Кіріспе

Attrition – 1980 жылы Ковентриде Мартин Боуес пен Джулия Ниблок құрған британдық дарк вейв / готикалық рок тобы. Топ 1980-ші жылдардың басындағы эксперименталды пост-панк сахнасынан өркендеп, Throbbing Gristle, Coil, Einstürzende Neubauten және In the Nursery сияқты топтармен бірге Ұлыбританиядағы индустриалды музыканың дамуына зор үлес қосты. "Attrition" тобының алғашқы Лондондағы концерті "Coil" тобының қолдауымен өтті, ал 1984 жылдың сәуірінде "Legendary Pink Dots" тобымен бірге алғашқы еуропалық гастрольдік сапары болды. Дебюттік альбом "The Attrition of Reason" 1984 жылдың күзінде Third Mind Records лейблінде жарық көрді. Келесі жылы Джулия "Legendary Pink Dots" тобына қосылу үшін топтан кетіп, Боуес Марианна, Алекс Новак және Пит Моррис сияқты жаңа мүшелермен бірге "Hypogonder Club" клубында екінші "Attrition" альбомын – "Smiling" шығарды, ол жақсы қабылданды. Бірақ, келесі жылы бұл құрам тарап, Боуес "In The Realm of the Hungry Ghosts" жинағын шығарды, ол алдыңғы бірнеше жылдағы сирек туындылар мен Б-сайдтарды қамтыды. Бұл "Third Mind" лейбліндегі соңғы шығарылым болды. Содан кейін топ Бельгияның "Antler Subway Records" лейбліне ауысып, 1988 жылы "At the Fiftieth Gate" альбомын шығарды, оған гитарист Гари Кокс қосылды. Бұл альбом "Projekt" лейбліндегі алғашқы ресми шығарылым болды, бұл қарым-қатынас көп жылдарға созылып, 90-шы жылдары "Attrition" тобының ерекше дыбысының дамуын көрсеткен бірқатар альбомдардың жарық көруіне әкелді. 1996 жылы топ алғаш рет АҚШ-қа гастрольдік сапар жасады, одан кейін Джулия тағы да топтан кетіп қалды. "Two Gods" келесі жылдары "Attrition" тобының барлық каталогының қайта жаңартылған нұсқаларын шығару үшін платформа ретінде қызмет етті. Ол сондай-ақ "Rossetti's Compass" сияқты басқа топтардың шығарылымдарына арналған лейбл ретінде де жұмыс істеді. 2008 жылдың маусым айында "Attrition" тобына әйел вокалисі Син Д'Релла қосылып, көп мүшелі құрамға қайта оралды. Боуес пен Син топ үшін он екінші альбомын – "All Mine Enemys Whispers – The Story of Mary Ann Cotton" шығарды, ол 19-ғасырдың ортасындағы Англиядағы сериялық кісі өлтірушінің шын оқиғасына негізделген концептуалды альбом болды, ал кісі өлтірушіні ұстаған офицердің ұрпағы – Боуес. Альбом "Attrition" тобының ерекше дыбысынан айтарлықтай өзгешеленеді, синтезатордың негізгі мелодиялары, перкуссия және вокал атмосфералық, амбиенттік және табылған дыбыстарға ауыстырылды. Альбомге Эмили Оутемн, Эрика Малки және Боуестің екі баласы қонақ ретінде қатысты. 2009 жылы топ 25 жылдық сахналық мансабын тойлап, "Kill the Buddha!" концерттік альбомын және басқа топтар орындаған "Attrition" әндерінің кавер-альбомын – "Wrapped in the guise of my friend" шығарды. 2012 жылы Мартин әйелі Керримен бірге алғашқы толық метражды фильмнің "Invocation" музыкасын жазды. Мартин көп жылдар бойы Ковентридегі Сити колледжінде музыка технологиясын оқытты және 2011 жылы "Attrition" және басқа да суретшілер үшін өзінің "The Cage" студиясында толық уақыт жұмыс істеу үшін кетіп қалды. 2013 жылы топ "The Unraveller of Angels" альбомын шығарды, одан кейін 2015 жылы "Millions of the Mouthless Dead" альбомы жарық көрді. Соңғы альбомды Мартин Анни Хоганмен (Marc and the Mambas тобынан танымал) бірге жасады, ол қараңғы амбиент саундтректеріне қойылған Бірінші дүниежүзілік соғыс поэзиясын зерттеді, сондай-ақ экс-Kraftwerk мүшесі Вольфганг Флюрдің қатысуымен жазылды.

Музыкалық әсерлер мен ерекшеліктері

Мартин Боуес өзінің музыкасына әр түрлі ықпалдарды енгізді, соның ішінде эксперименталды рок, панк, пост-панк және The Velvet Underground, Crass, Sex Pistols, Magazine, Joy Division және Cabaret Voltaire сияқты индустриялдық топтар, Kraftwerk, классикалық рок-н-ролл (Элвис) және тіпті Бетховен сияқты алғашқы эксперименталды электрондық топтар. 1980 жылдардың басында Attrition пост-панк қозғалысына жатқызылды, ал пост-панк субжанрларды тудырып, басқаларымен өзара байланысқа түскенде, топ жаңадан пайда болған индустриялдық және даркуэйв жанрларының алғашқы және ықпалды бөлігі ретінде танылды. Кейіннен олар гот қауымының арасында да көптеген жанкүйерлерге ие болды. 1990 жылдардың басында Боуес негізгі мүше және ән жазушы болды, ал Attrition өзінің ерекше электроакустикалық дыбысын дамытты. Бұл Мартиннің терең дауысы, Джулияның лады жоқ бас-гитарадағы ойнауы және тынысты опералық вокалы, сондай-ақ аналогтық синтезаторлардан (оның ішінде Korg Mono/Poly және Korg MS 20), секвенсерден (Roland MC 202), барабан машинасынан (Roland TR 808) және түрлі эффекттерден тұратын электрондық аспаптар жиынтығына негізделген. "Алғашқыда, қазіргідей сахна болған жоқ, біз көбінесе 'индустриялдық' бағытта жұмыс істедік. Қазіргідей клубтар мүлде болған жоқ, сізді бағалайтын жерде ойнау өте қиын еді. Қазір бәрі әлдеқайда оңай, тек гот емес, даркуэйв немесе басқа да жанрлардың қосындысы. Бұл нығайып, бізге көмектесті, бірақ шын мәнінде, біз бұл барлық нәрсе пайда болмас бұрын-ақ сол жерде болдық".