Смоки Доусон: Австралиялық каубой-музыкант

Кіріспе

Австралиялық кантри музыка әртісі

Отбасы

Смоки Доусон 1913 жылғы 19 наурызда Виктория штатының Коллингвуд қаласында Герберт Генри Браун болып дүниеге келген. Оның әкесі Паркер Фредерик Питер Браун (1884 жылғы 21 қарашада – 1957 жылы) ирланд тегінен шыққан жұмысшы болды; анасы Олив "Эми" Мьюр (шамамен 1880 – 1919 жылғы маусым) – шотланд тегінен. Олар 1905 жылы үйленді. Әкесі Паркер де диспансерде жұмыс істеді, ал Мельбурндағы «Бижу» театрында Фредерик Паркер есімімен баритон ретінде өнер көрсетті. 1919 жылғы маусымда анасы Эми себебі белгісіз аурудан қайтыс болды, ал келесі жылы, Рождество күні, ағасы Лес суға батып қайтыс болды. Сегіз не тоғыз жасынан бастап ол өзін жұбататын «кішкентай әндер» шығаратын болды. Екеуі де жетекші вокал орындады, Тедтің әні Доусонның «менікінен әлдеқайда бай дауыс, оның дауысы тереңдеген» деп сипатталды. 1935 жылы олар Австралияның 3KZ радиостанциясында тікелей эфирде хабарланған алғашқы батыс тобы болды, ал 1937 жылы Доусонның жеке радиошоуы болды. 1941 жылы ол «Колумбия Рекордс» компаниясымен келісімшарт жасасты, онда «Мен бақытты, көңілді ковбоймын» және «Батыс аспанындағы кеңдік» сияқты алғашқы коммерциялық жазбаларын жазды. Доусон музыканы өзін жұбатудың бір жолы ретінде пайдаланды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы қабілетін басқалардың рухын көтеру үшін қолданды. 1939 жылы соғыс басталғанда ол әскерге жазылуға тырысты, бірақ «жүрегі дөңгелек» болғандықтан медициналық комиссиядан өте алмады. 1941 жылы жапон әскерлері Австралияға жақындағанда ол жауынгер емес, санитар болып тіркелді және Бірінші Австралия армиясының ойын-сауық бөліміне жіберілді. Олар тоғыз жыл бұрын радиода жұмыс істеген кезде танысқан. Музыкадан басқа, Доусон родеоларда, цирктерде және ауылдық көрмелерде пышақтарды лақтыру шеберлігін көрсетіп, мачете, коммандо пышақтары, томахок немесе екі қырлы балға қолданды. 1949 жылғы қазан айында Доусон 280 әннен тұратын ән кітабынан 60 ән жазды – олардың барлығында «ковбойлық атмосфера, біршама романтика» болды. Доусон жылдың сегіз айын Австралия бойынша саяхаттап жүрді, ал Дот 3KZ радиосындағы жеке шоуында «Анти Джун» рөлінде қалды. Доусон олардың шеберлігін мақтап, өзі жазған әнді орындады және «Австралиялық родеолар немесе олардағы жігіттер туралы ешқандай жартылай пісірілген нәрсе жоқ. Олар біз бере алатын барлық құрметке лайық. Родео және қиын атқа мінушілер симфониялар мен теңіз пейзаждары сияқты ұлттық мұрамыздың бір бөлігі болып табылады» деді. АҚШ-қа сапары Теннесси штатының Чаттануга қаласында болған автокөлік апатынан кейін қысқарды; Джим Ривз шақырған Луизиана штатының Шревпорт қаласындағы «Луизиана Хайрайд» бағдарламасына қатысу үшін бара жатқанда, Доусон ойсыздықтан қызыл шамға өткенде, қарсы бағыттан келе жатқан «Кадиллак» машинасы оның көлігіне соқтығысты. Ол ауруханаға жатқызылды және «Луизиана Хайрайд» бағдарламасына қатыса алмады. Айдау үшін оның паломино аты Флэш (1951–1982) австралиялық емес, американдық стилдегі жабдықтармен безендірілді. Флэш 31 жыл өмір сүрді, ал Доусон оның тамағын қасықпен қамыр беріп толықтыратын болды.

Smoky Dawson was born as Herbert Henry Brown on 19 March 1913 in Collingwood, Victoria. His father, Parker Frederick Peter Brown (21 November 1884 – 1957), was a labourer of Irish descent; his mother, Olive "Amy" Muir (ca. 1880 – June 1919), was of Scottish descent. His parents married in 1905, His father, Parker, also worked in a dispensary, and had performed as a baritone under the name Frederick Parker, at the Bijou, a theatre in Melbourne. In June 1919 his mother, Amy, died of unspecified causes and the following year his brother, Les, died by drowning on Christmas Day. From the age of eight or nine he was "making up little ditties" which soothed him. Both sang lead vocals, with Ted's singing described by Dawson as "a much richer voice than mine. He had more depth in his voice". In 1935 they were the first Western group to be broadcast live on an Australian radio station, 3KZ, and by 1937 Dawson had his own radio show. In 1941, he signed with Columbia Records, where he recorded his first commercial releases, including "I'm a Happy Go Lucky Cowhand" and "The Range in the Western Sky". Dawson had used music as a way of comforting himself and during World War II he took this talent to boost the morale of others. In 1939 upon the outbreak of the war he had attempted to enlist, but was rejected on medical grounds for a "bumpy heart". In 1941 when the Japanese forces approached Australia, he enlisted as a non combatant nursing orderly and was commandeered by the First Australian Army Entertainment Unit. an elocution teacher – they had met nine years earlier when both worked in radio. Aside from music, Dawson would also perform at rodeos, circuses and country shows demonstrating his skill at knife throwing using machetes, commando knives, tomahawks, or two edged axes. By October 1949, Dawson had recorded about 60 tracks from his songbook of 280 tunes – all of them "have a cowboy setting—with a dash of romance". Dawson travelled around Australia for eight months a year while Dot remained behind as Auntie June on her own radio show for 3KZ. Dawson sang a self written song praising their skills and noted "there's nothing half baked about Australian rodeos or the boys who ride in them. They're entitled to all the credit we can give them Rodeos and rough riders are just as much a part of our national heritage as symphonies and seascapes". His trip to the US was cut short after he was injured in a car crash in Chattanooga, Tennessee; while driving to Shreveport, Louisiana, for an invitation to appear on Louisiana Hayride hosted by Jim Reeves, Dawson absent mindedly ran a red light and his car was hit by a Cadillac going the opposite direction; he was hospitalised and his appearance on Louisiana Hayride never eventuated. For trick riding his palomino horse, Flash (1951–1982), was bedecked in American style tack rather than Australian. Flash lived to be 31 years old and Dawson supplemented his feed by giving him porridge with a spoon.

"Қылымшы Доусонның оқиғалары" радиошоуы

1952 жылы 8 желтоқсанда АҚШ-тың әнші-ковбойы Рой Роджерске ұқсап, Доусон өзінің "The Adventures of Smoky Dawson" атты радиошоуында бас рөлде ойнады, ол 1962 жылға дейін он жыл бойы эфирде болды. Даусонның шоуы ең жақсы кезеңінде ел бойынша 69 станцияда таратылды. Доттың балаларға арналған жеке радиошоулары да болды. 1953 жылдан 1962 жылға дейін осы аттас комикс кітабы жарық көрді, және екеуінде де "Даусонның бейнесі "Австралияның сүйікті ковбойы" атанды, оның адал серігі Жинглз, аты Флэш және олардың жас досы Билли зұлым қылмыскер Гроганмен күресіп, Смокидің "батыс кодексін" сақтап, бағдарлама демеушісінің сыйы ретінде ән айтып, насаят айтылып, кейде жүгері ұнтағы жеп отыратын. Радиошоуда Доусон "қарға, кукабура, әтеш, түйеқұс, шошқа, сиыр, асығыс жылқы, қанды ізшіл иттермен (құтырған қарақшы атылып өлтірілген), иттердің төбелес шайқасы және түн ортасында көршінің иті ұлыған дыбыстарын" сомдады. Келесі жылы ол Майк Уиллзи жүргізген "This Is Your Life" бағдарламасына қатысты.

Өлім

Кейінгі жылдары Смоки Доусонға артрит, эмфизема және екі жарық ісік диагнозы қойылды. 2000 жылдың маусым айында ол қашып кеткен жүргіштің соққысына ұшырап, омыртқасына жарақат алды. 2005 жылғы сұхбатында Доусон өзін қалай есте қалдыруды қалап екенін айтты: "Жарайды, Герб ретінде. Өз ісін барынша жасаған, өзінше тырысқан, елін жақсы көрген және өмірдегі жақсылықтарды ойлаған адам ретінде. Ең бастысы – өзіңе шыншыл болу, өзіңе адал болу. Мені ескі достардың бірі ретінде есте сақтаса деймін".

Сыйлықтар мен мұра

Смоки Доусон радиошоуынан кейін де ән жазу және өнер көрсетумен ұзақ мансабын жалғастырды және өмірінің соңына дейін өнер көрсетуден ләззат алды. Ол музыка мен ойын-сауық саласына қосқан үлесі үшін жиі танылды. 1982 жылдың 31 желтоқсанында Доусон Британ империясының ордені – Мүше (азаматтық) орденімен марапатталды, орденнің мақтау қағазында: «Кантри музыкасына көрсеткен қызметі үшін» деп жазылған. 1978 жылы Доусон Австралияның Атақтылар тізіміне енгізілді. 1985 жылы ол «Смоки Доусон: Өмір» атты автобиографиясын жариялады. 2021 жылы жаңартылған және кеңейтілген басылымы шықты. 1999 жылғы Австралия күнінің марапаттарында Доусон «Кантри музыкасына көрсеткен қызметі үшін» деген мақтау қағазымен Австралия орденінің мүшесі аталды. 2005 жылы ол Австралияның Ұлттық дискілер индустриясының Даңқ залына енгізілді. 2007 жылдың сәуір айында ол өзінің алғашқы электр гитарын Австралиялық малшылардың Даңқ залына сыйға тартты. 2005 жылы Тамворттағы West Diggers клубында оның атымен Smoky's Bar and Grill ашылды, онда ол Дотпен бірге болды. Оның жазу карьерасы алты он жылдықтан асты, оның соңғы альбомы «Homestead of My Dreams» 2005 жылы жарық көрді. Powerhouse мұражайы оны «әнші, шоумен, ән жазушы, сценарийші, пышақ және қос балта лақтырушы, сондай-ақ көп жылдар бойы көрермендерді қызықтыратын жан-жақты орындаушы» деп сипаттады. Ол радиосериалдары, комикстері мен әндері арқылы шаттыққа толы әнші-каубой бейнесін жасады.