«Пиковая дама» (1916) фильмі – А. Пушкиннің әңгімесінен жасалған, өте жоғары сапалы, психологиялық тереңдігімен ерекшеленетін орыс туындысы. Кино өнерінің шебері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пик патшайымы («Пиковая дама») — 1916 жылы түсірілген Александр Пушкиннің 1834 жылғы осы аттас повесінің бейімделуі. Ол жоғары өндіріс деңгейімен, режиссерлік шеберлігімен және актерлік ойынының, әсіресе Иван Мосжукиннің психологиялық тереңдігімен ерекшеленеді. Бұл революцияға дейінгі ең жақсы орыс фильмдерінің бірі саналады. Фильм – оқиғаның екінші бейімделуі, алғашқысы 1910 жылы Пётр Чардиннин түсірген Пётр Чайковский операсының нұсқасы болды. Яков Протазанов повестволық, сахналық және камералық тәсілдердің кең ауқымын қолданады, олардың көптегені сол кездегідей ерекше болып келді, соның ішінде ретроспекция, көріністер (ішкі сана ағынының прототиптері), бөлінген экрандағы кадрлар, флэшбэктер, монтаждық тізімдер, терең фокус және терең сахналық қойылым, сондай-ақ еріту эффектілері.
The Queen of Spades («Пиковая дама») is a 1916 film adaptation of the 1834 Aleksandr Pushkin short story of the same name. It is noted for its high production values, directorial technique and psychological depth of acting, especially by Ivan Mosjoukine. It is considered to be one of the best pre revolutionary Russian films. The film was the second production of the story, the first being the silent short film adaptation of the Pyotr Tchaikovsky opera by Pyotr Chardynin in 1910. Yakov Protazanov uses a wide combination of narrative, staging and camera techniques, many of which were unusual for that time, including retrospection, visions (prototypes of the stream of consciousness), split screen combination shots, flashbacks, jump cuts, deep focus and deep staging, and dissolves.
Сюжет
Бір киножурналда айтылғандай, байлығы шектеулі ресейлік әскери офицер Герман, үш картаны ойнатып, байлық жинаған, бірақ кім екенін айтқысы келмеген графня Федотовна туралы оқиғаны естігенде, таңғалады. Герман графшаның үйіне графшаның қамқоршысы Лизаветамен флирт арқылы кіреді. Ол графшаға қарсы револьверді ұстап, оның қандай карта ойнағанын білуді талап етеді. Графиня қорқыныштан құлап түседі. Сонда Герман өкінген күйі үйіне қайтты. Келесі күні таңертең ол графиняның арбағын көріп, оған үш картаның үш, жеті және туз екенін айтады. Алғашқы екі түнде ол үш және жеті ойнайды және сәтті. Үшінші күні ол барлық ақшасын салады, ол картаның аса болатынына сенімді. Алайда, ол өзінің картасы пик патшайымына айналып, бәрін жоғалтып алғанын біледі. Байлығынан айырылғаннан кейін ол ақыл-ойынан да айырады.
As described in a film magazine, Hermann, a Russian military officer with a limited fortune, is fascinated when he hears the story of Countess Fedotovna, who won her fortune by playing three particular cards, the identity of which she refuses to reveal. Hermann gains entrance to the countess's house through a flirtation with Lizaveta, ward of the countess. He confronts the countess with a revolver and demands to know the cards she played. The countess collapses, dead of fright. Remorseful, Hermann goes home. The next morning he seems to see the phantom of the countess, who tells him that the three cards are the three, the seven, and the ace. The first two nights he plays the three and the seven and is successful. The third night he bets all of his money, feeling sure that the card will be the ace. However, he finds his own card has become the queen of spades and he has lost everything. With the loss of his fortune he also loses his mind.