Артур Данкан Гарднер: Пенициллинге қосқан үлесі мен мансабы
A. D. Gardner
Артур Данкан Гарднер – британдық дәрігер, пенициллин дамытуға үлес қосып, Оксфорд университетінің Региялық медицина профессоры болған (1884-1977). Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық медициналық зерттеуші (1884–1977)
British medical researcher (1884–1977)
Артур Дункан Гарднер, FRCP, FRCS (28 наурыз 1884 – 28 қаңтар 1977) – британдық дәрігер және ғалым, пенициллиннің дамуына қосқан үлесімен және 1948 жылдан 1954 жылға дейін Оксфорд университетінің Медицина профессоры қызметін атқарғанымен белгілі.
Arthur Duncan Gardner, FRCP, FRCS (28 March 1884 – 28 January 1977) was a British physician and scientist known for his contributions to the development of penicillin and his role as the Regius Professor of Medicine at the University of Oxford from 1948 to 1954.
Ерте өмір және білім
Гарднер 1884 жылдың 28 наурызында дүниеге келген. Ол Оксфорд университетінің Университет колледжіне түсуден бұрын, Rugby мектебінде білім алды. Бастапқыда құқық саласын оқуға ниеттенгенімен, бітірген соң отбасының заңгерлік қызметінен айнылып, медицина саласында мансап құруды шешті. 1911 жылы дәрігер дипломын алып, FRCS (Royal College of Surgeons мүшесі) атағын иеленді. Содан кейін Гарднер патологияға ден қойып, ғылыми мақалалар жариялай бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қысқа мерзімге Қызыл Кресттің хирургі болып жұмыс істеді. 1915 жылы Оксфордтағы Стандарттар кеңесіне бактериолог ретінде қабылданды және Университет колледжінің феллосы атанды.
Gardner was born on 28 March 1884. He received his education at Rugby School before enrolling at University College, University of Oxford, initially to study Law. However, after completing his degree, he chose to pursue a career in Medicine, diverging from his family's law practice. In 1911, he qualified as a physician and obtained the FRCS (Fellow of the Royal College of Surgeons) qualification. Gardner then focused on pathology and began publishing scientific papers. During World War I, he briefly served as a Red Cross surgeon. In 1915, he joined the Standards Council in Oxford as a bacteriologist and became a Fellow of University College.
Пенициллиннің дамуына үлес қосқан
1936 жылы Гарднер Оксфордтағы сэр Уильям Данн патология мектебінде Говард Флоридің бактериология профессоры лауазымын иеленді. Осы кезеңде ол пионериялық пенициллин жобасына қатысты. Джена Орр Юингпен бірлесе жұмыс істеген Гарднер пенициллиннің түрлі зиянды микроорганизмдерге қарсы әсерін зерттеді. Оның зерттеулері бұрынғыдай пенициллиннің фермент немесе антисептик ретінде әрекет етпейтінін анықтады. Оның орнына Гарднер пенициллиннің таңдалынған микроорганизмдердің ісінуіне, жарылуына немесе бөлінбей жойылуына себеп болатынын дәлелдеді.
In 1936, Gardner assumed the position of Professor of Bacteriology under Howard Florey at the Sir William Dunn School of Pathology in Oxford. It was during this time that he became involved in the pioneering penicillin project. Collaborating with Jena Orr Ewing, Gardner conducted research on the effects of penicillin against various harmful microbes. His investigations revealed that penicillin did not function as an enzyme or antiseptic, as previously believed. Instead, Gardner demonstrated that penicillin caused the targeted microbes to swell, explode, or perish without dividing.
Regius профессоры және кейінгі өмірі
Гарднердің медицина ғылымына қосқан маңызды үлесі мен бай тәжірибесінің арқасында Оксфорд университетінің Медицина профессоры лауазымына тағайындалды. Бұл беделді лауазымды оған король Георг VI табыс етті. Кейбір күмәнданғандар Гарднердің сол кездегі премьер-министр Клемент Атлимен болған достығының оның тағайындалуына ықпал еткен болуы мүмкін екенін айтты, Гарднер онымен Университет колледжінде студент кезінде танысқан болатын. 1953 жылы Гарднер Кембридж университетінде «Адамзатты танудың дұрыс жолы» деген тақырыпта Rede лекциясын оқыды. Медицина профессоры лауазымынан кейін 1956 жылы Девонға зейнетке шықты. Гарднер 1977 жылғы 28 қаңтарда дүние салды.
Gardner's significant contributions to medical science, combined with his extensive experience, led to his appointment as the Regius Professor of Medicine at the University of Oxford, a prestigious position bestowed upon him by King George VI. Some skeptics questioned the influence of his friendship with the then Prime Minister, Clement Attlee, whom Gardner had met during his undergraduate years at University College, as a potential factor in his appointment. In 1953, Gardner delivered the Rede Lecture at the University of Cambridge, presenting a lecture titled "The Proper Study of Mankind." Following his tenure as Regius Professor of Medicine, he retired to Devon in 1956. Gardner died on 28 January 1977.