Кіріспе

Ричард II (шамамен 1075 – 1105/06), «Тоқшы» деп аталған, 1090 немесе 1091 жылдары Аверса графы және Капуа князі болды. 1093 жылы есейгенге дейін ол Каяццо графы Роберттің қамқорлығында болды. Капуаның Джордан I және Салерноның князі Гуамар IV-нің қызы Гейтельгриманың үлкен ұлы және мұрагері, ол атасы Капуаның Ричард I-нің құрметіне аталған. Бұл әсерлі тегін баяндай келе, Апулиялық Вильгельм «Роберт Гвискардың істері» еңбегінде: «Ол әлі жас болса да, ересек адамға лайық қайрат көрсетеді» дейді. Ол әкесінің билігіне өте жас кезінде ие болды, бірақ бірден ол және оның отбасы тәуелсіз капуандықтар тарапынан қаладан қуылды. Аквино графтары көтеріліс жасап, Ричардтың туысы, Каринола графы Джонатан қорғаған Сорияға шабуыл жасады. Ричард келесі жеті жыл бойы жер аударылды (осы уақыт ішінде Ландо IV есімді ломбард билік құрды), көп есейген соң Сицилия графы, үлкен ағасы Роджер I және Апулия герцогы, бірінші туысы Роджер Борсадан көмек сұрады. Екі Роджер де келді – біріншісі Неаполь қаласы үшін, екіншісі Ричардтың Апулия үстемдігін мойындауы үшін, 1098 жылдың мамыр айында Капуаны қырық күн қоршады. Бұл қызықты қоршау болды, себебі граф Роджермен дауласқан Папа Урбан II Сицилиядағы легаттық билік мәселесін талқылау үшін келді, ал Англия королі Вильгельм II-ден өз еркімен жер аударған Кентербери архиепископы Ансельм Аосталық папамен кездесу үшін келді. Сицилиялық сарациндердің көмегімен қала жауылды, князь қайтадан билікке келді, Апулия үстемдігі мойындалды, ал папа мен граф Салерноға кетіп қалды. Оның билігінің соңғы сегіз жылы оқиғасыз өтті, ол мұрагер қалдырмады, және оның кіші інісі Роберт оның орнына отырды (1105 немесе, көбінесе, 1106 жылы қайтыс болды). Ол Гаутвиль Апулия герцогына құрмет көрсетуге келіссе де, оның мұрагерлері олай істемеді, және Капуа олардың билігінде де-факто тәуелсіздікке қайта оралды. Ричардтың рухани кеңесшісі Каринола епископы Бернард болды.