Кіріспе
Гилберт Артур Бекет (Gilbert Arthur à Beckett; 7 сәуір 1837 - 15 қазан 1891) - ағылшын жазушысы.
Gilbert Arthur à Beckett (April 7, 1837 – October 15, 1891) was an English writer.
Өмірбаян
Беккет 1837 жылғы 7 сәуірде Портленд Хаус, Хаммерсмитте мемлекеттік қызметкер және юморист Гилберт Эббот Беккет пен композитор Мэри Энн Беккеттің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі қарулы күштер корпусының кеңсесінде қызмет еткен. Інісі Артур Уильям Беккет болды. 1860 жылы Оксфордтағы Крайст-Черч колледжін Вестминстер стипендиясымен бітірді. 1857 жылғы 15 қазанда Линкольнс Иннге қабылданды, бірақ көбінесе драмаға назар аударды, 1867 жылы Хеймаркет театрында «Алмаз бен жүректер» спектаклін қойды, одан кейін басқа жеңіл комедиялар жазды. Эмиль Жонастың француз операсы «Екі Арлекин» 1868 жылы Лондонның жаңа Гайети театрын ашты, оған оның алыс туысы В.С. Гилберттің «Роберт Дьявол» және тағы бір пьеса қосылды. Беккеттің шығармаларына көптеген бурлесктер мен пантомималар, сондай-ақ доктор С.В. Стэнфордтың музыкасына жазылған «Савонарола» (Гамбург, 1884) және «Кентербери зияраткерлері» (Друри Лейн, 1884) либреттолары кіреді. Композитор Альфред Сельермен бірге Беккет «Екі ағайын» (Сент-Джордж залы, 1877) опереттасын жазды. 1879 жылы «Панч» журналының редакторы Том Тейлор оны кіші інісі Артурдың үлгісімен, «Панч» журналының штаттық қызметкері болуға шақырды. Үш жылдан кейін ол «әдеби үстелге» тағайындалды. «Панч» кештері оның ең үлкен қуанышы болды, ол оларға үнемі қатысты, бірақ Гоуэр-стрит станциясының баспалдағынан құлап, аяқтарының салдарынан қозғалысы қиын болды, әсіресе мистер Панчтың баспалдағына көтерілуі қиындық тудырды. «Панчқа» ол проза мен өлең жазды, 1882 жылғы наурызда балалардың сенсациялық романының тамаша пародиясын жазды, сондай-ақ Джеррольдтың «Біз қазір қалай жарнамалаймыз» атты әзілді жарнамалар туралы идеясын дамытты. 1889 жылы Бисмарктің отставкасына арналған сэр Джон Тенниелдің «Пилотты тастау» атты ең жақсы карикатурасының идеясы оған тиесілі болды. «Панчпен» жұмысынан басқа, ол неміс қамысты үйі үшін әндер мен музыка жазды, ал 1873 және 1874 жылдары көпшіліктің назарын аударған екі драмалық қойылымға қатысты. 1873 жылғы 3 наурызда Сот театрында «Бақытты ел» қойылымы қойылды, ол W.S. Гилберттің «Жаман әлем» пьесасының батыл саяси сатирасы және бурлескісі болды. Бұл көңілді әзілде үш мемлекет қайраткері (Гладстон, Лоу және Айртон) халықтық үкіметтің құпияларын тұрғындарға жеткізу үшін Әдемиеттер еліне барған ретінде бейнеленді. Актерлер «Мырза Г.», «Мырза Л.» және «Мырза А.» рөлінде сатиралық министрлерге ұқсас киім киді, бұл бейнелеу палатада сұрақ тудырып, Лорд Чемберленнің театрға ресми сапарына әкеп соқты, нәтижесінде актерлер «макияждарын» өзгертуге мәжбүр болды. Келесі жылы ол Герман Меривалдың «Ақ паломник» трагедиясына «легенда» жазды, ол алғаш рет 1874 жылғы ақпанда Сотта қойылды. Өмірінің соңында ол «Лирик театрында» төрт жүзінші қойылымына жақындаған «Ла Сигале» опереттасының «өлеңдерін» және кітабының көп бөлігін жазды. 1889 жылы ол жалғыз ұлының суға батып қайтысынан қатты қайғыға батты және 1891 жылғы 15 қазанда Лондонда қайтыс болды, Мортлейк зиратында жерленді.
Мұра
Пунч оның есіне бірнеше мақтау строфаларын арнады, алдынан "Күнәсіз өмірдің ақ гүлін киген" (1891 жылғы 24 қазан) деген эпиграфты алды. Оның портреті "Махагон ағашы" (Панч, мерейтойлық нөмір, 1887 жылғы 18 шілде) атты танымал суретте пайда болды, сондай-ақ оның келбеті "Иллюстрацияланған Лондон жаңалықтары" мен Спильманның "Панч тарихы" (1895) кітабында да бейнеленген.
Отбасы
Ол Бат қаласының Уильям Ханттың үлкен қызы Эмилиге үйленді, ал оның жалғыз қызы Мина 1896 жылы Лабуан және Британдық Солтүстік Борнеоның губернаторы Хью Клиффордқа тұрмысқа шықты.