Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз социалистік және коммунистік саясаткер (1889–1946)
French socialist and communist politician (1889 1946)
Людовик Оскар Фроссар (5 наурыз 1889 – 11 ақпан 1946), сондай-ақ Л. О. Фроссар немесе Оскар Фроссар деп те белгілі, француз социалистік және коммунистік саясаткер. Ол 1905 жылы Франция Социалистік партиясының (SFIO) құрылтайшы мүшесі және 1918–1920 жылдар аралығында оның бас хатшысы, сондай-ақ 1920–1922 жылдар аралығында Француз Коммунистік партиясының (PCF) құрылтайшы мүшесі және бас хатшысы болды. 1923 жылдың 1 қаңтарында Фроссар саяси дауларға байланысты лауазымынан қалып, коммунистік қозғалыстан шықты. Фроссар қысқа мерзімге тәуелсіз коммунистік саяси ұйым құруға тырысты, бірақ кейін SFIO қатарына оралды және 1928, 1932 және 1936 жылдары осы партиядан парламентке сайланды. 1935 жылдан 1940 жылға дейін Фроссар Пьер Лаваль, Альберт Сарро, Камиль Шотемп, Леон Блум, Эдуард Даладье, Поль Рейно және Филипп Петеннің бірінші үкіметтерінде бірнеше министрлік лауазымдарды атқарды. Франция мен нацистік Германия арасындағы келісімге келгеннен кейін Фроссар Петен басқарған Виши Франция үкіметіне қатысудан бас тартты, бірақ журналист ретінде жұмысын жалғастырды. Оның ұстанымы Петен режимі құлағаннан кейін оның әріптестік жасады деген айыптар бойынша тергеуге, сотқа және ақталуға әкелді.
Ludovic Oscar Frossard (; 5 March 1889 – 11 February 1946), also known as L. O. Frossard or Oscar Frossard, was a French socialist and communist politician. He was a founding member in 1905 and Secretary General of the French Socialist Party (SFIO) from 1918 to 1920, as well as a founding member and Secretary General of the French Communist Party (PCF) from 1920 to 1922. On 1 January 1923 Frossard resigned his positions and left the Communist movement over political differences. Frossard briefly attempted to establish an independent Communist political organization before returning to the ranks of the SFIO, gaining election to parliament under that party's banner in 1928, 1932, and 1936. From 1935 until 1940 Frossard held a series of ministerial positions in successive governments of Pierre Laval, Albert Sarraut, Camille Chautemps, Léon Blum, Édouard Daladier, Paul Reynaud, and the first government of Philippe Pétain. Following the armistice between France and Nazi Germany, Frossard declined to participate in the Vichy French government headed by Pétain, but continued to work as a journalist. His position led to his investigation, trial, and acquittal over accusations of collaborationism following the fall of the Pétain regime.
Алғашқы жылдар
1889 жылы 5 наурызда Францияның Бельфор аймағындағы Фуссемьен қаласында дүниеге келген. Оның әкесі ат жабдықтарын жасаушы болған және ұлының біліміне және өмірде сәтті болуына мұқият көңіл бөлген. Оқуын аяқтағаннан кейін Фроссар мектеп мұғалімі болды, сонымен қатар журналист ретінде де жұмыс істеді. Ол социалистік саясатқа да қатысты, 1905 жылы құрылған Француз жұмысшыларының халықаралық ұйымының (SFIO) қатарына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында оның жаумен байланыста болғаны туралы күдік туып, оның қызметіне қатысты тергеу жүргізілді, бірақ ол тез арада кінәсіздігін дәлелдеді.
He was born 5 March 1889 in Foussemagne, Territoire de Belfort, France. His father was a saddlemaker who was dedicated to his son's education and success in life. Following completion of his schooling, Frossard became a schoolteacher, also working as a journalist. He also became involved in Socialist politics, joining the Section française de l'Internationale ouvrière (SFIO), at the time of its formation in 1905. Suspicion of collaboration with the enemy led to an enquiry into his activities at the end of World War II, but he was soon cleared.
Өлім және мұра
Фроссар 1946 жылдың 11 ақпанында Парижде қайтыс болды. Фроссардың ұлы Андре Фроссар – 1935 жылы католик дініне ауысқан журналист және жазушы.
Frossard died 11 February 1946 in Paris. Frossard's son, André Frossard, was a journalist and writer who converted to Catholicism in 1935.