Симон Боливардың "Өлімге дейін соғыс" жарлығы: испандықтарға қарсы жазалау шаралары, Венесуэла тәуелсіздігі үшін күрес, қырғын мен жазасыздық. Тарих, Боливар, Венесуэла.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Симон Боливардың жазасыздық жарияламасы
Simon Bolivar's declaration of no quarter
Соғысқа дейін өлім туралы декрет, испан тілінде Decreto de Guerra a Muerte, – Оңтүстік Америка көшбасшысы Симон Боливар шығарған декрет. Ол Оңтүстік Американың тәуелсіздігіне белсенді түрде көмектескендерден басқа, Испанияда туған азаматтарға қарсы кісі өлтіруге және кез келген қатыгездікке рұқсат берді. «Өлімге дейін соғыс» деген тіркес осы қатыгездіктерді жұмсарту үшін қолданылды. Декрет, Боливардың Испаниямен соғыста Венесуэланың тәуелсіздігін сақтау үшін жасаған «жою соғысы» болды, себебі ол испан армиясының Венесуэланың Бірінші Республикасын қолдағандарға қарсы қатыгездік көрсетуі оның жеңілісіне шешуші түрде әсер етті деп есептеді. Боливар бұл декретті 1813 жылдың 15 маусымында Венесуэланың Трухильо қаласында жариялады.
The Decree of War to the Death, in Spanish Decreto de Guerra a Muerte, was a decree issued by the South American leader Simón Bolívar which permitted murder and any atrocities whatsoever to be committed against civilians born in Spain, other than those actively assisting South American independence, and furthermore exonerated people from the Americas who had already committed such murders and atrocities. The phrase "war to the death" was used as a euphemism for these atrocities. The decree was an explicit "war of extermination" in Bolívar's attempt to maintain Venezuelan independence in the war with Spain, since he felt that the Spanish Army's use of atrocities against those who supported the First Republic of Venezuela had contributed decisively to its defeat. Bolívar promulgated the decree on June 15, 1813, in the Venezuelan city of Trujillo.
Өмірбаян
Жарлықта бірінші республика құлағаннан кейін испандық сарбаздардың жасаған ауыр қылмыстары мен жаппай қырғындарына жауап ретінде құрылғандығы айтылады, онда испандық басшылар мүлік ұрлап, мыңдаған республикашылды өлтірді: "біз сіздерге варвар испандықтардың келтірген азаптарына бейжай қарай алмаймыз, олар сіздерді тонау арқылы жоқ етіп, өлім арқылы құртты, ең қадірлі келісімдер мен капитуляцияларды бұзды [Сан-Матео капитуляциясына сілтеме, 1812 ж.], бір сөзбен айтқанда, Венесуэла Республикасын ең қорқынышты қиратуға жеткізді". Онда Испанияның тәуелсіздігіне белсенді қатыспаған испандық текті барлық адамдар өлтірілетіні, ал Испания билігімен ынтымақтасқандарына қарамастан, барлық Оңтүстік Америкалықтар аман қалатыны жарияланды. (Толық мәлімдеме төменде қараңыз). Құжат Венесуэла халқының басынан өткен қайғыға алаңдаушылық білдіріп, ел элитасының мүдделерін қорғауға міндеттенді, соның ішінде Испания билігімен ынтымақтасқандарды да қамтыды. Сондай-ақ, құжат тәуелсіздікті белсенді қолдаған және қолдамаған испандық текті адамдарды ажырату шараларын белгіледі, осы арқылы Испания билігімен бұрынғы ынтымақтастығына қарамастан, Оңтүстік Америкалықтарды жазалаудан сақтауды көздеді. Бұдан әрі, жарлықта бұл жанжалды Венесуэла мен Испания арасындағы халықаралық соғыс ретінде қайта қарастыруға тырысты, осылайша оның мәртебесін аймақтық көтеріліс емес, егемендік үшін күрес деңгейіне көтерді.
The decree states that it was created as a response to severe crimes and massacres by Spanish soldiers after the fall of the First Republic, in which Spanish leaders allegedly stole property and executed thousands of Republicans: "we could not indifferently watch the afflictions inflicted to you by the barbaric Spaniards, who have annihilated you with robbery and destroyed you with death, infringed the most solemn treaties and capitulations [a reference to the San Mateo Capitulation, 1812]; in one word, committed every crime, reducing the Republic of Venezuela to the most horrific desolation." It proclaimed that all Peninsular people in Spanish America who didn't actively participate in favor of its independence would be killed, and all South Americans would be spared, even if they had cooperated with the Spanish authorities. (See below for full declaration). The document expressed concern over the suffering inflicted upon the Venezuelan populace and emphasized a commitment to safeguarding the interests of the country's elites, including those who had collaborated with Spanish authorities. It also outlined measures aimed at distinguishing between Peninsular individuals who actively supported independence and those who did not, with the intent of sparing South Americans from reprisals, regardless of their previous cooperation with Spanish authorities. Furthermore, the decree sought to redefine the conflict as an international war between Venezuela and Spain, thereby elevating its status from a regional rebellion to a recognized struggle for sovereignty.
"Guerra a Muerte" практикасы
Бұл «Өлім соғысы» деп аталатын жағдай екі тараптан да кеңінен қолданылып, оның нәтижесінде екі жақта да зор қатыгездіктер орын алды. Мысалы, 1814 жылғы ақпанда Боливардың өзінің бұйрығымен Каракаста және Ла Гуаирада испан тұтқындары атылып тасталды, бұл Венесуэланың Екінші Республикасы құлау алдында болған оқиға. Сондай-ақ, 1815, 1816 және 1817 жылдары Пабло Морильо басқаратын роялистер әскері Нью-Гранадада бірнеше танымал азаматтарды өлтірді. Бұл жарияланым 1820 жылғы 26 қарашаға дейін күшінде болды, сол күні генерал Пабло Морильо Боливармен Санта-Ана-де-Трухильода кездесіп, тәуелсіздік соғысын конвенциялық соғыс деп жариялады.
This so called Guerra a Muerte was widely practised on both sides, resulting in some extreme brutalities on both sides, such as the execution of Spanish prisoners in Caracas and La Guaira in February 1814, on orders from Bolívar himself, just before the collapse of the Second Republic of Venezuela, and the killing of several renowned citizens in New Granada by the royalist army under Pablo Morillo in 1815, 1816 and 1817. The declaration remained in effect until November 26, 1820, when General Pablo Morillo met with Bolívar at Santa Ana de Trujillo to declare the war of independence a conventional war.
Жарлықтың мәтіні
Венесуэлалықтар: Жаңа Гранаданың тәуелсіз Конгресі жіберген бауырластар әскері сіздерді азат ету үшін келді, және ол қазірдің өзінде сіздердің араларыңда, Мерида және Трухильо провинцияларынан зұлымдық жасаушыларды қуғаннан кейін. Біз испандарды жоюға, американдықтарды қорғауға және Венесуэла Конфедерациясын құрған республикалық үкіметтерді қайта орнатуға жіберілдік. Біздің қаруымызды (қаруымызды) қорғайтын штаттар өздерінің ескі конституциялары мен билеушілерімен қайта билік етеді, бостандықтары мен тәуелсіздіктерін толыққанды пайдаланады; себебі біздің міндетіміз – тек құлдықтың тізбектерін үзу, кейбір халықтарды әлі де қанау, заңдар шығаруға немесе соғыс құқығы бізге рұқсат етуі мүмкін билік актілерін жүзеге асыруға талап ету емес. Сіздердің бақытсыздықтарыңызға қайғырып, біз сіздерге тонау арқылы жоқ қылған, өліммен құртқан, ең қасиетті келісімдер мен капитуляцияларды бұзған, бір сөзбен айтқанда, Венесуэла Республикасын ең қорқынышты уайымға түсірген варвар испандардың келтірген азаптарына бей-жай қарай алмаймыз. Әділдік осыны талап етеді, ал қажеттілік бізді оны іске асыруға мәжбүрлейді. Колумбия топырағын қанмен жамылған монстрлар біржола жойылсын, олардың жазасы олардың сатқындықтарының ауырлығымен тең болсын, сонда біздің ұяттымыздың ізі жуылсын және әлем елдеріне Американың ұлдары жазасыз қалмайды деп көрсету үшін. Әділетсіз испандарға қарсы біздің ақталған наразылығымызға қарамастан, біздің жомарттығымыз соңғы рет келісім мен достыққа жол ашады; егер олар өздерінің қылмыстарын жек көріп, адалдыққа бет бұрса, Испанияның кіріп-шыққан үкіметін жоюға және Венесуэла Республикасын қайта орнатуға бізбен бірге жұмыс істесе, оларды біздің арамызда бейбіт өмір сүруге шақырамыз. Біздің әділ мүддеміз үшін, ең тиімді және белсенді ресурстарды пайдаланып, төрешілдікке қарсы әрекет етпейтін барлық испандар жау саналады, олар Отанға сатқын ретінде жазаланады, сондықтан дереу өлім жазасына кесіледі. Керісінше, біздің әскерімізге қару-жарағымен немесе қарусыз келген барлық испандарға, төрешіліктің бұғауларын алып тастау үшін жан сала еңбек етіп жүрген жақсы азаматтарға көмек көрсеткендерге жалпы және толық кешірім беріледі. Венесуэла үкіметін жариялап, біздің ісімізге қосылған әскери шенеуніктер мен судьялар өздерінің лауазымдарын және жұмыс орындарын сақтайды; бір сөзбен айтқанда, мемлекетке қызмет ететін барлық испандар американдықтар ретінде есептеледі және олармен солай күтіледі. Ал сіздер, қателік пен опасыздық арқылы әділдік жолынан адасқан американдықтар, бауырларыңыз сіздерді кешіретінін және жасаған жамандықтарыңызға шын ниетпен өкінетінін біліңіздер, сіздер кінәлі бола алмайтынына сенімді болыңыз, ал сіздерге жасаған қылмыстарыңыздың авторлары жүктеген білімсіздік пен соқырлық оларды жасауға мәжбүр ете алады. Сіздерді қорғауға келген қылыштан қорықпаңдар, сіздерді жазалаушыларыңыздың тағдырына байланыстыратын ұятты тізбектерді кесіңіздер. Құрмет, өмір және мүліктеріңіз үшін толыққанды иммунитетке сенесіздер; американдықтардың тағы бір атауы сіздердің кепілдігіңіз және қорғанысыңыз болады. Біздің қаруымыз сіздерді қорғау үшін келді, және ол біздің бауырларымызға қарсы ешқашан қолданылмайды. Бұл рақымшылық соңғы кезде қылмыс жасаған сатқындарға да таралады; және бұл рақымшылық осыншалықты адалдықпен орындалады, сіздер берген себептерге қарамастан, біздің ұсынысымызды бұзуға ешқандай себеп, себеп немесе сылтау жеткіліксіз болады. Испаниялықтар мен Канарлықтар, егер Американың тәуелсіздігі үшін белсенді жұмыс жасамасаңыз, тіпті бей-жай болсаңыз да, өлімге дайындалыңыз. Америкалықтар, тіпті кінәлі болсаңыз да, өмірге үміттеніңіз.
Venezuelans: an army of brothers, sent by the sovereign Congress of New Granada, has come to free you, and it is already amongst you, after evicting the oppressors from the provinces of Mérida and Trujillo. We are the ones sent to destroy the Spaniards, to protect the Americans, and to reestablish the republican governments that formed the Confederation of Venezuela. The states covering our arms (weapons) are once again ruled by their old constitutions and magistrates, fully enjoying their liberty and independence; for our mission is only to break the chains of servitude, which still oppress some of our peoples, not claiming to create laws, or enforce acts of domination, which the right of war could authorize us to do. Touched by your misfortunes, we could not indifferently watch the afflictions inflicted to you by the barbaric Spaniards, who have annihilated you with robbery and destroyed you with death, infringed the most solemn treaties and capitulations; in one word, committed every crime, reducing the Republic of Venezuela to the most horrific desolation. It is so that justice demands vindication, and necessity forces us to take it. May the monsters that infest Colombian soil, and have covered it with blood disappear for good; may their punishment be equal to the magnitude of their treason, so that the stain of our ignominy is washed off, and to show the nations of the universe that the sons of America cannot be offended without punishment. In spite of our just resentments against the iniquitous Spaniards, our magnanimity still deigns itself to open, for the last time, a route to conciliation and friendship; we still invite them to live peacefully among us, if, hating their crimes and turning to good faith, they cooperate with us in the destruction of the intruding government of Spain, and the reestablishment of the Republic of Venezuela. All Spaniards who do not conspire against tyranny in favor of our just cause, using the most effective and active resources, will be considered enemies, and will be punished as traitors to the homeland, and therefore, will be promptly executed. On the other hand, a general and absolute pardon is issued to all Spaniards who pass into our army, with or without their weapons; to those who offer aid to the good citizens working hard to shake off the shackles of tyranny. War officers and magistrates that proclaim the government of Venezuela and join our cause will keep their destinies and work positions; in one word, all Spaniards who perform service for the State will be reputed and treated as Americans. And you, Americans, who have been separated from the road of justice by error and perfidy, know that your brothers forgive you and seriously regret your misdeeds, intimately persuaded that you cannot be guilty, and that only the ignorance and blindness imposed on you by the authors of your crimes could cause you to perpetrate them. Do not fear the sword that comes to avenge you and cut the ignominious bindings which tie you to your executioners' fate. Rely on absolute immunity for your honor, life and properties; the mere title of Americans will be your warranty and safeguard. Our weapons have come to protect you, and will never be used against a single one of our brothers. This amnesty extends to the very traitors who have most recently committed their acts of felony; and will be so religiously carried out that no reason, cause or pretext will be enough to make us break our offer, no matter how extraordinary the reasons you give us to excite our adversity. Spaniards and Canarians, count on death, even if indifferent, if you do not actively work in favor of the independence of America. Americans, count on life, even if guilty.