Британдық ұшақ және қайық жасаушысы: Хьюберт Скотт Пейн өмірі мен қызметі
Hubert Scott-Paine
Гюберт Пейн: британдық ұшақ және қайық конструкторы, Schneider Trophy жеңімпазы, Supermarine Aviation Company негіз қалаушысы. Биографиясы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ұшақ және қайық жасаушы Хьюберт Скотт Пэйн (11 наурыз 1891 – 14 сәуір 1954) – британдық ұшақ және қайық жасаушы, рекордтық жылдамдықпен моторлы қайық жарысына қатысушы, кәсіпкер, өнертапқыш және 1922 жылғы Шнайдер кубогының жеңімпазын қолдаған демеуші.
British aircraft and boat designer
Hubert Scott Paine (11 March 1891 – 14 April 1954) was a British aircraft and boat designer, record breaking power boat racer, entrepreneur, inventor, and sponsor of the winning entry in the 1922 Schneider Trophy.
Ерте өмір
Хьюберт Пэйн 1891 жылдың 11 наурызында Англиядағы Шорхэм-би-Си қаласында Генри Пэйн мен Розанна (Скотт) отбасында дүниеге келді. Ол Шорхэм гимназиясында оқыды.
Hubert Paine was born in Shoreham by Sea, England, on 11 March 1891, to Henry Paine and Rosannah (née Scott). He was educated at Shoreham Grammar School.
Суперкеме
Скотт Пейн Ноэль Пембертон Биллингпен яхталармен айналысып жұмыс істеді, соңында 1913 жылы Хьюбертпен бірге Хэмпширдегі Вулстон қаласындағы фабриканың менеджері ретінде Пембертон Биллинг Лтд (телеграфтық мекенжайы ретінде 'Супермарин' қолданылды) құрды. 1916 жылы Скотт Пейн компанияны сатып алып, оны "Supermarine Aviation Company Limited" деп атады, ол британдық Әскери-теңіз министрлігі үшін ұшақтар жасады. Осы кезде Реджинальд Митчелл (кейіннен "Спитфайр" арқылы танымал болған) жұмысқа орналастырылды және компания үлкен өсімді басынан өтті. 1917 жылы Хьюберт Элис Бренда Хоккейге үйленді, олардың төрт баласы болды. Осы уақытқа дейін ол өзінің тегін өзгертіп, әкесі мен анасының тегтерін біріктіріп Скотт Пейн деп атады.
Scott Paine worked for Noel Pemberton Billing dealing in yachts, eventually in 1913 forming Pemberton Billing Ltd (with 'Supermarine' as the telegraphic address), with Hubert the factory manager at Woolston, Hampshire. In 1916 Scott Paine bought the company and renamed it the Supermarine Aviation Company Limited, building flying boats for the British Admiralty. Reginald Mitchell (of Spitfire fame) was employed at this time and the company greatly expanded. Hubert married Alice Brenda Hockey in 1917, having four children. By this time he had changed his surname by hyphenating his parents' surnames to create Scott Paine.
Канал әуе қызметі
1919 жылдың ақпан айында Скотт Пэйн Woolston мен Channel Islands және Le Havre арасында алғашқы арна бойындағы ұшақ-қайық қызметін бастады, бұл үшін Supermarine AD Flying Boats ұшақтарын пайдаланды. Оның компаниясы "British Marine Air Navigation Co Ltd" деп аталды.
In February 1919 Scott Paine started the first cross channel flying boat service, between Woolston and the Channel Islands and Le Havre, using converted Supermarine AD Flying Boats. His company was named the British Marine Air Navigation Co Ltd.
Шнайдер кубогы
1919 жылы Жакуш Шнайдер кубогына қол жеткізе алмағаннан кейін, «Супермарин» 1922 жылы «Sea Lion II» ұшағымен кубокты жеңіп алды. Бұл Ұлыбританияға кейінірек оны толығымен өз меншігіне алуға мүмкіндік берді.
After his failed 1919 attempt for the Jacques Schneider Trophy, Supermarine won the Trophy in 1922 with its Sea Lion II. This allowed Britain to win it outright years later.
Imperial Airways әуе компаниясы
1923 жылы Скотт Пэйн «Супермарин» компаниясын сатты (192 000 фунт стерлингке). 1924 жылы Скотт Пэйннің «Британдық теңіз авиациясы» компаниясы мен тағы үш авиакомпания бірігіп, «Империал Эйруэйз» құрылды. Ол 1939 жылға дейін «Империал Эйруэйз» компаниясының директоры болды.
In 1923 Scott Paine sold Supermarine (for £192,000). In 1924 Imperial Airways was formed by the merger of Scott Paine's British Marine Air Navigation Co Ltd and three other airlines. He was a director of Imperial Airways until 1939.
Британдық моторлы қайық компаниясы
Сәнді қаржыландырылған Скотт Пэйн енді моторлы қайықтар жобалады және оларды жарысқа шығарды. 1927 жылы ол Хайт кеме жасау шеберханасын сатып алып, оны Британдық моторлы қайық компаниясы деп атады. Ол елдегі ең заманауи, көптеп өндірілетін кеме жасаушылықтардың біріне дейін кеңейтілді. Көптеген жаңашыл, жүлделі жарыс қайықтары жасалды, мысалы, Miss England қазір Лондондағы Ғылым мұражайында қойылған. 1930 жылдары Британдық моторлы қайық компаниясы Әуе министрлігіне гидросамолеттерге қызмет көрсетуші кемелер мен бронеленген нысаналық қайықтар, сондай-ақ Imperial Airways ұшақтарына тендерлер ұсынды. Т.Е. Шоу (Арабияның Лоренсі) осы кемелерді сынауға көмектесті. Зауыт 1931 жылы өртенгенімен, ол тез арада қайта жаңартылды және ешқандай келісімшарт жоғалған жоқ.
The well financed Scott Paine now designed and raced power boats. In 1927 he bought the Hythe Shipyard, renaming it the British Power Boat Company. It was enlarged into one of the country's most modern mass production boat building yards. Many sophisticated award winning racing boats were produced, an example being Miss England which is now on display at the Science Museum (London). In the 1930s the British Power Boat Company supplied seaplane tenders and armoured target boats to the Air Ministry, and tenders for Imperial Airways flying boats. T E Shaw (Lawrence of Arabia) assisted in the testing of these boats. Although the factory was destroyed by fire in 1931, it was rapidly rebuilt and no contracts were lost.
III Ұлыбритания сұлулығы
1932 және 1933 жылдары Скотт Пэйн мен Фред Купер "Хармсворт" трофейі үшін күресуге арналған "Мисс Британия III" атты бір қозғалтқышты қайықты жобалап, құрастырды. 1933 жылы өткен жарыста Скотт Пэйн төрт қозғалтқышты "Мисс Америка X" қайығынан шамалы есе жеңілді. 1934 жылы "Мисс Британия III" бір қозғалтқышты қайықтар арасында сағатына 110.1 миль жылдамдықпен әлемдік рекордты орнатты. Қазір "Мисс Британия III" Гринвичтегі Ұлттық теңіз мұражайында қойылған.
During 1932 and 1933 Scott Paine and Fred Cooper designed and built the single engined Miss Britain III as a Harmsworth Trophy challenger. In a 1933 race Scott Paine was narrowly defeated by the four engined Miss America X. In 1934 Miss Britain III set the world record for a single engined boat of 110.1 mph. Miss Britain III is now on display at the National Maritime Museum at Greenwich.
Моторлы торпедалық қайықтар
1933 жылдан бастап Скотт Пэйн қатты қырлы моторлы торпедалық қайықтарды және MA/SB суға қарсы қайықтарды жобалап, салды. 1935 жылдан бастап оларды Адмиралтейство қабылдады. Скотт Пэйн мен Джордж Селман үш маринденген Rolls Royce Merlin қозғалтқыштары бар, теңізге шығатын МТБ – жаңа 70 футтық (21 м) жеке бастама PV70-ті жобалап, салды. Кеме 1938 жылы суға түсірілді, бірақ Адмиралтействодан тапсырыс келмесе де, достық елдерден тапсырыстар түсті.
From 1933 Scott Paine designed and built hard chine motor torpedo boats, and MA/SB anti submarine boats, from 1935 having them accepted by the Admiralty. Scott Paine and George Selman designed and built a new 70 feet (21 m) private venture PV70, a seagoing MTB with three marinised Rolls Royce Merlin engines. The boat was launched in 1938, but although no orders came from the Admiralty, orders were received from friendly governments.
PT қайықтары
1939 жылы американдық «Электрлік Бойға Шығару Компаниясымен» (Элко) британдық 70 футтық «Power Boat» (кейін PT9 деп аталды) сатып алу туралы келісімге қол жеткізілді, ол лицензия бойынша американдық өндіріс үшін үлгі ретінде пайдаланылды. PT9 «SS President Roosevelt» кемесімен Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласындағы Элко зауытына жеткізілді. 3 қазанда Скотт Пэйн президент Рузвельтпен және Элконың жоғары лауазымды өкілдерімен Ақ үйde кездесіп, жаңа теңіз күштері бөлімшесін – PT қайық эскадрильяларын құруға рұқсат берді. (PT қайығы – патрульдік торпедалық қайықтың қысқартылған атауы). Өндіріс 1940 жылдың қаңтар айында Нью-Джерси штатының Байон қаласындағы жаңа Elco зауытында басталды. 1940 жылы Скотт Пэйн «Канадалық моторлы қайық компаниясын» құрды. Бұл компания негізінен МТБ типті 39 қайық өндірді. 1941 жылы «Lend Lease» бағдарламасы қабылданғаннан кейін, «Plywood Derbys» деп аталған бәсекелес американдық қайық жасаушылар арасында салыстыру сынақтары өтті, және екеуінде де Elco жеңіске жетті. Elco 70, 77 және 80 футтық (24 м) 754 PT қайық өндірді, оның ішінде Джек Кеннедидің PT109 қайығы және генерал Дуглас Макартурды Коррегидордан құтқарған қайық та болды.
In 1939 agreement was reached with the American Electric Launch Company (Elco) to purchase a British Power Boat 70 footer (later named PT9), as a template for American production under licence. PT9 was taken by the SS President Roosevelt to Elco’s works at New London, Connecticut. On 3 October Scott Paine met President Roosevelt and senior Elco representatives at the White House to authorize the creation of a new naval arm, the PT Boat Squadrons. (PT boat was short for patrol torpedo boat). Production started at a new Elco factory at Bayonne, New Jersey in January 1940. The Canadian Power Boat Company was set up by Scott Paine in 1940. This produced 39 boats, mainly MTBs. After the passing of Lend Lease in 1941 comparative trials, nicknamed the Plywood Derbys, were held between rival American boatbuilders, Elco winning both. Elco went on to produce 754 70 , 77 , and 80 feet (24 m) PT boats, including Jack Kennedy’s PT109 as well as the boat that rescued General Douglas MacArthur from Corregidor.
Кейінгі жылдар
1944 жылдың желтоқсан айында Скотт Пэйнге Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джеймс Форресталдан PT қайығын жетілдіруге қосқан үлесі үшін 200 000 долларлық чек және алғыс хат келді. Ақша Elco компаниясынан түсті және заңгерлердің араласуымен келісімге қол жеткізілді, бұл Elco компаниясын лицензиялық құқықтарға байланысты кез келген жауапкершіліктен босатты. 1945 жылы Канадалық және Британдық мотор қайық компанияларымен жасалған барлық келісімдер тоқтатылды. Скотт Пэйн 1946 жылы ажырасып, сол жылы Нью-Йоркте хатшысы Маргарет Динкельдейнге үйленді. Оның денсаулығы бірнеше жылдан бері нашарлап келген еді және сәуір айында, екі ай өткен соң, инсульт алды. 1948 жылы ол АҚШ азаматы атанды. Хьюберт Скотт Пэйн 1954 жылдың 14 сәуірінде Коннектикут штатының Гринвич қаласында 63 жасында қайтыс болды.
In December 1944, Scott Paine received a cheque for $200,000 with an accompanying letter of appreciation for his contributions made to the development of the PT boat from Secretary of the Navy James Forrestal. The money was from Elco and was brokered by legal teams, releasing Elco from any and all further liabilities concerning the license rights. In 1945 all contracts at both the Canadian and British Power boat Companies were cancelled. Scott Paine was divorced in 1946 and married Margaret Dinkeldein, his secretary, in New York in the same year. His health had not been good for years and in April, two months later, he suffered a stroke. In 1948 he was made an American citizen. Hubert Scott Paine died at Greenwich, Connecticut, on 14 April 1954, aged 63.