Бонни мен Клайд тобының мүшесі У.Д. Джонс өмірі

Кіріспе

Бони мен Клайд Барроу Бандасының мүшесі

Уильям Дэниел ("W. D.", "Бад", "Диакон") Джонс (12 мамыр 1916 жыл - 20 тамыз 1974 жыл) Барроу Бандасының мүшесі болды. Оның Ұлы Депрессияның алғашқы жылдарында Американдық қылмыстық фольклорға енген Оңтүстік-Орта Батыстағы қылмыстық іс-қимылдары танымал. Джонс 1932 жылдың Рождество қарсаңынан бастап 1933 жылдың қыркүйек айының басына дейін сегіз жарым ай бойы Клайд Барроу мен Бонни Паркермен бірге болды. Ол және Генри Метвин есімді тағы бір бандит мүшесі "Бони мен Клайд" (1967) фильміндегі "С. В. Мосс" кейіпкері ретінде біріктірілді. Фильмдегі С. В. Мосс кейіпкері туралы Джонс: "Мосс – Клайдтың бұйырғандарын орындайтын жас бала еді. Міне, мен де сондай едім" деді.

Ерте өмір

Джеймс Зеберди Джонс (1883–1923) және Туки (құрмет аты Гаррисон) Джонс (1884–1971) – Техас штатының Хендерсон округіндегі алты балалы шаруалар отбасы еді: бес ұл және бір қыз. Уильям олардың екінші кіші баласы болған. Соғыстан кейін мақта бағасы құлдырағаннан кейін олар шаруашылықпен айналысудан бас тарды. Шамамен 1921–22 жылдары Джонстар Батыс Далластың өнеркәсіптік аймағына қоныстанды, сол толқынмен Барроу отбасы мен басқа да жүздеген кедей отбасыларды елден осы құналықсыз қалаға әкелді. Бұл – су, газ және электр қуаты жоқ шатырлар мен лашықтардың лабиринты, Тринити өзенінің тасқын салдарындағы топырақ көшелерде, түтін шығаратын заводтардың, мұнай өңдеу зауыттарының, «зауыттардың, карьерлердің, лагуналардың, жанармай сақтау алаптарының және шұңқырлардың» арасында орналасқан. Оның әкесі мен әпкесі бір сағаттың ішінде қайтыс болды, ал үлкен ағасы екі күннен кейін, барлығы пневмониядан қайтыс болды, бұл осы тұмау штаммының салдарынан болатын соңғы соққы еді. Туки Джонс пен оның төрт ұлы аман қалды. Джонс сауатсыз өсті. Отбасын қиратқан аурудан бұрын немесе кейін ол бірінші сыныпты жартылай бітірді. Ол газет сату үшін мектепті тастағанын еске алды. Ол анасының досы Кумидің кіші ұлы Л.К. Барроумен Батыс Далласқа қоныстанған күндерінен бастап дос болды. Джонстар мен Барроулар жақын болды: Марвин “Бак” Барроу Сан-Антониода көлік ұрлығы үшін сотқа тартылғанда, Туки және оның екі кіші ұлы Барроулар мен олардың екі кіші баласына бірге 300 миль оңтүстікке, сотқа қатысу үшін ат пен арбамен сапар шекті. Екі баланың да Клайд есімді үлкен ағасы болды. Уильямның ағасы Клайд 1930 жылы жазда әйелі мен Марвин Барроудың сүйіктісі Бланшті Марвинге көру үшін Теннесси штатына апарып келді. Барроулар да Батыс Даллас лагерінде ауруға ұшырады: Клайд, оның әкесі және кіші қарындасы Мари ауыр ауруға шалдығып, ауруханаға жатқызылды, соның салдарынан Клайдті жылдардан кейін Әскери-теңіз күштеріне қабылдаудан бас тартты.

Бароу тобы

15-16 жасында У.Д. Джонс жергілікті полицияға белгілі болды. Ол Игл Форд Роудтағы Барроулардың жанармай бекетінде көнек салған еркектерге "қызықтап", Л.К. Барроудың ағалары Клайд пен Марвин “Бак” Барроу үшін ұрланған көліктерге қоюға номерлер жинады. Ол кем дегенде бір рет Далласта "көлік ұрлығына қатысты күдікпен" ұсталды және Техас штатының Бомонт қаласында Л.К.пен бірге көлік ұрлығы үшін тұтқындалды. 1932 жылғы Рождество қарсаңында Клайд Барроу және оның серігі Бонни – қашқан және W.D. үшін тартымды заңсыздық жасаушылар – үйіне тоқтады. Барроу көмекшісіз қалғандықтан, ол Паркермен бірге Джонсты кеткенде алып кетті. Келесі күні Техас штатының Темпл қаласында көлік ұрлауға жасалған сәтсіз әрекет кезінде Джонс немесе Барроу көліктің иесі, дүкенші Дойл Джонсонды, 27 жастағы жаңа әкесін атқылап өлтірді. Газеттерде оқтар көліктің жолаушы жағынан келгені хабарланды. Джонстың айтуынша, Барроу осы есепті Джонстың топтан кетуіне жол бермеу үшін пайдаланды, бірақ сотқа берілген жоқ. [[Файл:WDJones1stMugAt15.jpg|thumb|280px|WD Jones тұңғыш рет тұтқындалғанда, 1931 жыл. Уильям Дэниел Джонс, 15 жас, және оның досы Л.К. Барроу контрабандашының көлігін алып, онымен бірге жоғалып кеткеннен кейін тұтқындалды. Оны 16 калибрлі мылтықпен төс қағып өлтірді. Барроуды күтіп тұрған Джонс пен Паркер атыс болғанда көршілер сияқты қатты қорқып қалды. Джонс "мылтық алып, айналасын атқылады". Паркер оған тоқтауға айқайлады, біреуді жарақаттауы мүмкін екенін ескертіп, машинамен блок айналып Барроуға жетті. Полицияға берген куәлігінде Джонс Паркер жолаушы терезесінен тапаншадан оқ атқанда, ол қозғалтқышты іске қосқанын айтты. 35 жыл өткен соң ол "Плейбой" журналына: "Менің білуімше, Бонни менің қатысқан бес үлкен атыста ешқашан қару ұстаған емес, ол ешқашан оқ атқан емес" деді. Малкольм Дэвис өлтірілгеннен кейін Барроу, Паркер және Джонс жасырынды. Олар Миссури мен Арканзас тауларынан өтіп, мүмкін Теннессиге дейін шығысқа қарай кеткен болуы мүмкін. Олар 26 қаңтар күні түнде ғана жаңалықтарға енді, Миссури штатының Спрингфилд қаласында полиция офицері Томас Перселлді ұрлап әкетті. Көктемнің басында екі рет киім ауыстырып, өздері мен қару-жарақтарын жол бойында суретке түсірді. Олардың суреттері мыңдаған газет оқырмандарымен бірге қалай шығарылғанын бірдей уақытта көрді: сәуір айында полиция пленкаларды ұстап, өңдеп, жариялады. Ойын-сауық суреттері күтпеген салдарға әкелді, әсіресе Бонни Паркердің камераға қарсылықпен қарап тұрған суреті, оның аяғы ұрланған көліктің бамперыне тіреліп тұрған, жамбасында қару және аузынан ілінген сигарасы бар суреті. Даллас округінің шерифінің орынбасары Тед Хинтон суреттердегі "белгілі мақтаныш" полиция қызметкерлерін оларды ұстауға одан да бекем ниеттендіргенін еске алды. Үшеуі 24 немесе 25 наурызда Далласқа қайтып келді және 23 наурызда Клайдтың ағасы Бактың Хантсвилл түрмесінен босатылғанын білді. 25 наурыз күні түнде олар Бак пен оның әйелі Бланшты Бланш анасының үйінде таң қалдырып, Бакты стратегиялық жағдайда орналасқан Джоплинге (Миссури штаты) бірге демалуға көндірді.

By age 15 or 16 W. D. Jones was known to the local police. He hung around the Barrows' service station on Eagle Ford Road, "entertained" older men, and collected license plates for LC Barrow's brothers Clyde and Marvin “Buck” Barrow to use on cars they stole. He was picked up in Dallas at least once "on suspicion" of car theft and was arrested with LC in Beaumont, Texas for car theft. On Christmas Eve 1932, Clyde Barrow and his friend Bonnie — already on the run, and glamorous outlaws to W. D. — stopped by home. Barrow was between assistants, and he and Parker brought Jones along with them when they left. The next afternoon in Temple, Texas, in a botched attempt at stealing a car, Jones or Barrow shot and killed the car's owner, grocery clerk Doyle Johnson, a 27 year old new father. Newspaper accounts reported that the fatal shots came from the passenger side of the car. According to Jones, Barrow used this report to make sure Jones didn't leave the gang. but was not tried. [[File:WDJones1stMugAt15. jpg|thumb|280px|WD Jones at his first arrest, 1931. William Daniel Jones, 15, and friend LC Barrow were arrested after disappearing with, then wrecking, a bootlegger's car. shooting him point blank in the chest with a 16 gauge shotgun. Jones and Parker were waiting in the car for Barrow and were as startled as the neighbors were when gunfire broke out. Jones "grabbed a gun and began blasting the landscape." Parker shouted to him to stop, that he might hit someone, and she circled the car around the block to catch up with Barrow. In his confession to police, Jones said that he was starting the motor while Parker fired her pistol out the passenger window. Thirty five years later, he told Playboy magazine, "As far as I know, Bonnie never packed a gun during the five big gun battles I was with them, she never fired a gun." After the murder of Malcolm Davis, Barrow, Parker and Jones lay low. They drove through the hills of Missouri and Arkansas and may have wandered as far east as Tennessee. They made news only on the night of January 26, when they kidnapped Springfield, Missouri police officer Thomas Persell. Twice in early spring they dressed up and photographed each other and their gun collection beside the road. They saw how their pictures came out at the same time as thousands of newspaper readers: in April the rolls of film were captured by police, developed, and published. The playful pictures brought unintended consequences, particularly one of Bonnie Parker squinting defiantly at the camera, her foot planted on the bumper of a stolen car, a gun at her outthrust hip and a cigar hanging from her mouth. Dallas County Deputy Sheriff Ted Hinton recalled that the "brazen pride" displayed in the pictures made law enforcement officers that much more determined to catch them. The three returned to Dallas on March 24 or 25 and learned that on March 23, Clyde's older brother Buck had been pardoned from Huntsville penitentiary. On the night of March 25 they surprised Buck and his wife Blanche at Blanche's mother's home and persuaded Buck to vacation with them in strategically located Joplin, Missouri.

Джоплин, Миссури

[[Файл:WDJonesAndGuns1933.jpg|thumb|230 px|WD Jones қарумен суреттеліп тұр. Барроу тобы әрқашан қару-жарақтарымен мақтанған, олар оны өздері елестете алмайтын болашақ ұрпақ үшін "атып" тастады. Ұзартылмаған мылтық – Барроудың "whippit" мылтықтарының бірі. Капотқа орнатылған тапанша офицер Перселлге тиесілі. Полиция бұл атыстың бірінші оқтан соңғы оққа дейін шамамен бір минутқа созғанын бағалады. Барроулардың ең ауыр жараланғаны – В.Д. Джонс болды. Ол сол жағынан жарақаттанды, мүмкін детектив МакГиннис гараждың шыны терезесі арқылы немесе Гаррименнің атып өткен жалғыз оғы арқылы ашық гараж есігі арқылы атқан оқтан жарақат алған болуы мүмкін. Бірақ Миссури штатының жол полициясының офицері Калер 1980 жылы шайқасты еске түсіріп, Джонсты екі офицер қаза болғаннан кейін көп секунд өткен соң оң иықтың астынан атқан деді. Барроулар батысқа қарай қашып кетті. Олар бір рет аспирин мен спирт алу үшін жанармай құю станциясында тоқтады. Олар Джонсты алдыңғы орындыққа отырғызып, әдетте қаруды жабатын көрпеге орады. Паркер оның жарасын тігіс инесімен ашып, ішіне спирт құйды. Техас штатының Шамрок немесе Амарилло маңындағы бір жерде олар жараларын тексеру үшін тоқтады. "Клайд биязы талдың бұтағын бинтке орап, оны бүйірімдегі тесіктен өткізіп, арқама шығарды. Оқ менің бойымнан өткендіктен, жазылатынын білдік". Пәтер тұрғындарының күтпеген қатыгездігі, табылған қару-жарақтар, әсіресе олар қалдырған пленкалар Барроу тобын Техастан тыс жерлерде де іздеуге және тануға себеп болды. Полиция офицерлері атыс оқиғасын сипаттағанда, тек екі атушыны еске алды, оларды Клайд және Бак Барроу деп атады. Ешбір куә үшінші адамды есіне алған жоқ. Джоплиндегі суреттерден полиция оны Бак Барроу, Претти Бой Флойд және Хьюберт Блейг деп әртүрлі анықтады.

Растон, Луизиана штаты

Екі аптадан кейін, 27 сәуірде Луизиана штатының Растон қаласында көлік ұрлау оқиғасының ортасында, Джоунс әлі де Джоплинде алған жараларынан толық жазылмаған және машинадағы үнемі дау-жанжалдан шаршаған, сондай-ақ өмірі үшін қорқып, топтан жоғалып кетті. Растон қаласындағы көлік ұрлау және одан кейінгі ұрлықтың көркемделген нұсқасы – «Бонни мен Клайд» фильміндегі Джин Уайлдердің Эванс рөліндегі эпизоды. 18 қарашада Даллас полициясына берген мәлімдемесінде ол былай деді: «Олар [Барроу ағайындылары] мені өздері үшін Chevrolet көлігін ұрлау үшін машинадан түсірді. Менің қашып құтылу мүмкіндігім келді, мен сол көлікке мініп, қашып, Даллас, Техасқа қайтып келдім». Ол ұрлаған көлік 130 миль қашықтықта, Миссисипи өзенінің жағасында, Арканзас штатының шығысындағы МакГихи атты теміржол қалашығында табылды. Клайд мойынсұнғыш В.Д. әдейілеп топты тастап кеткеніне сенгісі келмеді, бірақ Бак үшін бұл анық болды және «баланың» кеткеніне риза болды. Джонс Далласқа қайтып келді және ол жерде болғанда миссис Барроумен кем дегенде бір рет сөйлесті. Мамыр айының соңында топ Бланшты Далласқа ақша мен жаңалықтар жеткізу үшін жіберді. Барроу оған Джонсты кездесуге алып келуді бұйырды. Бланш бұл өтінішті жеткізгенде, екі ана да әдептілік танытты, бірақ бас тартты. Миссис Барроу Бланшқа «Клайдпен бірге баруға құштар екенін білмейтінін» айтты. Л.С. және миссис Паркер оны іздеуге тырысқандай болды. Барроу кем дегенде тағы бір кездесу ұйымдастырды, тікелей анасына Джонсты тауып, қайтарып әкелуді сұрады, бірақ нәтиже болмады. Олар Паркермен бірге Далласқа барып, 8 немесе 9 маусымда оны өздері алып келді. Даллас полициясына берген мәлімдемесінде Джонс былай деді: «Сағат шамамен екіде мен көлге барып, сол түні Five Point Dancehall-де билеуге ниеттеніп, жолмен келе жаттым. Бонни Паркер мен Клайд Барроу менің артымнан келіп, тоқтады. Олар V8 купеде болды. Олар маған сөйлеп, көлікке отыруымды айтты, мен де отырдым. Олар менімен бірге баруымды сұрады, мен бармаймын дедім, бірақ Клайд маған баруым керек деді, мен де бардым». Осыдан кейін, тіпті топта бес адам болғанда және екі көлігі болғанда да, «Клайд әрқашан В.Д.-нің өзімен бірге көлікте болуын қалаған».

Two weeks later on April 27, in the middle of a car theft in Ruston, Louisiana, still not recovered from his Joplin wounds and perhaps tired of the constant bickering in the car as well as afraid for his life, Jones disappeared from the gang. A fictionalized version of the Ruston car theft and subsequent kidnapping is the Gene Wilder Evans Evans segment in Bonnie and Clyde. According to his statement to Dallas police November 18, "[T]hey [the Barrow brothers] put me out of the car to steal a Chevrolet automobile for them. I saw this was my chance to escape and I jumped in this car and made my getaway and came back to Dallas, Texas." The car he stole in Ruston was found 130 miles away, at the edge of the Mississippi River, in the eastern Arkansas railroad town of McGehee. Clyde didn't want to believe that the docile W. D. had deliberately abandoned the gang, but to Buck it was obvious, and a relief, that "the kid" had. Jones made his way back to Dallas and spoke with Mrs. Barrow at least once while he was there. In late May the gang sent Blanche to Dallas to bring money and news to the families. Barrow instructed her to bring Jones with her to their rendezvous. When Blanche passed this request on, both mothers were polite, but demurred. Mrs. Barrow told Blanche faintly that "she did not know if he wanted to go with Clyde or not". LC and Mrs. Parker at least pretended to try to find him. Barrow arranged at least one more meeting, expressly asking his mother to find and return Jones then, but to no avail. He and Parker drove into Dallas and picked him up themselves, on June 8 or 9. In his statement to Dallas police Jones said, "[A]bout two o'clock in the afternoon I was walking along the road intending to go down to the lake and to go to a dance at the Five Point Dancehall that night. Bonnie Parker and Clyde Barrow drove up from behind me and stopped. They were in a V8 Coupe They spoke to me and told me to get in the car and I got in. They asked me if I wanted to go with them, and I told them I did not, and Clyde said I was going anyway, and I did." After this, even when the five person gang had two cars, "Clyde always wanted W. D. to be in the car with him."

Веллингтон, Техас

10 маусым күні түнде Барроу Оклахома штатында Бак пен Бланшпен кездесуге асығып бара жатқанда, Техас штатының Веллингтон қаласының сыртындағы Қызыл өзеннің тұзды саласынан өтетін көпірдегі бұрылыс белгісін байқамай, тым жылдам жүрді. "Кенеттен жол жоғалып кетті". Көлік ауаға көтеріліп, айналып, құрғақ өзен төсегіне құлады, бірнеше рет домалап, бір жағына тоқтады. Бонни Паркердің үстіне аккумулятордың қышқылы құйылып, ол айқайлап, күресіп жатқанда оң аяғының етін жеп тастады. Шаруа отбасы оларға көмекке келді, бірақ дереу полицияға хабарласты; "Бонни маған сонда оқпанымен атып, әйелдің қолына жарақат салғанымды айтты". Барроу мен Джонс шақырылған полиция қызметкерлерін – шериф Джордж Корри мен маршал Пол Хардиді – қашырып алып, қашуға мүмкіндік жасады. "Бонни сол күйіктен ешқашан толыққан жоқ. Тіпті жазылғаннан кейін де оның аяғы жиырылып, астына тартылып қалатын. Ол тек секіріп немесе аңқып жүре алатын". Барроу, өзі де ақсақ болғандықтан, оның мүгедектігінен туындаған жаңа кешігулерге, шығындарға және қиындықтарға еш қысылмай төзе білді, ал ол жазылған кезде оны не Джонс қажетті жерге көтеріп алып жүрді. Топ Арканзас штатының Форт-Смит қаласындағы туристік үйшенің ішінде Паркерді күтіп, оның қатаң жарақатынан айығуына дейін не қайтыс болғанға дейін шығуға мүмкіндік таппады. "Ол сонша күйіп кеткен, біздің ешқайсымыз оның тірі қалатынына сенбедік. Оң аяғының терісі жамбасынан бастап тобыққа дейін жоғалып кеткен. Кейбір жерлерде сүйегі көрініп тұрды".

Платти Сити және Дексфилд Парк

Барроу, Паркер және Джонс 1933 жылдың қыс соңында немесе көктем басында өздерін суретке түсіру үшін қолданыстан шыққан жолға тоқтады. 20 шілде күні сағат 1:00 шамасында шериф Холт Коффи бастаған он үш заң қызметкері, күтілетін пулеметтен қорғану үшін металл қалқандарды пайдаланып, Миссури штатының Платти қаласындағы «Қызыл тәж» туристік мотелінің екі бөлмелі үйіне қарқынды шабуыл жасады. Соңынан болған атыста Бак Барроуға оқ тиді, ол Бланшпен бірге гаражға қашуға тырысты. Джонс V8 қозғалтқышын іске қосып, гараж есігін ашудан қорқып, содан кейін Бланшқа Бакты ішке сүйреуге көмектесуден сескенді. 1933 жылдың 24 шілдесінде түнде жүзге жуық құқық қорғау органының қызметкерлері, Ұлттық гвардия сарбаздары және қызығушылық танытқан, қаруланған, көбінесе халықтан жалданып алынған азаматтар – кейбіреулері күндерді санап отырған – алаңның жиегіне жақындап келді, ал күн шыққанда жаңа атыс басталды. Паркер, Барроу және Джонс ауыр жарақат алды. Қашуға мүмкіндігі болмаған Бакқа тағы алты рет оқ атылып, ол және оны тастап кетпеген Бланш тұтқындалды. «Жартылай құлап, жартылай жүзіп» қозғалған ол, бос пистолетпен ишара жасап, фермерден көлік алып, үшеуі қашып кетті. Олар жолға түсті. Тамыз айы бойы Небраскадан Миннесотаға, содан кейін Миссисипиге дейін ауылдық жолдармен саяхаттап, тек кішкентай қалаларда тоқтап, жаңа көліктерді, бензин мен тамаққа ақша ұрлады. Олар көліктерде ұйықтады, көліктерді шалғайдағы далаларға, орманға немесе шатқалдарға қойды. Келесі қыста Барроу ағасы Бак өлгеннен бері төсекке жатпағанын және тіпті киімін ауыстырмағанын байқады. Айдың соңында Барроу мен Джонс Иллинойс штатының Платтвилл қаласындағы қару-жарақ қоймасынан тағы да көп РАК, тапаншалар мен оқ-дәрілерді ұрлап, топтың қауіпсіздігін арттырды. Джонс Клайд пен Бонниге адал серік болды, бірақ ол оларды өлімге немесе одан да ауыр қорқыныш пен азапқа алып жүргісі келмеді. Олар Джонстың оларды тастап кетуге ниеттенгенін білді. Дегенмен, Джонс Барроу мен Паркер өздеріне көмексіз өмір сүре алатынша олармен болды, содан кейін кетіп қалды. «Мен Клайд пен Бонни жазылып, менсіз де күнелте алатын болғаннан кейін оларды тастап кеттім. Менде қан мен тозақтан көре алмайтынмын». Бұл Клайд пен Боннидің айтқан әңгімесі болуы мүмкін. Д. Джонстың сөзіне сүйенсек, олар қыркүйек айының басында түнде Миссисипи штатының Кларксдейл қаласынан қырық шақырымдай жерде болғанда ол қашудың жолын тапты. Олар жаңа ғана көлік ұрлаған еді, ал Барроу оған бензин құю үшін 2,12 доллар берген. Джонс бірнеше галлон құйып, содан кейін тоқтап, көлік ауыстыру үшін оқшау орын іздеп алға қарай жүрді. Бірақ Барроудың көзінен шыққаннан кейін ол елдік жолға бұрылып, көліктің фарасын сөндіріп, жылдамдығын арттырды. Бірнеше шақырымнан кейін ол көліктен түсіп, Хьюстон қаласындағы анасының үйіне қашты.

thumb|230px|Barrow, Parker and Jones paused on a disused road to take pictures of themselves in the late winter or early spring of 1933. On July 20 around 1:00 a. m, thirteen lawmen led by Sheriff Holt Coffey, protecting themselves from expected machine gun fire with metal shields, advanced on the double cabin at the Red Crown Tourist Court in Platte City, Missouri. In the ensuing firefight Buck Barrow was shot in the head as he and Blanche ran to get inside the garage. Jones had started the V8's engine but was afraid to open the garage door, then was afraid to help Blanche drag Buck inside. During the night of July 24, 1933 nearly one hundred law officers, National Guardsmen and interested, armed, mostly deputized citizens — some with dates — crept up to the edges of the field, and as the sun rose a new shootout began. Parker, Barrow and Jones were badly wounded. Buck, unable to run, was shot six more times, and he and Blanche, who would not leave him, were captured. "Half stumbling, half swimming," Gesturing with an empty pistol he commandeered a car from a farmer and the trio escaped. They kept driving. Throughout August they plied the back roads from Nebraska to Minnesota to Mississippi, pausing in only the smallest towns to steal fresh cars and money for gas and food. They slept in the cars, and parked in remote fields or woods or in ravines. The following winter, Barrow observed that he had not slept in a bed or even changed his clothes since his brother Buck was killed. Near the end of the month Barrow and Jones rebuilt the gang's security by robbing the armory at Plattville, Illinois of more BARs, handguns and ammunition. Jones was as loyal a subordinate as Clyde and Bonnie could have hoped for, but he did not want to accompany them into death or even any farther into pain and fear. They were aware that Jones wanted to leave them. Nevertheless, Jones stayed until Barrow and Parker were well enough to take care of themselves without help before leaving. "I left Clyde and Bonnie after they was healed up enough to get by without me I'd had enough blood and hell." This may have been the story Clyde and Bonnie told. According to W. D. Jones, they were forty miles outside of Clarksdale, Mississippi on the night in early September when he saw a way to escape. They had just stolen a new car and Barrow had given him $2.12 to fill its tank. Jones put in a few gallons, then drove ahead as if to find a secluded place to stop and change cars. But when he was out of Barrow's sight he turned down a country road, turned off the car's headlights, and sped up. After a few miles he left the car and fled for his mother's home in Houston.

Қамауға алу және жазалау

Джонс Хьюстонға оралғаннан кейін жасырын өмір сүрді, өзін асырау үшін мақта теріп, аймақтағы шаруа қожалықтарында көкөніс қазып жүрді. 1933 жылғы 16 қарашада ол Хьюстонда Даллас округінің шерифтері Боб Алкорн мен Эд Кастер қолдынан қамауға алынып, Даллас округінің түрмесіне жеткізілді. Хьюстондағы бір танысы оны полицияға Барроудың құпия серіктесі ретінде таныстырды. Немесе екеуі де Джонстың ресми айтуынша, оқиғаның негізгі тақырыбында келіскен: Клайд, Бонни және Бак барлық атыс пен тонауды жасады, ал W.D. ересек емес, бандиттің еріксіз мүшесі болды, олармен қарулы түрде бірге жүруге мәжбүр болды, қорқыныштан немесе жарақаттан есінен танып, түнде ағаштарға және машина бамперлеріне тізгішпен байланды. Джонс Барроудың рұқсатын алған-алмағаны белгісіз, бірақ ол барлық ауыр қылмыстарды ештеңесі жоқ адамдарға таңуға келісім берген болуы мүмкін, 1933 жылғы 18 қарашада ол Даллас полициясына дәл осындай оқиғаны айтты. Даллас округінің Барроу тобының маңызды мүшесі саяси амбициялы шериф Шмид үшін үлкен мүмкіндік болды, ол Джонсты он күн бойы құпия ұстады, мүмкін Клайд Барроу түрмеге шабуыл жасап, Джонсты босатуға тырысады деп үміттенді. Джонс өзінің аман-есен түрмеде отырғанына шүкіршілік ететінін мәлімдеді. 22 қараша күні түнде шериф және оның орынбасарлары Алкорн, Кастер және Хинтон Даластың шетінде, Техас штатының Соверс қаласында Барроу мен Паркерге жасалған тосқауылды сәтсіз аяқтады. Даллас баспасөз қатты сынай бастады — тіпті газет сатушылар да оқиғаны «Шериф Клайд Барроудан қашты!» деп жарнамалады — Шмид В.Д. Джонсты көрсеткенге дейін. Көзі ашық және «қорқыныштан дірілдеп» Джонс баспасөзбен кездесті. Оның шериф Шмидпен жасасқан келісімі сенсациялық тақырыпта көрінді: «Клайд шерифті атты». Джонс пен шериф оны 6 қаңтарда Даласта Клайд Барроудың Дэвис орынбасарын өлтіруіне қатысқандығы үшін соттауға келісті, бұл оны 23 маусымда 71-ші тас жолда болған атыс кезінде маршал Хамфридің қаза тапқаны үшін Арканзасқа экстрадициялаудан қорғайды. «Олар мені 1968 жылы "Playboy" журналына айтқандай, Даласта шерифтің адамын өлтіргені үшін соттады. Клайд соны істеді, бірақ мен кінәлі болғанымды қуана қабылдадым. Арканзас мені ұстап беруді талап етті, ал мен Арканзас түрмесіне барғым келмеді. Егер Арканзас мені ұстап алған болса, онда ондағы қазылған сүйектердің бірі мен болар едім деп ойлаймын». Келесі қазандағы сот процесінде барлық мемлекеттік куәгерлер өлім жазасына қарсы ұсыныс жасады. Джонс 1931 жылы «жаман ниетсіз кісі өлтіру» қылмысы үшін сотталды. Аудандық прокурор мен прокурор 99 жылға сотталуды ұсынғанмен, 12 қазанда қазылар алқасы он бес жылға соттады. 1935 жылдың ақпан айында Джонс және Барроу мен Паркердің басқа он тоғыз туысы мен серіктестері «жасыру» үшін федералды үкіметтің сынақ ісінде сотталып, айыпталды. Ол жасыру үшін ең көп жазаны алды, екі жыл, Техастағы жазасымен бірге өтелуге өтініш берді. Ол Хантсвилл түрмесінде алты жыл отырғаннан кейін шартты түрде босатылды.

Jones kept a low profile after his return to Houston, picking cotton and digging vegetables on area farms to support himself. On November 16, 1933, he was arrested without incident in Houston by Dallas County deputies Bob Alcorn and Ed Caster, who drove him to the Dallas County jail. An acquaintance in Houston had identified him to police as the mystery Barrow accomplice. or that the two of them agreed on a basic theme for Jones's official story: that Clyde, Bonnie and Buck had done all the shooting and robbing and that W. D., a minor child, was an unwilling member of the gang, forced to ride with them at gunpoint, unconscious with fear or trauma most of the time, and chained to trees and car bumpers at night. Jones may or may not have had Barrow's blessing to blame every serious transgression on those who had nothing to lose, but on November 18, 1933, he relayed to Dallas police just such a story. Dallas county possession of an important Barrow Gang member was an ace up the sleeve for the politically ambitious Sheriff Schmid, who kept Jones a secret for ten days, perhaps hoping Clyde Barrow would try to storm the jail and break Jones out. Jones for his part insisted that he was grateful to be safely behind bars. On the night of November 22 the sheriff and his deputies Alcorn, Caster and Hinton bungled an ambush of Barrow and Parker in Sowers, Texas, on the outskirts of Dallas. The Dallas press jeered loudly — even the newsboys hawked the story as "Sheriff escapes from Clyde Barrow!" — until Schmid put W. D. Jones on display. Wide eyed and "shaking with fear," Jones met the press. His deal with Sheriff Schmid was apparent in the sensational headline, "Saw Clyde Shoot Deputy." Jones and the sheriff agreed that he would be tried as an accessory to Clyde Barrow's January 6 murder in Dallas of Deputy Davis, which would protect him against extradition to Arkansas for the June 23 shootout on Highway 71 in which Marshal Humphrey was killed. "They tried me for killing a sheriff's man at Dallas," Jones told Playboy in 1968. "Clyde done it, but I was glad to take the rap. Arkansas wanted to extradite me, and I sure didn't want to go to no Arkansas prison. I figure now that if Arkansas had got me, one of them skeletons they've dug up there might have been me." At his trial the following October all state witnesses recommended against the death penalty. Jones was convicted of a crime codified in 1931, "murder without malice." Though the district attorney and the prosecuting attorney recommended a sentence of 99 years, on October 12 the jury handed down a sentence of fifteen years. In February 1935 Jones and nineteen other family members and associates of Barrow and Parker were defendants in the federal government's test case trial en masse for "harboring." He received the maximum sentence for harboring, two years, applied to run concurrently with his Texas sentence. After six years in the Huntsville penitentiary he was paroled.

Туған күні

Мари Барроу 1918 жылы туған, Джонсты 1913 жылы туған ағасы ЛК-мен бір жаста екенін еске алды, демек ол 1933 жылы кәмелетке толмаған емес. Ол Джонстың туған күнін Рей Хамильтонның туған күнімен, 21 мамыр 1913 жылмен шатастырған болуы мүмкін. 1950 жылы Джонс әлеуметтік қамсыздандыру формаларын толтырғанда, өзінің 1916 жылдың 12 мамырында туғанын көрсетті – дәл сол күнді ол 1933 жылдың қарашасында Даллас полициясына берген көрсетпесінде де атады. 1968 жылы Playboy журналына берген сұхбатында ол 1932 жылғы Рождество қарсаңында 16 жаста болғанын және Клайд Барроу өзінен жеті жас үлкен екенін айтты. Оның өлім куәлігінде жасы 58 деп көрсетілген және туған күні 15 мамыр деп жазылған. Джонс өзінің әлеуметтік қамсыздандыру формаларын өзі толтырғандықтан, ал өлім куәлігін туысы толтырғандықтан, оның туған күні 12 мамыр деп есептеуге болады, бірақ оның қабір тасында 15 мамыр 1916 жыл көрсетілген. (2015 жылғы ақпан айында қосымша мәлімет) 1920 жылғы Техас штаты, Ван Зандт округіндегі федералдық халық санағына сәйкес, Дж. З. (Джеймс) және Туки Джонстардың төмендегі балалары болды: Гаррисон – 16 жаста; Слэнни – 13 жаста; Клайд – 10 жаста; Герберт – 7 жаста; және В.Д. – 3 жаста. Тағы бір ұлы, Рой Ли, 1920 жылы, санақ алынғаннан кейін дүниеге келді. Бұл В.Д. Джонстың 1916 жылы туғаны туралы мәлімдемесін растайды. Санақ жүргізуші келген 15 қаңтарда ол 3 жаста болды.