Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
XIX ғасырдағы мерзімдік басылым
the 19th century periodical
"Сальмагунди" – АҚШ-тың тоқсандық журналы. Онда мәдени сын, көркем әдебиет және поэзия, сондай-ақ көрнекті жазушылар мен зиялылармен өткізілген симпозиумдар мен сұхбаттардың стенограммалары жарияланады. Бұл журналдың көп жылдық досы Сьюзан Сонтаг оны "жарайды, менің сүйікті шағын журналым" деп атаған. Джеймс Атлас "Кітап соғыстары" кітабында "Сальмагунди" журналын "шамасы, елдегі ең беделді интеллектуалдық журнал" деп сипаттайды.
Salmagundi is a US quarterly periodical, featuring cultural criticism, fiction, and poetry, along with transcripts of symposia and interviews with prominent writers and intellectuals. Susan Sontag, a longtime friend of the publication, referred to it as "simply my favorite little magazine." In The Book Wars, James Atlas writes that Salmagundi is "perhaps the country's leading journal of intellectual opinion."
Тарихы және профилі
Салмагундиді Роберт Бойерс 1965 жылдың күзінде өзінің жастық шағында тапқан ақшаға негіздеді, ол ақшаны көршілес еврей ғибадатханасында, тойларда және Бар-мицваларда ән айту арқылы тапқан. Бойерс төрт ай сайын жарық көретін журналы үшін сол дәуірдегі басқа "кіші журналдардан" – Partisan Review, F. R. Leavis-тің Scrutiny және T. S. Eliot-тың Criterion сияқты журналдардан шабыт алды. Бойерс және оның әйелі Маргарита "Пэг" Бойерс екеуі де Скидмордың ағылшын тілі кафедрасында профессор болып жұмыс істейді. Журнал 2015 жылы 50 жылдығын атап өтіп, Салмагундидің алғашқы бес онжылдығынан таңдап алынған "Ең жақсы туындылардың" жинағынан тұратын үш үлкен томды жариялады. Журналдың ресми мақсаты болмаса да, Бойерс Лионель Триллингтің мәдениеттің "сақтық пен тоқымауға, немесе әлеуметтанулық ғылымға ғана, немесе дінге ғана" берілуін қалдырмаудағы және "әдебиеттің ресми өкілдерін сәл алаңдатудағы" рөлін сипаттаған сөздерін жиі келтіреді. "Салмагунди" редакторы өз оқырмандарының қалыптасқан көзқарастарына "ЖОҚ" деп айтудың және қайта ойлаудың жолдарын үнемі табумен мақтанады. 1994 жылы қайтыс болғанға дейін "Салмагунди" журналына үнемі қатысқан Кристофер Лаш 1975 жылы журналдың "солшылдардың негізгі мақсаттарына көңіл бөліп, солшылдардың қалыптасқан стереотиптерін сынағанын" айтты. Лаш сондай-ақ, Салмагундидің "жалған радикализмге", "әдепкі академиялық дәстүрге" және "эстетизмге" қарсы тұрғанын, тіпті "қазіргі әлемдегі интеллектуалды мәдениеттің осалдығын" мойындағанын атап өтті. "Салмагунди" журналын басқа әдеби журналдардан ерекшелендіретін нәрсе – оның көрнекті ғалымдар мен жазушылар арасында қызықты пікір-таластарды ұйымдастырып, оларды (жариялану үшін транскрипциялап) басуға деген ұмтылысы. Бұрын өткізілген симпозиумдарға Лионель Триллинг, Ричард Рорти, Марта Нуссбаум, Славой Жижек, Энтони Аппиа, Орландо Паттерсон, Сьюзан Сонтаг және тағы да көптеген белгілі тұлғалар қатысқан.
Salmagundi was founded by Robert Boyers in the fall of 1965, using money he earned as a youth, singing at his neighborhood Jewish temple, and at weddings and Bar Mitzvahs. Boyers drew inspiration for his quarterly from other "little magazines" of the era, such as Partisan Review, F. R. Leavis's Scrutiny, and T. S. Eliot's Criterion, among others. Boyers and his wife, Margarita "Peg" Boyers are both professors in Skidmore's English Department. The magazine celebrated its Fiftieth Anniversary in 2015 by publishing three large volumes, featuring "Best Of" selections from Salmagundi's first five decades. While the magazine has no explicit mission statement, Boyers has often invoked Lionel Trilling's description of the role served by little magazines in preventing the culture from "being cautious and settled, or merely sociological, or merely pious" and "to make the official representatives of literature a little uneasy." Salmagundi's editors take pride in continually finding "ways to say NO and THINK AGAIN to the largely settled views of our own enlightened readership." Christopher Lasch, a frequent contributor to the Salmagundi until his death in 1994, observed, in 1975, that the magazine "often criticized leftist clichés from a point of view sympathetic to the underlying objectives of the left." Lasch further noted that Salmagundi reliably opposed "fake radicalism," "genteel academicism" and "estheticism," even as it recognized "the precarious position of intellectual culture in the modern world." One of the things that sets Salmagundi apart from other literary magazines is its commitment to hosting (and transcribing, for publication) ambitious symposia, featuring lively debate among prominent scholars and writers. Past symposia have included figures such as, Lionel Trilling, Richard Rorty, Martha Nussbaum, Slavoj Zizek, Anthony Appiah, Orlando Patterson, Susan Sontag, and many others.