Кіріспе

Америкалық актер (1859–1929)

Дион Бусико-младший (шын аты Дарли Джордж Бусико; 23 мамыр 1859 – 25 маусым 1929) – актер және сахна режиссері. Белгілі драматург Дион Бусико мен актриса Агнес Робертсонның ұлы, ол әкесінің қадамымен театр өнеріне келіп, кейіпкерлік актер және режиссер ретінде мансап жасады. Лондонның Вест-Эндінде кең көлемде жұмыс істегеннен бөлек, ол 1880-ші жылдары Австралияда менеджмент саласында жұмыс істеді. Актер ретінде оның ең үлкен жетістіктері – «Трелони из Веллс» және «Мистер Пим өтіп барады» спектакльдері. Менеджер ретінде оның ең танымал жетістігі – «Питер Пэн; немесе өспейтін бала» болды, оның премьерасын және көптеген қайта қойылымдарын ұйымдастырды. Оның соңғы үлкен жетістігі 1922 жылы «Сирень гүлінің уақыты» болды.

Ерте өмір

Бусико Нью-Йоркте, әйгілі актер және драматург Дион Бусико мен оның әйелі Агнес Келли Робертсонның (1833–1916), өзі де сахнада танымал болған, үшінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның екі үлкен бауыры – Дион Уильям (1855–1876) және Ева (1857–1909), ал үш кіші бауыры – Патрис (1862–1890), Питер Пэн ролін алғаш ойнаған актриса Нина (1867–1950) және әдемі, сәнді матини идолы Обри (1868–1913) болды. Бусико Эшер, Куддингтон және Парижде білім алды, сондай-ақ милицияда қызмет етті. Ағасы Дион Уильям Абботс Риптон теміржол апатында қаза болғаннан кейін, Бусико оның Дион есімін қабылдады. Көбінесе қазіргі заманғы комедиялар қойылса да, Шекспирдің «Көп нәрседен шу» пьесасында Титерредж Бедерик, ал миссис Броу Беатрис рөлінде ойнаған ерекше қойылымы болды. Бусико продюсер және актер ретінде құнды тәжірибе жинады, ал 1896 жылы Лондонға оралғанда, 5 фут 7 дюйм (170 см) бойының шектеуі болмаса, кез келген рөлді ойнауға қабілетті болды. 1898 жылдың 20 қаңтарында ол өзінің ең сәтті рөлінің бірі – сэр Уильям Гоуэрді ойнады. «Питер Пэн» және Бари, Милн мен сол заманғы басқа да көрнекті драматургтардың танымал пьесаларының алғашқы қойылымдарын режиссерлік етті. 1901 жылдан 1922 жылға дейін Бусико продюсер ретінде белсенді болды, алдымен Чарльз Фроманмен серіктестікте, ал Фроманның қазасынан кейін жеке жұмыс істеді. Оның соңғы сәтті қойылымы 1922 жылдың желтоқсан айында «Сирень гүлінің уақыты» болды. Бусико 1923 жылы әйелі Ирен Ванбрумен бірге Австралияға қайта барды, оның репертуарына «Мистер Пим өтіп барады», «Белинда», «Екінші миссис Танкери», «Трелони Оф Фуллс», «Оның үйі» және «Бәріміз де емеспіз» кірді. Ол 1925 жылы Лондонға оралды, бірақ 1926 жылы Австралияға (Брайан Аернмен бірге), 1927 жылы Оңтүстік Африкаға, содан кейін 1927–1928 жылдары Австралия мен Жаңа Зеландияға барды, онда Бари, Милн және басқалардың пьесалары қойылды. 1927 жылы Мельбурнда Сомерсет Моэмнің «Хат» пьесасының қойылымында ол қытай кейіпкері Онг Чи Сенгтің рөлін ойнады.

Өмірінің соңғы жылдары және мұрасы

Бусиконың денсаулығы Австралияда нашарлай бастады, ол Жаңа Зеландия арқылы Англияға оралып, 1929 жылғы 25 маусымда Беркширдегі үйінде қайтыс болды. Одан әйелі қалды. Бусико комедияны өндірудегі шебер болды және бұлжымас егжей-тегжейге назар бөлді. Австралияда ол орнатқан стандартты кейде ғана, тіпті ешқашан да асырып түспеді. Ол көптеген рөлдерде шеберлікпен ойнаған, өте дамыған актер болды және өмірінің соңғы жылдарында қарт адамдардың рөлдерін сомдауда сэр Джон Хейрдің лайықты жаңғыртылатын мұрагеріне айналды. Австралиядағы өлімі туралы жаңалықтар сыншыларды қайғыға толтырды.