Кіріспе

Сквайр Банкрофт (Sir Squire Bancroft; 14 мамыр 1841 – 19 сәуір 1926), туған аты Сквайр Уайт Баттерфилд, ағылшын актер-директоры. Ол үйленуінен аз бұрын заңды түрде өзінің атын Сквайр Банкрофт Банкрофт деп өзгертті. Ол және оның әйелі Эффи Банкрофт сахна безендірісінің шынайылығына байланысты "қабылдау бөлмесі комедиясы" немесе "кесе-табақ драмасы" деп аталатын жаңа драма жанрын қалыптастырған деп есептеледі.

Ерте өмір және мансап

Банкрофт Лондонның Ротерхитте дүниеге келген. Ол алғаш рет 1861 жылы Бирмингемде сахнаға шығып, бірнеше жыл бойы провинцияларда сәтті ойнады. Лондондағы алғашқы өнері 1865 жылы Дж. П. Вуллердің «Жеңімпаз қауіп» пьесасында Джек Кроули рөлінде, Тоттенхэм Корт Роудтағы Уэльс принці театрында болды. Ол кезде ол Сидней Банкрофт деген сахналық есімді қолданды; актерлік құрамда оның болашақ әйелі Эффи Уилтон да болды. Бұл театрды Генри Байрон мен Уилтон басқарды, Банкрофт 1867 жылдың желтоқсанында оларға үйленді. Үйленгеннен кейін Банкрофттар театрдың бірлескен директорлары болды. Банкрофт мырза мен ханым 1865 жылдан бастап Томас Уильям Робертсонның барлық комедияларын қойып, өзі де ойнады: «Қоғам» (1865), «Біздің» (1866), «Каста» (1867), «Ойын» (1868), «Мектеп» (1869) және «М.П.» (1870), ал Робертсонның қайтысынан кейін ескі комедияларды қайта жандандырды, олар үшін өте беделді актерлер тобын жинады. Робертсон мен Банкрофттар бірлесіп «көрмелік комедия» немесе «кесе-шай драмасы» деп аталатын жаңа драма түрін қалыптастырды деп есептеледі. Банкрофттар Робертсонға оның пьесаларына ерекше режиссерлік бақылау құқығын берді, бұл режиссерлердің қазіргі театрдағы билігін бекітудің маңызды қадамы болды. Уэльс принці театрындағы Банкрофттардың басқаруы ағылшын сахнасының дамуында жаңа дәуір ашты және Лондонның қазіргі драмаға деген қызығушылығын қайта жақтандырды. Олар сондай-ақ Люсия Элизабет Вестрис 1830 жылдары Олимпиада театрында алғаш рет қолданған «декорация жиынтығын» сәнге енгізуге жауапты болды – бұл сахнадағы бөлмелерді дивандармен, перделермен, орындықтармен және кілемдермен безенуден тұрды. Олар актерлеріне жалақы мен киім-кешек те берді. Сонымен қатар, Банкрофттар театрдың дизайнын жаңартып, көрермендердің жоғарылауын ескерді: «Сәхнәге жақын арзан орындықтар, көрермендердің ең шулы бөлігі отыратын орындықтар, жайлы төсенішпен жабдықталған орындықтарға ауыстырылды, ал өткелдерге кілемдер төселді, ал шұңқырлар дүкендер деп аталды». Олар премьерасын өткізген немесе қойған басқа да пьесалар: В. С. Гилберттің «Маған түсіндіріңіз» (1867) және Робертсонға арналған романтикалық комедиясы «Сүйіктілер» (1874), сондай-ақ «Жабайы мысықтар» (1868), «Литтонның ақшасы» (1872), «Скандал мектебі» (1874), Бусиконың «Лондонға кепілдік» (1877) және «Дипломатия» (1878), Клемент Скотт пен Б. С. Стивенсонның Сардудың «Дора» пьесасының бейімделуі.

Кейінгі өмірі мен мансабы

1870 және 1880 жылдары, басқарушылық міндеттерімен қатар, Банкрофт көптеген заманауи пьесаларда, сондай-ақ Шекспирдің және Ричард Бринсли Шериданның, соған қоса басқа классикалық пьесаларда, көбінесе әйелімен бірге басты рөлдерді ойнауын жалғастырды. 1879 жылы Банкрофттар Хеймаркет театрына көшіп, онда «Ақша» пьесасын қайта қойды, сондай-ақ Сардудың «Одет» (оны үшін олар мадам Хелена Моджесканы шақырды), «Федора» және Пинероның «Лордтар мен депутаттар» пьесаларын, бұрынғы табыстарымен бірге қайта қойды. Қолға түскен мол байлықтан кейін, олар 1885 жылы басқарудан зейнеткерлікке шықты, бірақ Банкрофт 1918 жылға дейін актерлік қызметін жалғастырды. Ол және оның әйелі Бромптон зиратында жерленген; қабірлерді белгілейтін жалпақ, арка тәрізді ескерткіш орнатылған, бірақ олардың мавзолейі Екінші дүниежүзілік соғыста бомбалаудан қирады.

Жарияланымдар

Банкрофт екі кітап жазды, ал әйелімен бірлесіп, өздері жазған "Мистер және миссис Банкрофт сахнада және сахнадан тыс" (Лондон, 1888) және "Банкрофттар: алпыс жылдық естеліктер" (Лондон: Даттон және компаниясы, 1909) атты екі томдық естеліктер жинағын шығарды.