Роберт Каянус (1856-1933) – финский дирижер, композитор, педагог. Основатель первого финского оркестра, популяризатор музыки Сибелиуса и финского фольклора.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фин музыканты (1856–1933)
Finnish musician (1856–1933)
Роберт Каянус (2 желтоқсан 1856 – 6 шілде 1933) – фин дирижері, композиторы және педагогы. 1882 жылы ол Финляндияның алғашқы кәсіби оркестрі – Хельсинки оркестрлік қоғамын құрды. Дирижер ретінде ол Жан Сибелиус музыкасын насихаттаушы және оны түсіндірудегі маңызды тұлға болды.
Robert Kajanus (2 December 1856 – 6 July 1933) was a Finnish conductor, composer, and teacher. In 1882, he founded the Helsinki Orchestral Society, Finland's first professional orchestra. As a conductor, he was also a notable champion and interpreter of the music of Jean Sibelius.
Өмір
Каянус музыка теориясын Ричард Фальтинмен, скрипканы Гюстаф Ниманмен Хельсинкиде, Ханс Рихтермен, Карл Райнекемен және Саломон Джадасонмен Лейпцигте, ал Йохан Свендсенмен Парижде оқыды. Оның музыкасы фин халқының фольклорлық аңыздарынан шабыт алды. Бітіргеннен кейін бірден Дрезденде жұмыс істеді, 1882 жылы Хельсинкиге қайтып келді. Ол Финляндиядағы тұрақты алғашқы оркестрді – Хельсинки оркестрлік қоғамын (кейіннен Финляндияның ұлттық оркестрі – Хельсинки филармониясы) құрды. Сондай-ақ ол 1919 жылы Солтүстік музыка фестивалінің негізін қалады. Ол көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде француздық Легион д'Онер ордені де бар.
Kajanus studied music theory with Richard Faltin, violin with Gustaf Niemann in Helsinki, with Hans Richter, Carl Reinecke and Salomon Jadassohn in Leipzig and Johan Svendsen in Paris. His music drew on the folk legends of the Finnish people. He worked in Dresden in the years immediately after his graduation, and returned to Helsinki in 1882. He founded the first permanent orchestra in Finland: the Helsinki Orchestral Society (later to become the Helsinki Philharmonic Orchestra, Finland's national orchestra). He was also the founder of the Nordic Music Festival in 1919. He received many decorations, including the French Légion d'honneur.
Отбасы
Каянустың ата-анасы Георг Август Каянус (1812–1888) және Агнес Оттилия Флодин (1824–1902) болды. Роберт Каянус арфашы Лили Каянус Бленнердің (1885–1963) және Айно Каянус Мангстрёмнің (1888–1951) әкесі, сондай-ақ скрипкашы Каж Каянустың (1908–1994) әкесі; фин-норвег мүсіншісі Йоханна Каянустың атасы; және поп-музыкант және композитор Георг Каянустың шөбересі, ол 1970 жылдардың ортасында Ұлыбританияда хит-парадқа енген Sailor тобымен аты шықты.
Kajanus's parents were Georg August Cajanus (1812–1888) and Agnes Ottilia Flodin (1824–1902). Robert Kajanus was the father of harpists Lilly Kajanus Blenner (1885–1963) and Aino Kajanus Mangström (1888–1951), and violinist Kaj Kajanus (1908–1994); the grandfather of award winning Finnish/Norwegian sculptor Johanna Kajanus; and great grandfather of pop musician and composer Georg Kajanus, who was famous for a while in Great Britain with his band Sailor which enjoyed chart success in the mid 1970s.
Каян мен Сибелий
Каянус Жан Сибелиус мансабының дамуына шешуші ықпал етті. Ол Сибелиус музыкасын түсіндірудегі сарапшы саналды, және олар Сибелиуспен жақын дос болды; бірақ 1898 жылы Сибелиус Каянус өзі үміткер болған университет қызметіне тағайындалғанда бұл қарым-қатынасқа нұқсан келді. Каянус шағымданып, шешім өзгертілді. Бірақ олар 1900 жылы оркестрдің Еуропаға гастрольдік сапары үшін келісті, онда француз үкіметінің шақыруымен Универсальдық көрмеде өнер көрсетті. Сибелиусдің эпикалық шедеврi – «Кульерво» Каянус симфониялық поэмасы «Айнодан» кейін жазылды, бірақ Сибелиус бұл туындының өзінің шығармасына әсер еткенін жоққа шығарды. Сонымен қатар, дирижер ретінде Каянус Сибелиус музыкасының ең танымал және ұзақ сақталатын туындыларының бірі – «En Saga» туындысын тапсыруға жауапты болды. «Похьоланың қызы» Каянусқа арналған. Каянус Хельсинки оркестрін 1900 жылы Еуропаға сапарға алып шыққанда, ол және Сибелиус дирижерлік етті, соның ішінде Финляндиядан тыс Сибелиус музыкасының алғашқы орындалуы да болды. Бұл жас композитордың даңқын оның туған жерінен тысқары жерлерге таратуға мүмкіндік берді, ол Сибелиус – мұндай назарға ие болған алғашқы фин композиторы. Каянус Сибелиусдің бірінші, екінші, үшінші және бесінші симфонияларын, сондай-ақ «Тапиола» туындысын алғашқы болып жазды. Бұл жазбалар 1930 жылдардың басында Лондон симфониялық оркестрімен бірге жасалды. Каянус пен Сибелиус арасындағы қарым-қатынас соншалық, оның композитордың музыкасын түсіндіруі әдетте нақты деп есептеледі. 1930 жылы фин үкіметі мен британдық EMI Columbia лейблі композитордың туындыларына кең тыңдарман тобы болатынын сезіп, Сибелиусдің алғашқы екі симфониясын бірлесіп жаздыруға келісті, ал композитордың талабы бойынша Каянус оларды жазуға таңдалды. 1932 жылы Каянус 3-ші және 5-ші симфонияларды, сондай-ақ оркестрлік сюиталар мен поэмаларды жазды. Бұл – әлі тірі композитордың шығармаларын жаппай жаздыру жобасы болды, ал жазбалар көп жылдар бойы анықтамалық деп саналды және Сибелиусті зерттеуде міндетті түрде тыңдау қажет деп есептеледі. Каянус 1933 жылдың шілдесінде 76 жасында қайтыс болғандықтан, Сибелиус симфонияларының барлығын жазу мүмкін болмады.
Kajanus had a decisive impact upon the development of the career of Jean Sibelius. He was considered an authority on the interpretation of Sibelius's music, and he and Sibelius were close friends; but this was compromised in 1898 when Sibelius was appointed to a university post for which Kajanus was himself a candidate. Kajanus appealed, and the decision was overturned. But they reconciled for the orchestra's tour of Europe in 1900, where they appeared at the Exposition Universelle at the invitation of the French government. Kullervo, Sibelius's epic masterpiece, was written in the wake of Kajanus' symphonic poem Aino although Sibelius denied any exertion of influence of this piece over his own work. Additionally, as a conductor, Kajanus was responsible for commissioning one of Sibelius' most popular and enduring works, En Saga, following the success of Kullervo. Pohjola's Daughter was dedicated to Kajanus. When Kajanus took the Helsinki Orchestra on a tour of Europe in 1900 both he and Sibelius conducted, including what proved to be the first performances of Sibelius's music outside of Finland. This ensured the spread of the young composer's reputation far beyond the borders of his homeland, the first Finnish composer to receive such attention. Kajanus was the first to make recordings of Sibelius's First, Second, Third and Fifth symphonies and Tapiola. They were recorded in the early 1930s, with the London Symphony Orchestra. The relationship between Kajanus and Sibelius was such that his interpretations of the composer's music are usually regarded as authentic. In 1930, the Finnish government and Britain's EMI Columbia label, perceiving a potentially wide audience for the composer's work, jointly arranged to record Sibelius's first two symphonies, and Kajanus was selected to record both at the insistence of the composer. In 1932, Kajanus recorded Symphonies Nos. 3 and 5, along with orchestral suites and tone poems. This was a massive recording project for the work of a living composer, and the recordings have been considered definitive for many years and are regarded as necessary listening in the study of Sibelius. Only his death in July 1933, at the age of 76, prevented Kajanus from recording all of Sibelius' Symphonies.