Кіріспе

Американдық фотограф

Эстер Бабли (16 ақпан 1921 – 16 наурыз 1998) – американдық фотограф, күнделікті өмірдегі қарапайым адамдардың көрнекті суреттерін түсіруге маманданған. Ол Америка үкіметінің бірнеше мекемесінде жұмыс істеді, ал оның туындылары көптеген жаңалықтар мен фотожурналдарда жарияланды.

Өмір және мансап

Эстер Бубли Висконсин штатының Филлипс қаласында орыс еврей иммигранттары Луис пен Ида Бублидің бес баласының төртіншісі болып дүниеге келді. 1936 жылы Эстер Висконсин штатының Супериор қаласындағы Централь орта мектебінде оқып жүргенде, газет дүкендеріне алғаш рет "Life" фотожурналы шықты. Журналдан, әсіресе Фермалық қауіпсіздік басқармасының Ұлы депрессия туралы суреттерінен шабыт алып, ол фотожурналистика мен деректі фотосуретке құмарлық танытты. Жылнаманың бас редакторы ретінде ол "Life" стилін үлгі етуге тырысты. Орта мектептен кейін Бубли екі жыл Superior State Teachers College (қазіргі Висконсин университеті) бітірді, содан кейін Минеаполис өнер мектебінің (қазіргі Минеаполис өнер және дизайн колледжі) бір жылдық фотосурет бағдарламасына қабылданды. 1941 жылы колледжді бітірген соң Бубли Вашингтонға көшіп, фотограф ретінде жұмыс іздеді. Вашингтонда жұмыс таба алмаған Бубли Нью-Йоркке кетті. 1941 жылғы Рождество маусымында ол Нью-Йорктегі "Vogue" журналында жұмысқа орналасты, бірақ оған жұмыс ұнамады. 1942 жылдың басында ол Вашингтонға қайтып оралды, онда Ұлттық архивтер мен жазбалар басқармасында микрофильмдеуші болып жұмыс істеуге шақырылды. 1942 жылдың күзінде Рой Стрикер оны Соғыс ақпарат кеңсесінің (OWI) қараңғы бөлмесінің көмекшісі қызметіне алды, онда оның фотосуретші бөлімі Фермалық қауіпсіздік басқармасынан жақында ауыстырылған еді. Стрикердің және аға фотографтардың ынтасымен ол OWI тарихи бөліміне суретке түсіріп, соғыс кезінде елдегі өмірді құжаттады. Оның ең қиын тапсырмасы – Орта Батыс және Оңтүстік штаттардағы автобус жүйесі туралы сериясы болды. 1943 жылдың соңында Стрикер OWI-ден Standard Oil Company (Нью-Джерси) үшін қоғамдық қатынастар жобасында жұмыс істеуге кеткенде, ол оны басқа фотографтармен бірге, Гордон Паркс пен Джон Вачон сияқты, ертіп алды. Standard Oil үшін түсірген "Bus Story" сериясы, OWI үшін бұрынғы "Bus Story" нұсқасы болды және 1948 жылы Encyclopædia Britannica/University of Missouri School of Journalism журналының "Жылдың жаңалықтары" конкурсында "Үздік суреттер тізбегі" номинациясында жеңіске ие болды. Осы кезеңде ол Stryker-дің әкімшілік басшысы Эдвин Локка тұрмысқа шықты, бірақ олар көп ұзамай ажырасты. 1947 жылы Бубли өзінің көкжиегін Stryker және Standard Oil компаниясынан да кеңейтті. Ол Балалар бюросында жұмыс істеуге кірісті, бұл федералды балалар әл-ауқаты агенттігі еді. Келесі бірнеше жылда ол олардың файлдарына мыңдаған суреттерді қосты, ал оның жұмысы олардың "The Child" журналының отыздан астам мұқабасында пайда болды. 1948 жылы Бублиді Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолы Рассел Лимен бірге темір жолдың әлеуметтік және экономикалық әсерін құжаттауға шақырды. Олар теміржол бойындағы күнделікті өмірдің 3000-нан астам негативін түсірді. 1949 жылы Бублидің "Ladies' Home Journal" журналындағы психикалық ауру туралы фотоэссесі Encyclopædia Britannica/University of Missouri School of Journalism конкурсында бірінші орынды иеленді, бұл Бублиге Энциклопедияның екінші жинағын жеңіп алды. Ол "Ladies' Home Journal" журналында жұмыс істеуді жалғастырды, олардың 1948-1960 жылдар аралығында ара-тұра жарияланатын "Америка қалай өмір сүреді" атты атақты сериясы үшін оншақты фотосуреттерді түсірді. 1951 жылы Бубли "Life" журналына еркін жұмыс істей бастады, соңынан 40 фотосурет, оның ішінде екі мұқабалық мақала жазды. Бубли ірі журналдар үшін еркін фотограф ретінде жұмыс істеп, өзін асырауға қол жеткізген алғашқы әйелдердің бірі болды. 1951 жылы ол Питтсбург балалар ауруханасы туралы серияны Стрикер үшін түсірді, ол сол кезде Питтсбург фото кітапханасын құрып жатқан еді. Эдвард Стайхен, қазіргі заманғы өнер мұражайының (MoMA) фотосурет директоры, 1952 жылы "Камерамен Диогенез" көрмесіне осы сериядан 13 суретті қосты. Ол сонымен қатар оның әрбір кадрды қалай пайдаланғанын көрсету үшін оның байланыс парақтарын орнатып, көрсетті. Бұл серия медициналық тақырыптардың оның портфолиосының маңызды бөлігіне айналуына әкелді. 1953 жылы ЮНИСЕФ пен Франция үкіметі оны Мароккоға барып, соқырлыққа әкелетін жұқпалы ауру – трахоманы емдеу бағдарламасын суретке түсіруге шақырды. Бубли осы тапсырмадан түскен суретті 1954 жылы Photography журналы ұйымдастырған халықаралық байқауға енгізді. Ол бірінші орынды жеңіп алған алғашқы әйел болды және ол ер адамның суреті салынған кубок алды. 1955 жылы Штайхен оның шығармаларын өзінің монументалды "Адамның отбасы" көрмесіне қосты. 1956 жылы Pepsi Cola International компаниясы Бублиді олардың "Panorama" журналы үшін Латын Америкасын суретке түсіруге шақырды. 1960 жылдардың ортасында Pan American World Airways оны екі рет әлемді айналып, корпоративтік фото кітапханасы үшін суреттер түсіруге жіберді. 1960 жылдардың соңында Бубли фотожурналдардың сатылымы төмендегендіктен және ол шаршатып шаршаған саяхат кестесінен шаршағандықтан жұмыс жүгін азайтты. Ол Нью-Йорк қаласындағы үйінде көбірек уақыт өткізді, онда ол жеке қызығушылық тудырған жобаларды іске асырды, екі балалар кітабын жазды және макрофотосуреттерден тұратын кітап шығарды. Жануарларды жақсы көретін ол таңдарын Централь паркте итімен серуендеуге, суреттер түсіруге және парктегі өмірін сипаттауға арнады. 1991 жылы Минеаполис өнер және дизайн колледжі Бублиге құрметті докторлық диплом берді. Ол 1998 жылдың 16 наурызында Нью-Йорк қаласында рактан қайтыс болды. 2001 жылы Бублидің шығармаларына арналған ретроспективтік көрме Нью-Йорк қаласындағы UBS Art Gallery-де өтті. 2005 жылы Aperture Foundation фототарихшы Бонни Йохелсонмен және Бубли мұражайының архивисті Трейси А. Шмидпен бірлесіп "Эстер Бубли: Тапсырмада" атты монографиясын жариялады. 2010 жылы Конгресс кітапханасы "Эстер Бублидің фотосуреттері: Көру өрістері" атты монографиясын жариялады.

Таңдалған көрмелер

Көзіне түсіп, көңіліне түспеу, Заманауи өнер мұражайы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1948. Алты әйел фотографы, Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1950. Камерамен Диоген, Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1952. Адамзат отбасы, Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1955. Эстер Бубли, Limelight галереясы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1956. Қырықжылдықтардан тыс, Амон Картер мұражайы, Форт-Уорт, Техас, 1983. Американы құжаттау, 1935–1943, Конгресс кітапханасы, Вашингтон, 1988. Тапсырма бойынша: Марион Пост Вулкотт және Эстер Бублидің 1930 және 1940 жылдардағы деректі фотосуреттері, Чикаго өнер институты, Чикаго, Иллинойс, 1989. Эстер Бубли: Тапсырма бойынша, 1939 жылдан бергі фотосуреттер, Буффало университеті, Буффало, Нью-Йорк, 1990. Эстер Бублидің фотосуреттері, Филлипс коллекциясы, Вашингтон, 1995. Америка ғасыры: өнер және мәдениет 1900–1950, Уитни американдық өнер мұражайы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1999. Эстер Бубли: американдық фотожурналист, UBS Art Gallery, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 2001. Фреймді бұзу: Фотожурналистикадағы алғашқы әйелдер, Фотографиялық өнер мұражайы, Сан-Диего, Калифорния, 2006. Балалар ауруханасы 1951: Эстер Бублидің фотосуреттері, Фрик өнер және тарихи орталығы, Питтсбург, Пенсильвания, 2009.

Марапаттар

Көркемдік директорлар клубының ерекше сыйлығы, 1943 жыл. Миссури университетінің журналистика мектебі мен «Британника» энциклопедиясының бірінші сыйлықтары, 1948 және 1949 жылдар. «Лайф» журналының жас фотографтар конкурсының үшінші жүлдесі, 1951 жыл. «Фотография» журналының халықаралық конкурсының бірінші жүлдесі, 1954 жыл. Көркемдік директорлар клубының бірінші сыйлығы, 1958 жыл. Миннеаполис өнер және дизайн колледжінің құрметті докторлық дәрежесі, 1991 жыл.