Кіріспе
1984 жылғы Тауар таңбаларын жалғандау туралы заң – АҚШ-тың федералды заңы болып табылады. Ол Федералды қылмыстық кодексті өзгертіп, жалған тауар таңбасын қасақана пайдалану немесе рұқсатсыз жалған тауар таңбасын пайдалану арқылы Ланхам заңын бұзуды федералдық құқық бұзушылық деп белгіледі. Заң жалған тауарлар мен қызметтерді сату немесе сатуға талпыну үшін бес жылға дейін бас бостандығынан айыру және/немесе 250 000 АҚШ доллары (корпорация немесе басқа да заңды тұлға үшін 1 000 000 АҚШ доллары) көлемінде айыппұл салуды қарастырады. Бұл заң бойынша екінші немесе одан кейінгі сотталған жағдайда айыппұл мөлшері арттырылады.
Тауар таңбаларын бұзу
Тауар таңбасын бұзу – тұтынушылардың екі таңбаны шатастыру мүмкіндігін анықтауды қамтиды. Көріністің, дыбысталудың және мағынаның ұқсастығы, сондай-ақ тауар айналымының арналары, тікелей бәсекелестік, белгілі таңбаның беделі және нақты шатасу фактілері тауар таңбасын бұзуды анықтауға мүмкіндік береді. Тауар таңбасын бұзу салдарынан өтеу шараларына адвокаттардың қызмет ақысы, бұзушылық тудырған өнімдерді және бұзушылық таңбаны қамтитын кез келген материалды жою, заңбұзушының бұзушылық өнімдерден алған пайдасы және сот шешімімен тыйым салу сияқты шаралар жатады, бірақ олармен ғана шектелмейді.
1870 жылғы сауда белгілері туралы заң
Тауар таңбалары заңдары президент Улисс С. Гранттың кезінен, 19 ғасырдың соңында 1870 жылғы Тауар таңбалары туралы заңмен басталады. 1870 жылғы Тауар таңбалары туралы заң – елде қабылданған алғашқы тауар таңбалары заңы және тауар таңбаларын қорғауды АҚШ Конституциясының 1-бабына негіздеді. Заңда тауар таңбалары заңның көптеген қырларын қамтыды, бірақ тауар таңбаларының жалғандауы мәселесіне тоқталмады. Елдің әр жеріндегі саудагерлер мен өндірушілердің наразылығынан кейін Конгресс заңға түзетулер енгізіп, жалғандауды қылмыс деп жариялады. Алайда, бұл ұзаққа соқпады, өйткені 1879 жылғы АҚШ-тың Стеффенс ісі бойынша Конституцияның бірінші бабы биліктің негізі ретінде қызмет ете алмайды және 1870 жылғы Тауар таңбалары туралы заң конституцияға қайшы келеді деп шешілді. 1870 жылдан кейінгі барлық тауар таңбалары заңдарында, соның ішінде 1881 жылғы Тауар таңбалары туралы заңда және 1946 жылғы Тауар таңбалары туралы заңда (Ланхам заңы) 1870 жылғы заңның жалғандау ережесіне сілтеме жоқ. 1970 жылдарға қарай жалған өнімдер АҚШ компанияларына миллиардтаған доллар зиян келтірді, ал 1984 жылғы Тауар таңбаларының жалғандауына қарсы заңға дейінгі жылдары бұл көрсеткіш 100 миллиард доллардан асты. Егер жалған өнім өндіруші компания жеткілікті деңгейде үлкен болмаса, заңсыз өндірушілерді қудалау мүмкіндігі шектеулі болды. Көптеген жалған өнім өндірушілер шағын компаниялар болды, оларға қарсы азаматтық сот ісі қозғалған соң, жайлы жоғалып кететін. Жалған өнім өндірушілерге жазалардың болмауы қауіпсіз емес және нормативтік талаптарға сәйкес келмейтін өнімдердің, соның ішінде дәрі-дәрмектердің, косметиканың және машина бөліктерінің сатылуына әкеп соқты. 1984 жылғы Тауар таңбаларының жалғандауына қарсы заңды қабылдау арқылы Конгресс тауар таңбаларының иелеріне тауар таңбаларының жалғандауымен байланысты адамдарға қарсы тиімді құралдар беруді көздеді, оның ішінде тауар таңбаларының ғана емес, сонымен қатар толық өнімдердің қасақана көшірмелерін қорғауды қамтамасыз етті. Заңды қолдаушылар оған риза болды, ал қарсыластары оны «ашық әділетсіз», «қатаң» және «шексіздікке ұмтылатын» деп сипаттады.
1- ереже: ex parte тәркілеу
1984 жылғы Сауда белгілері туралы заңның ең күшті қағидаларының бірі – экс-партиялық (соттан тыс) ұстау. Заңның осы бөлігіне сәйкес, зардап шеккен тарап жалған тауарларды, іскерлік құжаттарды және жалған өндіруші пайдаланған жабдықты, жалған өндірушіге хабар бермей-ақ ұстап алуға құқылы. Экс-партиялық ұстау туралы бөлім Ланхам заңын толықтырады, жалған тауар белгілерін қасақана пайдалануға қатысты азаматтық істерде күштірек шаралар қолдануға мүмкіндік береді.