Француз революциясының белсендісі Анн Жозеф Теронь де Мерикур
Theroigne de Mericourt
Анн Жозеф Теронь де Мерикур (1762-1818) – Бельгиялық революционер, Француз революциясының ұйымдастырушысы. Төңкерісшіл клубтардың құрылғандасы, саяси белсенді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз революциясының ұйымдастырушысы (1762–1817)
French Revolution organizer (1762 1817)
Анн Жозеф Теройн де Мерикур (туған Энн Жозеф Тервагн; 13 тамыз 1762 – 8 маусым 1817) – бельгиялық әнші, оратор және француз революциясының ұйымдастырушысы. Ол қазіргі Люксембург провинциясының шағын қаласы Маркурда, Лиеж князь-епископтығында (осыдан "де Мерикур" атауы шыққан) дүниеге келді. Ол француз революциясында белсенді қатысып, Австрияның Төмен Жерлерінде де революциялық қозғалысты дамыту үшін жұмыс істеді. Бельгиядағы агенттік провокаторлық әрекеттері үшін 1791 жылдан 1792 жылға дейін Австрия түрмесінде қамалды. Ол париждік революциялық клубтардың бірін құрушылардың бірі болды және Қазан күндері көтерілісіне қатысқан деген айыппен Францияда оның тұтқындалуына ордер берілді. Ол француз революциялық баспасөзіндегі бейнесімен және одан кейінгі психикалық күйзелісі мен психиатриялық ем алуымен танымал.
Anne Josèphe Théroigne de Méricourt (born Anne Josèphe Terwagne; 13 August 1762 – 8 June 1817) was a Belgian singer, orator and organizer in the French Revolution. She was born at Marcourt, in Prince Bishopric of Liège (from which comes the appellation "de Méricourt"), a small town in the modern Belgian province of Luxembourg. She was active in the French Revolution and worked within the Austrian Low Countries to also foster revolution. She was held in an Austrian prison from 1791 to 1792 for being an agent provocateur in Belgium. She was a cofounder of a Parisian revolutionary club and had warrants for her arrest issued in France for her alleged participation in the October Days uprising. She is known both for her portrayal in the French Revolutionary press and for her subsequent mental breakdown and institutionalization.
Ерте өмір (17671789)
Ол Анн Жозеф Тервагн (Anne Josèphe Terwagne) Маркур, Рендеу қаласында Пьер Тервагнның (т. 1731 ж.) және Анна Элизабет Лахаеден (1732–1767) дүниеге келді. Анасы үшінші баласын туғаннан кейін қайтыс болды, Анн Жозефті әкесі мен екі бауырымен жалғыз қалдырды: Пьер Жозеф (т. 1764) және Жозеф (т. 1767). Анасы қайтыс болғаннан кейін, ол Льеждегі тәтесімен бірге тұруға жіберілді және монастырлық мектепке орналастырылды, онда тігін өнерін үйренді. Анн Жозеф мектепке барып оқығаннан кейін бір жыл өткенде, тәтесі үйленіп, оның мектеп ақысын төлеуін тоқтатты. Анн Жозеф әкесі қайтадан үйленген соң, үй қызметшісі болуға және тәтесінің балаларына қарауға мәжбүр болғандықтан, ол әкесіне қайта оралды. Әкесінің үйінде де жағдай жақсы болмады, әкесінің әйелі де оған тәтесінен кем қарамайтын. Оның үлкен ағасы Кампинадо атымен таныс туыстарының қасында тұру үшін Германияға кетті. 13 жасқа келгенде Анн Жозеф және оның кіші бауыры әкелерінің туыстарының бірімен бірге Xhoris қаласына кетті. Xhoris-те ол үнемі қорланды және тым көп жұмыс істеуге мәжбүр болды, соңында шыдай алмады. Осыдан кейін ол Льеждегі тәтесіне қайта оралды, бірақ оның әлі де жамандыққа ұшырағанын көрді. Өзінің өмірін өз қолымен бастау қажеттігін түсінгеннен кейін, ол Лимбург провинциясының Сугне қаласында мал өріп үйренді. Бір жылдан кейін ол Льежге тігінші болып жұмыс істеуге барды, бірақ бұрынғыдай өмірінен қанағаттанбады. Ол Xhoris-те тұратын Клеменд есімді тағы бір тәтесіне көмекке барды. Біраз уақыттан кейін, бір әйел Анн Жозефтен Антверпенге барып, оның қызына күтім жасауын өтінді, бірақ ол әйел оны қонақүйден тастап кетті. Бақытында, Анн Жозефті мадам Колберт есімді әйел байқап, оны балаларына тәрбиеші ретінде қабылдады. Анн Жозеф мадам Колбертпен бірге тұруды 16 жасында бастады; оның өмірі мадам Колберттың балаларына сабақ беруден және бірнеше еуропалық астаналарда опералық ән салуды үйренуден тұрды. Олар Лондондағы мадам Колберт үйіне келді, сонда бай ағылшын азаматы Анн Жозефке көз тікті. Бір күні, мадам Колберт үйден кеткенде, ағылшын азаматы үйге кіріп, Анн Жозефпен бірге қашып кетуін өтінді. Оның айтуынша, ол одан бас тарғаннан кейін, оны күшпен алып кетіп, ұрлады. Ол кәмелетке толғанда және мұрасын алғанда, бұл үйленбеген жұп өмір сүру үшін Парижге кетті. Ол оның салтанатты өмір салтын тез арада ұқтып алып, оған көмектесуге тырысты, бірақ 1787 жылы ол Англияға оралып, оны Парижде 200 000 ливрмен қалдырды. 1784 және 1787 жылдар аралығында ол 60 жастағы Париж Парламентінің кеңесшісі, маркиз де Персанмен қарым-қатынас құрды. Олардың қарым-қатынасы туралы көп нәрсе құпия болып қала береді, бірақ олар хаттар арқылы байланысқан және ол оған өте жомарт болғандығы белгілі. Анна Жозеф куртизан ретінде жұмыс істеген кезде әрқашан Мадмуазель Кампинадо деген атты қолданды. Танымал итальяндық тенор Джакомо Дэвидпен танысқаннан кейін, ол маркиз де Персаннан ажырасып, әншілік мансабын жалғастыруға шақырылды. Ол Джусто Фернандо Тендуччи есімді кастрат мұғалімін тапты және сабақтардың толық құнын төлей алмағандықтан, Тендуччидің адвокатының көмегімен келісімге келді. Ол Тендуччидің қарызын өтеу үшін одан ақша ұрлап алу жоспарын білмеді. Әкесіне бара жатқанда, ол әкесінің қайтыс болғанын естіп, жоспарларын өзгертуге мәжбүр болды. Тендуччи өзінің жоспарын орындай алмады, өйткені оның үлкен сомадағы ақшаны алып кетуге себебі болмады. Тендуччи оны өзімен, екі бауырымен және жарты бауыры Пьеромен Италияға саяхаттауға көндірді. Ол жол шығындары өтеледі деп ойлады. Олар 1787 жылдың мамыры мен 1788 жылдың ақпаны аралығында Италияның Генуя қаласына сапар шекті. Оның шын ниетін білгеннен кейін, ол достары мен заңгерлерінен көмек сұрады, олар келісімнің жарамсыз екенін мәлімдеді. Римге бару үшін, қазіргідей, Анна Жозефке ақша қажет болды. 1789 жылдың наурыз айында ол швейцариялық банкир Жан Фредерик Перрегоға хат жазып, Маркиз де Персаннан төлем алуға көмектескені үшін алғысын білдірді, үлкен бауырына менеджерлік қызмет сатып алу үшін қарыз сұрады және Рим мен Неапольге ұсыным хаттарын сұрады. Римде француз төңкерісі туралы әңгімелер тарала бастады. 1789 жылдың мамыр айында, кіші бауыры Римде орналасқаннан кейін, ол Италиядан Парижге сапар шекті, онда төңкерістің алғашқы толқынына ілігіп қалды.
She was born Anne Josèphe Terwagne in Marcourt, Rendeux, to Pierre Terwagne (b. 1731) and Anne Élisabeth Lahaye (1732–1767). Her mother died after giving birth to her third child, leaving Anne Josèphe alone with her father and two brothers; Pierre Josèphe (b. 1764) and Josèphe (b. 1767). After her mother died, she was sent to live with her aunt in Liège and was put into a convent school where she learned how to sew. About a year after Anne Josèphe began school, her aunt married and stopped paying for her school. Anne Josèphe fled back to her father after he remarried because she was forced to be a house maid and tend to her aunt's children. Life at her father's was no better, her stepmother treated her just as poorly as her aunt did. Her eldest brother went to Germany to stay with relatives by the name of Campinados. At the age of 13, Anne Josèphe and her younger brother went to Xhoris to stay with some of their father's relatives. While in Xhoris, she constantly was snubbed and overworked to the point where she could not take it any longer. As a result, she went back to her aunt in Liège, but found that she was still mistreated. After realizing the need to start her own life, she learned to herd cows in Sougné, a province in Limburg. A year later, she went back to Liège to work as a seamstress, only to face the same discontent with her life as before. She proceeded to seek refuge with a different aunt, by the name of Clamend, who lived in Xhoris. Before long, a woman asked Anne Josèphe to come to Antwerp with her to care for her daughter, but the woman abandoned her at the inn they were staying at after a few weeks. Luckily for Anne Josèphe, a woman by the name of Madame Colbert saw something within her and took her in as the governess to her children. Anne Josèphe was sixteen when she started living with Madame Colbert; her life consisted of teaching Madame Colbert's children and studying operatic singing in several European capitals. They ended up at Madame Colbert's house in London where eventually a rich Englishman set his eyes on Anne Josèphe. One night when Madame Colbert was out, the Englishman entered the home begging for Anne Josèphe to elope with him. According to her account after she declined, she was abducted and taken by force. When he became of age and inherited his fortune, the unmarried couple went to Paris to live their lives. She quickly caught onto his lavish ways and tried to work with him, but in 1787 he returned to England leaving her in Paris with 200,000 livres. At some point between 1784 and 1787 she crafted a relationship with 60 year old Marquis de Persan, a councillor of the Parliament of Paris. Much about their relationship remains a mystery, but what is known is that they communicated through letters, and that he treated her very generously. Anne Joseph operated under the alias Mademoiselle Campinado whenever she worked as a courtesan. After meeting renowned Italian tenor Giacomo David she was inspired to break away from Marquis de Persan and pursue her singing career. She found a noteworthy castrato teacher named Giusto Fernando Tenducci and because she could not afford the full cost of the lessons with the help of Tenducci's attorney they drafted an agreement. She had no idea of Tenducci's plan to scam her out of money so he could pay his debts. While traveling toward her father, she got news that her father had died and so she was forced to change her plans. Tenducci was not able to execute his plan because she no longer had a reason to visit and drop off a large sum of money. Tenducci proceeded to convince her to travel to Italy with him, her two brothers, and her half brother Pierrot. She was under the impression that she was going to be reimbursed for the travel expenses. They left for Genoa, Italy, at some point between May 1787 and February 1788. After recognizing his true intentions, she sought help from friends and lawyers who assured her that the contract was invalid. In order to go to Rome like she now desired, Anne Josèphe needed money. In March 1789, she wrote to Jean Frédéric Perregaux, a Swiss banker, thanking him for his assistance in acquiring payment from Marquis de Persan, asking for a loan to buy her eldest brother a managership, and requesting letters of recommendation for Rome and Naples. Rumors about the French revolution began surfacing in Rome. In May 1789, after her younger brother was situated in Rome, she traveled from Italy to Paris, where she became swept up in the early stirrings of the revolution.
Патшаның кокады және Ұлттық жиналыс
Анн Жозефтің революцияға алғаш қатысқаны 1789 жылдың 17 шілдесінде болды, сол күні король Людовик XVI Хотел де Вильде үш түсті лента тағып, революцияны қабылдады. Әйелдерге жасалатын кемсітуден қашу үшін ол ер адам киімі мен дөңгелек бас киім киіп, еркек болып көрінуге тырысты. 1789 жылдың 4 тамызында ол жылдам таралып жатқан революцияны талқылаған Ұлттық Ассамблеяның маңызды отырысына қатысты. Ай соңында Адам және азамат құқықтарының жариялануы қабылданды. Ол Версальдегі Ноаль көшесіне көшуді шешті, осылайша Ұлттық Ассамблеяның барлық отырыстарына қатыса алатынына көз жеткізді. Ол Версальдегі әйелдердің шеруі сияқты болып жатқан оқиғалар туралы мүмкіндігінше көп білуге тырысты, мәселелерді түсіну үшін және көмектесуді бастады. 1789 жылдың қазан айында ол Парижге көшіп, онда өткен Ұлттық Ассамблеяның отырыстарына қатысуын жалғастырды.
Anne Josèphe's first involvement in the revolution was on 17 July 1789 when King Louis XVI was at the Hôtel de Ville, sanctifying the revolution while wearing a tricolored cockade. She dressed in a man's riding habit and a round hat in order to appear as a man to avoid the discrimination faced by women. On 4 August 1789 she attended an important National Assembly meeting discussing the rapidly spreading revolution. By the end of the month the Declaration of the Rights of Man and of the Citizen was passed. She decided to move to Rue de Noailles in Versailles to ensure that she make it to all of the National Assembly meetings. She learned as much as she could about the unfolding events like the Women's March on Versailles so she could understand the issues and began to help. In October 1789, she moved to Paris so she could continue to attend the National Assembly meetings which took place in there.
Заңның достары қоғамы
1790 жылдың қаңтар айында ол Гилберт Роммемен бірге «Заңның достары қоғамы» (Société des amis de la loi) атты клубты құрды, ол провинциялардағы патриоттық жұмысты ынталандыруға және қолдау көрсетуге бағытталған еді. Клуб көп ұзамай таратылды, ал Анна Жозеф өзінің революциялық ынтасын Кордельерлер клубында және Ұлттық Ассамблеяның террасаларында сөз сөйлеу арқылы пайдаланды. Патриот әйелдерге берілетін мүмкіндіктердің шектеулі болуына наразы болған ол, әйелдер мен ерлер аралас және әйелдердің жеке патриоттық клубтарын құруды қолдады. Осы шамада ол Théroigne de Méricourt есімімен таныла бастады.
In January 1790 she founded, along with Gilbert Romme, the Société des amis de la loi ("Society of Friends of the Law"), a club that sought to encourage and assist patriotic work in the provinces. The club was short lived, and Anne Josèphe turned her revolutionary zeal into oratory at the Club des Cordeliers and the terraces of the National Assembly. Frustrated by the minimal opportunities available to female patriots, she supported the formation of mixed sex and women's patriotic clubs. Around this time is when she became known as Théroigne de Méricourt.
Баспасөздегі аңыздар
Тэронь революцияны қолдаушылардың көпшілігі әйелдердің емес, ерлердің құқықтарына қызығушылық танытып жатыр екенін түсіне бастады. 1789 жылдың қарашасынан бастап париждік роялистік баспасөз Тэроньнің "патриоттардың бәдесі" және "әйел соғыс басшысы" ретінде жарқын және жағымсыз карикатурасын жасауға кірісті. Осы памфлеттердегі жазбаларға сәйкес, ол Бастилияға шабуыл жасап, Версальге қазан айындағы шеруді басқарды; ол солдаттармен шайқасып, "қаз қызыл жарағысымен және қара қауырсынымен" киінген күйде "көтеріліс ең қатты болған жерде" жүрді. Бір газет: "Ұлттық Ассамблеяның әрбір депутаты оның баласының әкесімін деп айтуға құқылы" деп жазды. Франсуа де Бланк императорлық канцлер, принц Кауництің бұйрығымен Тэроньді тексеруші етіп тағайындалды. Шамамен бір ай бойы ауыр тексеруден кейін Бланк оның ешқандай пайдалы ақпараты жоқ екенін және оған қатысты көптеген қауесеттердің жалған екенін анықтады. Ақырында Бланк оған деген сезімі күшейіп, оның депрессия, ұйқысыздық, мигрень және қан құсу сияқты көптеген денсаулық проблемалары бар екенін білгеннен кейін босатуға көмектесті.
Théroigne was beginning to realize that the majority of the supporters of the revolution were interested in the rights of men and not in the rights of women. Beginning in November 1789, the Parisian royalist press began to construct a flamboyant and infamous caricature of Théroigne as a "patriots' whore" and "female war chief." According to the pages of these pamphlets, she assaulted the Bastille and led the October Days march on Versailles; she fought soldiers and was "ever to be found where the unrest was greatest," attired in a "scarlet riding habit and black plume." and one tabloid wrote that "every representative [of the National Assembly] may fairly claim to be the father of her child." François de Blanc was appointed by Prince Kaunitz, the Imperial Chancellor, to be Thèroigne's interrogator. After about a month of heavy interrogation, Blanc found that she had no useful information to offer and that many of the rumors regarding her were false. Eventually Blanc grew an affection to her and arranged for her release after he discovered that she had many health issues, including depression, insomnia, migraines, and coughing of blood.
Парижге оралу
1792 жылдың қаңтар айында Теройн Парижге оралды. Оның австриялық тұтқындық туралы жаңалықтары одан бұрын жеткен еді, және ол қаһарман ретінде күшті қарсы алынды. 1 ақпанда ол Якобин клубында сөйледі, онда ол басынан өткен қиындықтарды баяндады және «бостандықтың алғашқы Амазонкаларының бірі» деп мақталып, құрметке бөленді. 1792 жылғы көктем бойы ол әйелдердің қару-жарақ ұстау құқығы үшін күресті, ал наурыз айында қаланы қорғау үшін әйелдер батальоны құруды ұсынды. Алайда, оның осы батальонға сарбаз жинау жұмысы көпке ұнаған жоқ, және ол Фобур Сент-Антуанде дүрлікіді қоздырғаны үшін Якобиндерге шағымданылды.
In January 1792, Théroigne returned to Paris. News of her Austrian captivity had preceded her, and she was welcomed as a hero. On 1 February, she spoke at the Jacobin Club, where she described her ordeal and was lauded as "one of the first Amazons of liberty." Throughout the spring of 1792, she campaigned for women's rights to bear arms, and in March argued for the establishment of a battalion of women who might defend the city. Her recruiting work for this battalion, however, proved unpopular, and she was denounced to the Jacobins for causing unrest in the Faubourg Saint Antoine.
Туиллер сарайы
10 тамыздағы көтеріліс кезінде Теройн Вендом алаңындағы роялист тұтқындарының өліміне қатысты. Теройн роялист памфлетшісін өлімге дейін ұрып өлтірді деген рас емес. Кейіннен ол 1792 жылғы 10 тамыздағы батылдығы үшін азаматтық тәжбен марапатталды.
During the insurrection of 10 August, Théroigne was involved with the death of royalist prisoners at the Place Vendôme. That Theroigne lynched to death the royalist pamphleteer fr is not true. She later was awarded a civic crown for her courage on 10 August 1792.
Жирондаға қатысты
Теройннің революциялық қызметі 1792 жылдың қалған бөлігінде басылды, бірақ ол көбінесе Джейкобиндер клубында атпен киінген күйінде көрінетін. 1793 жылдың басында ол әйелдердің патриоттық сезімді қолдау үшін белсенді қатысуын талап ететін бірнеше үндеу жазды. Осы кезде Теройн, тіпті радикалды якобиндерге қарсы тұрған саяси топ – Жирондистермен бірікті. 15 мамырда Теройн Тюильри бағында сөйлеген сөзін айтып жатқанда, якобиндермен байланысы бар әйелдер тобы оған шабуыл жасады. Әйелдер оның Жирондистерді қолдайтын көзқарасына наразылық білдіріп, оны жалаңаш қылып, қатты ұрып-соқты. Ол Жан-Поль Мараттың араласуы арқасында құтқарылды, бірақ содан кейін бас ауруы мен психикалық денсаулығына қатысты мәселелерге тап болды.
Théroigne's revolutionary activities remained subdued for the remainder of 1792, but she often was seen at the Jacobins in her riding habit. In early 1793, she composed a series of placards arguing for the active involvement of women in encouraging patriotic duty. Théroigne had, by this point, allied herself with the Girondins, a political faction at odds with the even more radical Jacobins. On 15 May, Théroigne was delivering a speech in the Jardin des Tuileries when she was attacked by a group of women allied with the Jacobins. The women, objecting to her pro Girondin sentiments, stripped her naked and beat her severely. She was rescued by the intervention of Jean Paul Marat, but suffered afterward from headaches and mental troubles.
Институционализациялау және өлім (17941817)
Теройннің мінез-құлқы тұрақсыз болды, және 20 қыркүйек 1794 жылы ол психикалық ауруға шалдыққан деп танылып, Фобур Марсо ауруханасына жатқызылды. Соңында, ол 1807 жылы Ла-Сальпетриер ауруханасына жіберілді, онда 10 жыл бойы ара-тұра есін жинап, революция туралы үздіксіз сөйлеп отырды. Ұзаққа соқпаған аурудан кейін 1817 жылдың 8 маусымында қайтыс болды.
Théroigne's behavior became erratic, and on 20 September 1794, she was certified insane and put into an asylum in Faubourg Marceau. She ultimately was sent to La Salpêtrière Hospital in 1807, where she lived for 10 years, intermittently lucid and speaking constantly about the revolution. Following a short illness, she died there on 8 June 1817.
Француз төңкерісі туралы шындық пен ойдан шығарылған нәрсе
Бұл ойдан шығарылған Терейннің тарихы оның осы кезеңдегі нақты іс-әрекеттерін басып, шатастырды. Өзінің мойндауынша, ол Бастилияның құлауында болған жоқ, сондай-ақ қазан айындағы оқиғаларда Версальге шеруге қатыспады; керісінше, ол 1789 жылдың жазы бойы Версальде тұрып, Ұлттық Ассамблеядағы дебаттарға қатысып, Жером Петион, Камиль Десмулин және Аббат Сиес сияқты саяси тұлғалармен кездесті. Шын мәнінде, Версальде болғанда ол ер адам киімінде киінген, бірақ ол ешқандай көтеріліс шараларын ұйымдастырмады.
The history of this fictional Théroigne came to overshadow and confuse her actual actions during this time. By her own account, she was not present at the fall of the Bastille, nor did she march on Versailles during the October Days; rather, she had lived at Versailles throughout the summer of 1789, attending debates at the National Assembly and meeting with political figures such as Jérôme Pétion, Camille Desmoulins, and the Abbé Sieyès. She did indeed, while at Versailles, dress in a man's riding habit, but she did not lead any insurrectionary actions.
Бейне ойындар
Assassin's Creed Unity (2014) ойынында Théroigne de Méricourt бірнеше қосымша миссияларда кездеседі. Оның дауысын Наталия Пэйн жазды. Steelrising (2022) ойынының қосымша мазмұнында: Steelrising – Cagliostro's Secrets, Théroigne de Méricourt тағы да пайда болады. Оның дауысын Люси Монтгомери жазды.
In Assassin's Creed Unity (2014), Théroigne de Méricourt appears in several side missions. She is voiced by Natalia Payne. In Steelrising (2022), Théroigne de Méricourt appears in the Downloadable content: Steelrising Cagliostro's Secrets. She is voiced by Lucy Montgomery.