Амадей IV Савойский (1197-1253): тарихы, Савой графы, мұрагерлік үшін күрес, Аоста алқабындағы көтеріліс, және Торин мен Пинероло қалаларымен соғыстар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық дворян (1197–1253)
Italian noble (1197–1253)
Амадей IV (1197, 11 маусым 1253) 1233 жылдан 1253 жылға дейін Савой графы болды. Амадей Савойяның Монмелиан қаласында дүниеге келген. Савойлық Томас I мен Женевалық Маргареттің заңды мұрагері болған ол, әкесі қайтыс болғаннан кейін Савой жерлерін мұраға алу үшін ағаларымен күресуге мәжбүр болды. Оның ағалары Пьетро мен Аймон Аоста аңғарында Амадейге қарсы көтеріліс ұйымдастырды, бірақ ол Салуццоның Манфред III және Монферраттың Бонифаций II көмегімен, олар оның күйеу балалары болғандықтан, оны басып тастады. Ол ағасы Томаспен бірге Турин және Пинероло коммуналарына қарсы соғысты, бірақ нәтижесі белгісіз болды. Оның орнын жас ұлы Бонифаций басты.
Amadeus IV (119711 June 1253) was Count of Savoy from 1233 to 1253. Amadeus was born in Montmélian, Savoy. The legitimate heir of Thomas I of Savoy and Margaret of Geneva, he had however to fight with his brothers for the inheritance of Savoy's lands after their father's death. His brothers Pietro and Aimone spurred a revolt in Aosta Valley against Amadeus, but he was able to crush it with the help of Manfred III of Saluzzo and Boniface II of Montferrat, who were his sons in law. Together with his brother, Thomas, he fought against the communes of Turin and Pinerolo, but with uncertain results. He was succeeded by his young son Boniface.
Отбасы басшысы
Савойлық I Томастың тұңғыш ұлы ретінде Амадей 1233 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін графтық пен оған қарасты жерлерді мұраға алды. Бірақ оның ағалары Питер мен Аймон одан мүліктерді бөліп, өздеріне үлес беруді талап етті. 1234 жылғы шілдеде ол ағасы Вильгельммен бірге Шато-де-Шиллон қамалында отбасылық кеңес өткізді. Екі тарап та қарулы әскермен келгенімен, Вильгельм ағайындылар арасында келісімге келуге қол жеткізді. Бұл келісім жерлерді бөлмей сақтап қалды, бірақ Амадей билігіндегі белгілі бір аймақтарда кіші ағаларының құқығын мойындады. Бұл аймақтар Савойя жерлерінің шекарасында орналасқан еді, мақсаты – бауырластарды графтықты азайту емес, кеңейтуге ынталандыру болды. 1235 жылы інісі Томас шіркеудегі қызметін тастағанда, Амадей оған да сондай аймақтарды сыйлады. Ұлы дүниеге келмей тұрып, Амадей өсиетін бірнеше рет өзгертті. Алғашқыда ол күйеу балаларын мұрагер еткен, бірақ 1235 жылы өсиетін ағасы Томасқа пайдалы болу үшін қайта жазды. Сол жылдың желтоқсанында ол күйеу балаларын қайта мұрагер етті, бірақ қамалға дайындалып жатқанда, өсиетті тағы да Томасқа пайдалы етіп өзгертті. 1239 жылғы наурызда оның қыздары оны өсиетті өздеріне қайтаруға көндірді. 1240 жылғы 4 қарашада Томас қайта оралып, оны өсиетті тағы да ағасының пайдасына қайта жазуға иландырды. Томас кеткен соң, өсиет тағы да өзгертілді. Оның соңғы өсиеті 1252 жылы жазылды, онда титул мен барлық мүлікті ұлы Бонифацийге қалдырып, ағасы Томасты регенттікке және титулға екінші мұрагерлікке тағайындады.
As the eldest son of Thomas I of Savoy, Amadeus inherited the county and associated lands on his father's death in 1233. However, his brothers Peter and Aymon demanded that he divide the territories and give them their share. In July 1234, he and his brother William convened a family meeting at Château de Chillon. While both sides arrived with armed troops, William was able to negotiate a treaty between the brothers. This treaty kept the lands intact, but recognized the authority of the younger brothers within certain regions under Amadeus. These territories were on the frontiers of Savoy lands, designed to encourage the brothers to expand the county rather than diminish it. When his brother Thomas left his career in the church in 1235, Amadeus granted him similar territories. Before he had a son, Amadeus changed his mind many times regarding his will. Initially, he had made his sons in law his heirs, but in 1235, he rewrote his will in favour of his brother Thomas. In December of that year, it went back to having his sons in law as heirs, until Amadeus was preparing for the siege. Then he rewrote the will in favour of Thomas. In March 1239, his daughters convinced him to return it to their favour. On 4 November 1240, Thomas returned and persuaded him to rewrite the will in his brother's favour again. When Thomas left, once again the will was reversed. His final will was written in 1252, leaving the title and nearly everything to his son, Boniface, and naming his brother Thomas as regent and second in line for the title.
Еуропалық державалар арасында
Амедей сол кездегі Еуропаның ірі державаларының талаптарын теңестіруде көптеген қиындықтарға тап болды. 1235 жылы Англия королі Генрих III Амедейге графтың қызы Прованс Элеонораға үйлену үшін оның келісімін және батасын сұрап хат жазды. 1238 жылы Амедей Туриндегі Фридрих II сарайына барды, онда император оны рыцарь дәрежесіне көтерді. Содан кейін ағаларымен бірге Брессия қаласын қоршауға қатысқан әскерге басшылық етті. 1243 жылдың шілдесінде Амедей мен оның інісі Томасқа Сардинияның Энцосы Верчелли қаласын қоршауға қосылуға бұйрық берді, ол жақында Империядан Папаға адалдығын ауыстырған еді. Қалаға жасалған шабуыл сәтсіз аяқталды, сонымен қатар Амедей мен оның інісі осы ісі үшін шіркеуден қуылды. Ағайындылар жаңа Папа Иннокентий IV-ге хат жазып, шіркеуден қуылғанына шағымданғанда, ол олардың өтінішін қабылдады. 1244 жылдың соңында Папа Иннокентий IV Римнен қашқанда, Амедей оны Сузада қарсы алып, Шамбериге дейін қауіпсіз жеткізді, содан кейін ағасы Филипп Папаны Лионға дейін сүйемелдеді. Бірақ Амедей сол кезде император әскеріне де сол жолдарды ашуға дайын болды. Ол сондай-ақ 1246 жылдың 16 қаңтарында Генрих III-пен келісімге қол қойды, ол ағылшындарға жыл сайын 200 марка төлеу шартымен жолдардан өту құқығын берді. Сол айда Амедей өзінің қызы Беатрис Провансты Фридрих әскерінен құтқару үшін Провансқа аттанған әскерге қосылды және оны Анжу графы Шарльға үйленуіне сүйемелдеді. 1247 жылдың мамыр айына қарай Фридрих Папаға қарсы әрекет етуге дайын болды. Ол өзінің әскерін Туринде жинап, Арль және Франция корольдіктерінде оған адал болғандарды Савой астанасы Шамбериде кездесуге бұйырды. Алайда Пармадағы көтеріліс Фридрихті бұл жоспардан кері қайтарды. Сол жазда Амедей Папаның Ломбард Лигасына 1500 әскер жіберу әрекетін тоқтатты. 1248 жылдың 8 қарашасында Фридрих Амедей мен оның інісі Томасқа Лионға барып, бейбіт келісімдерді бастауды өтінді. Бірақ олардың күш-жігері сәтсіз аяқталды және соғыс Фридрихтің өліміне дейін жалғасты.
Amadeus faced many challenges in balancing the demands of the greater powers in Europe at that time. Henry III of England wrote to Amadeus in 1235 to seek his consent and blessing to marry the Count's niece, Eleanor of Provence In 1238, Amadeus went to the court of Frederick II, Holy Roman Emperor, in Turin, where he was knighted by the Emperor. Then with his brothers, he led troops as part of the siege of Brescia. In July 1243, Amadeus and his brother Thomas were ordered by Enzo of Sardinia to join him in a siege of Vercelli, which had recently switched allegiances from the Empire to the Pope. Not only was the attack on the city unsuccessful, but Amadeus and his brother were excommunicated for it. When the brothers wrote to the new Pope Innocent IV to appeal the excommunication, he granted their request. In late 1244, when Pope Innocent IV fled from Rome, Amadeus met him in Susa and escorted him through the passes to Chambéry, and then provided his brother Philip as escort for the Pope downriver to Lyon. However, Amadeus was then willing to open the same passes to the imperial army. He also signed a treaty with Henry III on 16 January 1246 which gave rights of passage through the passes to the English in exchange for an annual payment of 200 marks. That same month, Amadeus joined a force which went to Provence to rescue his niece, Beatrice of Provence from the forces of Frederick and escort her to her marriage to Charles of Anjou By May 1247, Frederick was ready to move against the Pope. He had gathered his army in Turin, and ordered those still loyal to him in the kingdoms of Arles and France to meet at Chambéry (the capital of Savoy). However, the revolt of Parma pulled Frederick back from this plan. That same summer, Amadeus blocked an attempt by the Pope to send 1500 soldiers to the Lombard League. On 8 November 1248, Frederick asked Amadeus and his brother Thomas to go to Lyon and start negotiations for peace. However, their efforts were unsuccessful and the war continued until the death of Frederick.