Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық саясаткер Карлос Альберто Мадрасо Бесера (7 шілде 1915 – 4 маусым 1969) – мексикалық реформатор саясаткер.
Mexican politician
Carlos Alberto Madrazo Becerra (July 7, 1915 – June 4, 1969) was a Mexican reformist politician.
Ерте өмір
Мадрасо Табаско штатындағы Паррилла ранчосында, бизнесмен Пиокинто Мадрасо Лопес пен мектеп мұғалімі Консепсьон Бесераның отбасында дүниеге келді. Оның балалық шағы кедейлікпен өтті, бірақ анасы оған қайырлылықты жеңуге бейімдеді. Ол Хосе Н. Ровироса институтында оқыды, ондағы шешендігінің арқасында Бенито Хуарес туралы батырдың туған күніне арналған сөз сөйлеуге шақырылды. Табаско губернаторы Аусенсио Конрадо Круз және Каллеске қарсылық көрсетуші Орталық Кеңестің төрағасы Томас Гарридо Канабал бұл шараға қатысып, оның сөз өнеріне тәнті болды. Шарадан кейін Гарридо Канабал Мадразоны штат бойынша саяхаттап сөз сөйлеуге шақырды, сол арқылы ол "жас трибун" деп танылды.
Madrazo was born on the ranchería of Parrilla, in the state of Tabasco, to Píoquinto Madrazo López, a businessman, and Concepción Becerra, a schoolteacher. His childhood was marked by poverty, but his mother taught him the will to overcome adversity. He was an avid learner, studying at the José N. Rovirosa Institute, where his oratory skills led to his being selected to give a speech on Benito Juárez on the hero's birthday. Tabasco governor Ausencio Conrado Cruz and Tomás Garrido Canabal, president of the pro Calles Central Resistance League, both present as the event, were impressed with his eloquence. Following the event, Garrido Canabal invited Madrazo on his statewide speaking tours, where he became known as "the young tribune".
Білім
Мадрасо Табаско штатының үкіметінен стипендия алып, Хуарес университетінде оқыды, онда ол Оңтүстік-Шығыс Социалистік Студенттер Конфедерациясын (Confederación de Estudiantes Socialistas del Sureste) құрды, бұл конфедерация шаруалар мен жұмысшылардың да қолдауын алды. Ол сонымен қатар "Rendición" газетінде мақалалар жазды. Оқуын жалғастыру үшін Мексика қаласына көшіп, 1937 жылы Мичоакан штатының Уруапан қаласында өткен Мексика социалистік студенттерінің екінші съезінде Ұлттық дайындық мектебі студенттер қоғамының президенті ретінде қатысты. Сол жылы ол Ұлттық Автономиялық Университетін заңгер мамандығы бойынша бітіріп, Мексика Революциясы Партиясына (PRM, кейін PRI деп аталды) қосылды және 1938-1939 жылдары партия төрағасы болды. Ол сондай-ақ Мексика Жастар Конфедерациясының төрағасы қызметін атқарды. 1942 жылы Мексика Федералды округінің (DF) әлеуметтік әрекеттер жөніндегі бас директоры болып тағайындалды, ал 1944 жылы Ұлттық мұрағатшылар және кітапханашылар мектебінің директоры болды.
Madrazo received a scholarship from the state government of Tabasco and studied at Juárez University where he organized the Confederation of Southeastern Socialist Students (Confederación de Estudiantes Socialistas del Sureste), which also drew support from peasants and labor. He also wrote for the newspaper Rendición. He moved to Mexico City to continue his studies at the National Preparatory School, and in 1937 represented the Society of National Preparatory School Students as their president at the Second Congress of Mexican Socialist Students in Uruapan, Michoacán. In the same year, he earned his law degree from the National Autonomous University and joined the Party of the Mexican Revolution (PRM, later renamed PRI), becoming its president from 1938 to 1939. He also presided over the Confederation of Mexican Youth. In 1942 he was appointed General Director of Social Action of the Mexican Federal District (DF) and in 1944 became Director of the National School of Archivists and Librarians.
Саяси мансап
1943 жылы ол DF екінші сайлау округінің федералды депутаты болды, бірақ президент Мануэль Авила Камачоның орнын алмақшы болған Хавьер Рохо Гоместің жақтасы болғандықтан, Рохо Гоместің қарсыластары оны алаяқтыққа ұшыратты. Оның нәтижесінде ол түрмеге қамалды. 1952 жылы Мадразо қант шаруашылығы комиссиясының заң бөлімінің бастығы болып тағайындалды. Сол жылы оның ұлы Роберто Мадрасо дүниеге келді, ол кейіннен 2006 жылғы Мексика президенттік сайлауында PRI партиясынан өкілдік етті. 1954 жылы ол «Танымал тұлғалардың әңгімелері» (“Anécdotas de Personajes Famosos”) атты кітап жазды. Ол Мехико қаласында Табаско штатының үкіметін өкілдік етті және Адольфо Лопес Матеостың президенттікке сәтті ұсынысын қолдады, оның атынан үгіт жүргізді. Лопес Матеос Табаскоға келген кезде Мексиканың оңтүстік-шығысын елдің негізгі кіріс көзі ретінде дамыту мүмкіндігін ұсынды. 1958 жылдың 20 сәуірінде Мадразо Табаско губернаторы лауазымына кандидаттыққа ант берді және 1959 жылы сайланды. Оның губернаторлық кезеңінде 100 шақырымдық автомобиль жолы салынып, жүздеген мектептер мен ауруханалар ашылды, сонымен қатар сүтті қайта жаңарту және пастеризациялау өсімдіктері, сондай-ақ Карденастағы какао өнеркәсібінің индустриялануы сияқты жекеменшік жобалар іске асырылды. Губернаторлық қызметтен кейін президент Густаво Диас Ордас Мадразоны PRI төрағасы етіп тағайындады, оның белсенді, бірақ адал басшылығы партияның жас фракциясын ескі гвардияның партияны бақылауын бұзбай бағындырады деп үміттенеді. Бірақ Мадразо бұл тағайындалуды партияны демократияландыруға бағытталған міндет деп қабылдады. Ол ескі және сыбайлас жемқор партиялық шенеуніктерді жаңа буынның белсенді мүшелерімен алмастырды және жергілікті лауазымдарға ашық алдын ала дауыс беру және саяси жемқорлықты тергеу және жазалау үшін «Құрмет комиссиясы» сияқты реформаларды енгізуге тырысты. Бұл ұсыныстар Мексиканың «демократиясының» мәнсіздігін көрсетті және PRI ішінде оған жаулар тудырды, нәтижесінде 1965 жылы партия төрағасы лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Лауазымынан босатылғаннан кейін ол ұлттық кітапхана мектебінің директоры лауазымына оралды. Ол PRI-дегі белсенді қызметін жалғастырып, «үкіметке сырттан шабуыл жасаудың бұрын-соңды болмаған науқанын» бастады, соның арқасында ол «өзінің артында үлкен қолдау жинады».
In 1943, he became a federal deputy of the second electoral district of the DF, but as a supporter of Javier Rojo Gómez, who aspired to succeed President Manuel Ávila Camacho, he was targeted by Rojo Gómez's rivals, who implicated him in a scheme to disperse fraudulent Bracero Program cards to would be migrants. As a result, he was imprisoned. In 1952, Madrazo was named Chief of the Legal Department of the Sugarcane Commission. The same year his son Roberto Madrazo, who would later go on to represent the PRI in the 2006 Mexican presidential election, was born. In 1954 he wrote Anécdotas de Personajes Famosos ("Anecdotes of Famous People"). He represented the Tabasco state government in Mexico City, and supported Adolfo López Mateos's successful bid for the presidency, campaigning on his behalf. When López Mateos arrived in Tabasco, he proposed the development of the Southeast of Mexico as a possibility for the country's prime source of income. On April 20, 1958, Madrazo took the oath of candidacy for the office of Governor of Tabasco, and was elected in 1959. His governorship saw public improvements such as 100 kilometers of roadway and the opening of hundreds of schools and hospitals in addition to private developments such as milk rehydration and pasteurization plants and the industrialization of the cacao industry at Cárdenas. Following his governorship, President Gustavo Díaz Ordaz appointed Madrazo to the presidency of the PRI, hoping that his energetic but loyal leadership would placate the youthful faction of the party without disrupting the old guard's control of the party. But Madrazo took his appointment as a mandate to democratize the party. He replaced old and corrupt party officials with dynamic members of the new generation, and tried to institute such reforms as open primaries for local offices, and a "Commission of Honor" to investigate and punish political corruption. These proposals lay bare the empty nature of Mexican "democracy" and earned him enemies within the PRI, and in 1965 he was forced to resign his leadership of the party. After being relieved of his duties, he returned to his position as the head of the national librarian school. He continued to be active in the PRI, beginning "an unprecedented campaign of sniping at the government from the sidelines", whence he "gathered a considerable body of opinion behind him".
Өлім
1969 жылы ол әйелі Грасиела Пинтадомен бірге Монтеррей, Нуэво-Леондағы Пико-дель-Фрайле төбесіндегі Mexicana Flight 704 рейсінің ұшақ апатында қаза тапты.
In 1969 he died in the Mexicana Flight 704 plane crash on Pico del Fraile Hill in Monterrey, Nuevo León, with his wife Graciela Pintado.