Кіріспе

Каталондық тоқыма өнеркәсібінің магнаты

Эусеби Гюэлл и Бацигалупи, Гюэллдің 1-графы (15 желтоқсан 1846 – 8 шілде 1918) – 19-ғасырдың соңында Каталониядағы өнеркәсіптік революциядан үлкен пайда тапқан каталондық кәсіпкер. Ол 1871 жылы Комильястың 1-ші маркизі және жақсы білінетін құл саудагері Антонио Лопес и Лопестің қызы Луиза Изабель Лопес и Брюге үйленді, олардың он баласы болды. Гюэллдің қыздарының бірі, Изабел Гюэлл и Лопес, танымал композитор атанды.

Өмірбаян

Гюэлл Барселонада дүниеге келді және Барселонаға оралғаннан кейін құл саудагері ретінде Кубада болған кезінде, сондай-ақ Барселонаға оралғаннан кейін құрған көптеген кәсіпорындары арқылы зор байлық жинаған Торредембаррадан шыққан бай өнеркәсіпші Жоан Гюэлл и Феррердің ұлы болды. Оның анасы Франческа Бацигалупи I Долсер – 18 ғасырдың соңында Каталонияға көшіп келген Генуялық ежелгі саудагерлер әулетінің мүшесі еді. Гюэлл негізінен тоқыма өнеркәсібімен айналысқан әкесінің бизнесін жалғастырып, отбасының байлығын арттырды. Үйленгеннен кейін ол Испанияның ең бай адамдарының біріне айналды. Гюэлл 1878 жылы Парижде өткен Дүниежүзілік көрмеге барғанда жас сәулетші Антони Гаудимен танысты. Ол көрмеде Гаудидің Испания павильонындағы жұмыстарын көрген болатын. Екеуі өмір бойы дос және серіктес болып, дін сияқты өзара қызығушылықтарын тапты (екеуі де берілген католиктер еді). Гюэлл сәулетші Антони Гаудидің «меценат» атанды. Олардың көптеген ынтымақтастығы Гаудидің мансабының басында басталды, Гюэлл Гаудиді өзіне ерекше дизайнмен ғимараттар құра алатын адам деп санады. Гюэллдің болашақ сәулетшіге тапсырған алғашқы жұмыстарының ішінде Гаррафтағы Бодега Гюэлл (шарап қоймасы), Педральбестегі Пабеллонес Гюэлл және бастапқыда Гюэлл отбасының үйі болған, кейін мемлекетке сыйланған Парк Гюэлл бар еді. 1890 жылы Гюэлл тоқыма фабрикасын Сантстан Барселонаның оңтүстігіндегі Санта-Колома-де-Сервельоға көшірді. Ол жерде 19 ғасырдың соңында салынған британдық жұмысшылар колониясы үлгісінде жұмысшылар колониясын құрды. Санта-Коломадағы колония немесе ауыл, қазір Colonia Güell деп аталады, жоғары социалистік идеалдармен салынды: тоқыма жұмысшылары мен олардың отбасылары жайлы тұру үшін орташадан үлкен бөлмелері, кең терезелері және жақсы желдетуі бар үйлер. Ауыл салыстырмалы түрде дербес болды және дүкендер, кафелер, театр, кітапхана және ұлдарға арналған мектеп кірді. 1890 жылы Гаудиге ауылға қарап тұрған төбеде шіркеу мен крипт салу тапсырылды. Алайда Гюэлл қаржылық қиындықтарға тап болды және жоба тоқтатылды. Аяқталмаған күйіне қарамастан, бұл жұмыс шедевр болып табылады және Гаудидің архитектуралық ерекшеліктерін, соның ішінде катенерлік аркалар мен мозаикалық әрлеулерді көрсетеді. Әлі күнге дейін толыққанды жұмыс істеп тұрған ауыл модернистік сәулеттің көптеген мысалдарына ие. Бірде Гауди Гюэллге: «Кейде біз ғана осы архитектураны ұнататынымызды ойлаймын», – деді. Гюэлл: «Мен сіздің архитектураңызды ұнатпаймын, оған құрметтеймін», – деп жауап берді. 1900 жылы Гюэлл Барселонаның Грасия ауданында жер сатып алып, Гаудиге байлар үшін сарай салуды тапсырды. Ол кезде бұл аймақ шалғай деп есептелді және жоба коммерциялық сәттілікке жете алмады. Тек екі үй салынды. 1923 жылы Гюэлл отбасы бұл жерді Парк Гюэлл ретінде қалаға сыйлады. Король Альфонсо XIII 1908 жылы Эузеби Гюэллді граф титулымен марапаттады. Ол 1918 жылы Парк Гюэллдегі үйінде қайтыс болды.