Шығыс қамшықұс: Австралияның дауысы мен сипаттамасы
Eastern whipbird
Австралияның шығыс жағалауында кездесетін, ерекше әуенімен танымал шығыс қамшықұс (Psophodes olivaceus) туралы ақпарат. Сипаттамасы, түрі мен табиғаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Шығыс камшы құсы (Psophodes olivaceus) – Австралияның шығыс жағалауына тән жәндіктермен қоректенетін өтетін құс. Оның қамшының сынындай дыбыс шығаратын әні Австралияның шығыс ормандарында кең таралған. Екі түршесі бар. Көруге қарағанда көбірек естілетін бұл құс, ерекше ақ жаңғақты және шоқысы бар, қарақ-жасыл түсті. Аталық және аналық құстардың реңі бірдей.
The eastern whipbird (Psophodes olivaceus) is an insectivorous passerine bird native to the east coast of Australia. Its whip crack song is a familiar sound in forests of eastern Australia. Two subspecies are recognised. Heard much more often than seen, it is dark olive green and black in colour with a distinctive white cheek patch and a crest. The male and female are similar in plumage.
Таксономия
Шығыс камшы құсын Джон Латэм 1801 жылы ерте колониялық суреттерден қате түрде екі бөлек түр ретінде сипаттады: алдымен ақ жақ қарғасы (Corvus olivaceus) және көшпелі мухалаң (Muscicapa crepitans). Құс көбінесе көшпелі құс немесе мал қамшы құсы деп белгілі болды. Джон Гулд Жаңа Оңтүстік Уэльстің Хантер аймағынан жергілікті халықтың "Джоу" деген атауын жазды. Оның түрлік атауы оның зәйтүн түсінен шыққан, бірақ Николас Айлвард Вигорс пен Томас Хорсфилд оны "шулы" деген мағына беретін грекше psophōdes/ψοφωδης сөзінен алынған Psophodes жаңа туысына жатқызды. Таксономиялық жағдайы өзгерді, кейбіреулер оны кеңінен анықталған, кең ауқымды Corvidae тұқымдастығына жатқызады, ал басқалары оны және бірнеше басқа тұқымдарды Cinclosomatidae тұқымдастығына бөлді. Басқа зерттеулер қыран құстардың ерекше екенін, ал камшы құстар мен кене тұмсықтарды Psophodidae деген атаумен ұсынылған тұқымдастықта қалдыруды ұсынады. Бұл топқа "Eupetidae" атауы да қолданылған, бірақ Jønsson және авторлардың (2007) зерттеуі теміржол бабблерінің осы топтың қалған мүшелерімен алыс туыс екенін көрсеткендіктен, бұл атау осы түрді ғана қамтитын монотиптік тұқымдастыққа тиімдірек қолданылады.
The eastern whipbird was mistakenly described by John Latham as two separate species in 1801 from early colonial illustrations, first as the white cheeked crow (Corvus olivaceus) and as the coachwhip flycatcher (Muscicapa crepitans). The bird became commonly known as coachwhip bird or stockwhip bird. John Gould recorded the aboriginal term Djou from the Hunter Region of New South Wales. Its specific name is derived from its olive colouration, though it was soon placed in the new genus Psophodes by Nicholas Aylward Vigors and Thomas Horsfield, derived from the Greek psophōdes/ψοφωδης meaning 'noisy'. The family placement has changed, some now placing it in a large broadly defined inclusive Corvidae, while others split it and several other genera into the quail thrush family Cinclosomatidae. Other research proposes that the quail thrushes are themselves distinctive, leaving the whipbirds and wedgebills in a family with the proposed name Psophodidae. The name "Eupetidae" had been used for this grouping; however, because of the distant relationship of the rail babbler to the other members of this group uncovered in research by Jønsson et al. (2007) that name is more appropriately used for the monotypic family which contains this species.
Сипаттама
Жұқа денелі, ұзындығы мен салмағы жағынан шағын, құс зәйтүн жасыл түсті, басы мен кеудесі қара. Оның бетінде ақ дақтары бар кішкентай қара қыртысы бар. Іштері ақшыл, ал құйрығы ұзын, қара-көк жасыл түсті және ұшы ақ. Көздің қабыршағы қоңыр, мұнығы қара, аяқтары қара түсті. Еркегі аналығынан сәл ірі. Жастардың түсі күңгірт зәйтүн қоңыр, бетінде ақ жолақтары жоқ және кеудесі қараңғырақ. Шығыс қамшы құсы көбінесе ұялшақ, сондықтан оны көруден гөрі естігені жиі. Оның созылған дауысы – ұзақ нотадан кейін 'қамшының сықырлауы' (осының өзіне байланысты осы құсқа аталған есім) және сонан кейін тағы бірнеше ноталар шығады, бұл шығыс Австралияның ерекше дыбыстарының бірі. Бұл дауыс әдетте еркек пен аналықтың дуэті болып келеді, еркегі ұзақ нота мен қамшының сықырлауын шығарады, ал аналығы келесі ноталарды қосады. Шақырулар таңертеңгі уақытта ең көп естіледі, бірақ күні бойы да естіле береді, түскі және күн бату уақытында шамалы көбейеді. Еркектердің дауысы түрлердің барлық аймағында бірдей болса да, аналықтардың дауысында үлкен айырмашылықтар бар екені хабарланды. Дауыс үлгілері көптеген фильмдерде қолданылған, мысалы: "Буш Рождествосы" (1983) және "Қара кристалл" (1982).
A slim bird some in length and in weight, it is olive green with a black head and breast. It has a small black crest with a white cheek patch on its face. It has a paler abdomen with a long dark olive green tail tipped with white. The iris is brown and bill is black with blackish feet. The male is slightly larger than the female. Juveniles are a duller olive brown and lack the white cheek stripes and dark throat. The eastern whipbird is generally shy, and is heard much more often than seen. Its long drawn out call – a long note, followed by a 'whip crack' (which is the source of the common name) and some follow on notes – is one of the most distinctive sounds of the eastern Australian bush. The call is usually a duet between the male and female, the male producing the long note and whip crack and female the following notes. Calls are most frequent in the early morning, though do occur through the day with small peaks at noon and sunset. Though male calls are consistent across the species range, a high degree of variation in female calls has been reported. The call samples have been used in many films such as: Bush Christmas (1983) and The Dark Crystal (1982).
Таралуы және мекендейтін ортасы
Шығыс камшы құсы ылғалды қоңыржай ормандарда, оның ішінде жаңбырлы ормандар мен ылғалды склерофилл ормандарда, көбінесе су жанында кездеседі. Ол шығыс Викториядан солтүстікке қарай Квинслендтің орталық бөлігіне дейін таралған. Солтүстік түрі, кейде солтүстік камшы құсы (Psophodes olivaceus lateralis) деп аталады, Солтүстік Квинслендтің Куктауннан Таунсвиллге дейінгі ылғалды тропиктерінде кездеседі. Кем дегенде бір зерттеуде бұл түрдің мекендеу ортасына қатысты ерекше мамандыққа ие екені және урбанизацияның салдарынан қорғалу қажеттігі анықталды.
The eastern whipbird is found in wet temperate forests including both rainforests and wet sclerophyll forests, generally near water. It occurs from eastern Victoria north through to central Queensland. A northern race, sometimes known as the northern whipbird (Psophodes olivaceus lateralis) is found in the wet tropics of North Queensland from Cooktown to Townsville. At least one study has found it to be a specialist species in terms of habitat and threatened by urbanisation.
Мінез-құлық
Шығыс биязы құс жәндіктермен қоректенеді, орман еденіндегі жапырақ сынықтарынан жәндіктерді іздейді. 28 x 20 мм өлшемдегі, ақшыл көк түсті, қара дақты және нүктелі екі жұмыртқадан тұратын ұя салады. Аналығы жұмыртқаларды күйіндетеді және балапандарды бағады, бірақ атасы оларға тамақтандыруға және ұядан ұшқаннан кейін 6 апта бойы күтім жасауға белсенді қатысады.
The eastern whipbird is insectivorous, recovering insects from leaf litter on the forest floor. A clutch of two eggs, pale blue with blackish splotches and spots, measuring 28 x 20 mm, is laid. The female incubates and the eggs and broods the nestlings, though the male helps feed and take a more active role in looking after fledglings for 6 weeks after leaving the nest.