Олово, Босния және Герцеговина: тарихы, географиясы, Сараево мен Тузла қалалары арасындағы орналасуы. 1382 жылдан бергі қаланың "Plumbum" атауының мағынасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Купрес муниципалитетіндегі ауыл.
the village in Kupres municipality
Олово – Босния және Герцеговина Федерациясының Зеница-Добой кантонында орналасқан қала және муниципалитет. Ол Босния және Герцеговинаның бір бөлігі. Сараево қаласының солтүстік-шығысына қарай 50 шақырым қашықтықта, Сараево мен Тузла қалалары арасындағы жол бойында орналасқан.
Olovo is a town and municipality located in the Zenica Doboj Canton of the Federation of Bosnia and Herzegovina, an entity of Bosnia and Herzegovina. It is situated about 50 kilometers northeast of the capital city of Sarajevo and is located on the road between Sarajevo and Tuzla.
Тарих
Олово қаласы алғаш рет 1382 жылы "Плумбум" (латын тілінде "қорғасын" деген мағынада) деген атпен танымал болды. Босняк тілінде "олово" сөзі "қорғасын" дегенді білдіреді, және қалаға осы ат оның бай қорғасын кен орындарымен байланысты берілген. Олово Сараево – Тузла тас жолының M18 бағытында орналасқан, Босния және Герцеговинаның астанасы Сараеводан солтүстік-шығысқа қарай 50 шақырым қашықтықта жатыр. Олово Зеница-Добой кантонының құрамында. Жақында Оловоны Сараево кантонына қосуға тырысып жатыр, бірақ қала Зеница-Добой кантонында қалып отыр.
The town Olovo was first mentioned in the year 1382 under the name "Plumbum" (Latin for lead). The word olovo in Bosnian means lead, and the name was given to the town for its well known lead ore deposits. Olovo stands on the Sarajevo–Tuzla highway M18, and is located 50 km northeast of Bosnia and Herzegovina's capital city of Sarajevo. Olovo is located in the Zenica Doboj Canton. Recently, there have been attempts to make Olovo part of the Sarajevo Canton; however, the town remains within the Zenica Doboj Canton .
Орта ғасырлар
Орта ғасырлардан бері қала қорғасын кеніне байлығымен әйгілі болған, ал Олово ортағасырлық Босния мемлекеті кезеңінде кеншілер қаласы болды, сол кезде қала және аймақ Павловичтердің жерінің құрамына кірген.
Since the Middle Ages, the town has been well known for its lead ore deposits, and Olovo was a mining town during medieval Bosnian state period, when the town and the region were part of the Pavlović's Land .
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1941 жылы Олово Тәуелсіз Хорватия мемлекетінің оккупациясына түсті. 1941 жылдың 1 қарашасында 400 четник сарбазынан тұратын төрт четник ротасы, сондай-ақ Партизандық Романия отрядының (Кнежина, Бжелогорачка және Крепольская роталары) және Звијезда отрядының (Нишич батальоны, Крновршка және Влахинская роталары) 800 партизаны Оловоға сәтсіз шабуыл жасады. Көтерілісшілер содан кейін артиллериялық атысты тоқтатып, оны жаяу әскер бөлімшелерінің мылтықпен атуымен алмастырды. Сараево резервтік батальонының 4-ші ротасының командирі Анте Маринкович осы шабуыл кезінде жараланды және оның ротасы "Стиенадан" шегінуге мәжбүр болды. Бір резервтік взводпен нығайтылғаннан кейін, бұл рота "Стиенаны" қысқа мерзімге қайтарып алды, бірақ одан көп санды четник күштерінің шабуылынан кейін қайта шегінді. Четниктер "Стиенаны" толығымен басып алғаннан кейін, өздерінің сәттілігі туралы басқа көтерілісшілерге сигнал беру үшін шөптерді өртеп жіберді. Бұл көтерілісшілердің рухын көтеріп, Олово гарнизонының позицияларына одан да күшті шабуыл жасауға итермеледі, нәтижесінде гарнизон өз позицияларынан шегіне бастады. Өз күштерінің тұтқындалуын болдырмау үшін гарнизон командирі Стрехарский Солун ауылының батысындағы позицияларға шегінді. 1941 жылдың 17 желтоқсанында четниктер мен партизандық көтерілісшілер Оловоны қайта басып алды. 18 желтоқсанда Стрехарский күштері Карева Ћупријаға жеткенше, отқа түсіп, шегінуін жалғастырды.
During WW2, Olovo came under the occupation of the Independent State of Croatia in 1941. On 1 November 1941, four Chetnik companies with 400 Chetniks and parts of Partisan Romanija Detachment (Knežina, Bjelogoračka and Crepoljska companies) and Zvijezda Detachment (Nišić battalion and Crnovrška and Vlahinjska company) with total of 800 Partisans organized an unsuccessful attack on Olovo. The insurgents then stopped their artillery fire and replaced it with barrages of rifle fire of the infantry insurgent units. The commander of the 4th company of Sarajevo Reserve Battalion, Ante Marinković was wounded during this attack and his company had to retreat from "Stijena". After being inforced by one reserve platoon this company managed to recapture "Stijena" for short time only to retreat after being attacked by more numerous Chetnik forces. When Chetniks permanently captured "Stijena" they burned straws as signal to other insurgents about their success. This boosted morale of the insurgents to attack more fiercely the positions of Olovo garrison that began retreating from their positions. To avoid capture of his forces, garrison commander Streharski retreat to the positions west of the village Solun. On 17 December 1941 Olovo was recaptured by Chetnik and Partisan rebel units. On 18 December Streharski continued his retreat under fire until his forces reached Careva Ćuprija.
Босния соғысы
Босния соғысының басында Олово АРБиХ бақылауына өтті. 1995 жылдың 14 желтоқсанында қол қойылған және Босния соғысын аяқтаған Дейтон келісімінде Олово Босния және Герцеговина Федерациясының құрамына енгізілді.
At the beginning of the Bosnian War, Olovo came under the control of the ARBiH. Olovo was included in the Federation of Bosnia and Herzegovina in the Dayton Agreement, which was signed on 14 December 1995, ending the Bosnian War.
Туризм және мұра
Бүгінде Олово шыршалы ормандарымен, көк аспанымен және үш негізгі тау өзенінен – Ступчаница, Кривая және Биоштицадан құйылатын таза, шапшаң суларымен әйгілі. Олово аумағында Чевльяновичи және Богановичи ауылдарында жыл сайын бұқа күресі және басқа да дәстүрлі мерекелер өтеді. Бұл жақын маңдағы ауылдардың жастары үшін танымал демалыс орны. Олово минералға толы ыстық бұлақтардың маңында салынған емдеу курортымен де белгілі, ол бұл аймақта Рим билігі тұсында пайда болған. Оловодан төмен ағатын Кривая өзені бойында да бірнеше ыстық бұлақ бар. Бұл бұлақтар жақсы танымал, бірақ Рим заманынан қалған тас блоктарымен уақытша ғана қоршалған. Аймақ сонымен қатар айналасындағы ормандардағы аң ауру орындарымен де әйгілі, ал жақын маңдағы таулар мен каньондардың төңірегінде Конжух және Звијездадағы қорғаулы аймақтар, Чуде каньоны, Биоштица өзенінің каньоны сияқты бірнеше қорғалған табиғат парктері құрылған, сондай-ақ ортағасырлық Босния дәуірінен қалған көптеген мәдени-тарихи ескерткіштер сақталған. Олово – Сараеводан Тузлаға, немесе Зеница мен Завидовичиге бара жатқан саяхатшылардың демалып, жолын өзгертуге арналған тоқтау орны.
Today, Olovo is best known for its coniferous forests, blue sky, and clear swift waters coming from three main mountain rivers, the Stupčanica, Krivaja, and Bioštica. Olovo hosts annual bullwrestling in nearby villages Čevljanovići and Boganovići, and other traditional festivals. It is a popular nightlife spot for youth from nearby villages. Olovo is also well known for its spa built around mineral rich hot springs, which dates back to the period of Roman reign in the area. There are also several hot springs along the course of the Krivaja river, downstream from Olovo. These hot springs are well known though only provisionally captured with a cut block of stones dating back to Roman times. the region is also known for its hunting grounds in surrounding forests, while several protected nature parks are established around nearby mountains and canyons, such as protected areas on Konjuh and Zvijezda, Čude Canyon, Bioštica river canyon, with many culture historical heritage site from times of medieval Bosnia. Olovo is also a stopover for travelers to rest and change directions when traveling to cities such as Sarajevo to Tuzla, or Zenica and Zavidovići.
Демография
2013 жылғы санақ бойынша оның халқы 10 175 адамды құрады, оның ішінде Олово қаласында 2 465 адам тұрады. Этникалық құрамыЖыл Сербтер % Босниялықтар % Хорваттар % Югославиялықтар % Басқалар % Жалпы1961 3,635 32.07% 5,903 52.09% 314 2.77% 1,402 12.37% 11,3331971 3,601 23.68% 10,546 69.36% 930 6.11% 46 0.30% 80 0.55% 15,2031981 3,349 20.49% 11,593 70.94% 802 4.91% 508 3.12% 16,3411991 3,196 18.91% 12,699 75.14% 653 3.86% 282 1.67% 16,9012013 77 0.75% 9,701 95.34% 230 2.26% 0.00% 139 1.36% 10,175
According to the 2013 census, its population was 10,175 with 2,465 living in Olovo town. Ethnic CompositionYearSerbs %Bosniaks %Croats %Yugoslavs %others %Total1961 3,635 32.07% 5,903 52.09% 314 2.77% 1,402 12.37% 11,3331971 3,601 23.68% 10,546 69.36% 930 6.11% 46 0.30% 80 0.55% 15,2031981 3,349 20.49% 11,593 70.94% 802 4.91% 508 3.12% 16,3411991 3,196 18.91% 12,699 75.14% 653 3.86% 282 1.67% 16,9012013 77 0.75% 9,701 95.34% 230 2.26% 0.00 0.00%139 1.36% 10,175
Халық көп тұратын жерлер
Оловоның маңында көптеген шағын ауылдар бар. Олар: Богановичи, Чуништа, Солун, Хадр, Буковдо, Миланковичи, Каменско, Елашке, Карева Ћуприја, Лишчи, Гурдичи, Дуганджичи, Чуде, Петровичи, Клис, Колаковичи, Берисаличи, Брда, Луке, Лавшичи, Понијерка, Грабовица, Дрежељ, Пакленик, Мајна, Радачичи, Ајватовичи, Миљевичи, Рудине, Лигатичи және Бакичи.
There are many small villages in the vicinity of Olovo. These are: Boganovići, Čuništa, Solun, Hadre, Bukovdo, Milankovići, Kamensko, Jelaške, Careva Ćuprija, Lišći, Gurdići, Dugandžići, Čude, Petrovići, Klis, Kolakovići, Berisalići, Brda, Luke, Lavšići, Ponijerka, Grabovica, Dreželj, Paklenik, Majna, Radačići, Ajvatovići, Miljevići, Rudine, Ligatići and Bakići.