Кіріспе
Шри-Ланканың шивизм және тамил тілінің ғалымы, реформаторы, қайта жаңғыртушы Арумука Навалар (18 желтоқсан 1822 – 5 желтоқсан 1879) – Шри-Ланкадағы шивалық тамил тілінің ғалымы және діни реформатор. Ол Шри-Ланка мен Үндістандағы жергілікті индуистік тамил дәстүрлерін қайта жаңғыртуда маңызды рөл атқарды. Навалардың туған аты – Наллур Арумука Пиллай. Христиандық теологиялық қағидаларды білу арқасында Навалар христиан миссионерлерімен діни бәсекелестікті күшейтуге, Үндістанда және Шри-Ланкада тамилдердің және олардың тарихи діни мәдениетін қорғауға, христиан дініне кең ауқымды көшуді болдырмауға ықпал етті. Ол, мысалы, шайва агамалары (қасиетті кітаптар) жануарларды құрбандыққа шалуға және кез келген түрдегі зорлық-зомбылыққа тыйым салады деп көрсетті. Бұл аралдағы тамил индуистерінің шамамен 50% құрайды. Тарихи тұрғыдан алғанда, веллаларлар жер иелері, әдебиетшілер, храмдар мен монастырлардың демеушілері болған элитаның бір бөлігі болды. Навалар туған кезде олар Джаффна түбегіндегі әлеуметтік-саяси басшылықтың құрамында болды – Оңтүстік Үндістаннан Палк бұғазымен бөлінген 40x15 шақырымдық аймақ. Навалар тамил шивалық әдебиетті отбасында өсті. Бұл сонымен қатар 1621 жылы португалдық отаршылдардан жеңілгенге дейін осы мәдениетті қолдаған Джаффна Корольдігінің орталығы болды. Налур жеңілген корольдіктің астанасы болды. Арумугамның әкесі Кандхарпиллаи – тамил ақыны және Арумука Наваларға тамил әдебиетінің негізін қалады. Оның анасы Сиваками – ең жоғарғы Шива құдайына деген сенімімен танымал болды. Арумугам Үндістанның классикалық тілі – санскритті, сондай-ақ тамил грамматикасын оқыды. Арумугам христиандық миссия мектебінде күндізгі студент ретінде ағылшын тілін оқыды. Оқуын аяқтағаннан кейін, ол Жаффна орталық колледжінде ағылшын және тамил тілдерін оқыту үшін қалды. Ол индуистік храмдардағы апталық уағыздары арқылы индуистік Ведалар мен Агамаларда қолдау таппаған барлық амалдарды реформалауға тырысты. Лекциялар циклы бірнеше жыл бойы үнемі жалғасты және шивалық қайта жаңғыруға әкеліп, көптеген Джаффна шиваларының арасында білімділік пен құлшынысты дамытуға көмектесті. Бұл христиан миссионерлерінің индуистерді "құтпанды" етуіне тікелей тактикалық жауап болды.
Arumuka Navalar (; 18 December 1822 – 5 December 1879) was a Sri Lankan Shaivite Tamil language scholar and a religious reformer who was central in reviving native Hindu Tamil traditions in Sri Lanka and India. Navalar's birth name was Nallur Arumuka Pillai. With his knowledge of Christian theological premises, Navalar became influential in creating a period of intense religious rivalry with Christian missionaries, defending Tamils and their historic religious culture in India and Sri Lanka, preventing large scale conversions to Christianity. such as by showing Shaiva Agamas (scriptures) prohibit animal sacrifice and violence of any form. which constitutes about 50% of the Tamil Hindus on the island nation. Historically, the Vellalars had been a part of the elites who owned lands, were literati, patrons of temples and monasteries. At the time of Navalar's birth, they were a part of the socio political leadership in Jaffna peninsula, a strip of land (40 by 15 miles) separated from South India by the Palk Strait. Navalar grew up in a literati Tamil Shaiva family. It was also home to the Jaffna Kingdom that had patronised this culture before it was defeated by the Portuguese colonials in 1621 CE. Nallur was also the capital of the defeated kingdom. Arumugam's father Kandharpillai was a Tamil poet and provided a foundation in Tamil literature to Arumuga Navalar. His mother Sivakami was known for her devotion to supreme Saiva deity Lord Siva. Arumugam studied the Indian classical language, Sanskrit as well as Tamil grammar. Arumugam studied English in a Christian mission run school as a day student. After his studies, he was asked to stay on at the Jaffna Central College to teach English and Tamil. Through his weekly sermons at Hindu temples, he also attempted to reform local Tamils of all practices that did not find sanction in the Hindu Vedas and Agamas. The lecture series and its circuit continued regularly for several years and produced a Saiva revival, helping informed piety grow among many Jaffna Saivas. This was a direct tactical response to confront what he called the "mockery" of the Hindus by Christian missionaries.
Негізгі мәліметтер
Тамил халқы Тамил Наду мен Шри-Ланканың туған жері. Тамилакам (көне тамил елі) индуизм, буддизм және джайнизм діндерін ұстанған. Индуизм, тамил және санскрит тілдерін дін қызметкерлері мен саудагерлер Оңтүстік-Шығыс Азияға таратыпты. 12 ғасырға қарай тамилдерде шивалық және вайшнавтық ғибадатханалар, діни әдебиеттер мен қасиетті орындардың кең желісі болған. Олар Веда мен Агамаларды өз сенімдерінің негізі деп санаған. Навалар осы ортада дүниеге келген және өскен. 19 ғасырда Англия мен Америкадан келген протестант миссионерлері Жаффнада индуизмнің "жаман" екеніне сене бастады және Құдай мен шайтан арасындағы күресте индуизмнің "жалғандығын" ашу үшін "The Morning Star" сияқты басылымдарды пайдаланды. Балаларға арналған мектептерде "Сканда Пурана" сияқты мәтіндерді ерекше атап көрсетті. Бұл шива қауымын ашуландырды, олар христиан миссионерлерінің әдістеріне қарсы тұру үшін өз күштерін жұмсауға кірісті. Арумугам Навалар әлі де Питер Персивалдың жетекшілігімен жұмыс істеп, Киелі кітапты аударғанда, 1841 жылдың қыркүйегінде "The Morning Star" газетінде псевдониммен маңызды хат жариялады. Бұл христиандық пен индуизмнің салыстырмалы зерттеуі болды және христиан миссионерлері жергілікті индуист саивалық тәжірибелерге қарсы қолданған аргументтердің әлсіздігіне бағытталды. Миссионерлер жергілікті индуист саиваларының бейнеге табынуын және ғибадатханалардағы рәсімдерін "шайтандық" және "құндылығы жоқ" деп сынаған. Киелі кітапты тамил тіліне аударуға құлшыныспен кіріскен Навалар, христиандық пен Исаның өзінің ежелгі израильдіктердің ғибадатханалық дәстүрлеріне қатысты екенін, ал христиандықтың айқыш сияқты иконаларына деген құрмет, шиваның линга сияқты индуизм иконаларына деген құрметке ұқсас екенін айтты. Егер христиандар өз шіркеулерін, рәсімдерін және символдарының педагогикалық тұрғыдан пайдалы екенін тапса, неге шива индуистері бірдей адам құқықтары мен діни таңдауларға ие болмауы керек? – деп сұрақ қойды Навалар. Оның хатында миссионерлер өз діндерін дұрыс емес көрсеткендері үшін ескертілді және бейнеге табыну мен ғибадатханалардағы рәсімдерге қатысты христиандық пен индуизмнің арасында ешқандай айырмашылық жоқ деген қорытынды жасалды.
Аудандық уағыздау
Методист уағыздаушылары таратып жүрген уағыз әдістерін пайдаланып, ол аудандық уағыздаушы болды. Оның алғашқы жиыны 1847 жылдың 31 желтоқсанында Ваннарпаннайдағы Вайтешваран ғибадатханасында өтті. Бұл әр жұма күні кешке "Прасангам" деп аталатын апталық шара болатын. Осы жиындарда ол қасиетті мәтіндерден оқып, содан кейін қарапайым адамдарға түсінікті болғандай уағыз айтты. Оған Налурлық досы Картикея Айяр және оның мектебінің шәкірттері көмектесті. Уағыздардың тақырыптары көбінесе этикалық, діни және теологиялық мәселелерді қамтыды, соның ішінде зынаның зияны, маскүнемдік, кісі өлтірмеудің қадірі, әйелдердің мінез-құлқы, лингаға табыну, төрт киелі рәсім, садақа берудің маңыздылығы, сиырларды қорғау және Құдайдың біртүтастығы туралы айтылды.
Агамға баса назар аударылады
Ол апта сайынғы уағыздарында христиандарды сынап, жергілікті индуистердің көне дәстүрлерін айыптады. Ол өзінің туған қаласындағы Наллур Қандасвами ғибадатханасының қамқоршылары мен жұбыншыларын бір ғасыр бұрын ғибадатхананы Агамдарға сәйкес салмағандары үшін және Агамдарда оқымаған жұбыншыларды пайдаланғандары үшін айыптап сөйледі. Ол сондай-ақ, олардың Вельге, яғни басты құдайдың символы саналатын қаруға табынуына қарсы шықты, себебі мұндайға Агамдарда рұқсат берілмеген.
Мектептер жүйесінің реформасы
Ол құрған мектепті Саивапракаса Видьясала немесе Шива Иесінің даңқының мектебі деп атады. Мектепте дәстүрлі тамилдік оқыту жүйесі қолданылмады, онда әр студент өз ырғағымен жұмыс істейтін және мұғалім мен оқушы арақатынасы өте төмен болатын. Бұл жүйе осы саланың сардарларын шығарғанмен, миссионерлер қолданған батыс жүйесімен салыстырғанда, көп еңбек талап ететін және тиімсіз болды. Оның баспаханасы Ваннарпаннайдағы бір саудагердің қайырымдылығымен салынған ғимаратқа орналасты. Ол «Видьянубалана йантра сала» (Білімді сақтау баспаханасы) деп аталды. Сондай-ақ, «Киюге тыйым салу», «Шива ғибадатханасындағы құлшылық нұсқаулығы» және «Сайва дінінің мәні» сияқты маңызды еңбектер жарық көрді. Оның алғашқы ірі әдеби басылымы 1851 жылы Секилардың «Перия Пуранам» кітабының 272 беттік прозалық нұсқасы болды, ол 12 ғасырлық Наянарлар немесе Сайва әулиелерінің өмірбаянын қайта баяндады. Бұдан кейін жергілікті миссионерлер Шри Муруганды екі әйелге үйленгені үшін «әдепсіз құдай» деп сынады. Жауап ретінде Навалар «Жарқын Даналық» еңбегін жариялады, онда оның шежірелері мағынаның әртүрлі деңгейлерін бейнелейтіні және христиандық Киелі кітаптағы көптеген кейіпкерлер, мысалы, миссионерлердің жақсы мінез-құлық үлгісі ретінде көрсеткен Дәуіт патша, бірнеше әйелдері мен серіктестері болғаны түсіндірілді. Ол христиан миссионерлерінің индуистерді «құтпандықтаған» сияқты қайшылықты тудырған әдебиеттерді де жариялады. Центината Айярмен бірге ол Киелі кітаптан әдепсіз тілдің мысалдарын жариялап, оны «Киелі кітаптағы жиренішті нәрселер» (Библия Куцита) деп атады. 1852 жылы ол Си. Винаякуртти Четтиармен бірге (Наллурдан) Муттукумара Кавираджардың даналығы туралы «Кумми әнін» басып шығарды. Жергілікті христиандар мұндай сынды бір жақты цензуралауды және осы баспаханаларды жабуды талап етті. 1854 жылы басылған бұл еңбек дінге өтудің қарқынын тоқтатуға бағытталған болатын. Ол «Сайва дусана парихара» (Сайвизмді теріс пайдалануды жою) деп аталған, миссионерлерге қарсылық білдірген Сайваларға арналған оқулық еді. Навалардың мұрасы Джаффнада басталды, бірақ Шри-Ланка мен Оңтүстік Үндістанға кеңінен тарады. Навалардың реформаның екі орталығын құруға белсенді күш салуы оны тамил қауымында ықпалды етті. Ол екі мектеп, екі баспахана ашып, Жаффна мен Мадрас президенттігіндегі христиан миссионерлік қызметіне қарсы науқан жүргізді. Ол шамамен тоқсан жеті тамил басылымын шығарды, жиырма үшін өзінің туындылары, он бірі түсіндірмелер, ал қырық басылымы грамматика, әдебиет, литургия және теология салаларында бұрын баспаға шығарылмаған еңбектері болды. Осылайша ежелгі еңбектерді қалпына келтіріп, өңдеп, басып шығарған Навалар жоғалған тамил классикасын қалпына келтіруге негіз салды, осы істі У. В. Свамината Айер және С. В. Тамотарампиллаи сияқты басқа тамил ғалымдары жалғастырды. Навалар қазіргі заман талабына сай, сәтті және өркендеген әлемдегі алғашқы индуистік мектепті құрды. Ол 1865 жылы Чидамбарамда құрған мектеп бүгінгі күнге дейін сақталған, ал ұқсас мектептер жақын маңдағы екі қалаға ғана тараған сияқты. Шри-Ланкада оның еңбегі нәтижесінде жүз елуден астам бастауыш және орта мектеп пайда болды. Бұл мектептердің көптеген студенттері христиан миссионерлік қызметіне ғана емес, сонымен қатар нео-индуист секталарына қарсы индуистік Сайва мәдениетін қорғауда табысқа жетті. Армука Навалар өзін идеалды өткенмен байланыстырған, индуист Сайва мәдениетінің дәстүрлерінде жұмыс істеген және индуист Сайва ілімін ұстанған. Ол индуизмнің шайвизмін сөзсіз қорғады. Ол өзінің касталық тегіне көп мән бермеген, өйткені ол барлық тірі жандарды тең деп есептеген, бірақ оның күш-жігері индуист Сайва Веллала (шаруалар, жер иелері) мен Карайярдың (жауынгерлер) дәстүрлі артықшылықтарын нығайтуға әкелді. Навалар тамил саясатына көп қызығушылық танытпаса да және Шри-Ланка мен Оңтүстік Үндістанда индуист шайва дінін қорғауға баса назар аударса да, индуист шайва мәдени мұрасын агрессивті уағыздауы тамил ұлтшылдығының өсуіне үлкен үлес қосты. Деннис Хадсонның айтуынша, тамил ұлтшылдық қозғалысының бір бөлігі «индуист Сайва Сиддхантасы барлық басқалардан бұрын түпнұсқа тамил діні болды» деп мәлімдейді. Навалар мен оның ізбасарларын Сиватамби сияқтылар діни әдебиетке «күнәсі үшін» тым көп назар аударды және христиан миссионерлеріне қарсылық көрсеткен кезде «ашық түрде тамил әдебиетінен алшақтады» деп айыптады. Алайда, Дэвид Шульман Навалардың 1851 жылы негізінен діни емес тамил Сангам әдебиетін (мысалы, «Тирмурукааттуппадай», Он идильдің бірі) және ежелгі тамил грамматикалық мәтіні «Толкаппиям» туралы пальма жапырақтарынан жасалған алғашқы қағаз басылымдарын тапқан және басып шығарған алғашқылардың бірі болғанын айтады. Камил Звелебил – тамил әдебиетінің ғалымы, Навалардың 1879 жылға дейін классикалық тамил әдебиетін (діни және әлеуметтік) анықтаған, өңдеген және басып шығарған негізгі тұлғалардың бірі болғанын айтады. Ол сондай-ақ өзінің тамил достарын индуист мәтіндерін және олардың аудармаларын басып шығаруға шақырып, ынталандырды. Питер Шалк Навалардың Вайшнава және Жайна қауымдастығын жек көретініне де айыптаулар бар екенін мәлімдейді.