers might need to explore common methods which are the cognitive, social and expressive theories to create an approach that meets the needs of ESL writers and help them to overcome their difficulties. The first one of these approaches is the cognitive view which says that writing is progressing from one stage to another in a series of single steps. That means "good" writing is a planned process, which includes planning, translating, and reviewing. "Understanding Composing" by Sondra Perl explains in detail this approach. She suggests that the composition of writing occurs as a recursive process. She took this idea from her observation of different writers. She thinks that writers return to backward parts of the process in order to move "forward" with the overall composition. ESL teachers may find this approach helpful at first in teaching beginning ESL students because at this level students do not have large amounts of vocabulary and grammar or knowledge of the style of essays which is the basis of writing English. Al Buainain Haifa in her article "Student Writing Errors in EFL", points out that, when a researcher asked ESL students by using a survey what they would like to have learned or learned better in their writing classes, they found that the largest percentages expressed specific needs in vocabulary and grammar. Many kinds of grammar make ESL students confused, especially because there are many exceptions. Because writing styles are different in different languages, ESL students need time to master them. Therefore, ESL teachers should find an effective way to teach ESL students vocabulary, grammar, and style because the writing of English requires them. The cognitive approach can meet these needs because it emphasizes the steps, organization, and process of writing. Another approach is the social view which shows the importance of teaching writing by making students learn the different languages of discourse communities. This is what David Bartholomae emphasizes in his article "Inventing the University". He uses "Inventing the University" as a phrase that describes the writing process that a student will experience when writing teachers ask them to write about a topic that relates to a discourse community that is new for them. A discourse community can be thought of as members of an academic discipline or a select audience. When ESL students have become good at grammar and style, they face a large problem when they enter their chosen academic field. Bartholomae in this article illustrates that each academic community has a particular language or vocabulary. The problem is that any academic field has its own language, even jargon, that differs from one to another. This problem is faced not only by ESL students, but all American students will struggle with this when they begin the first year of their academic life. The social approach can be used by ESL teachers as a second step but they should make sure that their students master the basics of English writing such as grammar and style. Moreover, the expressive view which is represented in Donald Murray's article "Teach Writing as a Process Not Product", allows for wittier creating and freer movement. It suggests three elements for "good" writing which are integrity, originality, and spontaneity. However, it is difficult to evaluate them in a paper. Therefore, these standards cannot be relied upon to judge writing. In addition, these elements are not the important elements that help to assess "good" writing. ESL teachers might use this approach but it can only be used for highly advanced ESL students. It is difficult to ask ESL students to write freely if they possess limited vocabulary or grammar. They need examples to help them which they can find in the cognitive approach. ESL teachers may use these common ways of teaching writing, but they need first to understand their student's difficulties. Learning writing is one of the essential difficulties that ESL students find in studying English, especially since writing is important in an academic community. Some ESL students may need to jump from being a student who does not speak English ever to a student who uses academic language in a short time which may put a large burden on their shoulders. Hence, teaching writing to ESL students is different than teaching native speakers. ESL teachers need to choose an effective way to meet the needs of ESL students. It would be helpful if ESL teachers look at these different ways of teaching writing to see which one addresses ESL students' difficulties in the best way or if a combination of these theories may be better.
Құрастыру зерттеулерінің негізі
Көпмәдени педагогика екінші тілді жазу педагогикасына тікелей байланысты болмаса да, композиция мамандары студенттердің мәдени білімі мен американдық редакцияланған ағылшын тілінен (AEA) өзгеше идиомаларды, диалекттерді және/немесе тілдерді қолдануы ағылшын тіліндегі жазуды оқытуды қалай жақсартатынын жиі қарастырған. Мысалы, Максин Хейрстонның «Әртүрлілік, идеология және жазуды оқыту» еңбегінде студенттердің шығармашылық жазуы композиция курсының негізгі бөлігі болуы керек екенін айтады және студенттерге «өздері не білетінін анықтау және тиімді өзін-өзі жеткізуге сенімді болу үшін жазу қажет» (186) дейді. Хейрстон сондай-ақ мұғалімдер «мәдениеттер аралық сананы» арттыру үшін жазу тапсырмаларын жобалай алады деп санайды (191). Аарон Шутц пен Энн Рагглз Геренің «Колледж ағылшын тілі» журналындағы «Қызметтік оқу және ағылшын тілі зерттеулері» мақаласында Шутцтың курсы негізінен қызметтік оқу мен жергілікті белсенділікке бағытталғаны, студенттерді кампустың мәселелерін қамтитын бірлескен зерттеулер мен жазуларға тартқаны көрсетілген. Сонымен қатар, Ира Шор «Білім беруді күшейту» кітабында, бірнеше он жыл бұрын «Нью-Йорк қаласындағы төмен бюджетті колледждің» жұмысшы табының студенттерімен өткізген негізгі жазу курсының мысалын келтіре отырып, мұғалімнің студенттер ұсынған генеративтік тақырыптарды талқылауға көмектесетін педагогикасын сипаттайды (10). Шор «Білім беруді күшейту» кітабында сауаттылықты және жазуды оқытудың Фрейралық тәсілін қарастырғанда, генеративтік сөздер студенттердің қауымдастықтарындағы жергілікті мәселелер мен тілді зерттеу арқылы қалай көрінетінін көрсетеді. Педагогтар көптеген лингвистикалық және әлеуметтанулық тақырыптардың ішінде негізгі мәселелерді таңдап алды (55). Осылайша, Фрейр мен Шор проблемалық білім беруді көпмәдени және сындық сауаттылық тәжірибелерінде қолдануға болады деп санайды. Шор «Пән материалдары оқушының тәжірибесімен байланысты проблемалар ретінде, оларға таныс тілмен ұсынылғанда ең жақсы» дейді. Сонымен қатар, Лазер ғалымдардың редакцияланған американдық ағылшын тілінің (EAE) күшін төмендетуге және студенттердің аймақтық тілінің күшін бұрмалауға бейімділігін сынады (116). Ол өзінің оқыту арқылы көпмәдени педагогикалық тәжірибелер әлі де зерттеуге, сындық сауаттылыққа және проблемалық білім беруге негізделуі мүмкін деген сұраққа жауап беруге тырысады. Өзінің тәсілінде ол студенттерді сындық мәтіндерді талдау және бағалау үшін қажетті әдеби сынға тартады: «Мен гибридтік постколониалды жеке тұлғаларды таныстыруға жұмыс істеймін, тіпті кейде орта заманауи колледж студенті үшін жеке тұлғаның қалыптасу процесі ретінде түсінетін нәрсеге ұқсас етемін. Шетелдік мәтіндерде бейнеленген мәдениеттердің өзгешелігін американдық таныс нәрсені шеттету үшін пайдаланамын» (579). Басқаша айтқанда, Уилсон сипаттайтын курстың төрт негізгі элементі, әсіресе ол сындық жазу тапсырмалары үшін ұсынатын идеяларға қатысты, студенттерге басым қоғамдық дискурстың әртүрлі салаларында бейнеленген мәдени және саяси идеологияларды бұзуға мүмкіндік беретін жазуды жасау үшін баламалы жолдарды құрайды. Мысалы, «жергілікті тақырыптарды» қосудан басқа, Уилсон студенттерге «белгілі бір қауымдастықтарда, қоғамдарда немесе мәдениеттердегі тілдің қолданылуын зерттеу» және тіл мен билік арасындағы қарым-қатынасты «зерттеу» мүмкіндіктерін ұсынады (8-9).
While multicultural pedagogies are not specifically tied to second language writing pedagogies, compositionists have often considered how students' cultural knowledge and use of idioms, dialects, and/or languages other than American Edited English (AEA) can enhance their instruction in English composition. For example, Maxine Hairston's "Diversity, Ideology, and Teaching Writing" advocates for students' expressivist writing to be central in a composition course, and believes students "need to write to find out how much they know and to gain confidence in the ability to express themselves effectively" (186). Hairston also believes that teachers can design writing assignments to encourage "cross cultural awareness" (191). Aaron Schutz and Anne Ruggles Gere's article for College English, "Service Learning and English Studies," described how Schutz's course, while it was mainly focused in service learning and local activism, engaged students in collaborative research and writing surrounding campus wide issues, such as an instance of racial discrimination that occurred in the local student union; this allowed students to engage in cultural awareness as well as a cultural critique (129 39). Furthermore, In Empowering Education, Ira Shor delineates a pedagogy in which the teacher facilitates discussion of generative themes produced by the students, using the example of his basic writing course with working class students at "a low budget college in New York City" several decades ago (10). The Freirean approach for teaching literacy and writing that Shor reviews in Empowering Education demonstrates how the generative words manifested themselves "[through] researching local issues and language in the students' communities. From the many linguistic and sociological items the educators selected some key concerns—generative themes expressed through generative words" (55). In this way, both Freire and Shor believe problem posing education can be situated in multicultural practices as well as critical literacy practices. Shor insists "subject matter is best introduced as problems related to the student experience, in language familiar to them". In addition, Lazere was critical of scholars' tendency to diminish the power of Edited American English (EAE) and misrepresent the power of the students' regional code (116). Through her teaching, she is attempting to answer the question of how multicultural pedagogical practices could still be based in research, critical literacy, and problem posing education. In her approach, she engages students in the kind of literary criticism that is necessary for analyzing and evaluating critical discourse: "I work to make hybrid postcolonial identities familiar, even analogous at times, to what we understand as the process of identity formation for the average postmodern college student I [also] use the Otherness of the cultures reproduced in foreign texts to estrange the American familiar" (579). In other words, the four major elements of the course that Wilson describes, especially with respect to the ideas she offers for critical writing assignments, create alternative pathways for students to produce writing that has the potential to disrupt cultural and political ideologies represented in various avenues and niches of the dominant public discourse. For example, in addition to incorporating "local topics," Wilson provides options for students to "investigate language use in certain communities, societies, or cultures" as well as "investigating" the relationships between language and power (8 9).
Оқу мен шәкірттікке байланысты
Кейбір жазу теорияларының пікірінше, ләззат алу үшін оқу, жазу өнерін меңгеруде ресми жазу, тіл, грамматика және сөздік қорын зерттеуден гөрі тиімдірек жол ұсынады. "Грамматиканы оқудың орнына немесе қосымша жазу практикасын беру арқылы жазуды жақсартуға бағытталған зерттеулер, мұндай тәжірибелер грамматиканы оқудан немесе қосымша жазу практикасынан кем емес, тіпті артық пайдалы екенін көрсетті." "Оқу арқылы үйрену" тәсілі оқу байланысының бір түрін ұсынады, бұл оқу бойынша сыныптар керамика немесе фортепиано шеберханаларына ұқсауы керек дейді, бұл артық өзіндік талдау, аудиторияға ден қою және қатаң ережелерге тәуелділікті азайтады. Майкл Поланьидің сөзіне сәйкес, шеберді бақылаған "оқушы өнердің ережелерін, тіпті шебердің өзі білмейтін ережелерді де бейсана түрде үйренеді". Осы тәсіл бойынша жазу оқытушылары үлгі және бапкер рөлінде болып, оқушының жұмысына жауап ретінде нақты кері байланыс береді. Оқушылар назарын "көптеген түсініксіз және қиын ережелер мен стратегияларға" емес, қолдағы міндетке шоғырландырады.
According to some writing theorists, reading for pleasure provides a more effective way of mastering the art of writing than does a formal study of writing, language, grammar, and vocabulary. "Studies that sought to improve writing by providing reading experiences in place of grammar study or additional writing practice found that these experiences were as beneficial as, or more beneficial than, grammar study or extra writing practice. "The apprenticeship approach provides one variant of the reading connection, arguing that the composition classroom should resemble pottery or piano workshops—minimizing dependence on excessive self reflection, preoccupation with the audience, and explicit rules. By watching the master, according to Michael Polanyi, an "apprentice unconsciously picks up the rules of the art, including those which are not explicitly known to the master himself." Writing instructors, according to this approach, serve as models and coaches, providing explicit feedback in response to the learner's compositions. Students focus their attention on the task at hand, and not on "an inaccessible and confusing multitude of explicit rules and strategies."
Пәндер бойынша жазу
Көптеген университеттердің жазу бағдарламаларында пәндік жазу (WID) курстары бар, олар нақты ғылыми салаларда қолданылатын жанрлар мен жазу тәсілдеріне бағытталған.
Many university writing programs include writing in the disciplines (WID) courses, which focus on the genres and writing procedures that occur within specific fields of research.
Жазу орталығы
Көптеген колледждер мен университеттерде жазу орталығы бар, ол ағылшын тіліндегі пәндерде және/немесе жалпы оқу бағдарламасында жазу бойынша қосымша оқу-әдістемелік көмек көрсетеді. Солтүстік Америкада орналаспаған көптеген университеттерде жазуды оқыту жазу орталықтары арқылы жүзеге асырылады. Мысалы, Еуропалық академиялық жазуды оқыту қауымдастығы (EATAW) Еуропадағы жазу орталықтарын зерттеу және дамыту мәселелерімен айналысады. Жазу орталықтары жазу процесін әлеуметтік өзара әрекеттесу ретінде қарастырады, онда оқытушылар мен жазушылардың белсенді қатысуы қажет. Композицияны зерттеу саласында мультимодальдыққа қызығушылық артқандықтан, көптеген жазу орталықтары студенттердің мультимодальдық және мультимедиалық жұмыстарын қолдау үшін қосымша орталықтар құрды. Мұндай орталықтардың мысалдары – цифрлық студия және көпсауаттылық орталығы.
Many colleges and universities have a writing center, which offers supplementary tutorial support for writing specifically in English classes and/or across the curriculum. Many universities not in North America only offer writing instruction via writing centers. The European Association for the Teaching of Academic Writing (EATAW), for example, specifically concerns itself with the study and advancement of writing centers in Europe. Writing centers serve the purpose of writing as a social process that demands engaging both tutors and writers. Since multimodality has resonated with Composition Studies, many writing centers have developed associated centers to support students' multimodal, multimedia composing. Some models for this work include the digital studio and the multiliteracy center.